Fijnzinnige voorspelling van Adjiedj Bakas: Merkel vergeleken met nazitop uit 1945

ab

Trendwatcher van beroep Adjiedj Bakas plaatste eergisteren bovenstaande tweet die reacties uitlokte. Hij zou volgens sommigen hiermee te ver gaan en smakeloos handelen. Daar ben ik het mee eens. Ik ben overigens van mening dat Merkel een grote fout heeft gemaakt door in augustus 2015 met haar uitspraak ‘Wir schaffen das’ de deur van Europa open te zetten voor vluchtelingen. De uitspraak had naar verluidt een aanzuigende werking en heeft Europese landen nodeloos veel ellende bezorgd. Maar om vervolgens kanselier Merkel gelijk te stellen met de nazitop die vanaf november 1945 in Neurenberg in een tribunaal werd berecht is buiten proportie. Er is nogal een verschil tussen een misdaad tegen de mensheid of een politieke inschattingsfout.

Om de tweet te begrijpen moet men begrijpen uit welk hout Bakas gesneden is. Hij trad af en toe op voor het YouTube-kanaal Café Weltschmerz dat zegt een basisgevoel van gezond wantrouwen tegen de bestaande orde te verwoorden. In praktijk treden er overwegend rechtse opinie-leiders op  De tweet is onder meer geplaatst (in gewijzigde vorm) door @NoThanksEU in de Brexit-campagne op 27 oktober 2015, door de Obama- en Clinton-kritische Eta Centauri op 27 oktober 2015 en op 11 januari 2016 door Trump-supporter en medewerker Linda Suhler. Het is een tweet die vanuit de Amerikaanse rechts-nationalistische hoek die het gedachtengoed van Donald Trump ondersteunt en de Democratische partij bestrijdt waardering ondervindt.

In een reactie op m’n tweet aan Bakas ‘Is dit bedoeld als humor? Het is nogal wat om Merkel met nazitop te vergelijken. Enfin, niet iedereen heeft historisch besef.’ antwoordt hij in een tweet met literatuurverwijzing: ‘Leestip: cornellpress.cornell.edu/book/?GCOI=80140100627270 …’ Deze link verwijst naar de studie ‘Weapons of Mass Migration’ uit 2010 van Kelly Greenhill. Het is de vraag of in dit boek uit 2010 Merkels politiek uit 2015 beschreven wordt. Omdat Bakas een trendwatcher is die blijkbaar de toekomst naar het verleden kan brengen door vrij en losjes om te gaan met de historische werkelijkheid moet dit niet onmogelijk worden geacht. Het is duidelijk waar Adjiedj Bakas zijn voorspellingen vandaan haalt en hoe fijnzinnig hij is.

Foto: Tweet van Adjiedj Bakas, 23 juli 2016.

Dreigt Duitsland sociale media aan te pakken om eigen onmacht te maskeren?

Sociale media als YouTube, Twitter of Facebook die onderdeel zijn van machtige Amerikaanse bedrijven zijn een hedendaags weerhuisje. Ze meten de stand van een land inclusief de onderbuik en geven deze beeldend weer. Maar net zomin als het weerhuisje het weer maakt, zo maken YouTube of Facebook de politiek of de onlustgevoelens. Die ontstaan elders. Ze vergroten die hooguit uit door hun groot bereik en sociaal belang.

Duitsland is verdeeld over de vluchtelingencrisis. Naast de Willkommenskultur die volgens een veelgehoorde verklaring ontstond als compensatie voor het schuldcomplex over de Tweede Wereldoorlog, is er een kritiek op sociale media losgebarsten over het gebrek aan regie van de regering en het in gebreke blijven om met streefcijfers doelstellingen te formuleren. Door dat open einde karakter worden velen nerveus en onzeker.

Weer anderen grijpen de instroom van de vluchtelingen en migranten -naar schatting 280.00 in september 2015– aan om zich te uiten over andere onderwerpen. Zoals het democratische gehalte van de EU, hun eigen benadeelde positie, buitenlanderhaat of gewoonweg het positioneren van de eigen organisatie, zoals Pegida.

Dat ook de Duitse overheid door het bomen het bos niet meer ziet blijkt uit een bericht uit Der Spiegel Online waaruit blijkt dat het OM in Hamburg onderzoekt of het tegen Facebook moet optreden wegens verdenking van opruiing of stemmingmakerij, ofwel Volksverhetzung. Het gaat om het omgaan van Facebook met haatspeech (Hass Kommentaren). Drie leidinggevenden van Facebook Duitsland zouden onderwerp van onderzoek zijn. Voorlopig gaat het om een vooronderzoek, tot een zaak tegen Facebook is het nog niet gekomen. Niet onmogelijk is dat de regering door te dreigen met een rechtszaak druk wil zetten op Facebook.

