George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Offensief

Johan van den Hout uit kritiek op centralisme SP en op Marijnissen

with one comment

De Brabantse gedeputeerde Johan van den Hout (SP) heeft kritiek op voorzitter en oud-partijleider Jan Marijnissen. Hij zei gisteren in NRC dat de 62-jarige Marijnissen op moet stappen als partijvoorzitter. Een functie die Marijnissen sinds 1988 inneemt. Van den Hout hekelt de autoritaire stijl van de voorzitter: ‘Die man is zo autoritair, het is bij de wilde beesten af.’ Opvallend is ook de kritiek van Van den Hout op de SP-fractie in de Tweede Kamer: ‘Ze informeerden echt niet hoe we het deden in Brabant.’ Dit alles is in strijd met het beeld van een basispartij die de wijken ingaat en de vinger aan de pols van de maatschappij houdt.

De kritiek op het gebrek aan interne democratie die doorgaans wordt verwoord als ‘stalinistisch’ staat niet op zichzelf en klinkt binnen de SP regelmatig. Op dat bureaucratisch centralisme klinkt vanaf de linkerkant kritiek van onder meer het Socialistisch Alternatief. In 2007 omschreef Bas de Ruiter dat als volgt: Dat ‘een selecte partijtop beslissingen neemt voor een hele partij zonder bovenstaande vormen van directe zeggenschap te laten plaatsvinden en de vrije organisatie van fracties binnen een partij toe te staan.’ En: ‘Dat er allerlei formele regelingen zijn opgesteld voor de interne partijdemocratie maakt een partij nog niet democratisch.’ Feit dat Jan Marijnissen al 27 jaar voorzitter is geeft te denken over de partijdemocratie van de SP. Het besef ervan kan in de afweging een reden zijn voor kiezers om dan maar niet op de partij te stemmen.

Putin plant escalatie oorlog in Oekraïne na ‘verkiezingen’

with 7 comments

194075787

Op 2 november zijn er verkiezingen in de pro-Russische separatistische volksrepublieken Donetsk en Luhansk in Oost-Oekraïne waar niets te kiezen valt. Waar in de Oekraïense parlementsverkiezingen een pro-Russisch Oppositieblok een kleine 10% van de stemmen behaalde neemt aan deze verkiezingen geen pro-Maidan partij deel. Onafhankelijke internationale waarnemers ontbreken. De OVSE, EU en VS erkennen de verkiezingen niet, de Russische Federatie wel. Ze zijn in strijd met het Protocol van Minsk van 5 september dat in de paragrafen 3 en 9 stelt dat verkiezingen gehouden moeten worden in overeenstemming met de wetten van Oekraïne. Da’s niet het geval en door erkenning zal Rusland eenzijdig en formeel het Minsk-Protocol verbreken.

De logica is de volgende. Rusland verstrekt zijn troepen in het pro-Russische gebied met oog op een nieuw offensief en vervangt steeds meer separatisten door Russische troepen. BurkoNews zet het op rijtje. President Putin weet dat de uitslag van de Oekraïense parlementsverkiezingen die duidelijk wijzen op een pro-Europese koers hem geen mogelijkheid op politieke inmenging geeft. Daartoe zijn de pro-Russische krachten in Kiev teveel verzwakt. Putin kiest voor een hervatting van de vijandelijkheden na zogenaamde legitimering van de Volksrepublieken aan de hand van de verkiezingsuitslag. Een dubbel verbreken van het Minsk-Protocol.

Het Russische offensief wordt verwacht voor 4 of 5 november. Af te wachten valt of de EU met voorbereiding van het smeden van eensgezindheid en nemen van maatregelen tegen Rusland heeft geanticipeerd op het Russische offensief of zich laat verrassen. EU zal in spoedberaad bijeenkomen en waar mogelijk sancties verder aanscherpen tegen de Russische Federatie. Hamvraag is of westerse landen Oekraïne deze keer wel zullen voorzien van zogenaamde dodelijke wapens die het snel op het slagveld kan inzetten zodat Oekraïne de invasie van het Russische leger enigszins kan weerstaan. De ramkoers van Putin oogt als het inslaan van een doodlopende weg waarmee het belang van Rusland, de Russen en de Europese vrede niet gediend wordt.

Foto: ‘Local residents participate in a meeting in support of the self-proclaimed Donetsk People’s Republic.’ 1 november 2014. Credits: Ria Novosti, Mikhail Voskresensky.

