George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Moeder

Borstvoeding in het Mauritshuis nu overal toegestaan

with one comment

mau

De wereld staat in brand. Deze zomer is het te druk voor komkommertijd. In Irak en Syrië rukken de troepen van ISIS op en worden christelijke- en Jezidi-minderheden vermoord als ze zich niet bekeren tot de islam. In Oekraïne lijkt afgelopen nacht op het nippertje na diplomatieke druk op Rusland een invasie van zogenaamde Russische vredestroepen afgewend. In Gaza, Libië en Zuid-Soedan is het leed evenmin te overzien.

Naast dat grote leed gaat het kleine leed door. Sommigen zullen het een peulenschil of kleinigheid noemen, maar da’s betrekkelijk. Want een onbeduidendheid die zich in iemands hoofd vastzet wordt vanzelf een grote zaak. Hoe klein dat ook is vergeleken bij de doden die aan de randen van Europa, in Afrika of in het Midden-Oosten vallen. Het bezweren van het kleine leed kan ook opgevat worden als een ontsnapping aan het grote leed dat te veel is om te bevatten. Zo wordt uit onmacht het overwinnen van het kleine leed een sublimering van het grote leed. Door zich in te zetten voor het kleine wordt het grote bezworen. En op afstand gehouden.

In bovenstaande verklaring laat het Haagse Mauritshuis weten dat vrouwen die borstvoeding willen geven welkom zijn. In het Engels werd dat ongelukkig vertaald met ‘permit’ wat sommigen weer aanleiding gaf voor nieuwe kritiek omdat het ‘welcome’ moest zijn. Aanleiding voor alle onrust was een borstvoedende vrouw die verzocht werd de Brasserie te verlaten. Die trouwens voor de kaartverkoop ligt. Het museum had voor moeder en kind een aparte ruimte bestemd. De kritiek hierop werd tot een heuse rel. Zie hashtag #borstvoeding. Vol overdrijvingen en valse voorstelling van zaken. Maar het Mauritshuis had blijkbaar geen zin in publicitair gedoe en stond na een beleidswijziging borstvoeding overal in het museum toe. Dus ook op zaal voor Het puttertje of het Meisje met de parel van Vermeer. Het wachten is op de volgende doelgroep die emancipeert.

842jpg

Foto 1: Facebook-pagina van het Mauritshuis met verklaring over borstvoeding, 7 augustus 2014.

Foto 2: Quinten Massys (en/of atelier), Maria met kind, circa 1525-1530. Collectie: Mauritshuis Den Haag (bruikleen van het Rijksmuseum).

Advertenties

Oskam, Barthes, Mythe, Dood, Gemis, Rouw, Condoleanceregister

with one comment

Naamloos

De 36-jarige Claudia Oskam uit het Brabantse Zevenbergen (Gemeente Moerdijk)  is om het leven gebracht door haar ex-man. Hij heeft de moord bekend. Gisteravond werd op zijn aanwijzing haar lichaam gevonden. Zo’n moeilijk te begrijpen gebeurtenis wordt tegenwoordig gevolgd door een condoleanceregister. De opening ervan hoort erbij. Evenals een stille tocht. Of een burgemeester die z’n medeleven betoont. En uitdrukkelijk met de nabestaanden meeleeft. Aan de teksten in het condoleanceregister valt op te maken dat Nederlanders nog onwennig omgaan met een nog niet zolang geleden uitgevonden traditie. Dat vraagt om enige scholing. Want de teksten ‘geen woorden voor‘, ‘niet te bevatten‘ of ‘hier zijn geen woorden voor‘ schieten tekort.

jac

De Franse auteur en filosoof Roland Barthes schreef in 1956 op het snijvlak van journalistiek, filosofie en de verschijningsvormen van het dagelijks leven zijn Mythologieën waarin-ie de politieke, culturele en artistieke activiteit beschreef. Die benadering waar hoog en laag samenkomen zonder afbakening tussen disciplines is een uitgangspunt voor dit blog. Voor Barthes was mythe bovenal spraak. In de modetermen van de jaren ’50 heette dat een communicatiesysteem. De mythe wordt gevormd door de manier waarop deze gebracht wordt. Hij worstelde met de dood van zijn moeder in 1977 en was tot z’n onverwachte dood in 1980 niet meer de zelfde. Daar komt ook de dood op neer. In Rouwdagboek (Journal de deuil) dat pas in 2009 verscheen zoekt Barthes de taal om het gemis van z’n moeder vorm te geven. Die beschrijving past een condoleanceregister.

barthes-mere

Foto 1: Schermafbeelding van condoleanceregister voor Claudia Oskam op mensenlinq.nl, 13 januari 2014.

Foto 2: Schermafbeelding van tweet van burgemeester Jac Klijs van Moerdijk, 13 januari 2014.

Foto 3: Roland Barthes als kind in de armen van z’n moeder Henriette Barthes, Bayonne 1923. 

Christine Assange spreekt namens haar zoon Julian

with 6 comments

Je zal maar de moeder van Julian Assange zijn. En zien hoe hij opgejaagd wordt door de VS die zich op hun pik getrapt voelen en in Zweden een zaak van sexueel misbruik tegen hem gefabriceerd wordt. Om hem in de VS te krijgen met maximale geheimzinnigheid. Met president Obama die publiekelijk vrijheid preekt, maar dat achter de schermen met voeten treedt. Waar in Zweden een merkwaardige feministische aanklager gevonden wordt, de sociaal-democratische partij op allerlei manieren betrokken is, Zweden een grote wapenleverancier van de VS is en getuigenissen verdraaid worden en het onrecht dat je zoon wordt aangedaan nergens wordt gecorrigeerd. Christine Assange geeft in een interview met Stephanie Kramer inzicht in de achtergronden.

Julian Assange heeft geen wetten overtreden, en is nergens in staat van beschuldiging gesteld. Toch wordt-ie door westerse politici als een crimineel afgeschilderd. Gewoon omdat-ie de Amerikanen te slim af was met de publicatie van geheime documenten. In Nederland spreekt geen enkele politieke partij zich uit voor Assange. De publicaties van WikiLeaks hebben de nationale veiligheid van de VS niet geschaad en niemand het leven gekost. Je zal maar de moeder van een zoon zijn die opgesloten zit in de Ecuadoriaanse ambassade te Londen. Als een Klaas de Jonge 2012. Zijn levensloop krijgt epische proporties en iedereen praat over hem. Je bent trots, maar ook ongerust over de afloop. Vanwege een supermacht die niet tegen zijn verlies kan.

Lees hier het interview van Stephanie Kramer met Christine Assange in Urban Times.

Foto: Julian Assange met Amerikaanse vlag