Het lijkt erop dat het OM op politieke missie gestuurd wordt door de regering Merkel dat grenzen wil stellen. Binnenlandse grenzen tegen de eigen bevolking en Facebook wel te verstaan. Voorbeelden die Der Spiegel in een bericht noemt, namelijk opruiing, belediging en oproep tot geweld (Hetze, Beleidigung, Gewaltaufrufe) zijn zo ongelijksoortig dat het onbegrijpelijk is. Dat iemand die door oproep tot geweld of haatzaaien dat het bestaansrecht van de ander betwijfelt binnen de wet aangepakt dient te worden staat buiten kijf. Dat legt de rechtsstaat de instituties zelfs op. Maar het gaat niet aan om zonder onderscheid beledigende uitlatingen te gaan bestraffen of Facebook op te dragen die uitingen te verwijderen. Beledigen is toegestaan volgens de vrijheid van meningsuiting. Hypercorrect reageren van de Duitse regering maakt het er alleen maar erger op.

tonagel6

Foto: Weerhuisje van Tina Tonagel in tentoonstellingruimte Maxim in Keulen, september 2014.

EU moet vluchtelingenstromen opvatten als aanval en politiek hard reageren

bl

Pappen en nathouden is de oplossing die de EU kiest voor de vluchtelingencrisis. Het probleem wordt niet aan de bron aangepakt. Dat is de oorlog in Syrië waardoor een vluchtelingenstroom richting Europa op gang kwam waarbij andere Aziaten en Balkanezen zich aansluiten op weg naar West-Europa toen bleek dat de Europese grenzen zo lek als een mandje waren. Griekenland en Italië waren moegebeukt en staakten de controle van hun grenzen. De tussenoplossing die de Europese politiek nu het hoogst haalbaar vindt bestaat uit het met Turkije een dam opwerpen om daar de stroom te stoppen. Maar Turkije schroeft de vraagprijs steeds meer op.

Vluchtelingen zijn mensen van vlees en bloed in beroerde omstandigheden op de vlucht voor oorlogsgeweld die elders recht en onderdak zoeken wat hun in het eigen land onthouden wordt. Dat recht moet zonder bedenkingen erkend worden omdat Nederland zich daartoe verplicht heeft. Maar vluchtelingen zijn ook een politiek middel. Ze worden door landen gestuurd om andere landen te verzwakken. Vanwege het humanitair-juridische aspect lijkt het een taboe om dat zo ronduit te zeggen. Zonder dat besef komt de bewustwording in het publieke debat niet verder. En breekt de politieke leiding van de EU niet uit haar cocon van rondmodderen.

Laura Starink beschrijft in een column op haar blog dat het referendum van Geen Peil een klap is in het gezicht van hervormingsgezind Oekraïne: ‘Zonder westerse steun heeft het Oekraïne van Andrej, Artjom en Lomakina geen schijn van kans. Mocht dat mensen in het welvarende Nederland niet interesseren, dan dienen zij zich te realiseren dat een failed state aan haar oostgrens wel het laatste is wat Europa op dit moment kan gebruiken. Oekraïne heeft 45 miljoen inwoners. Noem het opvang in de regio.’ Zoals Geen Peil geen idee heeft wat het behalve het najagen van publiciteit precies met het referendum over Oekraïne wil bereiken, zo weten de EU leiders evenmin wat een succesvolle buitenlandse politiek is die de EU op de lange termijn verder helpt.

Zo buitelen oorzaak en gevolg over elkaar heen. Verschijnselen die het felst oplichten worden bestreden, maar niet de oorzaak van dat oplichten. Mede omdat de tijd verspeeld is om tot een analyse te komen en die stap voor stap uit te voeren. Zoals Geen Peil niet begrijpt dat de 45 miljoen inwoners van Oekraïne een tikkende tijdbom zijn die het best ontmanteld kan worden door dit land via een associatieverdrag aan verplichtende hervormingen van de EU te binden, zo begrijpt de EU onvoldoende dat het koste wat kost de oorlogen in Syrië en Oekraïne moet stoppen. Om zo bestaande of komende vluchtelingenstromen uit te sluiten. Als het moet door interventie omdat dit een frontale aanval op de EU is. De vluchtelingen zijn een politiek middel die door tegenstanders van de EU ingezet worden om de EU te verzwakken. Dat vraagt om een hard politiek antwoord.

