Gedachte bij foto ‘Female students and a nun pose in a classroom at Cross Lake Indian Residential School in Cross Lake, Manitoba’, 1940

Female students and a nun pose in a classroom at Cross Lake Indian Residential School in Cross Lake, Manitoba in a February 1940 archive photo. (Indian and Northern Affairs/Library and Archives Canada/Reuters)

Het misbruik van kinderen in de katholieke kerk heeft die religieuze organisatie beschadigd. De pogingen om de beschuldigingen af te zwakken of zelfs in de doofpot te stoppen heeft het vertrouwen in de geloofwaardigheid van het instituut katholieke kerk tot op het bot aangetast. Van die geloofwaardigheid, laat staan aanzien is weinig meer over.

Als de katholieke kerk een persoon was, dan zou die zich uit schaamte niet meer met goed fatsoen op straat durven begeven.

Bovenop dat decennialange misbruik van kinderen door priesters, bisschoppen en andere leiders van de katholieke kerk dat door de hiërarchie gedoogd werd komt het onheilspellende nieuws uit Canada. Kinderen van Aboriginals or First Peoples hebben hun religieus onderwijs in internaten niet overleefd. Ze zijn begraven en worden nu opgegraven. Dat betreft niet alleen katholieke, maar ook protestante instellingen.

Overigens is Canada daarin niet uniek, want ook in een katholiek land als Ierland stierven onder de hoede van katholieke instellingen meer dan 9000 kinderen. Een mortaliteit van 15%. In een land als Australië werden kinderen van inheemse oorsprong gekleineerd, beschadigd en in het gareel gedwongen. Allen die door afkomst of sociale achtergrond niet pasten binnen de toenmalige maatschappelijke consensus liepen een verhoogde kans om hun cultuur of leven te verliezen.

Als de katholieke kerk een bedrijf was, dan zou het zich failliet laten verklaren, onder een andere naam een doorstart maken en afstand nemen van het eigen verleden.

Wat resteert zijn herinneringen van degenen die hebben geleden, maar overleefden en foto’s die het onrecht aantonen. Kinderen van inheemse afkomst in schoollokalen of op schoolpleinen die van hun moeder gescheiden zijn voegen zich gedwee in de bestaande orde en zijn doorgaans zichtbaar ongelukkig.

In de naam van de Vader is de dubbel onnatuurlijke constructie waaraan deze kinderen werden blootgesteld, Dubbel omdat religie in zichzelf een constructie is met een eigen mythologie en door de bewuste politiek van overheid en de religieuze instelling als uitvoerder om de continuïteit van de bloedlijn van het kind te doorbreken en met dwang en geweld te vervangen door een nieuw opgelegde orde.

Zo maakte religie zich tot collaborateur. Dat is een schande die de kerken nooit meer uit kunnen wissen. Hun eer is voorgoed verloren. Daar helpt geen marketing meer aan om in de beeldvorming te willen redden wat er te redden valt.

Gezag en geloofwaardigheid van de katholieke kerk in Nederland ligt van diverse kanten onder druk

Het was een slechte week voor de katholieke kerk. Aartsbisschop Wim Eijk zegt in een interview met de Gelderlander dat de katholieke kerk in hoog tempo uit Nederland verdwijnt. Van de 280 kerken in het bisdom Utrecht blijven er over tien jaar waarschijnlijk hooguit 15 open. NRC constateert in een artikel dat ook in Nederland kardinalen en bisschoppen het seksueel misbruik van kinderen toedekten. En er is de schadeclaim van meisjes die in katholieke instellingen in de jaren ’50 en ’60 (vdve) dwangarbeid moesten verrichten, zoals RTV Rijnmond in een item meldt. Gezag en geloofwaardigheid van de katholieke kerk in Nederland wordt van verschillende kanten aangetast. Het valt niet in te zien hoe deze organisatie dat als volkskerk kan overleven.

