Fantasierijke gedachte bij foto ‘Pigalle’ (1948-49)

Dit is de beeldentaal van de film noir. De hoofdpersoon in trenchcoat is de apotheek op de hoek binnengestapt. Of het theater aan de overkant die uitnodigt voor de meest gedurfde naaktshow ter wereld (PIGALL’S / REVUE FLOOR-SHOW / NUS LES / PLUS / OSES DU MONDE). Vindt hij hier zijn femme fatale? Op een rijtje staan zes auto’s naast elkaar. Is de volgende scène de achtervolging door de stad? Met melancholische jazz van Barney Wilen of Miles Davis die het tempo opvoert? Het is nacht op de Place Pigalle in Parijs. Het is 1948. Er kan van alles gaan gebeuren. Een stil, bevroren moment draagt de kiem van de uitbarsting in zich. Nu genieten we nog even van het beeld.

Of wacht eens, is de hoofdpersoon wellicht het pleintje zelf? Of kan dat niet in een drama waarin het verhaal wordt verteld aan de hand van personages? Toch, de lichtreclames, weerspiegelingen in glas en lak, en duisternis vormen de spil. Het neon kruis van de apotheek valt precies binnen beeld. Dat kan geen toeval zijn. Geeft iemand er een soort zegen aan? Een ding is duidelijk, fotograaf René-Jacques was er. De stijl roept meer dan 70 jaar later verlangen op. Op de vraag naar wat is het antwoord niet te geven. Hoe denken we dat nog ooit te kunnen achterhalen?

Foto: René-Jacques (René Giton dit), ‘Pigalle’ (1948-1949). Collectie: Musée Carnavalet, Histoire de Paris.

Ongepolijst op Polaroid: ‘Taking Polaroid Portraits In The Bars Of Amsterdam, 1979-80’

Waarom verrast de videoTaking Polaroid Portraits In The Bars Of Amsterdam, 1979-80’ op Vimeo? Ontroert het zelfs door de verloren tijd. Het haalt het recente verleden terug van het traditionele bruine café van voor de mobiele telefoon. Met andere immigranten in de hoofdrol dan nu. De ruige kant van het Amsterdamse nachtleven van bijna 40 jaar geleden. Is het bijzonder omdat stadspromotie, marketing en commercie erin ontbreken? Nu is dat onlosmakelijk verbonden aan dit soort films die altijd een ander doel dienen dan het doel dat ze zeggen te dienen. De video is wat het is. Niet meer en niet minder. ‘A cameraman follows Bettie Ringma and Marc H. Miller as they take Polaroid portraits In the bars of Amsterdam, 1979-80’, zegt de toelichting. Flashbak besteedde in 2015 in een artikel aandacht aan de polaroidfoto’s en geeft details over dit project.

Foto’s: Polaroids van Marc H. Miller en Bettie Ringma in artikelPolaroids Of Nights Out In Amsterdam’s Electric Townhouses (1979-1980)’ op Flashbak, 5 november 2015.