George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Mensenrechtencommissie

Bang Europa kan zelfvertrouwen herwinnen door Deltaplan-Conferentie

leave a comment »

1785850_orig

Europa is bang, maar zou dat helemaal niet hoeven zijn. De Jordaanse diplomaat Zeid Ra’ad die de mensenrechtencommissie van de VN leidt zegt in een interview in NRC met Caroline de Gruyter: ‘Europese landen zijn rechtsstaten en hebben gemeenschappelijke waarden. En nu staan er een paar fanatici op, gedreven door pathologische haat, en meteen denken veel Europeanen dat alles op de helling staat. Een paar verschrikkelijke aanslagen en mensen worden zo bang dat hun geloof in de rechtsstaat en menselijke waarden sterk wordt aangetast. Ze lopen achter populisten en demagogen aan. Zoeken zondebokken, liefst een zwakke groep outsiders. Als je anderen de schuld kunt geven van de problemen, voel je jezelf beter. Zo keert het wij-zij-denken in Europa terug: wij zijn het slachtoffer, zij zorgen dat we ons zwak en bedreigd voelen.’

Dit is duidelijke taal waarmee men het moeilijk niet eens kan zijn. in zijn media-rubriek besteedde NRC-redacteur Hans Beerekamp aandacht aan een speciaal Europa-programma van DWDD met de schrijvers Geert Mak en Adriaan van Dis die het hadden over de laatste stuiptrekkingen van het kolonialisme: ‘(..) de opkomst van het nieuwe nationalisme en populisme kan wel eens te maken hebben met weerstand tegen de teloorgang van de Europese en Amerikaanse hegemonie. (..) de rest van de wereld haat ons niet, maar benijdt ons onze rijkdom en vooral vrijheid. Omdat er weinig bereidheid is tot delen en iedereen nu op zijn telefoon kan zien wat hij mist, komen de slimste en handigste Afrikanen, Arabieren en Afghanen het maar zelf hier halen.

Het is de aloude Noord-Zuid discussie. Wie heeft recht op wat en waar gaat ontwikkelingssamenwerking (armoedebestrijding, mensenrechten) over in herverdeling van rijkdom die tevens de ongelijkheid bestrijdt? Nu is de beantwoording van die vraag des te actueler omdat het een proces van nationalisme en populisme in gang zet dat niet meer lijkt te stoppen en alle verbindingen doet verbrokkelen. Zeid zegt dat Europa veel sterker is dan het denkt, maar onderpresteert. Europa gelooft niet in zichzelf. Europa treedt onvoldoende op om de eigen belangen te verdedigen en de eigen waarden te handhaven. Zo bezoedelt Europa zichzelf en verliest het nog meer aan eigenwaarde. Europa oogt ontregeld en verloren. Europa heeft het zelfvertrouwen verloren en geeft veel te veel ruimte aan de nationalisten en de populisten die in vergezichten, historische ideaalbeelden en weidse perspectieven handelen die gespeend zijn van realiteitszin en oplossingsgerichtheid.

Zeid constateert dat Europa handelt in tegenspraak met de eigen waarden: ‘Europa doet nu dingen die tegen zijn eigen principes zijn. Tegen zijn eigen wetten. Het stuurt mensen terug die bescherming nodig hebben. Dat is verboden volgens internationale verdragen die Europese landen ondertekend hebben.’ Hij ziet overeenkomsten met de jaren ’30: ‘Het is eerder gebeurd dat demagogen de angsten van Europese burgers manipuleerden om hun eigen ambities te bevredigen, over de ruggen van groepen onschuldige mensen.’ Zeid verwijt vooral de gevestigde politieke partijen dat ze niet de Europese waarden vertegenwoordigen, maar afglijden en hun rug niet recht houden: ‘Als het politieke midden steeds verder naar rechts opschuift, horen burgers op den duur vooral nog politici die radicale dingen zeggen. Dan denkt men dat dit soort taal oké is.