Foto: Schermafbeelding van tweet Bloomberg Business, 19 oktober 2015 met verwijzing naar artikel ‘Assad Move on Aleppo Raises Fears of New Refugee Exodus’. 

Waarom laat EU zich chanteren door Turkije? EU is zo lek als een mandje

Chantage loont. Dat bewijst de opstelling van de Turkse regering. Het staat in eigen land mensensmokkel toe en slaat vier vliegen in één klap. Het exporteert vluchtelingen en migranten naar Griekenland, heeft een lucratieve handel van mensensmokkel opgezet met winsten die worden doorgesluisd naar overheidsdienaren, zet de EU onder druk en kiest een harde opstelling in de buitenlandse politiek. De EU zit met het handen in het haar over de vluchtelingenstroom en laat zich chanteren door de Turkse regering. Die steeds autoritairder en anti-democratischer wordt. En dus criminaliteit gedoogt. Daarvoor wordt de Turkse regering nu beloond.

Kan het dwazer? Zover is het nu gekomen met de EU. Het staat niet meer voor de eigen waarden waarvoor het zegt te staan. De EU holt zichzelf uit en heeft daar geen agressieve buren voor nodig. Voor Europeanen is Turkije een ver van m’n bed show op een ander continent. Maar voor de eigen EU kunnen Europeanen niet vol schaamte weglopen omdat ze dat zelf zijn. Het  opereren van een EU dat zich laat chanteren door Turkije roept diepe schaamte op. Verandert de EU langzaam in een politieke unie van zelfkwelling en vernedering?

Geheim plan: WK 2018 naar Qatar vanwege Russisch-Oekraïense oorlog

hs

Onzekerheid over het doorgaan van het WK 2018 in Rusland en WK 2022 in Qatar blijft het nieuws beheersen. Door het onderzoek van de FBI, de corruptie bij de FIFA en het aftreden van president Sepp Blatter staat alles op de helling. Juridische claims van de organiserende landen kunnen enorm zijn en het failliet van de FIFA betekenen. Dus dat eist behoedzaamheid. De BBC schat de te claimen kosten op 17,8 miljard euro voor Rusland en 31,5 miljard euro voor Qatar. Maar het gaat niet om recht of sport, maar om prestige en politiek.

De Spaanse krant AS schetst een geheim plan om Rusland het WK van 2018 te ontnemen en naar Qatar te verplaatsen. ‘Het zal niet gebeuren, maar als het gebeurt zullen we klaar zijn’, zo citeert AS de woordvoerders van Qatar. Niets is nog officieel, maar Qatar voert het tempo op om de in totaal acht stadions al voor 2018 af te hebben. Indien de oorlog tussen Rusland en Oekraïne escaleert. De VS was kanshebber voor het WK 2022.

AS citeert anonieme Russische bronnen die vermoeden dat dit scenario afgelopen weken op de rails is gezet: ‘Als Obama, Merkel en Cameron spreken over de FIFA, is er meer aan de hand’. De logica van het geheime plan is duidelijk. Qatar dat vanwege mensenrechtenschendingen bij de bouw van de stadions en corruptie bij de toekenning veel kritiek krijgt redt haar gezicht en behoudt het WK dat vier jaar vervroegd wordt. Westerse landen straffen Rusland voor de agressie in Oekraïne en hoopt te benadrukken dat de machthebbers in het Kremlin geïsoleerder zijn dan ze beweren. De FIFA redt het eigen hachje door in een compromis Rusland wel en Qatar niet te laten vallen en het met de VS op een akkoordje te gooien. De VS, Australië of Japan krijgen het WK 2022 toegewezen. Los van al deze ontwikkelingen bestaat een reële kans dat in 2018 de Russisch-Oekraïense oorlog geëscaleerd is. Dat blijft een onzekere factor die door het geheime plan omzeild wordt.

Foto: Tweet van Hubert Smeets, 11 juni 2015.

Positie Obama verslechterd. Wat deed hij tegen spionage door NSA?

De glans van de belofte is er wel af bij president Obama. Hij inspireert niet langer. Yes, we can is veranderd in Yes, we scan. Europa hangt niet langer aan z’n lippen. Zijn buitenlandse politiek is op z’n best te omschrijven als zwabberend, en op z’n slechts als rampzalig. Door een reeks onhandigheden over Syrië heeft Obama zelfs zijn bondgenoot Saoedi-Arabië tegen het hoofd gestoten. Deze Obama wordt spottend door progressieven en conservatieven Bush IV genoemd. Hij zet het beleid van deze voorganger voort. Obama gaat in de vervolging van klokkenluiders en journalisten nog een stap verder dan Bush. Die kon losse eindjes nog accepteren. Obama niet, hij wil alles controleren. Juist dat tekent zijn onzekerheid en z’n ongeschiktheid als president.

