George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Nomenklatoera

Oekraïners gefrustreerd over rechtspraak. Aanpak corruptie geëist

with 6 comments

Kyiv Post bericht dat Oekraïners gefrustreerd raken omdat ze zien dat er geen recht wordt gedaan. Een grote schoonmaak en vooruitgang ontbreken. Niemand is nog veroordeeld of ‘geplukt’. Ondanks voorbeelden van omkoping en corruptie. De aanklager heeft zaken gesloten zonder iemand te veroordelen. De regering lijkt geen grip te krijgen op de oude macht die nog overal in de bureaucratie aan de touwtjes trekt. Om geloofwaardig te worden dient de fysieke bedreiging en intimidatie van politieke tegenstanders te stoppen. Dat past geen democratie die zich meent op Europa te oriënteren. De rechterlijke macht moet snel hervormd worden om de dieven en boeven hun gerechte straf te geven. Oekraïne wacht vele uitdagingen. President Porosjenko heeft afgelopen week de strijd tegen de corruptie de eerste prioriteit genoemd. Nu de aanpak nog.

Onderzoek gevraagd naar doden op Euromaidan in Kiev

with 3 comments

Het is begrijpelijk dat de nieuwe regering in Kiev met een interventie van Russische militairen op de Krim en oplopende spanningen wel wat anders aan het hoofd heeft dan een onderzoek in te stellen naar de omstreeks 104 doden die afgelopen maanden op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev vielen tijdens de protesten tegen het bewind van toenmalig president Janoekovitsj. Waaronder 16 leden van de veiligheidstroepen. Dit als gevolg van zijn late weigering om een associatieovereenkomst met de EU te tekenen. Onderzoeken geven een gemengd beeld voor de steun ervan in het land, maar de tendens is duidelijk een meerderheid die voor is.

Er is nader onderzoek nodig naar de omstandigheden waaronder de doden vielen om onduidelijkheid weg te nemen. En een nieuwe start te maken. Beschuldigingen klinken over en weer. Niet ondenkbaar is dat de doden door toedoen van beide kanten zijn gevallen. Dus gedeelde schuld. Aan de ene kant de Militia van Janoekovitsj die door minister van Binnenlandse Zaken Vitaliy Zakharchenko op 20 februari strijdbaar werd aangevoerd en aan de andere kant de rechts-nationalisten van de Rechtse Sektor en Svoboda van de oppositie. Mogelijk is de positie van de voorlopige regering intern nog te zwak om met zo’n onderzoek de rechterflank te trotseren.

Er is in de publiciteit ruis die tot complottheorieën leidt. Zoals het bericht over het gesprek van de Estse minister van Buitenlandse zaken Urmas Paet en EU-buitenlandvertegenwoordiger Catherine Ashton dat zou wijzen naar moord door de oppositie. Paet zou beweerd hebben dat er een patroon herkenbaar was in de moorden. Maar arts Olga Bogomolets die veel slachtoffers van de scherpschutters behandelde en Paet informeerde ontkent tegen hem gezegd te hebben dat er eenduidigheid was in de moorden en de schutters.

Zelfs als minister Paet gelijk heeft weet hij nog niet met zekerheid van welke kant de kogel kwam. Dat kan hij zonder onderzoek ter plekke niet weten. Het kan van de oppositie, Janoekovitsj of Rusland zijn. Of zelfs een andere partij. In een persverklaring van het Estse ministerie van Buitenlandse Zaken van 5 maart wordt ontkend dat minister Paet naar de oppositie als hoofdschuldige heeft verwezen in z’n gesprek met Ashton: ‘We reject the claim that Paet was giving an assessment of the opposition’s involvement in the violence.

