George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Oemma

Paul Cliteur ziet secularisering als beste antwoord op problemen van het Midden-Oosten

with one comment

IMG-RPJ-54459

‘Obama, Cameron, Ban Ki-moon, al deze leiders zeggen dat dit conflict niet om godsdienst gaat. Daar gaat het juist wel om. Onze samenleving is dusdanig geseculariseerd dat we niet snappen dat mensen bereid zijn te sterven voor hun geloof. In de zestiende en zeventiende eeuw, toen Europa werd verscheurd door godsdiensttwisten, begrepen ze dat wel. Als onze leiders dit probleem niet op een andere manier gaan aanpakken, wordt ook de 21ste eeuw een tijdperk van godsdienstoorlogen.’ Aldus de oud-voorzitter van het Humanistisch Verbond en hoogleraar Encyclopedie van de Rechtswetenschap Paul Cliteur in een interview in De Volkskrant. Hij verwijst in dit citaat naar de strijd in Syrië tussen IS en het regime van Assad.

Cliteur heeft gelijk. Er bestaat onder Westerse politici en zogenaamde ‘gematigde‘ moslims de neiging om de uitwassen van de islam af te doen als niet behorend tot de islam. Dat is een rampzalige strategie die het vinden van een oplossing uit de weg gaat. Want als iets eruitziet als islamitisch, islamitisch praat en zich op de koran beroept, dan is het islamitisch. De ontkenning tegen beter weten in heeft te maken met de opkomst van extreem-rechts en met het misverstand dat alle middelen lonen om de lieve vrede te bewaren. Bij Obama speelt mee dat Republikeinse hardliners vanaf 2007 roepen dat hij in het geheim moslim zou zijn. De intellectuele en aarzelende president neemt daarvan afstand door de islam in bescherming te nemen.

Cliteur vindt dat we secularisering en atheïsme moeten omarmen. Want ook het Westen is hypocriet door handelsbelangen voor te laten gaan: ‘In landen als Saoedi-Arabië heb je ook lieden rondlopen als Raif Badawi, de blogger die omwille van zijn kritiek op het regime gegeseld werd. Als je naar zijn idealen kijkt, is het gewoon liberalisme wat hij aanhangt. Het Westen had hem kunnen steunen en druk op de Saoedi’s kunnen leggen om hem toleranter te bejegenen. Dat is niet gedaan, omdat ons zakenleven daar te veel belangen heeft.’ Zo kunnen de Saoedies straffeloos hun jihad blijven exporteren naar Europa met de bekende ontregelende gevolgen. Omdat de EU en de VS om zakenbelangen en geopolitieke redenen geen grenzen stellen, ontstaat er geen druk op dit soort landen om zich in de richting van de rechtsstaat te ontwikkelen.

In navolging van oud-ambassadeur Koos van Dam pleit Cliteur ervoor om te praten met het regime van Assad. Het regime heeft weliswaar bloed aan de handen en meer slachtoffers gemaakt dan de islamitische terroristen van IS, maar tegelijk zijn er wel afspraken mee te maken binnen het verkeer van de diplomatie waar deze terroristen zich aan onttrekken. D66-politica Petra Stienen wijst in een opinie-artikel in NRC praten met Assad echter af en stelt dat er zoveel kapot is gemaakt dat het stadium voorbij is dat hij kan worden gerehabiliteerd. Met anderen beredeneert ze dat niet vanuit moralisme, maar vanuit ‘een pragmatische inschatting van het gebrek aan bereidwilligheid van Assad het welzijn van de Syrische bevolking voorop te zetten.

Zo kondigt zich een patstelling aan. Assads regime heeft te veel kapot gemaakt om nog door grote delen van de bevolking geaccepteerd te kunnen worden, maar biedt wel de beste kansen voor toekomstige stabilisering. Of een compromis mogelijk is door uit te gaan van de structuur van het Assad-regime en dat op te vullen met meer zakelijke en voor velen aanvaardbare personen is de vraag. Het pessimisme van Stienen schetst geen begin van een oplossing en het optimisme van Cliteur gaat makkelijk voorbij aan bestaande problemen.

Wat Cliteur beweert is pragmatisch en idealistisch tegelijk. Hij pleit voor het maken van vuile handen om erger te voorkomen met het doel om in het Midden-Oosten een nieuw, stabiel evenwicht te bereiken. Zodat de vluchtelingenstroom en de export van de jihad naar Europa afnemen. Dat meent hij eerder te kunnen bereiken door afspraken te maken met verlichte dictaturen met pan-Arabische trekken zoals die werden gepraktiseerd door Nasser in Egypte, Khadaffi in Lybië, Sadam Hoessein in Irak en de Assads in Syrië, dan met verscheurde of islamitisch-sektarisch geregeerde landen zoals het huidige Irak. Hij stelt daarbij de bescherming van de rechtsstaat boven de werking van de democratie. Het idealisme bestaat uit de secularisering die zowel een beschermende paraplu voor religies biedt als een model om ze gelijkwaardig naast elkaar te rangschikken.

