George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Logica

Christelijke wiskunde dat moet je niet willen, maar wordt mensen door God gegeven. Waar of niet waar?

leave a comment »

Volgens wiskundeleraar Ab van der Roest van het Ichtus College in Veenendaal bestaat christelijke wiskunde niet, maar toch ook weer wel. Het opvallende aan de argumentatie van zowel Van der Roest als de leerlinge die aan het woord komt is dat ze in een cirkel redeneren. Want ze beweren dat God ’in principe’ alles heeft geschapen, dus ook de wiskunde. Op die aanname bouwen ze hun betoog. Maar het is een erg flinterdunne hypothese. Zeker van een wiskundeleraar die zegt van zijn vak te houden en dat serieus uit te oefenen zou meer logisch inzicht en kritisch vermogen verwacht moeten worden. De wet van de spaarzaamheid leert dat ‘men niet het bestaan van iets moet veronderstellen als onze ervaringen ook op een andere manier kunnen worden verklaard’. De meest voor de hand liggende veronderstelling is dat God mensenwerk is. Daaruit volgt dat mensen de wiskunde hebben geschapen. Een wiskundeleraar die niet de eenvoudigste verklaring volgt, maar op speculatieve wijze onnodige ingewikkeldheid introduceert zonder voldoende bewijsvoering zet zijn betrouwbaarheid als logisch denker op het spel. Van der Roest mist een scheermes om optimaal te denken.

Advertenties

Dr. Klavan praat over atheïsme en bakt ze bruin. Zijn redenering is verwarrend en betekenisloos

with 2 comments

Mijn commentaar: Andrew Klavan zondigt tegen de logica. Hij hanteert een drogreden die neerkomt op de propositie: 1) als religie is ongelijk aan wetenschap, dan is atheisme niet waar. Dit is van hetzelfde gehalte als: als frites is ongelijk aan biefstuk, dan is pizza niet waar. Andrew Klavan beroept zich op logica, maar heeft ogenschijnlijk geen idee wat er nodig is voor een valide argumentatie. Teleurstellend. Klavan Makes No Sense.

Written by George Knight

26 mei 2018 at 17:36

Petitie tegen Wilders op sociale media toont noodzaak van media-educatie aan

with 10 comments

pet

Net zoals mensen een vaar- of rijbewijs moeten halen voordat ze er met hun boot of auto op uittrekken, zou je wensen dat ze een cursus volgen dat ze afsluiten met een examen voordat ze zich op sociale media mogen begeven. Het doel is hun kennis en vaardigheid te verhogen dat dit de kwaliteit van hun uitingen zo ten goede komt dat ze er zelf, hun directe omgeving en de samenleving ook iets aan hebben. Zodat het meer wordt dan een uiting van ongenoegen. Ikzelf heb het voorrecht aan een universiteit afgestudeerd te zijn met een studie media- en filmtheorie, daarnaast een bijvak communicatiewetenschappen, cursussen argumentatieleer en informatie-analyse te hebben gevolgd en werkzaam te zijn geweest als eindredacteur bij een tijdschrift.

Media-educatie is de blinde vlek van de Nederlandse sociale media. Gebruikers hebben meestal geen idee van de basisregels van de journalistiek (Code van Bordeaux), de beginselen van de argumentatieleer (Model van Toulmin) en de logica, de beginselen van de film-, media-, en televisietheorie en -geschiedenis, de beginselen van de narratologie (vertelwijze), de beginselen van de communicatieleer en de informatie-analyse. Aangevuld met elementaire historische kennis, historisch besef, politieke en juridische kennis, talenkennis en algemene ontwikkeling. Zo’n cursus kan niet teveel eisen, het gaat om het bijbrengen van elementaire kennis van genoemde vakgebieden in de hoop dat het niveau van de uitingen op sociale media ietwat toeneemt.