Oekraïne: wat komt er na de euforie van de verdreven leider?

with 7 comments

!_1393066625

Nadat de dictator verdreven is komen beelden van de paleizen. Aarzelend betreden de durfals de domeinen. Ze verkennen oprijlanen, ondergrondse bunkers, filmzalen en ontvangstruimtes. Vol chroom en marmer. Want zo ziet de wansmaak van de macht eruit. Deze geschiedenis herhaalt zich steeds weer en is onderdeel van ons collectieve geheugen. Zo bekend van Nicolae Ceaușescu, Saddam Hoessein of Muammar al-Gaddafi. En nu ook van de gevluchte Oekraïense leider Viktor Janoekovitsj. De euforie van de overwinning heerst. De gehate leider met bloed aan de handen is verjaagd, vermoord of tandeloos gemaakt. En zie de luxe waarin-ie woonde. Ten koste van het volk. Maar hoe gaat het verder? In Roemenië, Irak en Libië brak de echte chaos pas na de oorlog uit.  Er is geen garantie dat dat in Oekraine anders gaat. Voor even is er de gelukzalige blijdschap van het verjaagde bewind. Maar de kas is leeg. Wat dan, wat dan? Na zo’n kantelmoment in de geschiedenis.

530872e037c55

Foto 1: Jacht Janoekovitsj in Mezhyhirya.

Foto 2: Journalisten bezoeken buitenverblijf Mezhyhirya.

Oekraïne staat op de rand van een burgeroorlog

with 9 comments

De uit de Donetsk afkomstige Oekraïense minister van Binnenlandse Zaken Vitaliy Zakharchenko en hoofd van de Militia oogt vandaag martialer dan gisteren. Toen had-ie een pak met stropdas aan. Beelden zeggen alles. Tientallen of honderden doden vallen er in Oekraïne. De minister kondigt aan dat er wapens zullen worden gebruikt voor aanvallen op politieagenten of leden van hun gezin, aanvallen op beschermde objecten, konvooien, residentiële gebieden, ruimtes van de staat, openbare bedrijven, instellingen en organisaties. Kortom, op alles. Als voorbereiding van ingrijpen projecteert de minister de schuld op de ander.

Minister Zakharchenko ziet de aanvallen van extremisten als agressie. Wat het uiteraard is. Zoals de aanvallen van de ordediensten op de demonstranten ook agressie is. De tragiek is dat een democratische oplossing niet meer mogelijk lijkt. Zeker niet zonder druk van de EU en de VS die Rusland voor het blok zetten. Die op haar beurt Oekraïne beweegt te bewegen. Maar deze redding van buitenaf is onwaarschijnlijk. Met een zwakke EU en een agressief Rusland. De confrontatie is geen wedstrijd waar men uit kan wandelen. Beide partijen vinden dat hun toekomst en leven op het spel staan. Alles of niets. De nomenklatoera telt daarnaast haar geld.

Scenario’s vliegen door de media. Russen willen het land destabiliseren om het in te pikken en zouden provocaties voorbereiden. Die beginnen in de tweede stad van het land Charkov dat vlakbij de Russische grens ligt. Of het land zou uiteen  kunnen vallen in West en Oost. Volgens de oude Oostenrijks-Hongaarse of Poolse grens toen het huidige West-Oekraïne onderdeel van Midden-Europa was. Dus in een Europees en Russisch deel. Wat zeker niet wil zeggen dat alle scheidslijnen volgens een Oost-West verschil lopen. Zo zoeken zakenmensen in het oostelijk deel ook rechtszekerheid en continuïteit. Het wordt alleen nog maar erger.

60-Jahre-HI-Vers-1.indd

Foto: Europa voor de Eerste Wereldoorlog (1914). In: Westermann, Grosser Atlas zur Weltgeschichte.