Zweedse dokter wilde patiënten met alle middelen tot het katholicisme bekeren

ls

Met religie is het vaak schrikken. Religie heeft een dubbele functie doordat het op verschillende wijzen gebruikt kan worden.  Zoals een auto een vervoersmiddel kan zijn, maar ook een moordwapen om iemand dood te rijden. Een religie kan groepen mensen binden en troost bieden, maar ook mensen of samenlevingen kapotmaken. Religie moet daarom altijd worden beoordeeld op de kenmerken die het in zich draagt. Dat omvat per definitie het schadelijke gebruik ervan. Dat is onlosmakelijk onderdeel van het fenomeen religie.

Volgens een bericht van Local Sweden probeerde een waarnemend arts in de regio Skåne zijn patiënten tot het katholicisme te bekeren. Zie hier voor een Zweedstalig bericht van de publieke omroep SVT. Als de patiënten dat weigerden onthield de arts hun antibiotica. Over de achtergrond van de arts is niets bekend gemaakt.

De vraag in de reactie bij bovenstaand bericht is veelzeggend, was de doktor een echte Zweed of een immigrant? Wat voor verschil dat in hemelsnaam maakt over de schadelijke werking van het katholicisme valt niet in te zien. De andere reactie relativeert het misbruik van religie, want als de dokter zijn patiënten nou had willen bekeren tot het Lutheranisme dan was het nog min of meer passend geweest. Onzin uiteraard, misbruik van religie blijft misbruik van religie. Door wie dat gebeurt en welke religie het betreft maakt geen verschil.

Foto: Schermafbeelding van posting ‘A surprising story from normally very secular Sweden’ op FB-pagina The Local Sweden.

Facebook zegt nee tegen het naakte realisme van Jans Muskee

10430047_10152826710873237_2988618755749598488_n

Beeldend kunstenaar Jans Muskee kreeg gisteren een melding van Facebook dat iemand bovenstaande foto van twee van zijn tekeningen had gerapporteerd wegens het bevatten van naakt en dat Facebook het ging onderzoeken. Een uur later kreeg Muskee opnieuw een melding met de mededeling dat de foto verwijderd was ‘omdat deze in strijd is met de richtlijnen van de community van Facebook’. Met een link naar deze richtlijnen. Daarop werd zijn account afgesloten. Hij kon pas weer inloggen na het invullen van een verklaring dat zijn tijdlijn geen naakt bevatte. De betreffende richtlijn ‘voor de Facebook-community’ over naakt luidt als volgt:

Na

Heeft Facebook zorgvuldig gehandeld bij de verwijdering van de foto van de tekeningen van Muskee en de tijdelijke sluiting van zijn account? Het lijkt er sterk op dat de algoritmen van Facebook op hol waren geslagen en het niet volgens de eigen richtlijnen handelde. Want de foto van beide tekeningen die Muskee op zijn tijdlijn plaatste is geen ‘pornografisch materiaal’ of bevat ‘expliciete seksuele inhoud waarin een minderjarige is vertegenwoordigd’. Jans Muskee is een tekenaar die zijn artistieke verbeelding de ruimte geeft om het menselijk lichaam weer te geven. Facebook achtte het in dit geval blijkbaar nodig beperkingen op te leggen vanwege de weergave van naakt. De uitzondering die Facebook maakt voor artistieke uitingen in de vorm van ‘foto’s van een beeldhouwwerk zoals David van Michelangelo’ vond Facebook hier niet van toepassing.

Het gaat hier niet om naakt, Jans Muskee of om degene die het nodig vond om ‘het misbruik te rapporteren’. Het gaat om de machtspositie van Facebook. Om te kunnen functioneren is het voor actiegroepen, instellingen of personen noodzakelijk om gebruik te kunnen maken van sociale media. Facebook speelt hierbij een centrale rol. Door sluiting verhindert Facebook dat zonder dat er een alternatief voorhanden is. Door dit bijna-monopolie zou Facebook extra zorgvuldig in haar argumentatie moeten zijn. Wat gebeurt er als er nogmaals een rapportage van misbruik over Jans Muskee komt? Wordt deze kunstenaar dan voor langere tijd afgesloten? Daarnaast is tegen uitsluiting door Facebook geen beroep mogelijk wat het er nog onrechtvaardiger op maakt.