Wat is nodig om het zelfvertrouwen terug te krijgen in de EU-lidstaten? De oplossing is veelzijdig en omvat aspecten die in een Deltaplan-Conferentie vastgelegd kunnen worden: a) vijanden die tot doel hebben de EU te ondermijnen worden krachtig van repliek gediend, ook militair; b) in het buitenlands beleid bestrijdt de EU ambitieus, gecoördineerd en met inzet van alle middelen de onrust aan de grenzen (Oekraïne, Syrië, Noord-Afrika); c) ontevredenheid bij vooral de middengroepen in de bevolkingen die volgt uit de nadelen van het globalisme wordt gerepareerd door de ontmanteling van beschermingsconstructies die het kapitalisme hebben omgevormd tot corporatisme waardoor parlement en burgers buiten spel zijn gezet; d) politieke middenpartijen zetten in een ideeënstrijd de aanval in op de nationalisten en populisten; e) in het Noord-Zuid debat maakt de EU geen afspraken met anti-democratische landen als Turkije, maar door de bewaking van de buitengrenzen en een systeem van immigratiequota en verblijfsvergunningen die direct aansluiten op de arbeidsmarkt neemt het zelf de regie over het immigratiebeleid. Aangevuld met humanitaire hulp. Lidstaten die zich hierin niet kunnen vinden, zoals Polen of Hongarije worden met een B-status in quarantaine gezet.

Foto: Holocaust, razzia van Roma, Tweede Wereldoorlog (foto 48).

Uitslag van Russische referenda worden vooraf bepaald. Traditie

with 4 comments

Het draait niet om het tellen van de stemmen, maar om de mensen die de stemmen tellen. Aldus een regel uit de overlevingsgids voor dictators die Josef Stalin in de praktijk bracht. Dat de resultaten van het zogenaamde Krim-referendum vervalst waren was vanaf het begin het vermoeden. Statistisch klopte het niet, de 13% Krim-Tataren waren niet in de uitslagen terug te vinden. Of de 25% Oekraïners. Het was te mooi opgeklopt door het Kremlin. Er is nu een rapport van een Russische mensenrechtencommissie dat dit vermoeden onderbouwt. Zo was de opkomst met hooguit 50% lager dan het Kremlin het voorstelde. Die cijfers lijken meer in lijn met de demografie van de verschillende bevolkingsgroepen. Het bedrog werd mogelijk gemaakt door het ontbreken van onafhankelijke internationale waarnemers, verwarrende vraagstelling, onvoldoende voorbereiding, intimidatie en geweld tegen de tegenstanders en gebrek aan democratisch besef bij de leiding van Rusland.

Nu komt de SBU, de geheime dienst van Oekraïne in het kader van de bestrijding van terreur met het bericht over bovenstaand afgeluisterd telefoongesprek tussen een leider van de extreem-rechtse Russische Nationale Eenheid Aleksandr Barkasjhov en een van de leiders van de zelfbenoemde Volksrepubliek Donetsk Dmitro Boitsov over een ander pseudo-referendum in Oekraïne. Deze keer gepland voor 11 mei. Beide hardliners lijken zich te ergeren aan het Kremlin dat zich naar hun idee niet hard genoeg opstelt. Het is de vraag hoeveel ze in de melk te brokkelen hebben. Hoe dan ook maakt het inzichtelijk dat in Rusland gedacht wordt dat de resultaten van een referendum niet door het tellen van de stemmen, maar vooraf bepaald kunnen worden.

Intussen zal president Putin mensen als Barkasjhov of Boitsov van zich vervreemden door z’n aankondiging vandaag dat het referendum van 11 mei beter niet kan doorgaan. Putin roept weliswaar in de openbaarheid op tot een dialoog met Kiev en lijkt zo afstand te nemen van de hardliners en het vuile werk, maar kan -en zal- tegelijkertijd niet meer verhinderen dat het referendum op 11 mei gewoon doorgaat. Het is immers al op de rails gezet. De uitslagen liggen al klaar. In de goed Stalinistische traditie. Alles voor het moederland.