Argos: Fotorolletje Srebrenica ligt nog ergens in het archief

3dc849e6ed2c80197ae7e3e5bb9058143714d80f492d8fbec7107c53fdf2c672

Onderzoeksprogramma Argos van VARA en VPRO zond gisteren een uitzending uit over het fotorolletje van Srebrenica. Hier te beluisteren. Peter Rutten is de leider van het team van de Koninklijke Marechaussee dat de verdwijning ervan in 1995 onderzocht. Hij heeft ook na 20 jaar twijfels over de uitleg van de toenmalige top van de landmacht en uit kritiek op de gang van zaken. Hij wijst op onwaarschijnlijkheden (na: 27’ 07’’). Mede omdat er nooit een volwaardig strafrechtelijk onderzoek is verricht vermoed hij dat hij gebruikt is. Ook maker van de foto’s Ron Rutten acht het mogelijk dat het fotorolletje gewoon in de archieven van Defensie ligt.

Argos heeft geen bewijs in handen dat haaks staat op de uitleg van Defensie, maar maakt wel aannemelijk dat er onwaarschijnlijkheden zijn opgetreden bij zowel het ontwikkelen van het fotorolletje als het onderzoek dat niet strafrechtelijk, niet onafhankelijk en niet diepgaand was. Een reden waarom het in de doofpot gestopt werd is dat het in 1995 om politieke redenen wenselijk was dat de foto’s die getuigden van oorlogsmisdaden die onder de neus van de Nederlandse militairen werden begaan uit de publiciteit moesten worden gehouden.

Samen met Nova heeft Argos sinds 1998 aandacht besteed aan het fotorolletje van Srebrenica. Het is negatief symbool geworden voor de doofpotcultuur op Defensie en positief voor gedegen onderzoeksjournalistiek die echter toch niet de kern van de macht kan blootleggen. Er is een gelijkenis met de kwestie Demmink die van 1993 tot 2012 speelde in de top van het Ministerie van Justitie. Ondanks verklaringen van de vorige justitieminister Ivo Opstelten werd jarenlang een diepgaand onderzoek naar de in verband met pedofilie en ambtelijke obstructie gebrachte Demmink geblokkeerd en moest een oriënterend feitenonderzoek dienen als afleiding voor zo’n onderzoek. Peter Rutten realiseert zich dat hij de katvanger was. Dit alles rechtvaardigt alsnog een diepgaand, strafrechtelijk en onafhankelijk onderzoek naar het fotorolletje van Srebrenica.

Foto: ‘ZKH Prins Willem-Alexander in gesprek met Dutchbatters, na de val van Srebrenica, juli 1995’. In Zagreb. Collectie: Centrum voor Audiovisuele Dienstverlening Koninklijke Marine.

VVD Gelderland reist eerste klas. Geïsoleerd van de samenleving?

vvd

Zijn VVD’ers non-valeurs? Da’s een te algemene vraag. Neem nou de fractieleider van de VVD in Gelderland, Hans de Haan. Of liever gezegd drs. Hans de Haan zoals hij zich voorstelt op de site van VVD Gelderland. Hij adviseert met zijn bureau voor projectmanagement vaak ‘op het snijpunt van publiek en privaat’. ‘Een interessante plek, kan ik u zeggen’ voegt hij toe. Dat valt goed te geloven voor iemand die politiek en werk combineert. Een interessante plek. Lekker dicht bij het vuur. Anders gezegd, drs. Hans de Haan probeert het beste te maken voor de individuen van dit land. Hij is zo verstandig zichzelf daarvan niet uit te zonderen.

Vandaag kwam drs. Hans de Haan in het nieuws. Niet om te vertellen over zijn interessante plek op het snijpunt van publiek en privaat, maar als reactie op de SP, GroenLinks en de Partij voor de Dieren die er kritiek op hadden dat de Gelderse Statenleden een ov-jaarkaart eerste klas kregen. Na de kritiek werden de eerste klas ov-kaarten vervangen door tweede klas ov-kaarten. Maar dan hadden SP, GroenLinks en de Partij voor de Dieren buiten drs. Hans de Haan gerekend: ‘Onze mensen willen niet tweede klas reizen’ zei hij volgens Omroep Gelderland. Hij zou bezig zijn om voor de VVD-statenleden een eerste klas ov-jaarkaart te regelen.

