George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Michael Moore

Trump aanhanger Cesar Sayoc in Florida geïdentificeerd als afzender van bompakketten aan Democraten

with 8 comments

President Trump zegt het een en doet het ander. Dader Cesar Sayoc die bompakketten aan belangrijke Democratische politici, miljonair George Soros, filmster Robert DeNiro, CNN en mogelijk nog onderweg zijnde doelen stuurde en de afgelopen dagen voor een nerveuze sfeer zorgde is geïdentificeerd als een volbloed aanhanger van Trump. Zijn in beslag genomen witte busje dat is volgeplakt met Trumpiaanse en rechts-nationalistische parafernalia, en Democratische doelwitten in het vizier laat geen twijfel bestaan over zijn politieke overtuiging. Opvallend is de Groene kandidaat Jill Stein die Trump in 2016 de overwinning bezorgde door stemmen van Clinton af te snoepen als doelwit wordt gezien door Sayoc. Dankzij snel en passend optreden van zowel de United States Postal Service als de binnenlandse veiligheidsdienst FBI is de dader opgespoord en aangehouden. Afgelopen dagen zochten Republikeinen en harde alt-right supporters de afleiding door te spreken over een zogenaamde ‘false flag’ operatie die door de Democraten zelf zou zijn georganiseerd om de Republikeinen in diskrediet te brengen. Dat is nu definitief ontzenuwd als een fabeltje.

Met de tussentijdse verkiezingen over 2 weken in het verschiet valt te bezien hoe in de komende weken de ‘spin’ uitpakt van deze terroristische dreiging door de witte suprematist Cesar Sayoc. Het busje kwam zo.

Foto’s: Afbeeldingen van het busje van Cesar Sayoc.

Advertenties

Cenk Uygur: Rebellen tegenover Establishment. Het komt erop aan

with 7 comments

Er zijn nu twee onderwerpen die het hart van Cenk Uygur van The Young Turks raken. Door de persoonlijke betrokkenheid en de urgentie die hij probeert over te brengen maakt dat z’n optredens overtuigend en in mijn ogen bijzonder. Het zijn uit wanhoop geboren hartenkreten. Ze omvatten zijn verleden en zijn toekomst.

Er is de opstelling van de Turkse premier Erdogan die zich onverzoenlijk opstelt tegenover de demonstranten en de islamisering van Turkije voortzet. Samengevat in het motto Resistanbul. De geboorteplaats van Cenk is Istanbul. En er is de Amerikaanse president Obama die een verandering bracht waar niemand op rekende. Hij veranderde niet de VS, maar zijn beloften en mooie woorden. Obama zet het beleid van Dick Cheney voort.

Merkwaardig is dat de meerderheid van Democraten niet wenst te erkennen dat Barack Obama hetzelfde doet als president Bush. Waarbij over de laatste nog gezegd kon worden dat-ie zijn eigen waanideeën en principes volgde. Cenk Uygur is er pessimistisch over dat genoeg druk gezet kan worden om de macht die in beide middenpartijen verenigd is te veranderen. De opbouw van de controlestaat ziet-ie als niet meer te stoppen. Ondanks de publicitaire storm die opsteekt naar aanleiding van de onthullingen door Edward Snowden.

De enige kans om het beleid van president Obama nog te keren is een verenigd front van opposanten. De meerderheid van politici van de Democratische en Republikeinse partij is volgens Cenk Uygur te verregaand gecorrumpeerd om nog voor een verandering te gaan die gunstig uitpakt voor de burgers. Inclusief de gevestigde media. De rebellen vormen een zooitje ongeregeld van progressieve en conservatieve signatuur. Voor een hoger doel moeten ze hun meningsverschillen opzijzetten om een gelegenheidscoalitie te smeden.

Cenk

Foto: Schermafbeelding van Cenk Uygur in item ‘Erdogan Clamping Down On Gezi Park Protests in Turkey‘ voor The Young Turks

Verdient Julian Assange de gevangenis of de Nobelprijs?

with one comment

Stel dat we niet weten of de invloed van Julian Assange positief of negatief is. Verdient-ie een Nobelprijs voor de Vrede en heeft-ie een prestatie verricht door meer gevallen van corruptie door regeringsleiders te onthullen dan alle journalisten bij elkaar? Of is-ie een zelfingenomen kwast die de focus van de publiciteit opzoekt om ten koste van anderen te stralen en daarbij de veiligheid van staten in gevaar brengt?