Exit Gérard Depardieu: pas de balles

leave a comment »

De Franse acteur Gérard Depardieu geneert zich niet om uitspraken te doen over zaken waar-ie geen verstand van heeft. Zoals over de Russische oppositie en Garry Kasparov die geen verstand van politiek zouden hebben. Depardieu meent te weten hoe het zit met een oppositie die niet eens strijdt om de macht, maar om toegang tot het politieke systeem. Dat de nomenklatoera met alle juridische trucs verhindert. Gérard Depardieu zakt door het ijs als autonoom denker en is een opportunist. Wat verwacht-ie van de dictatuur van Putin? De Amerikaanse acteur John Cusack bevindt zich aan de andere kant van het politieke spectrum en behaagt de macht niet om er zelf beter van te worden, maar komt met kritiek. En een mening die op feiten gebaseerd is.

depardieupoutine3

Foto: Gérard Depardieu (links) en Vladimir Putin. Moskou, januari 2013.

Petrodictatuur Rusland en Putin hebben het Westen in de zak

with 7 comments

Update 28 maart 2013: De repressie in Rusland neemt toe. Burgers worden vervolgd en niet toegelaten tot het electorale proces. De politie valt binnen bij NGO’s, inclusief Amnesty International. CDA-kamerlid Pieter Omtzigt stelt kamervragen aan minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans. Op 8 april bezoekt president Putin Nederland. Moet de verslechtering van de mensenrechten aan de orde worden gesteld?  

Dit is een volledige versie van de onvoltooide toespraak op OblTV. Leonid Volkov is een onafhankelijke parlementskandidaat uit Jekaterinburg. Het gaat er niet om wat-ie zegt, maar dat-ie het niet mag zeggen. De toespraak eindigt ermee dat Volkov wordt onderbroken en zijn verkiezingspraatje van 2 minuten voor de parlementsverkiezingen van 4 december niet mag voltooien. Hij wordt van de lokale zender gedraaid. Omdat-ie kritiek begint te leveren op Putin en het corrupte lokale bestuur. Deze censuur is Rusland ten voeten uit.

Volgens NRC-correspondent Michel Krielaars kreeg Volkov enige dagen later van het constitutionele gerechtshof te horen dat-ie zich geen kandidaat meer mocht stellen omdat een klein deel van de handtekeningen die hij daartoe ingezameld had vervalst zou zijn. Leonid Volkov had die handtekeningenlijst als enige kandidaat door een notaris goed laten keuren. In beroep kan-ie niet gaan. Wat rest is YouTube.

De censuur in Rusland is verstikkend en het electoraal proces oneerlijk. Met onvoorspelbare regels en vooraf bepaalde resultaten. Volgens oppositieleider en oud-wereldkampioen schaken Garry Kasparov is Vladimir Putin niet van plan de macht op te geven. De maffia regeert en via Gazprom en Rosneft wordt de buit verdeeld. Kasparov speelt zijn Putin-gambiet. Het Westen laat het gebeuren en houdt door haar collaboratie petrodictatuur Rusland in stand. Daartoe worden types als de Duitse oud-kanselier Gerhard Schröder gekocht.

Putin is de nieuwe Brezjnev

with 2 comments

Rusland is voor buitenstaanders niet te volgen. Poetins perschef Dmitri Peskov legt in een uitgebreid interview met televisiestation Dozhd uit dat vergelijkingen met Leonid Breznjev voor Vladimir Putin niet ongunstig zijn. In het Westen wordt Breznjev (1906-1982) gezien als het symbool van culturele en economische stagnatie van de Sovjet-Unie. Inclusief de rampzalige invasie van Afghanistan in 1979.

Peskov ziet Breznjev niet als minpunt, maar als pluspunt van de Russische geschiedenis. Als publiciteitsman probeert-ie de negatieve klank van wat Putins Breznjevisatie wordt genoemd positief bij te buigen. Peskov doet kritiek af als een afwijkende  mening van bloggers die voldoende tijd hebben om hun kritiek op sociale media te uiten. Zijn suggestie is dat dit geen normale, hardwerkende Russen zijn met recht van spreken.