De hoon voor de VVD en drs. Hans de Haan die opereert op het snijvlak van publiek en privaat was niet van de lucht. De landelijke VVD probeerde bij monde van partijvoorzitter Henry Keizer het brandje nog te blussen: ‘niet tweede klas willen reizen is niet waar de VVD voor staat’ maar het was al een uitslaande brand op sociale media. De veenbrand van ongenoegen die al vijf jaar over de VVD smeult barstte naar buiten. Eindelijk was er een aangrijpingspunt om de brallerigheid, de arrogantie en de dubbele standaard van de VVD’ers terug te betalen. Van die Ivo Opsteltens, Halbe Zijlstra’s, Joris Demminken, Ton Hooijmaijers en al die drs. Hans de Haanen binnen de VVD. De non-valeurs die zich heel wat voelen. Daar op het snijvlak van publiek en privaat.

Foto: Schermafbeelding van omslagfoto en reactie op FB-pagina VVD Gelderland. (Met drs. Hans de Haan derde van links).

‘Van der Steur moet verstandig handelen in kwestie Demmink’

De Echte Jannen (PowNed) praatten afgelopen zondagnacht 30 maart met advocate Adèle van der Plas. Zij staat de Koerdische Baybasin bij die volgens haar al 18 jaar onrechtmatig in de cel zit. Van der Plas roept de nieuwe minister van Veiligheid en Justitie Ard van der Steur (VVD) op om schoon schip te maken met de kwestie Demmink. Als hij verstandig is zorgt hij niet meegesleept te worden in komende onthullingen over het machtsmisbruik in de top van justitie. Van der Plas doelt op een geheime deal tussen Nederland en Turkije waarbij Turkije zwijgt over misdragingen van Demmink in Turkije en Nederland Baybasin levenslang opsluit.

Is het realistisch dat oud-ministers Hirsch Ballin, Donner of Opstelten en andere autoriteiten die Demmink de hand boven het hoofd hebben gehouden ter verantwoording worden geroepen? De kwestie Demmink is niet alleen een testcase voor de nieuwe minister Van der Steur, maar ook voor Nederland. Hoe modern en open wil Nederland zijn? Is het openwrikken van de doofpot die 20 jaar dicht zat ook een generatieconflict? Durft een nieuwe generatie politici af te rekenen met een oude generatie? In een soort vadermoord. Het valt te hopen.

Wedzinga analyseert en speculeert over Teeven, Opstelten en Cees H.

Centraal in het betoog van Wicher Wedzinga staat de deal -ofwel: de schikking- uit 1998 met Cees H. die binnen het OM afketste en de wel geslaagde schikking uit 2000 begrijpelijk maakt. Komt de verwarring of het ging om een deal van 2 of 5,5 miljoen gulden (‘de bonnetjes‘) wellicht voort uit de opbouw van het bedrag zo vraagt Wedzinga zich af. Het basisbedrag van 2 miljoen (waarvan 750.000 gulden afgaat) is dan een ontneming en de rest van het bedrag een tegemoetkoming voor het geven van informatie door Cees H..

De deal uit 2000 zou tot op de dag van vandaag om twee redenen geheim moeten blijven: Om Cees H. binnen het criminele milieu te beschermen en om te verhullen dat er voor de ontneming wel van OM-hogerhand toestemming was verleend, maar voor het resterende bedrag aangaande de informatie niet. Niet duidelijk wordt in het betoog van Wedzinga hoe de gevangenisstraf van invloed was op de deal. In 1998 was het belang van Cees H. om een deal te sluiten groter dan in 2000 toen zijn gevangenisstraf geslonken was tot 1 jaar.

Wedzinga kan zijn ongenoegen over de kwaliteit van de Tweede Kamer nauwelijks verbergen. Hij vindt dat kamerleden zich telkens met een kluitje in het riet laten sturen. Vooral als het om geheimhouding betreft die voor de kamer geen geheimhouding kan zijn. Evenmin heeft hij een hoge pet op van oud-staatssecretaris Fred Teeven die wellicht strafrechtelijk vervolgd kan worden omdat hij over de randen van de wet is gegaan.