Media-educatie heeft meerdere doelstellingen. Het leert passief de omgang met media en het begrijpen en op waarde schatten van informatie die op ons aankomt en ons vaak overvalt en dreigt te laten verdrinken door de veelheid. Hoe kunnen we het kaf van het koren scheiden? Het leert actief om wat men op sociale media wil vertellen in een passende vorm te gieten. En het leert om daarbij verder te kijken dan onze neus lang is met als doel om maatschappelijk zinvol te opereren. Zodat de burgerzin toeneemt. Een effect van media-educatie is dat het publieke debat op een hoger peil wordt gebracht en de hufterigheid wordt teruggebracht. Vaak een gevolg van zich buitengesloten voelen en uit onmacht gewoonweg niet de juiste bewoordingen weten te vinden voor wat men wil zeggen. Uit gebrek aan nuancering grijpt men dan naar te zware bewoordingen.

De afgelopen 24 uur werd ik op sociale media nog uitgemaakt voor dromer en arrogante ignorant. Wat opvalt is dat zo’n verwijt het hoofdargument wordt en de argumentatie zo goed als vervangt. Hoofdzaak lijkt het ook niet om de ander te willen overtuigen, maar om buiten te sluiten en af te serveren door twijfel te zaaien over diens motivatie. Dat heeft nog weinig met een open debat te maken. Maar alles met een gesloten wereldbeeld. Media-educatie in het basisonderwijs en in het vervolgonderwijs kan dat wereldbeeld helpen openen.

Bovenstaande petitie is een voorbeeld van een ondermaatse uiting op sociale media. Het is in strijd met de regels van een elementaire media-educatie. Zo staat bij de constatering dat Wilders in 1991 een Israëlisch paspoort bezat, maar bij de inleiding dat hij dat nog steeds heeft. Dat spreekt elkaar tegen. Wilders heeft geen Israëlisch paspoort. Dat Wilders zeer loyaal is aan Israël is overvloedig beschreven, zoals hier, maar dat hij in de eerste plaats loyaal zou zijn aan Israël is nooit aangetoond. Het is gebaseerd op geruchten. Omdat de aannames van de argumentatie niet kloppen, mist de conclusie dat Wilders staatsgevaarlijk is elke grond.

Dit zou allemaal niets om het lijf hebben, als dit soort broddelwerk de zinvolle kritiek op Wilders niet in de weg zou staan. Maar deze verbeeldingen versterken eerder de positie van Wilders dan dat ze die verzwakken. Een cursus media-educatie zou petitionaris Frank Zweers kunnen helpen om een goede petitie tegen Wilders op te stellen. Die ik graag zou ondertekenen omdat ik Geert Wilders als een gevaar voor de democratie zie.

Foto: Schermafbeelding van petitieWilders het land uit’ op petities.nl.

God is niet-waar en niet-onwaar. Meer kunnen we er niet van maken

leave a comment »

resolve

Kan de vraag of een broodje zonder kaas hetzelfde is als een broodje zonder ham gelijkgesteld worden aan de vraag of de God van de christenen hetzelfde is als de God van de moslims? Het betreft de relatie tussen taal en werkelijkheid, kortom een taalfilosofische vraag. Dat speelt op het niveau of de vraag naar de betekenis fout is. Ofwel, kan men via een bewering iets uitdrukken dat niet bestaat of waarvan de waarde onbekend is?

De uitspraak ‘Een broodje zonder kaas is hetzelfde als een broodje zonder ham‘ is een bewering waarvan niet valt vast te stellen of het waar is. Zo is het ook met de uitspraak ‘De God van de christenen is dezelfde als de God van de moslims‘. Een kwestie van driewaardige logica,. Naast waar en onwaar is er de waarde ‘onbekend‘. De waarde van de uitspraken over de ‘broodjes zonder‘ en de ‘God van christenen of moslims‘ zijn onbekend.

Het perspectief van de verwijzing naar een broodje zonder kaas verschilt van de verwijzing naar een broodje zonder ham, terwijl het om hetzelfde fysieke object kan gaan. Maar het kan ook om een ander broodje gaan. De overeenkomst met de verwijzingen naar de God van de christenen en de God van de moslims is dat het perspectief verschilt, maar het verschil is dat niet zonder vooringenomenheid vastgesteld kan worden of er een fysiek (of: stoffelijk, materieel) object is waarnaar verwezen wordt en hoe dat voorgesteld dient te worden.