Op het partijcongres van regeringspartij Verenigd Rusland werd eind september aangekondigd dat huidig premier Putin met president Dmitri Medvedev in maart 2012 weer naar de positie van president rocheert. De partij die door anti-corruptievechter Alexei Navalny de partij van boeven en dieven werd genoemd. Putin is koning en Medvedev de toren aan de rand. De verwachting bestaat dat Putin voor 12 jaar president wordt en zo de zakenbelangen veiligstelt tussen voor de politieke en bestuurlijke elite, de Nomenklatoera.

Peskov suggereert dat niemand de wisseling vooraf wist en de rochade als verrassing kwam. Juist omdat het bewaken van de status quo en de economische belangen door Putin de logica van de wisseling is weet iedereen dat Peskov een ongeloofwaardige leugenaar is. Hoofd van de centrale kiescommissie Vladimir Churin suggereert van zijn kant dat Putin de verkiezingen nog niet in de zak heeft. Juist Churin heeft er in het verleden stelselmatig voor gezorgd dat oppositiekandidaten van het verkiezingsproces werden uitgesloten.

Foto: Leonid Brezjnev als jager in de Oekraïne

Putin-Gambiet van Kasparov

with 21 comments

Als schaker volg ik hem al jaren. Ik sta ambivalent tegenover Garry Kasparov. Nu hij sinds enkele jaren zijn actieve schaakcarrière heeft beëindigd, wordt hij beschouwd als een van de beste schakers aller tijden. Samen met Bobby Fischer en Raoul Capablanca. Zijn attractieve aanvalsstijl heeft me veel plezier bezorgd.

Maar hij kon een querulant zijn. Iemand die zich onttrok aan afspraken en zijn collega’s in de steek liet. De laatste jaren is hij wat milder geworden. Zeker sinds 2005 toen hij de actieve schaakarena verliet. In september 2007 werd hij als presidentskandidaat gekozen van de oppositionele coalitie Ander Rusland. Zijn mening over Putin is hard. Kasparov schrijft nu aan een reeks schaakboeken en publiceert artikelen. Ook publiceert-ie columns over politiek in de Wall Street Journal. Waar hij al jaren columnist was voordat Rupert Murdoch de Journal in 2007 kocht.

-Garry Kasparov tijdens demonstratie:

Garry Kasparov

I. Russische democratie? In Rusland bestaan geen vrije en eerlijke verkiezingen. Waarnemers van de OVSE en de Raad van Europa hebben dat duidelijk gesignaleerd bij de Duma-verkiezingen van 7 december 2007. Het samenwerkingsverband Ander Rusland mocht niet meedoen aan die parlementsverkiezingen. Lijstverbindingen waren verboden. Verkiezingen die ruim door Putin werden gewonnen. Bij gebrek aan oppositie. Winst na intimidatie en grootscheepse fraude. Veelzeggend was dat op het stembiljet de optie tegen allen werd geschrapt. Zelfs onder de communisten kon men tegenstemmen.

Critici richtten zich op Kasparov en associërden hem met de rechtse pers. Ze missen de essentie door een kijk die niet loskomt van de Amerikaanse situatie. Namelijk dat Rusland steeds minder een vrij land is. Het in diskrediet brengen van Kasparov door aanvallen op de conservatieve pers betekent nog niet dat Putin eerlijk spel speelt en het beste voor Rusland is. Ondanks gemanipuleerde onderzoeken die de ex-KGB’er Vladimir Putin tot een populair leider maken. Kasparov strijdt voor vrije verkiezingen en een vrije pers. In Rusland krijgt-ie geen podium. Zo ontstond de bizarre situatie dat Amerikaanse media de geloofwaardigheid van een geloofwaardige criticus van Putin aanvallen.