Nemtsov: Vijf feiten bewijzen dat Putin achter conflict Oekraïne zit

with one comment

Update 27 februari 2015: Vanavond is in Moskou de Russische politicus Boris Nemtsov vermoord. Naar verluidt omgebracht met vier schoten. Hij was nog een van de weinige politici die het durfde opnemen tegen president Putin. Nemtsov meende dat Putin het morele noch het politieke recht had om Rusland te besturen. Over twee dagen zou hij een protest aanvoeren tegen de oorlog in Oekraïne. Rusland gaat door een duistere periode waarvan het de vraag is waar dat eindigt. Een andere opposant Garry Kasparov is Rusland ontvlucht.

Als hervormingsgezinde en liberale politicus heeft Boris Nemtsov het moeilijk in Rusland. De oppositie wordt nauwelijks tot het politieke bestel toegelaten dat zo goed als gelijkgeschakeld is door de macht in het Kremlin. Nemtsov waarschuwde in een artikel uit 2004 al voor het gevaar van het ‘Putinisme’. In het verlengde daarvan produceert Nemtsov met Leonid Martynyuk nu ‘Putin de oorloghitser’ met ‘vijf feiten die bewijzen dat president Putin achter het conflict in Oekraine zit’: 1) Putin bevordert haat tegenover Oekraine; 2) Russische wervingsbureau’s werven militanten (=separatisten); 3) de leiders van de militanten hebben de Russische nationaliteit; 4) De Tsjetsjeense president Ramzan Kadyrov stuurt zijn ‘gangsters’ naar Oekraïne; 5) Rusland voorziet de militanten van wapens. Zie hier voor Engelse vertaling. (Klik transcript aan). Oordeel zelf. 

Dmitry Tymchuk ziet een militaire coup tegen Putin. Oorlogsmist?

leave a comment »

BtzunZPCMAEhOYU

In de oorlog valt moeilijk uit te maken wat waar is. Het is de Oorlogsmist die in het Duits Kriegsnebel heet en in het Engels Fog of War. Informatie kent een mate van onzekerheid en onvolledigheid. Militairen verbergen per definitie feiten en verschaffen degenen die feiten kunnen achterhalen -zoals journalisten- mondjesmaat toegang. Zoals nu de onduidelijkheid over de rampplek van de MH17 in Oost-Oekraïne. In Nederland en de internationale diplomatie nog steeds bovenaan de agenda, op de plek van het theater -die afgesloten biotoop van een militaire handeling- allang weer ondergeschikt gemaakt aan de oorlog ter plekke. De omsingeling van Donetsk. Als er dagelijks tientallen doden vallen, dan dringt dat vanzelf eerdere doden naar de achtergrond.

Dmitry Tymchuk is een militair analist die vanuit pro-Oekraïens perspectief verslag doet. In februari 2014 zette hij het ‘Center of Military and Political Research’ in Kiev op om naar hij zegt de Russische propaganda te counteren. Elke dag geeft-ie een verslag met slechte en goede ontwikkelingen. Ook in Engelse vertaling. Zijn taalgebruik -Putin is per definitie een ‘thug’ (gangster)- en de motivatie van de strijd tekenen zijn kleuring. Maar hij laakte in de eerste fase van het conflict ook het gebrek aan professionaliteit van het Oekraïense leger. Tymchuk is doorgaans goed geïnformeerd, geeft dus weliswaar kleuring, maar gaat wel altijd uit van de feiten.

Meestal is z’n dagverslag te lezen zonder verrassing. De verovering van dorp A, de aanvoer van een nieuwe colonne wapens uit Rusland richting Donetsk, de dood van 20 bewoners in een huizenblok van stad C of een uitspraak van generaal B in het Kremlin of de Russische artillerie die voor de zoveelste dag vanuit Rusland Oekraïense troepen beschiet zijn wetenswaardigheden die iets abstracts hebben. De gegevens kloppen, maar zijn tegelijk ver weg in dat afgesloten militaire theater waar het lijkt alsof er een oorlogspel wordt gespeeld.

In het dagverslag van 30 juli is iets te lezen dat opvalt door de kracht van de suggestie en de dwarsverbinding tussen militairen en politici. Het roept de vraag op hoe echt een blik achter de schermen is. Vallen de glimp door het sleutelgat en een diepere waarheid samen? Of lopen ze uit de pas? Die onzekerheid maakt dit bericht fascinerend. Betovert het door onthulling of verhulling? Hoe dan ook oorlogsmist. Zo functioneel als de pest.

‘The Kremlin ordered to stop the supply of weapons to terrorists in eastern Ukraine. This was stated by a Russian State Duma parliamentarian, Ilya Ponomarev, who, by the way, is the only one [official] in Russian Parliament that voted against the annexation of Crimea by Russia.