Bij de broodjes zonder is duidelijk naar welke soort het verwijst, maar is het onduidelijk of er naar hetzelfde specifieke broodje verwezen wordt. Bij de Goden is het onduidelijk naar welke soort het verwijst omdat hier door ontbrekende, concrete gegevens en verschil in betekenisgeving geen overeenstemming over ontstaat.

De vraag naar de vergelijking tussen de God van de christenen en de God van de moslims is geen vraag die leidt tot een sluitend antwoord, maar tot het uit de weg gaan van een antwoord vanwege de waarde van de bewering die onbekend is omdat er geen overeenstemming te bereiken valt over de soort waarnaar het verwijst. De vraag thematiseert niet zozeer het bestaan van Goden -al dan niet in geestelijke zin-, maar vooral hun meervoudige waarde. De vraagstelling is een vlucht vooruit die door een geloofsartikel als uitgangspunt voor debat te presenteren een niet te onderzoeken object uit de werkelijkheid als werkelijk tracht voor te stellen. Wat daar uit volgt is het invullen van een waarde die taalfilosofisch niet ingevuld kan worden.

NB: Aanleiding voor het bovenstaande was het artikelDienen moslims en christenen dezelfde God?’ van W. B. Kranendonk in het Reformatorisch Dagblad, 1 februari 2016.

Foto: ‘Eetsalon Broodje van Kootje aan het Leidseplein, Amsterdam (1953)’. Credits: Lood van Bennekom; Nederlands Fotomuseum.

Kremlin bemoeit zich continu met de MH17, maar ontkent betrokkenheid. Dat vrijpleiten is de Russische schuldbekentenis

leave a comment »

mh17

Het Kremlin zit in een Catch-22 wat de MH17 betreft. En trouwens ook wat de betrokkenheid bij de Russisch-Oekraïense oorlog (2014-2016) betreft. De Russische positie is de logica van ‘een paradoxale situatie waarin het onmogelijk is om een gewenste uitkomst te bereiken doordat de ‘regels’ dat vanwege tegenstrijdigheden niet toelaten’, aldus Wikipedia. De tegenstrijdigheid voor het Kremlin is dat het zegt niet betrokken te zijn bij het neerschieten van de MH17, maar zich tegelijk wil vrijpleiten betrokken te zijn. Dat gaat niet samen.

De paradox is dat de Russen voortdurend beweren niet betrokken te zijn bij het neerschieten van de MH17, maar in hun gedrag al sinds 17 juli 2014 betrokkenheid vertonen. Ze geven steeds hun mening, hun politieke inschatting, hun politieke druk, hun scenario’s over het gebeurde, hun interpretatie en eisen hun plek aan tafel op bij het onderzoek naar de oorzaak en de schuld. Zonder dat er Russische slachtoffers, een Russisch vliegtuig, Russisch grondgebied en naar eigen zeggen Russische wapens en militairen bij betrokken waren.

Begrijpt het Kremlin niet dat het van tweeën een is: of men is betrokken of men is niet betrokken? Maar allebei tegelijk kan niet. Enfin, blijkbaar is dat wel mogelijk in de buitenlandse politiek van de Russische Federatie met een hybride oorlogsvoering en een manier van politiek bedrijven die tegelijk is en niet is. Maskirovka. 

Foto: Schermafbeelding van bericht op YouTube voor Ruptly TV met eigen commentaar, 14 januari 2016.

Written by George Knight

14 januari 2016 at 17:38

Rusland, absurdisme, recht, Svetlana Davydova en Franz Kafka

with 2 comments

In Rusland wordt een moeder van zeven kinderen van hoogverraad beschuldigd. Dat kan haar 20 jaar gevangenisstraf kosten. Ze wordt sinds 21 januari in detentie gehouden. Svetlana Davydova belde in april 2014 de Oekraïense ambassade in Moskou om troepenbewegingen van het Russische leger door te geven. Ze meent dat het openbare informatie was en geen gevaar voor de nationale veiligheid. Davydova zegt uit zorg voor escalatie van het conflict in Oost-Oekraïne te hebben gehandeld. Ze is tegen die oorlog. Ondanks bewijzen van het tegendeel is het officiële standpunt van het Kremlin dat het Russische leger niet in Oekraïne opereert. Zodat het absurd is dat Svetlana Davydova iets zou hebben verraden dat officieel wordt ontkend.