In sommige opzichten gaat Putin verder dan Stalin bij het manipuleren van het electoraal proces. Kandidaten worden op bedenkelijke formele gronden uitgesloten. Kasparov mocht niet meedoen aan de presidentsverkiezingen van 2 maart 2008 omdat zijn partij niet aan voorwaarden kon voldoen. Die omvatten onder andere het houden van een conventie in Moskou voor 500 mensen. Maar het was vanwege tegenwerking van de Russische overheid niet mogelijk om zo’n zaal te huren. Kafka revisited. Kasparov trok zich daarom terug als kandidaat. Tegen dezelfde problemen liep vervolgens de vroegere Sovjet dissident Vladimir Bukovsky aan. Kasparov ging uit arren moede en uit protest maar door met zijn campagne als presidentskandidaat. De oppositie vecht niet om verkiezingen te winnen, maar om eraan mee te mogen doen.

Door de frauduleuze Duma-verkiezingen van 2 december dreigden partijen failliet te gaan. Zo kreeg de Unie van Rechtse Krachten (SPS) geen garantiesom van 60 miljoen roebel terug omdat het minder dan 4% van de stemmen haalde. En partijen moeten voor vrije publiciteit betalen als ze minder dan 2% van de stemmen halen. Dat was een recent ingevoerde maatregel. Die zei ook dat partijen die minder dan 3% halen geen staatssubsidie meer krijgen. De fraude door Putin is direct gericht op het economisch destabiliseren van de tegenstanders.

De situatie van Rusland kan samengevat worden als een politiestaat die het geluk had van stijgende olie- en gasinkomsten. Maar door de crisis door haar reserves is. De economie stagneert en is na Jeltsin nooit hervormd. Ook niet door de liberalen toen ze de kans hadden. Er is een kleine elite die het goed gaat, maar de kloof tussen arm en rijk neemt nog steeds toe. En volgens Rosstat nemen de inkomensverschillen en de economische bedrijvigheid tussen de regio’s onderling ook steeds meer toe. Die gelaagdheid wordt steeds meer als probleem gezien. Het zorgt voor instabiliteit in een toch al heterogeen land.

Het door Wikileaks op internet gezette telegram van de VS-ambassadeur in Moskou John R. Beyrle over de inmiddels afgezette Moskouse burgemeester Yuri Luzhkov laat over mensenrechten en Russische democratie niets aan duidelijkheid te wensen over. Ze bestaan niet. Verkiezingen worden gemanipuleerd en burgers zijn rechteloos en bang voor hun leiders. Muscovites have little freedom to speak out against corrupt activities and are afraid of their leaders, aldus de Amerikaanse ambassadeur.

II. Kasparov buitenbeentje. Kasparovs positie was altijd bijzonder. In de tijd van de USSR was hij als Armeense jood geen favoriet van de macht. Dat was zijn grote rivaal Anatoli Karpov. Die positie heeft Kasparov getekend en is de sleutel om zijn positie te begrijpen. Hij was geen echte Rus, heette eigenlijk Weinstein, en werd door de nomenclatura niet gesteund. Interventies rond het schaakbord waren altijd in zijn nadeel. Later werd Kasparov populairder en kon-ie als wereldkampioen in het schaakgekke Rusland zijn positie uitbouwen. Maar het leek alsof zijn onzekerheid ingebakken was. Zijn scepsis over de macht was dat zeker. Onder Putin wordt Kasparov nog minder geaccepteerd door de macht. Gevoegd bij een onafhankelijk en eigenzinnig karakter met veel talenten, verklaart dat de politieke rol die hij nu speelt. Die rol is in jaren van opstandigheid en onrecht van binnenuit gegroeid.

Merkwaardig lijkt de toenadering die de laatste jaren tussen de eeuwige rivalen Karpov en Kasparov plaatsvond. Toen Kasparov enkele jaren geleden naar aanleiding van deelname aan een demonstratie opgesloten werd in de gevangenis kwam Karpov hem bij verrassing opzoeken. Toch is de toenadering verklaarbaar. Karpov was altijd de favoriet van de communisten en Kasparov profileert zich als rechts-liberaal. Groeperingen die door Putin buiten het politieke proces worden gehouden. Hun samenwerking resulteerde onlangs zelfs in de actieve steun van Kasparov voor Karpov in diens streven om president van de wereldschaakbond FIDE te worden. Wat averechts uitpakte omdat Kirsan Ilyumzhinov won. De onder druk van Putin teruggetreden president van Kalmukkië die ooit ontvoerd werd door ruimtewezens. In verkiezingen waar de fraude in de FIFA overigens bij verbleekt.