The message is reassuring, but then Ponomarev made a trailblazing clarification, saying that “there are plenty of militaries in Russia, who feel compelled to help the “rebels,” that they can continue to supply them [terrorists] with weapons” even after Putin’s ban.

It is impossible to believe what Shoigu and his accomplices may disobey the godfather of all Russia. Although we do observe the following interesting picture. We have all the evidence that Russia is supplying weapons to terrorists and that it intensively shells the Ukrainian territory. But Moscow denies [doing this]. Taking into account Ponomarev’s statement, the conclusion suggests that this is all possible only if the Russian army… is not subordinate to the President and the Defense Minister.

Simply put, we are dealing with a military coup that is being extensively concealed by the Kremlin. The Russian army is waging war with Ukraine and supplies weapons to someone [terrorists], the FSB and the GRU conduct operations on the territory of Ukraine, and Moscow has no clue about this.’

Foto: Nieuw Oekraïens landschap, voorjaar en zomer 2014.

Spanning om te snijden: De dood of de gladiolen in Oost-Oekraïne

with 19 comments

article16

De strijd in Oost-Oekraïne nadert een climax. Het Oekraïense leger dat eindelijk op sterkte is lijkt een slotoffensief begonnen. Met een tweeledig tactisch doel, het omsingelen van Donetsk en het afsnijden van de hoofdwegen die vanuit Rusland lopen om de bevoorrading van die stad te blokkeren. Het strategisch einddoel is het over de grens terugdringen van de door Rusland geleide en bevoorrade separatisten. Wat het Kremlin niet alleen vanwege de militaire nederlaag ongaarne ziet, maar vooral vanwege de onrust die de verslagen separatisten in Moskou zullen stoken met hun dolkstoot-in-de-rug legende die naar president Putin wijst.

Een uit Rusland afkomstige colonne met geavanceerd materiaal rijdt westwaarts richting blokkades. De strijd om de omsingeling van Donetsk. De messen worden geslepen. Op het slagveld en in de hoofdsteden. In de stadjes vallen onschuldige doden, moeders met kinderen. Of in de lucht zoals bij de ramp met de MH17.

De geschiedenis leert dat machtige landen boevenstreken uithalen. En slachtoffers maken. Ze zetten alle middelen in. Onder het bewind van de aarzelende president Obama gebeuren de vreselijkste dingen in naam van de vrijheid. Zoals drones in het Verre Oosten of massale spionage van burgers. Voor velen voldoende om te beweren dat Obama een terrorist is. Onder het bewind van de zijn land steeds verder isolerende en xenofober makende president Putin gebeuren de vreselijkste dingen in naam van de continuïteit. De Putin-doctrine kent geen grenzen aan het geweld. Voor velen voldoende om te beweren dat Putin een terrorist is.

Er zijn al vele historische vergelijkingen gemaakt over wat er deze dagen in Oost-Oekraïne gebeurt. Dat is altijd lastig omdat er wat afstand in de tijd nodig is om het goed te begrijpen. Sudentenland en Adolf Hitler, Bosnië en Slobodan Milosevic of de moord op kroonprins Franz Ferdinand in Sarajevo en de Eerste Wereldoorlog. Wie kijkt naar doel en middelen ziet dat alleen de inname van het Sudentenland succesvol verliep voor de aanvaller. De Bosnische oorlog was een mislukking en de Eerste Wereldoorlog een ramp.

Het gaat er maar net om hoe het doel van de Russische interventie in Oost-Oekraïne wordt omschreven. Als het gaat om het veroveren van land door inzet van militaire middelen, dan dreigt voor Rusland mislukking. Als het het verzwakken en ondermijnen van Oekraïne is dan wordt de afweging al lastiger. Da’s aardig gelukt, de opbouw van een sterk Oekraïne stokt, hoewel de Russische agressie Oekraïne ook in de armen van nieuwe of nieuw opgepoetste bondgenoten heeft gedreven. Dat president Putin nu alles op alles zet en daartoe zelfs westerse sancties trotseert die de Russische economie isoleren en in een recessie zullen drukken komt voort uit zijn zorgen over zijn positie in eigen huis. Het verlies van Oost-Oekraïne is niet de halszaak. Wel de verbittering en verbolgenheid die verslagen separatisten in Moskou zullen verspreiden. Met als risico een paleisrevolutie in het Kremlin. In die zin is een sterk Oekraïens leger dat alle separatisten de dood injaagt nog helemaal niet zo’n beroerd vooruitzicht voor Putin. Daarom zoekt-ie de confrontatie. De dood of de gladiolen.

Foto: Kaart van Oost-Oekraïne volgens Kiev die de situatie van vandaag 12.00 uur weergeeft.