De irrationaliteit die deze moeder treft lijkt ontleend aan het werk van Franz Kafka. Het individu wordt vermalen door hogere machten –bureaucratie– die achter de schermen opereren zonder dat er een logica is. Weliswaar lijkt het zich af te spelen in een realistische setting, maar wie beter kijkt ziet dat het plaatsvindt in een nachtmerrieachtige, onheilspellende omgeving waar geen rationaliteit bestaat. En de mens lijdt. Recht wordt onbegrijpelijk zoals in de verfilming The Trial (1962) door Orson Welles van Kafka’s Der Process:

‘Tweeting with God’: poging katholieke kerk om bijdetijds te zijn

with 2 comments

god

Wie antwoord zoekt op vragen als ‘Waarom is de Bijbel zo belangrijk?’, ‘Wie is de Heilige Geest?’ of ‘Hoe weet ik zeker dat de Kerk de waarheid vertelt?’ kan terecht op tweetingwithgod, een initiatief van Michel Remery. ‘Samen met een enthousiast team van jongeren geeft priester en auteur Michel Remery (NL) mensen met geloofsvragen korte en heldere antwoorden vanuit katholiek perspectief, om hen op die manier te helpen in hun zoektocht naar God.’ Het boek Twitteren met God is voor euro 19,50 te koop in de Webwinkel.

Remery grossiert in cirkelredeneringen. Zo is zijn antwoord op de vraag hoe men zeker weet dat de Kerk de waarheid vertelt als volgt opgebouwd: 1) Jezus stelt de Kerk in; 2) Apostelen krijgen van Jezus de Heilige Geest en 3) De Kerk vertelt de waarheid vanwege de Heilige Geest. Deze redenering is van hetzelfde kaliber als over de MacGuffin van Alfred Hitchcock, de verteltechniek die het verhaal aan de gang houdt en alleen die functie heeft: 1) Alfred Hitchcock maakt een film. 2) Het publiek krijgt van Hitchcock de MacGuffin aangereikt en 3) Een film vertelt de waarheid vanwege de MacGuffin. De onzin van Remery wordt professioneel verpakt.

De vraag waarom men in God zou geloven is nog opmerkelijker. Dat wordt zo opgebouwd: 1) Mensen verlangen naar geluk; 2) Geluk zit in ons, in liefde en in het besef het goede te doen en 3) Omdat de mens bij God hoort is het geluk alleen bij hem te vinden. Weer een cirkelredenering met een conclusie die niet noodgedwongen uit het voorafgaande volgt. Daar wordt als tegenbewijs van de weerlegging nog aan toegevoegd dat het wellicht wat simpel klinkt, maar dat het ‘een diepe waarheid’ om gelukkig te worden is dat je ‘alleen maar hoeft in te stemmen met het plan dat God met je heeft’. Tja, of niet, wie zal het zeggen?

Tweetingwithgod dat enthousiast is ontvangen in Rooms-Katholieke kringen als een middel om bij de tijd te zijn en jongeren via hun eigen media aan te spreken maakt inzichtelijk hoe simpel is het om regels van een godsdienst op te stellen. Elke bewering klopt omdat in zo’n gesloten systeem verwijzingen over en weer de logica vormen. Van het type [fiets: zie rijwiel] en [rijwiel: zie fiets]. Beginselen van een godsdienst komen niet buiten dat systeem van binnenhuizige verwijzingen. Het klopt altijd. De uitleg van Remery wordt potsierlijk als het de pretentie neemt om vanuit dat gesloten systeem naar buiten te verwijzen. Daar komt godsdienst tekort.

Want geloof is niet meer en minder dan wat het zegt: ‘geloven’. Daar helpt geen hedendaagse katholieke uitlegkunde aan die denkt bij de tijd te komen door schijnlogica. Als de 45-jarige akela in korte broek met gitaar rond het kampvuur in 1955 die jong met de jongeren denkt te zijn. Ach, voor even lukt het misschien.

Foto: Schermafbeelding van 1.7 Waarom zou ik in God geloven?’ op ‘TweetingWith God’.