Dit geval staat niet op zichzelf. De sextremistes van Femen die hun borsten inzetten als politiek wapen gaan op Facebook met ‘geblurde’ -dus vervormde- borsten door het leven. Hun Facebook-pagina’s werden in 2013 tijdelijk afgesloten wegens ‘het verspreiden van pornografie en bevorderen van prostitutie’. Maar Femen is een politiek-feministische organisatie die opkomt voor vrouwenrechten en strijdt tegen uitbuiting van vrouwen door pornografie en prostitutie. Nog tragischer is het geval van de Britse George Rolph die in 2013 een hongerstaking was begonnen en nauwelijks publiciteit kreeg in de media. Op de 14de dag van zijn staking werd zijn account zonder opgave van reden of aantoonbare aanleiding door Facebook gesloten. De moraal: een Facebook-pagina beginnen tegen Facebook omdat het je account afsluit is de paradox van de nieuwe tijd.

Foto 1: Door Facebook verwijderde tekeningen van Jans Muskee van een posting op Facebook.

Foto 2: Schermafbeelding van richtlijnen van Facebook over naakt.

Paus doet voorlopig niks aan de meer dan 8000 pedofiele priesters

In haar conventionele wijsheid en angst voor de beeldvorming raakte het Vaticaan afgelopen weekend in paniek over een interview van Paus Franciscus met La Repubblica’s Eugenio Scalfari en ontkende feiten die hij noemde. Zoals het gegeven dat er pedofielen onder bisschoppen en kardinalen zijn. Natuurlijk zijn die er. Bewijzen genoeg. Waarom zouden ze er zijn onder de lagere kerkdienaars, maar niet onder de hogere? Denk aan de latere bisschop Jo Gijsen die in 1958 of 1959 eerst een jongetje chocolademelk gaf, hem op z’n schoot trok en toen met z’n hand in de onderbroek van dat jongetje zat om met z’n penis te spelen. Van dat werk dus. Alles keihard vastgelegd door een Klachtencommissie voor seksueel misbruik in de R.-K. Kerk.

De openbaarheid over pedofilie die Franciscus nastreeft is het Vaticaan te veel. De paus noemt een aantal van 2% van de geestelijken dat pedofiel is. Een getal dat critici een te lage inschatting vinden, maar dan nog gaat het om meer dan 8.000 katholieke geestelijken. Wat doet Franciscus concreet naast zijn moedige woorden? Worden de meer dan 8.000 katholieke geestelijken aangepakt en stelselmatig uit hun ambt gezet? Nee, de paus heeft tot nu toe geen enkele concrete maatregel genomen. Het lijkt erop dat de paus behoedzaam moet opereren en nog niet tegen de macht van de curie op kan boksen op dit dossier van pedofilie. De Vaticaanse curie kan de openheid van Franciscus niet aan. Maar zoals Cenk Uygur terecht opmerkt, de paus die al meer heeft gedaan dan andere pausen verdient enig respijt. Rome is niet op een dag gebouwd. Maar de tijd dringt.

Chocolademelk en misbruik met Gijsen: katholieke hel op aarde

4555-1 Gezin aan de picknick; [chocomel drinken]; 1956

Op een keer nodigde aangeklaagde klager uit om chocolademelk te drinken. Nadat aangeklaagde terug was met de chocolademelk trok hij klager op schoot, waarna hij startte met het betasten van klager. Aanklager zat uiteindelijk met zijn hand in klagers onderbroek om met zijn penis te spelen. Na deze handelingen werd klager, bij het afscheid, te verstaan gegeven dat hij zijn mond moest houden, omdat hij anders niet in de hemel maar in de hel terecht zou komen.’

Aldus een rapport van 11 februari 2014 van de Klachtencommissie voor seksueel misbruik in de R.-K. Kerk van de Stichting Beheer & Toezicht inzake Seksueel Misbruik in de R.-K. Kerk in Nederland. Het onderzoekt het misbruik in de periode 1958-1959 door toenmalig kapelaan Jo Gijsen. De latere bisschop van Roermond. De klager was 9 of 10 jaar oud. Intussen zijn klager en aangeklaagde overleden. De Klachtencommissie acht de hierboven beschreven klacht gegrond, maar niet de zwaardere klacht van anale penetratie door Jo Gijsen.

Wat leert dit voorbeeld? 1) Het is onverstandig om adviezen van religieuze leiders op te volgen; 2) Het is onverstandig om in een hemel of hel te geloven omdat een religieuze leider dat zegt; 3) Het drinken van chocolademelk met religieuze leiders is onverstandig; 4) Werknemers in de religie hebben een verstoord beeld van seksualiteit en weten zich seksueel niet te gedragen en 5) Sommige religies dienen ten zeerste afgeraden te worden omdat ze levenslange schade aan kunnen brengen. Religie is de dekmantel voor verzwakte geesten.

RA01_30051001468229_U

Foto 1: ‘Aurore’s chocolademelk en cacaodrank geeft u het volle genot van chocolade en de voedingswaarde van melk’, 1950-1975. 

Foto 2: ‘Picknick, vader schenkt chocolademelk in voor zijn kinderen terwijl de hele familie in het gras aan het water zit, 1956.’ Fotograaf: Walter Blum. Collectie Spaarnestad Photo.

Straat als bedreiging voor rechtsstaat. Media en politiek verzaken rol

rl

Prem Radhakishun ziet in het Vlaamse Reyers Laat (na 11′ 35”) de stem van de straat als bedreiging voor de rechtsstaat. Hij meent dat in Nederland de vrijheid van meningsuiting misbruikt wordt in kwestie Benno L. . Het begin daarvan ziet-ie in de Fortuyn-revolutie van 2001. De veroordeelde pedofiel die bijna zijn straf heeft uitgezeten vond in Leiden huisvesting en kreeg een demonstratie van woedende burgers op zijn stoep.

Radhakishun laakt de rol van zwakke Nederlandse politici en media. Zoals de NRC die de verblijfplaats van Benno L. onthulde en de in zijn ogen ‘pseudo objectieve vragenstellers‘ Pauw & Witteman die de stem van de straat onvoldoende weerwoord geven. Benno L. kan mogelijk ziek zijn, maar alle politici en programmamakers die zich laf opstellen en niet durven opkomen tegen de stem van de straat maken stinkende wonden. Iedereen die een straf heeft uitgezeten heeft grondrechten. Ook een pedofiel. Dat moeten politici en media uitleggen.

pw

Foto 1: Schermafbeelding met Prem Radhakishun in Reyers Laat van 19 februari 2014.

Foto 2: Schermafbeelding met kwade Leidse bewoners in Pauw & Witteman van 17 februari 2014.

Demonstratie in Leiden tegen Benno L. Over reïntegratie

De wegens kindermisbruik veroordeelde oud-zwemleraar Benno L. heeft veel bezoek op de stoep. Dat onderstrepen demonstranten tegen hem met de nationale Nederlandse kleuren. Hij is verhuisd naar Leiden. Zij zijn het daar niet mee eens. Maar burgerschap betekent ook opkomen voor pedofielen die hun plek in de samenleving moeten kunnen vinden. Als ze hun straf uitgezeten hebben. Ook als men het als burger totaal niet met de gedachtenwereld of het gedrag van iemand eens is, kan men toch tot het einde vechten voor het principe van reïntegratie. Voor het recht op een kans om opnieuw te beginnen. Na de uitgezeten straf.

De bejegening van pedofielen is gediend met bescherming en aanpak. En waarom ligt demonstreren tegen pedofilie publicitair zo goed? Steevast komen er cameraploegen op af. Doen deze verslag of worden ze zelf aanleiding voor het protest? Wat in ieder geval opvalt is dat het doorgaans marginale groeperingen zijn die als frontsoldaten ageren tegen gemarginaliseerde pedofielen. Het is geen fraai gezicht als de ene uitgestotene de andere uitgestotene probeert te verdringen. Het vraagt ook om begrip voor alle betrokkenen. Opkomen voor het recht van pedofielen is een vorm van burgerschap dat tegenwoordig niet goed in de markt ligt. 

PvdA komt met zevenpuntenplan voor privacybescherming

pvda

De PvdA komt met een zevenpuntenplan voor privacybescherming. Vandaag op 28 januari, de dag van de privacy. Een goed initiatief waar de naam van de woordvoerder ICT en Privacy Astrid Oosenbrug onder staat.

De PvdA heeft nog steeds een inhaalslag te maken op het gebied van privacy. Het zevenpuntenplan gaat iets verder dan het concept verkiezingsprogramma uit 2012 dat ik toen als volgt omschreef: ‘De PvdA wil niet alle wet- en regelgeving terugdraaien die de privacy van burgers inperkt, maar alleen de ‘vergaande’ inperking ervan.’ Dus vooral ‘crimineel’ misbruik waar makkelijker de vinger op te leggen valt dan misbruik door de staat. Zoals ‘bulkspionage’. De partij zit wat de privacybescherming betreft nog steeds op deze voorzichtige lijn, maar voegt daar de transparantie (punten 1, 3, 4 ) aan toe. Nu moet het de eigen minister Plasterk nog aanspreken op z’n verantwoordelijkheid om in de onderhandelingen met de EU-partners en de VS op te komen voor de privacy van de burgers. Maar in de PvdA worden Keulen en Aken niet op een dag gebouwd.

Foto: Schermafbeelding van ‘Zevenpuntenplan voor privacybescherming van de PvdA, 28 januari 2014.

NCRV past stelling over Demmink onzorgvuldig aan

Stand

De affaire Demmink brengt het slechtste in iedereen naar boven. Nu is er NCRV’s Stand.nl dat een stelling waar men kan stemmen over minister Opstelten en Demmink opvallend heeft aangepast. Op een niet-logische wijze. De reden is onduidelijk. Is een journalist onzorgvuldig geweest of zijn er hogere krachten aan het werk? Als reactie heb ik op Stand.nl bovenstaande stelling opgesteld die vraagt naar het handelen van de redactie van Stand.nl. Niet om deze redactie te treffen, maar om te begrijpen hoe de Nederlandse journalistiek werkt. En hoe onafhankelijk van de politiek het wenst te opereren. Geef hier of hieronder uw mening over de stelling.

De affaire Demmink maakt een ontwikkeling door. Eerst stond het vermeend misbruik van minderjarige kinderen door de toemalige hoogste ambtenaar van Justitie secretaris-generaal mr. Joris Demmink centraal. Toen kwam daar de obstructie van de rechtsgang en klassejustitie in de politiek bij. En hoe langer deze al sinds de jaren ’90 spelende zaak loopt hoe meer het gaat om de intimidatie en de integriteit van de gevestigde media. Nu lopen pedofilie, politieke machinaties en het adequaat handelen van de Nederlandse journalistiek door elkaar heen. Iedereen die het veld betreedt stapt in een mijnenveld waarin niet altijd meer duidelijk wordt wie de bommen plaatst en met welk tijdsmechanisme ze tot ontploffing worden gebracht.

De affaire Demmink verziekt het vertrouwen tussen openbaar bestuur en burgers. Ook tussen Nederlandse politici en critici in de VS en Europa. De rechtsstaat Nederland wordt erdoor beschadigd omdat een diepgaand onderzoek uitblijft en de regering geen openheid biedt. De Roestige Spijker die op wettelijke gronden openbaarheid vraagt wordt aan het lijntje gehouden. De affaire Demmink krijgt naast het kindermisbruik, de politiek en de media daarom een vierde dimensie. Het wordt een staalkaart van het democratisch tekort. Het tekent de kloof tussen de democratische instituties en de burgers die niet meer gedicht kan worden.

Foto: Schermafbeelding van stelling op Stand.nlRedactie Stand.nl is onzorgvuldig in het aanpassen van stelling over Opstelten en Demmink