Door conflicterende belangen modderen de VS en Europa door in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Het is zelfs de vraag of ze wel een oplossing zouden willen als ze die de regio op zouden kunnen leggen. Botweg gezegd hebben ze profijt van de chaos en verdeeldheid om hun wapens en veiligheidsexpertise te verkopen en de handels- en oliebelangen veilig te stellen. Ook daarom ontkenden Obama en Cameron dat IS iets met de islam te maken had. Niet omdat ze dat werkelijk meenden, maar omdat ze net als zogenaamde ‘gematigde’ moslims veinzen voor een hoger doel. Het is een proces dat twee kanten moet uitwerken. Religie is een proces van ontvoogding en loskomen van strikte regels. De tragiek is dat voor de meeste politici hetzelfde geldt.

Foto: Aleppo, augustus 2016.

Advertenties

Pubers moorden namens Islamitische Staat. Overheden willen niet dat geweld met de islam in verband wordt gebracht. Waarom niet?

leave a comment »

President Barack Obama sprak zich februari 2015 uit over IS. Deze ‘Islamitische Staat’ zou volgens hem niets met de islam te maken hebben. Onzin uiteraard, want Obama kan dat helemaal niet weten. Hij is een politieke leider die zich met dit onderwerp helemaal niet moet bemoeien. De wereldgemeenschap van moslims moet onder elkaar maar uitmaken wie zich wel of niet moslim kan noemen. Het zelfde geldt voor organisaties die claimen islamitisch te zijn. Zoals IS. Obama moet zich niet bemoeien met de interne zaken van een religie. In september 2014 stelde Obama evenals de Britse premier Cameron ook dat IS niet islamitisch is. Ik stelde toen in een commentaar vast dat ze de plank missloegen en de islam voor eigen doeleinden misbruikten.

Mijn reactie bij de passage: ‘How may Obama know who is a muslim and who is not? Is is none of his business to speak about the internal affairs of a religion. Obama is mixing up politics and religion. He should better keep silent on the subject of islamic terrorism. Separation of church and state, remember? It seems he forgot.

Ik moest aan dit fragment denken bij lezing van de Parool-column van vandaag van Theodor Holman. Hij constateert dat overheden niet willen horen dat het gewelddadig jihadisme iets met de islam te maken heeft. De gemeente Amsterdam heeft daartoe de Britse psychoanalyticus David Kenning ingehuurd die in zijn advies dat jihadisme reduceert tot ‘de psychologische gesteldheid van twijfelende pubers’. Jihadisme teruggebracht tot een puberprobleem. Holman: ‘Waarom heet Islamitische Staat Islamitische Staat? Omdat het niets met het geloof te maken heeft? Omdat het pubers zijn? Is Abu Bakr al-Baghdadi een puber? Was Bin Laden een puber? Bestaat de leiding van Al Nusra of Boko Haram uit pubers?’ Het is weer eens iets geheel anders, complexe geopolitieke, religieuze en sociaal-economische problemen ondergebracht bij het domein van de geestelijke gezondheidszorg. Zodat die problemen niet aangepakt hoeven te worden en plotsklaps zijn verdwenen. Obama, Cameron en Kenning denken dat een probleem verdwijnt als ontkend wordt dat het bestaat. Freaky. 

Islam en democratie onverenigbaar volgens Saffaruk Choudhury

with 2 comments

Volgens de Brits-Pakistaanse hafanistisch-soennitische prediker Saffaruk Choudhury kan een moslim niet zeggen dat politiek en religie gescheiden zijn. De scheiding van kerk en staat gelden volgens hem voor het christendom, het boeddhisme of het animisme, maar niet voor de islam. Hij beredeneert dat niet vanuit de staatsinrichting, de nationale grondwet of nationale rechtsstaat, maar vanuit de opvatting van zijn geloof.

Zoals bekend kent Nederland geen volledige scheiding van kerk en staat. Voorbeelden volgens Wikipedia zijn: politieke partijen met een religieuze grondslag; op Prinsjesdag sluit de Koning de troonrede af met een bede; de koning regeert volgens de aanhef van elke wet “bij de gratie Gods”; in veel gemeenteraden wordt de vergadering geopend en gesloten met een ambtsgebed; de Zondagswet verbiedt openbare vermakelijkheden op zondag voor 13.00 uur; al het overheidspersoneel is verplicht vrij op vijf christelijke feestdagen; de meeste geestelijken in Caribisch Nederland zijn als rijksambtenaar in overheidsdienst; bij rechtszaken wordt aan getuigen de optie voorgelegd om de waarheid te spreken op grond van een eed op de Bijbel. Bij een volledige scheiding zou de Nederlandse wetgever deze voorbeelden moeten afschaffen. Die verandering gaat langzaam.