Het Amerikaanse establishment weet sinds eind 2010 op voorhand het antwoord. Assange moet het zwijgen opgelegd worden. Hij zou de reputatie van de VS beschadigen. Want Assange toont aan wat de slager in zijn worsten stopt. Dat oogt onsmakelijk. Diplomatie is druk, diplomatie is chantage, diplomatie scheert over de grenzen van de wet. Geen enkele regering wil de eigen werkwijze onthullen. Assange onthult niet zozeer geheimen, maar de duistere kanten van de macht. De machinaties die nodig zijn om de macht te bestendigen.

Die Amerikaanse reactie is begrijpelijk. Zelfs media die objectief verslag zouden moeten doen hebben onder Amerikaanse druk partij tegen WikiLeaks gekozen. De New York Times die dezelfde geheimen publiceerde als WikiLeaks wordt geen strobreed in de weg gelegd. Wat vragen oproept over de rechtsgelijkheid. Maar Assange wordt kaltgestellt. De doofpot moet weer dicht. Een uitgelezen middel voor machthebbers om politieke tegenstanders te bezoedelen is criminalisering. Dat leidt immers af van de beschuldigingen en zet de aanstichter in een kwaad daglicht. Samen met de economische wurging van een opposant is dat het truckje. Een reputatie is in de publiciteit niet sneller af te breken dan door een zedenzaak. Verkrachting, overspel, pedofilie, het publiek vreet het zonder na te denken. Het gelooft de grootste flauwekul en laat zich afleiden.

De steun voor Assange is verschrompeld. Sinds gevestigde media als The Guardian, The New York Times en de partners van het eerste uur hun steun opzegden heeft Assange weinig publicitaire dekking meer. Onder druk van de regering-Obama is die verkruimeld. Er zijn nog progressieve opinieleiders als Glenn Greenwald, Daniel Ellsberg, Noam Chomsky, John Pilger of Chris Hedges die hun eigen visie volgen. Vanuit Australië is de Groene senator Scott Ludlum actief. En een opmerkelijk geluid vanuit libertarische hoek was voormalig Republikeins presidentskandidaat Ron Paul die eveneens genegeerd werd door de gevestigde media. Verder komt de steun van zenders die zich tegen Amerika richten en Julian Assange simpelweg als vriend gebruiken omdat-ie de vijand van een vijand is. Zoals het Kremlin-gezinde Russia Today of het Iraanse Press TV.

Wat in de hele Assange-affaire die nu zo’n twee jaar loopt het meest verbaast is dat links Europa zich laat intimideren en afzijdig blijft. Het Duits-Turkse lid van de Bundestag voor Die Linke Sevim Dağdelen is tot nu toe de enige politicus geweest die Assange in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen heeft opgezocht. In een interview met RT breekt ze een lans voor Assange. Maar waar blijven de principiële Groenen? Waar is de standvastige SP? Waar zijn de theoretiserende links-liberalen die de mond vol hebben over de rechtsstaat? Hoe dan ook durven ze Assange niet te bezoeken. Dat tekent de werking van de publiciteit die een kant van de zaak steeds meer onderbelicht laat. Behalve Sevim Dağdelen heeft de linkse Europese politiek geen kloten.

Foto: Marcel van Eeden, 3 april 2002  [0330], tekening. Credits: Marcel van Eeden.

Julian Assange keurt de leugen van de journalistiek af

with 2 comments

Op de anti-oorlogsdemonstratie op 8 oktober Antiwar Assembly in Londen ter gelegenheid van de 10de verjaardag van de Afghaanse oorlog spreekt Jullian Assange. Hij stelt dat oorlogen ons opgelegd worden, dat ze voortkomen uit leugens (hoewel het voorbeeld van de Duitse inval in Polen dat ontkracht) en dat de grootste oorlogsmisdadigers niet alleen de politici of militairen zijn, maar ook de medeplichtige media.