Wedzinga hoopt op een goed en breed onderzoek naar de deal dat twee aspecten combineert. Namelijk een onafhankelijk juridisch onderzoek door de meest kundige strafrechtspecialisten dat de onderste steen boven haalt, maar ook een onderzoek naar de macht van de ambtenaren op het ministerie van Veiligheid en Justitie die los van de politieke leiding hun eigen gang lijken te gaan. Het in het recente verleden groot aantal afgetreden bewindslieden op dit ministerie geeft aan dat er iets scheef zit. Indirect verwijst Wedzinga hiermee naar de kwestie Joris Demmink.Van 2002 tot 2012 de hoogste ambtenaar op Justitie. In een breed onderzoek zou de positie van Demmink en zijn opvolger Pieter Cloo (ook VVD) niet buiten beschouwing kunnen blijven.

Klassejustitie binnen de VVD: Fred Teeven en Joris Demmink

lp

Tom-Jan Meeuws schetste in een voorpaginastuk van afgelopen maandag in de NRC de tragiek van Fred Teeven. De aftredende staatssecretaris die zichzelf zag als ‘de natuurlijk opvolger’ van minister Ivo Opstelten hoefde van de leiding van de VVD niet weg, maar kreeg van zijn partij evenmin zicht op een ministerschap. Nu niet, maar ook niet in een volgende periode. Het ministerschap van Justitie blijkt bij de klassebewuste VVD voorbehouden aan alumni van de Leidse studentenvereniging Minerva, zo suggereert Meeuws. Teeven is een gewone jongen uit het volk die met karakter door wilskracht en avondstudie hogerop is gekomen. Van ander allooi dan de ‘Leidse‘ VVD’ers Gijs van Aardenne, Hans van Baalen, Heleen Dupuis, Molly Geertsema, Rudolf de Korte, Chris van der Klaauw, Benk Korthals, Frits Korthals Altes, Ivo Opstelten, Ard van der Steur, Joost Taverne of Pieter Winsemius. En Joris Demmink. Ons kent ons in de VVD als het om politieke functies gaat.

Teeven past vanuit een idee van klassebewustzijn en uitsluiting dus niet in het plaatje van de VVD. Hij trad dan wel op namens de VVD – zo ferm dat het soms gênant werd- maar of de andere VVD’ers hem als echte VVD’er zien is de vraag. Er is in het geval Teeven echter nog een andere verklaring mogelijk, die tot nu toe in de publiciteit rond de bonnetjesaffaire en Cees H. in de publiciteit niet genoemd wordt: de kwestie Demmink.

Er is op dit moment wel degelijk zicht op corruptie binnen het overheidsapparaat. Op landelijk niveau. Ik praat over het beïnvloeden van politici. Tweede-Kamerleden onder anderen. Ik zeg dat het gebeurt, ja. En ik praat over het beïnvloeden van rechters. Dat gebeurt ook. Criminelen hebben geprobeerd rechters en politici te beïnvloeden. Dat is absoluut zo. Ik zeg het niet, omdat ik het denk, maar omdat die informatie er is.’ Aldus de toenmalige Amsterdamse officier van justitie Fred Teeven in 1999 in het juristenblad Mr., zo tekende Trouw in juni 1999 op. Teeven zei zich op informatie van de Criminele inlichtingendienst te baseren.

De zaak Demmink was volgens Teeven de reden om de politiek in te gaan, maar toen hij als staatssecretaris van Justitie aan de knoppen zat liet hij de zaak Demmink rusten. Da’s op z’n minst opvallend te noemen. Hoewel het niet bewezen kan worden, valt uit zijn handelen het beeld af te leiden dat hij door beïnvloeding zijn hoogstpersoonlijke missie om Joris Demmink te ontmaskeren heeft gestaakt. Arme Teeven die erbij wilde horen, en daartoe zijn persoonlijk missie tegen Demmink staakte, maar nu pas echt realiseert dat hij er nooit echt bijgehoord heeft. En met lege handen staat. Geen positie en geen ontmaskering van een in zijn ogen corrupte carrousel mensen. Wellicht voelt hij zich nu als ambteloos burger eindelijk vrij om te spreken?