Saffaruk Choudhury gaat verder als hij nationale wetgeving ondergeschikt maakt aan islamitische wetgeving (Sharia) volgens de interpretatie van de opvatting van zijn geloof. Da’s niet zozeer een kwestie van een onvolledige scheiding van kerk en staat, maar van onverenigbaarheid van religie en politiek. Bevestigt hij hiermee het idee dat islam en democratie onverenigbaar zijn? Ja, dat doet hij, want volgens zijn interpretatie onttrekken de islam en de gemeenschap van moslims zich aan het democratisch proces. Want democratie is een staatsvorm waarin de vertegenwoordiging van het volk de hoogste macht heeft en een overwegende invloed heeft op het regeringsbeleid. In de opvatting van Saffaruk Choudhury ligt die hoogste macht elders.

Iedereen verklaart de islam. Niemand kan anderen ervan uitsluiten

with 8 comments

Twee weken geleden meenden president Obama en premier Cameron te weten dat ISIS niet islamitisch was. Want zo zei Obama: ‘No religion condones the killing of innocents’ (= Geen religie gedoogt het doden van onschuldigen). Maar deze week zei Obama wat anders. In de Algemene Vergadering van de VN citeerde hij instemmend de Britse #NotInMyName-campagne van de Active Change Foundation: ‘ISIS is hiding behind a false Islam’  (= Isis verstopt zich achter een valse islam). Is ISIS nou geen islam, een valse islam of islam?

Er is geen afdoend antwoord op de vraag naar de waarachtige islam omdat er geen ultieme instantie is die dat bepaalt. Iedereen kan claimen namens de islam te spreken. Wereldse leiders als Obama of Cameron hebben er al helemaal niets mee te maken. Gevolg hiervan is dat elke criticus de islam als een religie van oorlog kan voorstellen. Alleen religies met een sterke hiërarchie en acceptatie door gelovigen zoals de Rooms-Katholieke kerk weten de eigen godsdienst enigszins af te perken tegen invloeden van buitenaf. Paus en curie zijn continu in de weer om hun ‘merk’ af te schermen, te profileren en zo optimaal mogelijk in de markt te zetten.

Het is logisch dat Britse moslims kritisch zijn op ISIS dat vooral in Syrië en Irak opereert. Hun belangen liggen in Europa en zij hebben last van ISIS omdat het hun positie in de Britse samenleving beschadigt. De islam heeft in het Westen toch al zo’n slechte reputatie opgebouwd. De Britse moslims kunnen menen dat ISIS niet de Britse islam vertegenwoordigt en niet handelt volgens de uitgangspunten waar de islam voor staat. Maar hun mening is even vrijblijvend als die van de jihadisten die menen dat ze wel de islam vertegenwoordigen.

Obama en Cameron gebruiken islam voor hun eigen doeleinden

with 8 comments

President Obama en premier Cameron geven hun mening: ISIS is niet islamitisch. Obama zegt: ‘No religion condones the killing of innocents’ (= Geen religie gedoogt het doden van onschuldigen) en Cameron voegt eraan toe na het doden door ISIS van de Britse hulpverlener David Haines: ‘Islam is a religion of peace. They are not Muslims, they are monsters.’ Dr. Shuja Shafi, de secretaris-generaal van de Britse Moslimraad zegt: ‘These extremists in Iraq and Syria claim to be acting in the name of Islam. But there is nothing in our faith that condones such behaviour. Muslims in Britain and around the world have condemned these people, and the arguments they use have been refuted comprehensively as being far from the religion of Islam.

Politici als Obama en Cameron moeten zich verre houden van uitspraken over de islam. Daar hebben ze geen kennis van noch verantwoordelijkheid voor. Ze hebben er niks mee te maken. Politici moeten geen uitspraken doen over de inhoud van religies. Dat is alleen aan de betreffende religieuze organisatie en aan de gelovigen. Wat Shuja Shafi zegt klinkt al een slagje geloofwaardiger, maar is evenmin de laatste waarheid. De Britse Moslimraad vertegenwoordigt niet eens alle Britse moslims. Laat staan de wereldgemeenschap van moslims die tientallen landen en vele stromingen omvat. Moslims bestrijden elkaar op vele plekken op leven en dood.

Obama en Cameron slaan nog op een andere manier de plank mis als ze zeggen dat geen enkele religie onschuldigen doodt of de islam een religie van vrede is. De geschiedenis toont het omgekeerde. Zoals ook in naam van het christendom in 2000 jaar vele onschuldigen zijn gedood. Het uitsluiten van andersdenkenden is onlosmakelijk verbonden aan religies. Ze hebben een zachte kant met zingeving, troost en verbinding die ze het liefst tonen. Maar die bestaat alleen dankzij een harde kant van strijd, machtsdenken en uitschakelen van dissidenten en concurrenten die ze het liefst verbergen. Dat religieuze organisaties in hun marketing hun zachte kant tonen en de harde kant verbergen is begrijpelijk. Maar dat politici die veinzerij navolgen is onbegrijpelijk en onnodig. Religie is een proces van ontvoogding. Dat omvat ook loskomen van de politiek.