De geconstrueerde oorlog is in lijn met de visionaire afscheidstoespraak die aftredend president Eisenhower in januari 1961 hield en waarin hij het begrip militair-industrieel complex muntte: Only an alert and knowledgeable citizenry can compel the proper meshing of the huge industrial and military machinery of defense with our peaceful methods and goals, so that security and liberty may prosper together. Nu 50 jaar geleden. De voormalige opperbevelhebber van de Geallieerden in de Tweede Wereldoorlog formuleerde het onderscheid tussen een noodzakelijke en een geconstrueerde oorlog. Juan Bosch werkte het begrip in 1967-68 uit in zijn boekje Pentagonismo.

Evenals John Pilger of Jonathan Cook richt Assange zijn pijlen op de media. En hoewel ze een links wereldbeeld hebben zijn het niet alleen rechtse media die kritiek ontvangen. Het zijn juist de BBC of the Guardian die medeplichtig worden geacht aan de constructie van de leugens die tot de oorlog leiden. De oproep van Assange dat petities niet helpen, maar dat alleen het meespelen aan het spel zin heeft klinkt logisch. Maar hoe dat er concreet dan uitziet blijft onduidelijk.

Media zijn economische machten die tot voor kort niet zomaar opzij konden worden gezet. Maar de achteruitgang van de gevestigde media en de opkomst van internet en de sociale media is een zegen in vermomming en biedt kansen. Daarom gaat de komende strijd over de vrijheid op internet. Want als de overheid de verslaggeving over de oorlog niet meer via NOS, de Volkskrant of NRC kan sturen en controleren, dan zal de overheid andere wegen zoeken. Dan komen de pedofielen of terroristen in beeld als excuus om de burgervrijheden op internet in te perken.

Het blijft gissen waarom Assange het meest wordt gestoken door de medewerking van journalisten aan de constructie van de leugen. Het zijn uiteindelijk toch politici, militairen en bedrijfsleven die de oorlog construeren. Misschien komt het omdat-ie zich steeds meer opstelt als journalist en het onverdraagzaam vindt dat een meerderheid van zijn collega’s hun controlerende taak onvoldoende vervult. Of is-ie erachter gekomen dat de ethische code bij medeplichtige journalisten er niet meer is en er zelfs nooit is geweest.

Initiatieven om WikiLeaks te steunen

with one comment


Of oproepen om WikiLeaks te ondersteunen een goed of een slecht teken zijn valt te bezien. Ofwel, is het een sterkte of een zwakte dat initiatieven ontstaan om WikiLeaks te redden? Het lijkt toevallig dat initiatieven als een open brief van 200 Angelsaksische publieke figuren, een petitie aan koningin Beatrix om Rob Gonggrijp niet uit te leveren en een petitie om WikiLeaks in Nederland te beschermen worden ontplooid. In elk geval staat de vrijheid van meningsuiting onder druk. Zowel op internet, de media als in het publieke debat.

1) Meer dan 200 prominente publieke figuren hebben een brief ondertekend ter ondersteuning van de rechten van Julian Assange en toekomstige klokkenluiders om zich te uiten en niet beperkt te worden door intimidatie of feitelijke tegenwerking. Het is een open brief ter verdediging van het recht van WikiLeaks om te publiceren.

Tot de ondertekenaars behoren John Berger, Noam Chomsky, Daniel Ellsberg, Michael Moore en Salman Rushdie. Voornamelijk Amerikanen en Britten met creatieve en journalistieke beroepen. Het is mogelijk om geld te doneren ter ondersteuning van dit initiatief.

2) Via het blog van Jan Wildeboer is het mogelijk om een petitie te ondertekenen aan koningin Beatrix met het verzoek om de uitlevering van XS4all-oprichter en internet-activist Rob Gonggrijp aan de VS te verhinderen. Bij monde van Minister van Buitenlandse zaken Uri Rosenthal staat Nederland open om Gonggrijp uit te leveren.

3) Via petities.nl kan een petitie worden ondertekend namens de internetgebruikers van Nederland die premier Rutte oproept om WikiLeaks en Julian Assange te redden en te beschermen.

Foto: Climbing the Fence, Lower East Side New York, 1947 (c Martin Elkort)