George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Jonathan Cook

Julian Assange keurt de leugen van de journalistiek af

with 2 comments

Op de anti-oorlogsdemonstratie op 8 oktober Antiwar Assembly in Londen ter gelegenheid van de 10de verjaardag van de Afghaanse oorlog spreekt Jullian Assange. Hij stelt dat oorlogen ons opgelegd worden, dat ze voortkomen uit leugens (hoewel het voorbeeld van de Duitse inval in Polen dat ontkracht) en dat de grootste oorlogsmisdadigers niet alleen de politici of militairen zijn, maar ook de medeplichtige media.

De geconstrueerde oorlog is in lijn met de visionaire afscheidstoespraak die aftredend president Eisenhower in januari 1961 hield en waarin hij het begrip militair-industrieel complex muntte: Only an alert and knowledgeable citizenry can compel the proper meshing of the huge industrial and military machinery of defense with our peaceful methods and goals, so that security and liberty may prosper together. Nu 50 jaar geleden. De voormalige opperbevelhebber van de Geallieerden in de Tweede Wereldoorlog formuleerde het onderscheid tussen een noodzakelijke en een geconstrueerde oorlog. Juan Bosch werkte het begrip in 1967-68 uit in zijn boekje Pentagonismo.

Evenals John Pilger of Jonathan Cook richt Assange zijn pijlen op de media. En hoewel ze een links wereldbeeld hebben zijn het niet alleen rechtse media die kritiek ontvangen. Het zijn juist de BBC of the Guardian die medeplichtig worden geacht aan de constructie van de leugens die tot de oorlog leiden. De oproep van Assange dat petities niet helpen, maar dat alleen het meespelen aan het spel zin heeft klinkt logisch. Maar hoe dat er concreet dan uitziet blijft onduidelijk.

Media zijn economische machten die tot voor kort niet zomaar opzij konden worden gezet. Maar de achteruitgang van de gevestigde media en de opkomst van internet en de sociale media is een zegen in vermomming en biedt kansen. Daarom gaat de komende strijd over de vrijheid op internet. Want als de overheid de verslaggeving over de oorlog niet meer via NOS, de Volkskrant of NRC kan sturen en controleren, dan zal de overheid andere wegen zoeken. Dan komen de pedofielen of terroristen in beeld als excuus om de burgervrijheden op internet in te perken.

Het blijft gissen waarom Assange het meest wordt gestoken door de medewerking van journalisten aan de constructie van de leugen. Het zijn uiteindelijk toch politici, militairen en bedrijfsleven die de oorlog construeren. Misschien komt het omdat-ie zich steeds meer opstelt als journalist en het onverdraagzaam vindt dat een meerderheid van zijn collega’s hun controlerende taak onvoldoende vervult. Of is-ie erachter gekomen dat de ethische code bij medeplichtige journalisten er niet meer is en er zelfs nooit is geweest.

Advertenties

Gevestigde media beperken vrijheid op internet

with one comment

Jonathan Cook valt de internet-site van de Engelse de Guardian aan. Hij vraagt zich af waar de grens van de gevestigde media ligt. Zijn idee is dat ze niet alleen de ontwikkelingen op internet missen, maar deze ook vergeefs naar hun hand proberen te zetten. Hoewel vertragen werkt. Voor het eerst kunnen internetgebruikers de poortwachters van de democratie omzeilen. Of dat nu politiek, media of democratische instituties zijn.

Cook doet net alsof-ie niet begrijpt waarom met name linkse media de revolutie op internet niet toejuichen. Het is naar zijn idee nog erger, ze proberen de voorbodes van de nieuwe vrijheid tegen te werken: Indeed, progressive broadcasters and writers increasingly use their platforms in the mainstream to discredit and ridicule the harbingers of the new age. Cook illustreert dat met de linkse Guardian. Het ontgaat me trouwens waarom rechtse media die geen haartje beter zijn langs een ander meetlat gelegd zouden moeten worden.

Het komt erop neer dat de Guardian weliswaar een internet-platform voor kritische burgers opricht, maar daaraan veel beperkende voorwaarden verbindt: the paper strictly polices what can be said and who can say it in its pages, for cynical reasons we shall come to. Cook stelt dat kritische denkers worden uitgesloten. Zeg maar autonoom links van Noam Chomsky dat zich niet in een progressief frame laat dwingen. Een breed geluid staat de Guardian niet toe. Kortom, mediapluriformiteit is een wassen neus en bestaat niet.

Hoogleraar media en cultuur te Rotterdam Henri Beunders zoekt een perspectief dat 180 graden anders is. In een NRC-stuk redeneert-ie niet vanuit de burger die vrijheid op internet zoekt, maar vanuit de politicus en de macht. Hij stelt dat politici te veel van internet als communicatiemiddel verwachten. Beunders redeneert volledig vanuit de wisselwerking tussen politiek en gevestigde media. Dan ligt inderdaad de teleurstelling van de burger op de loer die Cook in een bredere context ook schetst.

De burger heeft allang andere wegen op internet gevonden en een eigen circuit ontwikkeld. De burger heeft maar een basiseis, namelijk dat vrijheid op internet in stand blijft. Vandaar de opkomst van de Piratenpartij. Deels politieke beweging, deels belangenorganisatie en deels internet-platform. Beunders gaat voorbij aan deze ontwikkeling. Hij praat geen onzin, maar zijn eenrichtingsverkeer van hoog naar laag is achterhaald.

Burgers zijn activistisch op internet en laten zich niet de wet voorgeschreven door politiek of gevestigde media die net doen alsof ze willen communiceren en de tijdgeest in hun vingers zouden hebben. Die verleidingsstrategie is uitgewerkt omdat hoogopgeleide, autonome, kritische burgers door de kloof met gevestigde media en politiek in hun eigen domein verkeren. En nagenoeg onbereikbaar zijn geworden.

Foto: Still uit Ace in the Hole (1951) van Billy Wilder met Kirk Douglas als journalist Chuck Tatum