In deze sfeer opereert iemand die veel buiten Rusland heeft gekeken. Kasparov heeft een eigen en originele kijk op de Russische situatie ontwikkeld. Met one-liners kan hij ervaren Amerikaanse anchormen overtuigen en van repliek dienen. Dat geeft Kasparov enige macht buiten Rusland. Hij is ook bekend bij het grote publiek in landen als Spanje, de VS en Duitsland. Hij reist voortdurend de wereld af, ook om zijn boeken te promoten en geeft de oppositie tegen Putin een sterke en niet-gecorrumpeerde stem. Maar in Rusland heeft-ie geen enkele macht.

Dat Kasparov geassocieerd wordt met Amerikaanse conservatieven ligt voor de hand. Zoveel mogelijkheden zijn er niet in de strijd tegen Putin. Maar zijn focus is Russisch. Ondanks al zijn met schaken verdiende geld kiest hij niet voor emigratie. Kasparov woont in Moskou en loopt daar als oppositieleider gevaar. Hij reist niet met Aeroflot en neemt als hij weer eens voor enkele dagen in de gevangenis gezet wordt geen voedsel en drinken aan. Bang als hij is om vergiftigd te worden. Zijn bekendheid in het Westen beschermt hem. Totdat de macht  hem wellicht op een dag die marginale speelruimte zal ontnemen. Kasparov beseft dit terdege, is voorzichtig, maar leeft ermee.

III. Oppositie. Niet-gecorrumpeerd zijn is belangrijk. Het was de zwaarwegende reden dat Kasparov als iemand met talent, met enig aanzien en bekendheid kandidaat van de oppositie kon worden. Kritiek is er op de samenstelling van Ander Rusland. Kasparov wordt erop aangevallen dat hij samenwerkt met de halve nazi’s van Eduard Limonovs Nationaal Bolshevistische Partij. Dat is deels terechte kritiek. Een keuze uit armoede die publicitair negatief uitpakt. Kasparov zegt niet anders te kunnen vanwege de bijzonder nijpende politieke situatie. Oppositionele liberalen als Grigori Javlinski van Jabloko of de conservatief democraten als Boris Nemtsov van de SPS stelden zich afzijdig op en wilden niet met Ander Rusland samenwerken.

Het helpt om de oppositie een gezicht te geven. Hoe groezelig dat ook is. De oppositie begint eindelijk in te zien dat om te vechten tegen de ordetroepen, een vrije pers die sterk onder druk staat, oneerlijke verkiezingen en de Koude Oorlog-retoriek van Putin een goede onderlinge samenwerking nodig is. Laatst werden demonstraties zelfs voor het eerst officieel toegestaan. Waarschijnlijk een kosmetisch verschil met vroeger.

Een gewenst scenario voor de toekomst van Rusland is dat er een redelijk alternatief ontstaat voor Putin. Als de machtsstrijd binnen de regering slachtoffers geeft, die overlopen naar de oppositie, dan versterkt dat de basis van de oppositie. Dan verbrokkelt de regeringspartij. Die bestaat uit meerdere facties die elkaar met steun van criminele bendes bestrijden vanwege tegengestelde, economische belangen. Het Westen kan niet actief ingrijpen, maar zou ten minste haar steun aan het regime Putin kunnen onthouden. Wat het nu niet doet. Rusland lijkt steeds meer op 1984 van George Orwell. De anti-utopie wordt onder onze ogen in Rusland herboren. Onze zakenmensen en politici ondersteunen het zelfs.

-Vladimir Putin en Kirsan Ilyumzhinov in het Kremlin:

%d bloggers liken dit: