George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Minsk-II

Juncker laat zich gebruiken als een nuttige idioot door de Russen. Hij bewijst er de EU een slechte dienst mee

with one comment

De door het Kremlin gecontroleerde nieuwszender Russia Today besteedt aandacht aan EC-voorzitter Jean-Claude Juncker die een bezoek brengt aan het St Petersburg International Economic Forum dat van 16 tot 18 juni plaatsvindt. Russia Today heeft gelijk dat het een onverwachts bezoek is. Maar het is vooral een onnodig bezoek omdat Jucker en de EU er niets bij te winnen hebben, maar het Kremlin wel. Dat heeft zich sinds 2014 als gevolg van de bezetting van de Krim en de militaire inventie in de Oost-Oekraïense Donbas internationaal geïsoleerd van het Westen. Juncker geeft met zijn bezoek geen signaal van standvastigheid  af.

Het item van Russia Today maakt duidelijk dat Junckers bezoek door de Russische propaganda gebruikt wordt om verdeeldheid te suggereren binnen de EU. Die er vooralsnog niet in die mate is omdat de verlenging van de sancties niet ter discussie staat zoals hier wordt gezegd. Juncker had dat vooraf kunnen inschatten. Critici menen dat hij zich opstelt als een nuttige idioot die zich door president Putin laat gebruiken. Vraag is ook wie hem gemandateerd heeft om te gaan en welke ruimte hij heeft om met Putin te bespreken. Zoals het er naar uitziet heeft hij die ruimte niet wat gelijk het overbodige van zijn bezoek aantoont. Het is ceremonieel. De sancties werden niet ingesteld vanwege de ‘Krim-crisis’, maar vanwege de onrechtmatige bezetting in maart 2014 door de Russische Federatie van het tot het Oekraïense grondgebied behorende schiereiland de Krim.

Advertenties

Reitschuster: Rusland probeert Duitsland met propaganda te destabiliseren

leave a comment »

De Duitse journalist van het conservatieve tijdschrift Focus en voormalige correspondent in Moskou Boris Reitschuster spreekt met Nataliya Gumenyuk van het Engelstalige onafhankelijke Oekraïense Hromadske TV. Hij legt uit dat het Kremlin er belang bij heeft om de EU te verzwakken en te laten fragmenteren. Daartoe zet het publicitaire middelen in. Dat gaat verder dan propaganda. Het is de informatieoorlog met politieke middelen die in de publiciteit als verlengde van de strijd worden ingezet. Zoals gebeurtenissen die anders niet hadden plaatsgevonden of de organisatie van schijndemonstraties. Volgens Reitschuster speelt Duitsland een essentiële rol in de optiek van het Kremlin om de EU te verzwakken. Want Duitsland is binnen de EU politiek en economisch een belangrijk land en kanselier Merkel is als voormalig Oost-Duitse kritisch over de Russische intenties. Ook in het vasthouden aan de sancties. Daarbij kent Duitsland een grote Russische minderheid.

Opmerkelijk is dat Reitschuster beweert dat de sociale-democratische SPD die een coalitie met de CDU/CSU van Merkel vormt nog steeds onder invloed staat van oud-kanselier Gerhard Schröder. Dit zou de verlamming van de Duitse regering verklaren en het gebrek aan een harde opstelling jegens de Russische Federatie. Naar verluidt is Schröder voor 250.000 euro per jaar voorzitter van de aandeelhouderscommissie van Gazprom-dochter Nord Stream AG. Gazprom heeft een meerderheid van 51% in Nord Stream en de Russische staat heeft weer een meerderheid in Gazprom. Op kritiek van vooral Oost-Europese landen die zich gepasseerd voelden antwoordde kanselier Merkel in december 2015 dat Nord Stream geen politiek, maar een commercieel project is. Reitschuster wijst vooral op buitenlandminister Frank-Walter Steinmeier en vice-premier Sigmar Gabriel die in de zak van Schröder -en dus het Kremlin- zouden zitten. Pikant is dat Steinmeier namens Duitsland (met Frankrijk, Rusland en Oekraïne) een frequente deelnemer is aan de gesprekken over de Minsk II-afspraken.

Volgens Reitschuster verkeert Duitsland in een toestand van ontkenning zodat het niet echt beseft wat er op dit moment in de Russische Federatie aan de hand is. Hij vindt niet dat op de verslaglegging van de feiten de boodschapper van het slechte nieuws aangekeken moet worden, in zijn ogen komt dat enkel en alleen voort uit de slechte situatie in Rusland. Tegelijk meent hij dat de Duitsers langzaam wakker worden en zich steeds beter realiseren wat er in Rusland gebeurt. Ook omdat het zo overduidelijk is. De welwillendheid van de Duitse elite jegens het Kremlin en de afstand die het tot Oekraïne bewaart is al eerder opmerkelijk genoemd. Een en ander zou gevoed worden door een verkeerd begrepen schuldcomplex over de Tweede Wereldoorlog.

Tijdelijke wapenstilstand in Syrië als excuus om niet in te grijpen

with 3 comments

Wordt volgende week een tijdelijke wapenstilstand in Syrië van kracht? Voor wie het wil geloven wel, maar wie realistisch is zal het niet geloven. Het is het verschil tussen schijn en wezen. Tussen het één zeggen en het ander doen. De Russen beloofden vrede in Oekraïne. Maar Minsk-I en Minsk-II zijn een dode letter gebleken. En tegelijk excuus voor de goedgelovigen om niet in te hoeven grijpen. Syrië is hetzelfde. Het sluiten van een akkoord is een politieke schijnbeweging. Voor de aanvaller en degene die de aanvaller zou moeten weerstaan. De dode letter laat de agressie voortbestaan en dringt niet aan om de agressie te beantwoorden.

Wapenstilstand zonder harde garanties en sancties is de ultieme overgave. Intrede in een schijnwerkelijkheid van hoop, verwachting en wegkijken. Het levert de zwakkeren nog meer over aan de arrogantie van de macht. Die niet gestopt wordt. Het idee dat zo’n wapenstilstand de oplossing zou zijn is pervers. De schijn bedriegt.

Hulp aan Oekraïne is eigenbelang van EU. Voorkom een catastrofe

with 2 comments

Een onheilspellend, maar niet geheel onwaarschijnlijk scenario schetst Peter Byrne voor Ukraine Today. Hij bespreekt het artikelNext Wave of Migrants Will Be from Ukraine’ van de Canadese publiciste Diane Francis dat onder meer in the Huffington Post verscheen. Daarin schetst Francis de situatie waarin Oekraïne nu verkeert. Ze meent dat het land in zetdwang is. Het kan zich niet meer verroeren door toedoen van de Russische Federatie dat het ingesnoerd heeft. Het Westen komt Oekraïne onvoldoende te hulp om het van die beknelling te bevrijden of op haar beurt de Russische Federatie in reactie daarop afdoende te isoleren.

Francis zet op het einde van haar stuk een paar stappen tegelijk door te stellen dat als het Westen niet ingrijpt Oekraïne een falende staat dreigt te worden. De gevolgen kunnen groter zijn dan wat Europa nu overkomt met de komst van honderdduizenden onuitgenodigde vluchtelingen die vanwege de Syrische oorlog naar West-Europa komen: ‘(..) the European Union will end up with millions of Ukrainians seeking asylum from its collapse.’ Francis laat het ongenoemd, maar een imploderende Russische Federatie die in chaos eindigt door een interne machtsstrijd en een wegzakkende economie kan voor een nog grotere stroom richting EU zorgen.

Uit eigenbelang is voor de EU een levensvatbaar en krachtig Oekraïne dat voor zichzelf kan zorgen en de eigen inwoners zekerheid en welzijn biedt belangrijk. In het geval Syrië was dit besef bij de EU-bureaucraten onvoldoende ontwikkeld. Hopelijk dient dit voorbeeld als waarschuwing om de bewustwording over het ontstaan van vluchtelingenstromen te vergroten. Laat het met Oekraïne niet voor de tweede keer gebeuren.

Deze schets toont aan dat de EU zich zorgen moet maken over de stagnatie in de Oekraïne en meer moeite moet doen om het land levensvatbaar te helpen maken. En weerbaar tegen de Russische agressie niet om het Kremlin dwars te zitten, maar om een catastrofe die ook West-Europa zal treffen te voorkomen. De campagne van Geen Peil over het referendum dat Oekraïne eerder nog wil verzwakken dan versterken is zo beredeneerd volstrekt onnadenkend, onverantwoord en lichtzinnig geweest. Zoals de Syrische en Eritrese vluchtelingen aantonen worden bij een oorlog en een humanitaire crisis vluchtelingen niet door grenzen of internationale verdragen tegengehouden. De makkelijke landroute van Kiev naar Utrecht bedraagt 1965 kilometer. De route van Damascus naar Utrecht met meer hindernissen is meer dan twee keer langer en bedraagt 4200 kilometer.

Simon Ostrovsky signaleert eind aan oorlog in Oost-Oekraïne

with 5 comments

Simon Ostrovsky van Vice News keert terug naar Oost-Oekraïne. Door de autoriteiten werd hem op 4 juni een visum voor de Russische Federatie geweigerd mede vanwege zijn berichtgeving over de in Oekraïne gestorven Russische militairen. Hij signaleert in de Volksrepubliek Loehansk het begin van het einde aan de Russisch-Oekraïense oorlog. De in februari 2015 gesloten Minsk-II overeenkomst lijkt eindelijk te werken.

Toch zijn er nog hinderpalen voor echte vrede, zoals de status van de Krim dat in maart 2014 met militaire middelen onrechtmatig door de Russische Federatie werd bezet. Oekraïne vreest dat in een geheime overeenkomst met westerse landen het Kremlin de Donbas als wisselgeld teruggeeft om de Krim te behouden.

Er zijn geen winnaars in deze oorlog. Nu alle zogenaamde separatisten ineens gelaten lijken terug te keren in de schoot van Oekraïne klinkt al hun retoriek nog holler dan die al klonk. Waarom is er zoveel geleden, bloed gevloeid en infrastructuur vernietigd als nu wordt toegegeven dat het geen zin had? Is hiermee de kous af?

Vice News: Nasleep van de gevechten om Marinka

leave a comment »

Op 3 juni 2015 vielen troepen van de zogenaamde Volksrepubliek Donetsk het door Oekraïne gecontroleerde Marinka aan. Zo’n twee kilometer ten westen van Donetsk. Vice News spreekt de getuigen om te horen wat er die dag precies gebeurde. Het wapenstilstandsakkoord (Minsk-II) is op dit moment zo goed als dood. Gezien de toenemende beschietingen en verwijten over en weer wordt gevreesd voor escalatie op de Oekraïense Onafhankelijkheidsdag 24 augustus als naar verwachting de Russische hybride troepen de aanval openen. Hoewel, er is vaker gewaarschuwd voor een aanval die niet kwam. Waarom worden achteraf gereconstrueerd.

Al Jazeera: Russische militairen deserteren vanwege Oekraïne

with 4 comments

Al Jazeera English gaat in het Russische Maikop op onderzoek uit naar deserterende militairen. Naast pesten en misbruik is de oorlog in Oost-Oekraïne een reden voor desertie. Maar het Kremlin ontkent dat er Russische militairen naar Oekraïne gezonden worden. Zo wordt in de Russische Federatie het laatste hoofdstuk van het Theater van het Absurde geschreven. Inwoners, maar vooral de militairen zitten gevangen in de tandwielen van een sociaal systeem dat geen ademruimte geeft en individuen langzaam fijnmaalt. Er heerst een politiek taboe om voor zichzelf op te komen. Mensen mogen niet zijn wie ze zijn. De enige mogelijkheid om eraan te ontsnappen is het vernietigen van het systeem. Het meest absurde van de situatie is dat die vernietiging in gang is gezet door de leiders die de Russische economie kapotmaken. Spoedig staan de tandwielen stil.