George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Lifestyle

Voor mannen van lifestyle website ‘Manners’ is kunst onmisbaar naast hun persoonlijkheid en interieur

leave a comment »

Manners is ‘een lifestyle website voor mannen die heren willen zijn en heren die af en toe de man willen uithangen‘, zo zegt Manners over zichzelf. Het betekent niks, maar het klinkt interessant. Bij een lifestyle website kan kunst niet ontbreken, of dat wat voor kunst doorgaat. Dat maakt het artikel ‘Zo laat je jouw persoonlijkheid zien in je interieur’ duidelijk. ‘Kunst in jouw interieur’ wordt gebruikt om de persoonlijkheid van de man die een heer is en de heer die de man wil uithangen te benadrukken. Kunst wordt getemd tot een halffabrikaat om de persoonlijkheid van de man te helpen opkrikken. Het is veelzeggend dat dat volgens Manners nodig is. De man die het al eeuwen voor het zeggen heeft, maar nu al snel in de slachtofferrol vervalt. Om minder zijn oorlogen begonnen. De inzet is veelbelovend en garandeert succes: ‘Welk interieur je ook gekozen hebt, wij hebben kunst gevonden die perfect past bij jou.’ De clichédichtheid van het artikel is verbazingwekkend hoog. Het is te verleidelijk om niet uit het artikel van Younes Ben Abdelkader te citeren:

Over de muur: ‘Niet elke muur is geschikt voor een spijker of schroef om je favoriete kunstwerk aan op te hangen. In dit geval (of wanneer je gedoe met boren niet ziet zitten) zijn de verstelbare klevende spijkers van tesa de oplossing. (..) Hierdoor blijft de muur onbeschadigd en kun jij je interieur altijd mee laten veranderen met je stijl en persoonlijkheid, zonder de gaten van vorige keuzes te hoeven dichten.

Over de stijl modern: ‘Je bent een man die met de tijd meegaat. Je houdt van strak en simpel en zit niet graag in het donker. Je wil op een minimalistische manier uitstralen dat je geld hebt door het gebruik van luxe materialen en gestroomlijnde objecten. Een modern interieur dus. In dit geval heb je twee keuzes qua kunst. Een mooi figuratief schilderij past in elk modern interieur en gaat volledig op in de schema’s die jij voor je huis hebt uitgedacht. (..) Hang dit schilderij op een mooi centraal punt waar het meteen de aandacht kan trekken en de eenvoud van de rest van je interieur benadrukt.’

Over de stijl Scandinavisch: ‘Je bent altijd kalm en je houdt je koppie erbij. Je kunt de dingen altijd praktisch bekijken en rust en overzicht zijn jou op het lijf geschreven. Grote kans dat een Scandinavisch interieur dan perfect bij jou past. Dit interieur straalt puurheid en rust uit en ook duurzaamheid en symmetrie spelen een belangrijke rol. Het is dan ook geen verassing (sic! GK) dat het ophangen van geometrische kunstwerken in bijvoorbeeld zwarte, grijze of pasteltinten deze stijl geweldig uit de verf laat komen. (..) Een Scandinavisch interieur behoefd (sic! GK) geen eyecatcher, laat de subtiliteit voor zichzelf spreken.

Over de stijl landelijk: ‘Het perfecte interieur voor de stoere man van het platteland die zegt waar het op staat. Je houdt van puur en eerlijk en dat is ook te zien aan de natuurlijke materialen die in jouw huis terug te vinden zijn. Frisse kleuren en veel gebruik van hout, linnen of beton. De hele sfeer straalt het robuuste leven van het platteland uit. Comfortabel en uitnodigend zijn woorden die bij jou en je interieur passen. Maar wat voor kunst hoort daarbij? De meest voor de hand liggende keuze is natuurlijk een landelijk kunstwerk met aardetinten die precies in het kleurenpalet van je inrichting passen.’

Over de stijl industrieel: ‘Je bent een echte bad boy, je houdt van leer, staal en rijd (sic! GK) waarschijnlijk rond op een dikke motor. (..) Het gebruik van de materialen zoals leer en staal in combinatie met grijstinten en beton creëren (sic! GK) een fraai maar vooral stoer karakter in je interieur. Ook een vette bakstenen muur kan bijdragen aan een ruige look en een industriële uitstraling. Deze humoristische kunstvorm kan net dat sprankje kleur en gezelligheid brengen in het stalen industriekarakter. Toch geen plaats voor kleur in jouw ideale inrichting? Breng dan extra rust met ingetogen composities zoals vette skylines of architecturale kunstwerken.’

Wat je interieur en je persoonlijkheid ook moge zijn, het juiste schilderij kan altijd net die extra boost geven’, zo begint de slotalinea. In de visie van Manners bestaat kunst niet los van het interieur en de persoonlijkheid van de man. In de visie van Manners doet het er absoluut niet toe wat kwaliteit en strekking van het kunstwerk zijn. Bij de mannen van Manners is kunst ondergeschikt aan de lifestyle. Hoe dan ook is een kunstwerk ‘altijd een leuk gespreksonderwerp en zorgt het voor een stukje kleur of emotie bij iedereen die jouw nederige stulpje bezoekt‘. Dat is mooi meegenomen, want stel je voor dat je thuis een vrouw uitnodigt en verlegen zit om een gespreksonderwerp nadat je het uitgebreid hebt gehad over je motor, je rugbyteam, de regionale competitie klootschieten in de Achterhoek of je hobby langeafstandswandelen voor gevorderden. Dan biedt het kunstwerk uitkomst. In de stijl modern, Scandinavisch, landelijk of industrieel. De mannen van Manners zijn niet te benijden. Ze hebben een interieur en persoonlijkheid die een steuntje in de rug moet krijgen van kunst waar ze over geïnformeerd moeten worden. Gelukkig is er de deskundige commentator van Manners die van de hoed en de rand weet en advies over kunst geeft. En de klevende spijkers van tesa als oplossing ziet.

Foto’s: Schermafbeeldingen van delen van het artikelZo laat je jouw persoonlijkheid zien in je interieur’ van Younes Ben Abdelkader in Manners, 15 oktober 2018.

Written by George Knight

15 oktober 2018 at 12:37

Rob Scholte, establishment, gelijkgeschakelde media en lakse journalisten

with one comment

cs
‘Ik ben kritisch over de journalistiek. Volgens mij is de pers gelijkgeschakeld, waarbij amusement en een bepaald politiek belang voorop staan. Er wordt onvoldoende goed onderzoek gedaan.’ Aldus kunstenaar Rob Scholte in een interview in NRC met Thomas van Huut. De interviewer vraagt niet door wat Scholte bedoelt, zodat we ernaar moeten gissen. Het interview stelt dat het ‘pact’ tussen interviewer en geïnterviewde dat stilzwijgend verzwijgt wat de aanleiding voor het gesprek is wordt doorbroken. Het gaat over de tegenwerking die Scholte zegt te ondervinden van de gemeente Den Helder bij zijn Rob Scholte Museum. Die kritiek wordt ondersteund door een ruim ondertekende open brief aan het Helderse college. Een andere aanleiding is de tentoonstelling ‘Embroidery Show’ met achterkanten van 950 ‘gevonden’ borduurwerken met de handteking van Rob Scholte die in het Zwolse Museum de Fundatie tot 19 september 2016 getoond worden en vragen oproepen over authenticiteit in de kunst. Scholte verbreekt na 14 jaar de stilte, zo heet het, maar wat zegt hij?

De term ‘gelijkschakeling’ verwijst naar de Duitse term Gleichschaltung die van toepassing is op maatregelen die vanaf 1933 genomen werden door de nazi’s om controle over de samenleving te krijgen. Gelijkschakeling moet opgevat worden als een technische term die uitgelegd kan worden door het begrip ‘synchronisatie’, het in de pas laten lopen van machines. In deze visie is de totalitaire staat een organisch geheel waarbij alle delen ondergeschikt worden gemaakt. Actuele geschiedschrijving over het Derde Rijk van onder meer Timothy Snyder en Ian Kershaw weerspreekt de visie dat nazi-Duitsland een sterke, autoritaire, bureaucratische staat was met bijvoorbeeld een uitgewerkt meesterplan voor de Holocaust. Dat ontstond vanuit een combinatie van intentie (van hogerop) en de functionele improvisatie, projectie en initiatieven (lager in de hiërarchie).

Rob Scholte heeft gelijk dat de huidige Nederlandse gevestigde (‘establishment‘) media gelijkgeschakeld zijn. Ze volgen de agenda van de macht en stellen de vanzelfsprekendheid van de macht niet ter discussie. Wat niet wil zeggen dat er aan de hand van eigen onderzoek geen onthullingen worden gedaan. Maar de optelsom is dat gevestigde media tegen de macht aanleunen en de status quo verdedigen. Het politiek belang voor media is het eigen bestaansrecht. Aandacht voor amusement dient ter afleiding. Zodat de NRC niet opent met een onderzoek dat de tegels van de macht licht, maar op de voorpagina uitpakt met de dood van popsterren als David Bowie of Prince. Waardoor zelfs een krant die de nuance zegt te zoeken afzakt naar het niveau van lifestyle dat machtsstructuren aan het oog onttrekt en zo’n medium zelf onbenullig en corrupt doet lijken.