Onthullingen over het afluisterschandaal zijn niet meer te stoppen. Ondanks dreigementen van NSA-chef Keith Alexander dat-ie een middel zoekt om journalisten te stoppen. Vandaag zijn er weer berichten over Spanje en Japan. De weigering van Japan in 2011 om de NSA toestemming te geven om glasvezelkabels af te laten tappen omdat er geen wettelijke grond voor was is interessant. Als straks uit nieuwe onthullingen mocht blijken dat Nederlandse regeringen toestemming aan de NSA of de GCHQ hebben verleend om de onderzeese kabel Atlantic Crossing of de TransAtlantic Telephonecable af te laten tappen, dan heeft premier Mark Rutte aan het parlement uit te leggen op welke grond deze toestemming door hem of zijn voorgangers is verleend.

Of treedt dan dezelfde afleiding in als bij Obama? Door zijn handen in onschuld te wassen en te beweren dat-ie niet geïnformeerd was probeert-ie de schuld bij de veiligheidsdiensten te leggen. Waarvan tot nu toe gezegd werd dat het politieke en juridische toezicht erop goed was. Nu blijkt een dienst als de NSA met een jaarbudget van 52 miljard dollar jarenlang de eigen gang te zijn gegaan. Wie stopt de NSA is dan de vraag die resteert. Waarom wordt Alexander niet ontslagen door Obama? Durft de president niet omdat-ie bang is voor de militairen? Pas nu de president in politieke moeilijkheden komt door het afluisteren van bevriende leiders als kanselier Merkel neemt Obama afstand van de praktijken van de veiligheidsdiensten. Ruim vier jaar te laat.

Obama-NSA-yes-we-scan

Foto: Montage ‘Yes we scan‘ van president Obama.

Democratisch gehalte EU neemt af. Kan het hersteld worden?

30051000309036

La Libre Belgique vat een rapport over democratie van de Britse denktank Demos samen: ‘De opkomst van populistische en xenofobe partijen, de lage opkomst bij verkiezingen, de toename van corruptie en het wantrouwen jegens politieke elites […] geven blijk van een democratische malaise die nog eens verergerd wordt door de sociaaleconomische crisis.’ Het rapport is in opdracht van de socialistische fractie van het Europese Parlement opgesteld en vandaag gepubliceerd. Presseurop concludeert in een kop dat het democratisch gehalte van de EU afneemt. Samensteller Jonathan Birdwell merkt op dat ‘de EU zijn eigen functioneren en dat van zijn instellingen onder de loep moet nemen om zijn geloofwaardigheid als rol van beschermer te behouden.‘ Vraag is of de Europese politiek flexibel en krachtig genoeg is om dat te realiseren.

De beeldvorming die uit rapport en titel blijkt is dat de landen van de EU een terugval in democratisch gehalte vertonen. Met name met Midden-Europese (Bulgarije, Roemenië en Hongarije) en Zuid-Europese landen (Griekenland) gaat het niet de goede kant op. Van de West-Europese xenofobe partijen wordt opgemerkt dat ze ondanks alles democratische partijen zijn. In allerlei lijstjes die vergelijkingen maken tussen 1999 en 2008 over de bejegening van vreemdelingen vallen Nederland, Letland, Oostenrijk en Malta in ongunstige zin op.

Het rapport vergelijkt, rangschikt en analyseert landen. Het roept terecht, maar wel in de marge op dat de EU zelf actie moet ondernemen om de democratie te beschermen. Hoewel de paradox is dat de EU zo nog meer macht naar zich toe dient te trekken. Door de verkiezingswinst van kanselier Merkel is de tendens echter ‘meer Europa, minder Brussel‘. Europese instellingen zullen eerder minder dan meer budget en bevoegdheden krijgen om het democratisch tekort binnen de EU aan te pakken. Door opgelegde steunmaatregelen die strikte voorwaarden kennen dreigt het democratisch gehalte van de EU eerder nog verder af, dan toe te nemen. Dat blijft in het rapport onderbelicht omdat het zou moeten uitgaan van een gedragswijziging richting eurokritiek.

Foto: Poster ‘Werkgevers, werknemers, vecht voor een vrij Rotterdam‘. Partij van de Vrijheid, 1946.