In een actuele ontwikkeling meldt redacteur Jan Born van Een Vandaag op 10 maart 2015 dat in tegenspraak met het persbericht van 12 februari 2015 van het Landelijk Parket de Turkse regering wel meewerkt aan het strafrechtelijk onderzoek van het Nederlandse Openbaar Ministerie naar oud-secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink. Een Vandaag: ‘Er is absoluut geen sprake van gebrek aan medewerking door de Turkse autoriteiten. De verklaring van de Turken strookt niet met de opmerkingen door de Nederlandse justitie waaruit een beeld naar voren komt dat Turkije weigerachtig is om mee te werken aan het onderzoek.’ Mocht Teeven van de VVD geen justitieminister worden vanwege een mogelijk harde opstelling in de zaak Demmink?

Foto:  Persbericht ‘Onderzoek naar Demmink nog steeds gaande’ van het Landelijk Parket van het OM, 12 februari 2015.

NHC communiceert mager over Joris Demmink en mutaties

nhc1

Iets is zwart of wit, het door de ministeries van Veiligheid en Justitie, en Buitenlandse Zaken gesponsorde Nederlands Helsinki Comité (NHC) presteert echter het onmogelijke. Het is zwart en wit. Met verschillende dagelijkse bestuursleden en commissieleden die tegelijk in functie zijn. Ondanks een summiere toelichting ‘About Us (old)’ die trouwens niet geloofwaardig is. Want het is niet aannemelijk dat pas rond 18 januari 2015 mutaties in bestuur en commissie op de eigen site worden bekendgemaakt die in 2013 hebben plaatsvonden.

In de publiciteit concentreert de aandacht zich op Joris Demmink die vooral de laatste jaren in verband wordt gebracht met pedofilie, obstructie van de rechtsgang en zelfs de chantage van bewindslieden. Hij zou nu dus het NHC verlaten hebben als commissielid. In een tweet suggereert Rein Gerritsen dat Demmink ‘uit eigen beweging voorlopig even teruggetreden is uit HC, hangende het onderzoek.’ Wie weet. Maar was dat in 2013, 2014 of 2015? Vreemd is dat elke toelichting van het NHC ontbreekt over de wisselingen in bestuur en commissie. Communicatie kan werken als een bliksemafleider voor wie het goed beheerst. Maar wordt een zonneklaar teken van onvermogen en een vraag naar wat er nog meer mis is als die vaardigheid ontbreekt.

nhc2

Foto: Schermafbeeldingen van Executive Committee old en Executive Committee van het NHC, 19 januari 2015.

Vragen over een achtergrondartikel van de NYTimes over Demmink

1668r

Diana Jean Schemo is een Amerikaanse journaliste die in 2003 door haar toenmalige werkgever de New York Times werd voorgedragen voor de Pulitzer Prijs, maar deze niet won. Haar specialismen zijn kindermisbruik, armoede, religie en cultuur. Ze is tegenwoordig als mede-oprichter, bestuurslid en eindredacteur werkzaam bij 100 Reporters dat meent nieuwe journalistiek te bedrijven. In mei 2008 verliet Schemo volgens haar LinkedIn-pagina de Times als nationale verslaggever onderwijs. Haar laatste artikel voor de Times dateert van 29 juni 2008, dat is dus ruim zes jaar geleden. Daarna wordt ze nog tweemaal ‘former reporter’ genoemd.

Op 17 december 2014 meldt Vincent Verwey voor Crimesite dat The New York Timesbinnenkort’ komt met ‘een groot achtergrondartikel over Demmink  waaraan een half jaar is gewerkt. Volgens bronnen van Crimesite komt de NYT met een onthulling over de gang van zaken rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002.’ Verwey noemt de naam van de journalist niet. Joris Demmink is de voormalige hoogste ambtenaar van Justitie die in verband wordt gebracht met pedofilie, obstructie van de rechtsgang en chantage van Justitieministers.