sd

Het antwoord op de vraag of gevestigde media intentioneel of functioneel tegen de macht aankruipen geeft inzicht in hun functioneren. Het is verleidelijk om in ordening en organisatie deze media te vergelijken met het losse verband van een totalitaire staat als nazi-Duitsland. Het concept is de combinatie van intentie en functie. Dat bestaat uit de grofweg geschetste contouren van bovenaf die op lagere niveau’s door initiatieven van individuen worden ingekleurd. Het wordt de journalist bij gevestigde media niet dwingend opgelegd om op te komen voor de bestaande macht, maar hij neemt uit eigenbelang en door het kiezen van de weg van de minste weerstand die van hem verwacht wordt het initiatief om dat te doen. Zo wordt op de afzonderlijke microniveau’s het macroniveau ‘uitgevuld’. Deze oversprong in theorievorming van historiografie naar de mediakunde geeft de onderbouwing voor het inzicht van Rob Scholte over de corruptie van gevestigde media.

Foto 1: Ben van Meerendonk, ‘Krantenkiosk in de tunnel van het Centraal Station, Amsterdam, 6 februari 1947’. Collectie IISG, Amsterdam.

Foto 2: Ben van Meerendonk, ‘Fotografen verzameld in afwachting van naderende Koninklijke geboorte, Soestdijk, 2 februari 1947’. Collectie IISG, Amsterdam.

Recensie over ArtDeli. Over betaalbaarheid en toegankelijkheid van kunst

with one comment

o

Is het gewone volk in voor een ‘Dubbel gebakken kassoufflé met witte druivenchutney’ van 8,50 euro, een ‘Tartaar van Albacore tonijn/ papadum/ kruidensla en citroen aïlo’ van 9,50 euro met een Cristal champagne van Louis Roederer van 225 euro?  Volgens Ingelise de Vries van The Post Online wel. Zij recenseert het recent geopende ArtDeli aan het Amsterdamse Rokin. Een combinatie van beeldende kunst en delicatessen. Met ook een shop met merken als Studio Roex, Toiletpaper, Bas van Beek, Dieter Volkers en Matilda Bekman.

De Vries meent dat kunst in Nederland over het algemeen niet heel toegankelijk is. Want: ‘Een galerie loop je niet snel binnen en een museum kost geld.’ Met jaarlijks ruim 26 miljoen museumbezoekers valt op deze observatie nogal wat af te dingen. Museumbezoek is het favoriete culturele uitje voor Nederlanders zoals het Rapport Cultuurbeleving van MarketResponse in opdracht van de NMV in 2014 duidelijk maakte. Inderdaad zijn kosten van vooral vrouwen en jongeren tot en met 24 jaar een reden om geen uitstapje te maken. De gemiddelde entreeprijs ligt nu op een tientje, met een Museumkaart (€54,95/jaar) is dat aanzienlijk minder.

De kritiek op de toegankelijkheid van galeries lijkt meer hout te snijden. Hoewel er veel cliché’s bestaan over de nuffige met felrood gestifte lippen in zwarte coltrui gestoken gewichtig achter de iMac tikkende galerie-assistente die de bezoekers geen blik waardig keurt omdat ze hard werkt aan haar ‘studie’ als curator, hebben afgelopen jaren de meeste galeries door teruglopende verkopen om economische redenen de omslag naar toegankelijkheid wel moeten maken. Zelfs ’s winters staat de deur open, activiteiten die gericht zijn op het binnenhalen van een nieuw publiek zoals galerieweekenden worden georganiseerd en galeristen hebben hun prijzen naar beneden bijgesteld en proberen in prijs een gevarieerd aanbod te bieden met kassakoopjes. Maar in de beeldvorming waarbij De Vries aanhaakt lopen Nederlandse galeries nog achter de feiten aan.

Wat ArtDeli toevoegt aan het bestaande kunstaanbod is de vraag. Het lijkt even laagdrempelig als galeries en musea voor mensen voor wie niet geld, maar tijd het probleem is. Het valt daarom te bezien of marketing die draait om toegankelijkheid en betaalbaarheid zich richt op de juiste doelgroep. Hoe het met een uitgebreide wijnkaart, goede koffie en bijzondere hapjes naast een expositieruimte de oplossing biedt voor betaalbaarheid is het raadsel dat de recensie oproept. Het risico voor ArtDeli is dat het de vrijblijvendheid van een winkel en het gebrek aan urgentie combineert: ‘De exposities hebben geen begin en geen eind. ‘Doe ermee wat je wil’, zo zeggen initiatiefnemers Jessica Voorwinde en Bram Claassen. Bij ArtDeli staat kunst niet centraal, maar wordt kunst tot middel voor een concept waarbij kunst mooi kan dienen. Consumptie in een fijne omgeving.

Foto: Interieur ArtDeli.