George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘NGA

Rechtszaak in België over geldgeschil in ondoorzichtige galeriesector: Michaël Aerts vs. Deweer Gallery

with one comment

Wie wel eens beeldende kunstenaars en galeriehouders spreekt zal weten dat ze over elkaar klagen. Soms goedwillend, soms kwaadaardig. In het laatste geval gaat het bijna altijd om geld. Kunstenaars vermoeden dat de afrekening niet klopt en ze te weinig uitbetaald krijgen. Soms betreft het zelfs werken die al jarenlang in stock waren, maar uiteindelijk onverklaarbaar verdwenen bleken. Met als toppunt van onrecht failliete galeries zonder bewindvoerder, maar met een doorstart. Galeristen zijn als winkeliers en boeren die ook klagen als het goed gaat. Maar bij de teruglopende economie sinds 2008 hebben ze wel degelijk redenen tot klagen. De verkopen zijn ingezakt en nog steeds niet op peil. Kunstenaars willen toch solo’s, boekjes of publiciteit. ‘Opgekweekte’ kunstenaars stappen over naar een grote galerie zonder besef van de diepte-investering die door een galerie in hen is gedaan. De wisselwerking tussen kunstenaar en galerist is een spanningsveld.

In België is er een kwestie tussen kunstenaar Michaël Aerts en Deweer Gallery in Otegem, Zwevegem. De galerie is aangeklaagd door Aerts omdat er volgens hem ‘gefoefeld zou zijn met de verkoopsprijs van kunstwerken’. Geknoeid dus. In een artikel geeft De Morgen de details. Aerts’ advocaat Jan Leysen stelt dat de galerie kunstwerken aan een buitenlandse koper voor een hoger bedrag heeft verkocht dan tegen de kunstenaar werd verteld. Aerts zou daardoor 980 euro aan inkomsten zijn misgelopen. Feitelijk een relatief klein bedrag dat deze opschudding niet rechtvaardigt. Advocaat Gallery Declercq ontkent namens Deweer Gallery de aantijging en meent dat de kunstenaar een aanleiding zocht om bij de galerie te vertrekken. Deel van de juridische strijd zou de berekening van de BTW zijn. De Morgen citeert een anonieme Antwerpse galerist: ‘Het btw-systeem is ingewikkeld en volatiel, waardoor er toch iets meer ruimte is voor gefoefel.’

Ondervoorzitter Sofie Van De Velde van de beroepsvereniging van Belgische galeries (BUP) meent dat de kunstwereld veel transparanter kan. Ze zegt internationaal te werken aan de formulering van gedragsregels: ‘Er is nood aan duidelijke spelregels, ook voor mensen die een werk willen kopen in een galerie.’ De BUP is net als de Nederlandse Galerie Associatie (NGA) aangesloten bij de in Brussel gevestigde FEAGA (Federation of European Art Galleries Association) die samenwerkt met het in Barcelona gevestigde Talking Galleries dat opereert als internationaal platform en denktank voor kunstgalerieën. Van De Velde meent dat kunstenaars steeds beter hun rechten kennen. Zij benadrukt dat het in de galeriesector om vertrouwen en ongeschreven regels gaat, maar ‘het volgens haar essentieel is om op voorhand afspraken te maken’. Op 5 september spreekt de rechtbank van Kortrijk zich uit over de zaak tussen Michaël Aerts en Gallery Deweer.

Foto: Schermafbeelding van deel artikelOntransparante kunstwereld worstelt met de centen; Kunstenaar klaagt galerie aan na onduidelijkheid over btw-tarieven’ van Lotte Beckers in De Morgen, 26 juni 2018. (registratie verplicht).

Advertenties

Kunst bekladden op KunstRai. Hoe fun het wint van kwaliteit

with one comment

De KunstRai 2014 ontkomt niet aan een Nederlands verschijnsel dat nevenverschijnselen de overhand nemen over hoofdzaken. Het hoort er blijkbaar bij. Vraag is of de KunstRai deze ontwikkeling volgt, er gelijke tred mee houdt of op vooruitloopt. Ik vrees het laatste. In een vlucht vooruit. Fun neemt het over van de kunst. Een sector die door z’n veren zakt wordt tegen beter weten in opgekrikt. Als vlugzout voor iemand die flauw dreigt te vallen. Hoewel het uit de reportage erger lijkt dan het is. Er zijn ook veel uitzonderingen die de regel bevestigen dat er integer gewerkt wordt in de galeriesector. Maar het zijn de uitzonderingen. Men moet oppassen niet mee te gaan in de mode om te zeggen dat het ’niks is’. Een oordeel moet wel onderbouwd zijn.

NRC besteedde aandacht aan de Nederlandse galeries: ‘Het gaat slecht met de verkopers van moderne kunst in Nederland. De afgelopen vier jaar nam het aantal galeries in naoorlogse kunst met 14 procent af. De werkgelegenheid in de sector kromp met 22 procent en de brancheomzet daalde met 27 procent.’

In een reactie op Trendbeheer zette ik half ernstig, half schertsend op ’n rijtje waarom het zo slecht gaat met Nederlandse galeries: ‘Te slechte witte wijn op openingen, slechte bedrijfsvoering van galeries, opdringerige galeristen die te gretig zijn en de bezoeker geen lucht laten, te weinig Nederlandse kunstbeurzen van niveau, te dure of te slecht bereikbare locaties, haperende relatie tussen kunstenaar en galerie met te weinig loyaliteit over en weer, beroerde begeleiding van kunstenaar en galerie van presentaties, aarzelende marketing door de NGA, te lange doorlooptijd voordat academiestudenten opgepakt worden, te weinig verzamelaars en kopers, te veel kunstenaars, musea die in hun aankoopbeleid steeds meer op safe spelen of te weinig budget hebben, een voorspelbare incrowd van saaie microkosmosjes van kunstenaars die vergeten zich te vernieuwen of misschien gewoon het onontkoombare feit dat voetbal leuker is voor meer mensen.

De NGA is de brancheorganisatie Nederlandse Galerie Associatie. Was het nou bewondering voor de galeries waarmee ik afgelopen woensdag over de superdrukke opening van de KunstRai liep? Zo druk overigens dat de bijzaak de hoofdzaak nog eens extra overschaduwde. Of afgrijzen over alle rotzooi? Ik zag vol verwondering de entourage van een WK-voetbal met een spel van amateurniveau. De vorm verdringt de inhoud. Zoals ook de video illustreert. Een indirect verwijt: waar zijn de meeste Nederlandse galeries in hemelsnaam mee bezig?

resizer.php

Foto: Eva Spierenburg, De waterrat, 2013. Te zien op de KunstRai 2014 bij Galerie Sanaa uit Utrecht.