Vandaag verwijst Klokkenluideronline van Micha Kat naar Crimesite en naar dit achtergrondartikel in de New York Times dat ‘na ongekende intimidaties van ambassadeur Rudolf Bekink en het Koninklijk Huis’ door de Times niet zou worden gepubliceerd. Bronnen die dit zouden aantonen worden aangeduid als ’bronnen uit de VS’ en worden dus niet gespecificeerd. De aanname van Kat valt dus niet te checken.

Nog vreemder wordt het als Kat het achtergrondartikel verbindt met Schemo: ‘Er zal zelden een artikel zijn geschreven in de geschiedenis van de journalistiek dat zo gevaarlijk wordt geacht als dat over Demmink en Nederland door journaliste Diana Schemo.’ Maar Crimesite noemt in het bericht van 17 december Schemo niet. Kat verwijst naar een eigen bericht van 17 december: ‘Micha was een belangrijke bron voor journaliste Diana Schemo die dit artikel schreef. Schemo sprak anderhalf jaar geleden vier uur lang met Micha over de zaak-Demmink in hotel Krasnapolsky in Amsterdam. Schemo heeft anderhalf jaar lang geprobeerd haar artikel gepubliceerd te krijgen.’ Met de omschrijving ‘dit artikel’ verbindt Kat de Times en Schemo aan elkaar.

Er resteren volop vragen over een achtergrondartikel van Diana Schemo over Demmink dat The New York Times zou publiceren, maar onder druk van de Nederlandse regering en het Koninklijk Huis ingeslikt zou hebben. Nog los van de inhoud van mogelijke onthullingen. Het past trouwens wel in een patroon van de Times als gezagsgetrouwe krant die buigt voor de macht, waarop Glenn Greenwald meermalen heeft gewezen. Maar Schemo is al zes jaar niet meer verbonden aan de Times, doet daar geen klussen meer voor en is nu betrokken bij 100Reporters. Crimesite praat over een onderzoek van een half jaar en Kat van anderhalf jaar.

Maar het grootste raadsel van deze episode is waarom de Nederlandse media niet met de ultieme onthulling komen ‘rond de benoeming van Demmink tot SG in 2002’. Mogelijk kan het gewraakte achtergrondartikel elders verschijnen. Het beste zou zijn als Nederlandse media samenwerking zoeken met Diana Schemo of The New York Times om het artikel alsnog te laten verschijnen. Als ultiem bewijs dat het geen spookverhaal is.

Foto: Strobridge & Co. Lith., Thurston the great magician, circa 1910.

Wedzinga: Hillenaar, de man achter Demmink. Klopt dat?

Wicher Wedzinga maakt op verzoek de video ‘De man achter Demmink’ openbaar. Zoals hij op Twitter beweert ‘ook vanwege alweer nieuwe ontwikkelingen.’ Henk Rijkers van het Katholiek Nieuwsblad gaf op 12 december al een samenvatting van de toen nog niet openbare video. Hugo Hillenaar zou bron van informatie over Demmink kunnen zijn. Volgens een vrouwelijke getuige die Wedzinga sprak regelde Hillenaar ‘allerlei zaakjes‘ voor Demmink (na 12’ 45’’). Wat voor zaakjes dat waren zegt Wedzinga niet gevraagd te hebben. Waarna een verhaal over verkrachting en zaadlozing volgt. Hillenaar is in beeld als iemand die in een onderzoek wat te melden heeft over Demmink. Hij kan aan de tand gevoeld worden om het onderzoek verder te helpen.

Kamervoorzitter censureert kamervragen Bontes over Demmink

bontes

De kwestie-Demmink blijft de aandacht vragen. Wat er waar is van alle beschuldigingen tegen deze voormalig hoogste ambtenaar van het ministerie van Justitie Joris Demmink is onduidelijk. Wel staat al een paal boven water dat er nooit een diepgaand onderzoek naar hem is verricht -hoewel de huidige minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten anders beweert- en dat de gevestigde media jarenlang onder druk zijn gezet om niet te publiceren over deze zaak. Oud-rechter Wicher Wedzinga gaat in een YouTube-column in op het dossier Demmink en spreekt over de ’totaal incompetente’ Opstelten: (20’12’’) ‘een man die werkelijk van toeten noch blazen weet maar die ook gewoon raaskalt’. Wedzinga wijst aan de ene kant op makkelijke beschuldigingen van mensen die hun maatschappelijk ongenoegen verwoorden en aan de andere kant op klassenjustitie.

Naamloos

Nu heeft kamerlid Louis Bontes van de conservatieve partij VNL kamervragen gesteld aan minister Opstelten en staatssecretaris Fred Teeven, en premier Mark Rutte. Gisteren kreeg VNL van geen enkele partij steun voor een aanvraag om een debat te houden over een aangifte tegen Opstelten. Zes oud-gevangenisdirecteuren proberen om hun aangifte tegen Opstelten wegens een ambtsmisdrijf in de affaire Demmink op de agenda te krijgen. Dat pakken de politieke partijen behalve de VNL niet op. Welke druk wordt hier uitgeoefend?

Maar ook de kamervragen die hij indiende mocht Bontes niet stellen. Van de 16 kamervragen die hij indiende schrapte kamervoorzitter Anouchka van Miltenburg  (VVD) de vragen 4, 5, 6 over het zogenaamde Rolodexonderzoek en vraag 16. En in vraag 7 heeft de kamervoorzitter de tekst aangepast door de zinsnede ‘zoals gebeurde met het Screbrenica-rolletje’ te schrappen, een stijlfout toe te voegen (het incorrecte ‘kwijt raken’ in plaats van ‘kwijtraken’) en ‘beschermd worden‘ toe te voegen.

Is dit censuur? Ja, dit is censuur van kamervoorzitter Van Miltenburg die gaat zitten rommelen in teksten. Dit is ongewenst, ontoelaatbaar en hoogst ongepast. Dit gaat verder dan de kwestie Demmink of het vermeende disfunctioneren van minister Opstelten. Het schrappen van kamervragen en het eigenhandig aanpassen van vragen door de voorzitter gaat over het functioneren van het parlement. Als de Tweede Kamer zichzelf serieus neemt, dan roept het presidium Van Miltenburg op het matje. Om haar duidelijk te maken dat dit in een parlementaire democratie onacceptabel is en haar op te roepen Louis Bontes zijn 16 vragen alsnog in te laten dienen. Opvallend is dat zowel Van Miltenburg, Opstelten, Teeven, Rutte als Demmink lid van de VVD zijn.

Foto 1: Tweet van Louis Bontes, 10 december 2014.

Foto 2: Oorspronkelijke kamervragen van Louis Bontes/ Joram van Klaveren over de affaire Demmink.

Henk Krol is goed voor aanzien van de anti-politiek. Moet hij weg?

Nooit een saai moment met Henk Krol. Nu voorman van 50Plus. Hij heeft last van een besmet verleden zoals Omroep Brabant uitlegt. Affaires rijgen zich aaneen. Nu weer een subsidie van het Stimuleringsfonds voor de Pers (nu: Journalistiek) van 19.500 euro voor een nooit gehouden organisatieonderzoek naar de marktpositie van de Gay Krant (GK Magazine) waar Henk Krol toen hoofdredacteur was. Het is opvallend dat het Stimuleringsfonds van de Journalistiek pas na 4,5 jaar gaat onderzoeken of het geld rechtmatig is besteed.

Krol is goed voor het aanzien van de anti-politiek. Hij beschadigt de politiek zoals weinig andere politici dat kunnen. Zo blijkt in de publiciteit. Daarmee is niet gezegd dat andere politici niet schadelijker zijn voor de politiek. Maar ze opereren achter de schermen en weten hun intenties en fouten beter te verbergen. Krol niet. Hij wordt er stakker, recidivist, zondebok, bliksemafleider en herinneringsmonument mee. Krol trekt kritiek naar zich toe, wast andere politici schoon en blijft het aanzien van de politiek beschadigen. Krol is de schone schijn voorbij. Zijn geloofwaardige verhalen zijn op. De schaduw van het verleden blijft hem achtervolgen.

Nosferatu1

Foto: Screenshot uit Nosferatu (1922) van F.W. Murnau (Bron: www.youtube.de, 1:39:56).