George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘John Boehner

God spreekt tot Republikeinen. Zo beweren ze

leave a comment »

House Leader Boehner Speaks On The Impending Fiscal Cliff

In Nederland gebruiken zelfs het CDA, de SGP en CU Zijn naam spaarzaam. Als de argumenten ontbreken, de overtuigingskracht is weggeëbd, de koehandel is afgebroken en de partijdiscipline niet meer werkt is er die Ene die alles ontraadselt, wegwerkt, oplost en gladstrijkt. God is Zijn naam. Of Haar naam. De term is immers onbeschermd en de omschrijving onnauwkeurig. De goddelijke ingreep is het aloude wondermiddel dat ingezet wordt bij de praktische politiek. God spreekt, en altijd aan Onze zijde. Da’s de wetmatigheid van de Godfluisteraars. Alle conflicten in het Midden-Oosten zouden zonder tussenkomst van God niet zo knetteren en allang uitgewoed zijn. In de Amerikaanse politiek krijgen de Republikeinen nu ook de smaak te pakken.

De Washington Post onthult dat begin dit jaar de Republikeinse partij in facties uiteen was gevallen en de partijleiding felle oppositie kreeg bij het vinden van een oplossing over belastingmaatregelen. Ze vochten elkaar de tent uit. Ter discussie stond het voorzitterschap van het Huis van Afgevaardigden van zittend ‘speaker’ John Boehner. Het waren enkele Republikeinse afgevaardigden die na een nacht van gebed zeiden dat God hun had verteld voorzitter Boehner te sparen: ‘The cabal quickly fell apart when several Republicans, after a night of prayer, said God told them to spare the speaker.’ Afgevaardigde Steve Southerland zei over Boehner dat-ie geen ‘God van chaos, maar een God van orde’ was. Boehner werd op 3 januari 2013 met een nipte meerderheid tot voorzitter gekozen. De Godfluisteraar wint. De bewering kan niet weersproken worden.

Foto: John Boehner. Credits: Getty Images.

Advertenties

Ron Paul is vergif voor de media

with 12 comments

William Collins geeft vanuit Oost-Texas een kijkje in de werking van de media. Hij suggereert dat de pers het verkiezingsproces stuurt. Kandidaten die in het straatje van de partners van de media passen worden gesteund, anderen worden genegeerd of de grond in geschreven. Collins neemt het ook op voor WikiLeaks dat door de pers wordt genegeerd. Omdat de klokkenluiders haaks staan op de gevestigde belangen van de zakelijke elite, de ‘elite corporate status quo’. Collins volgt Roger Simon van Politico.com in zijn kritiek.

Volgens Collins is de vooringenomenheid van de media goed af te lezen aan het negeren van de Republikeinse presidentskandidaat Ron Paul. Hoewel-ie uit de Tea Party beweging komt is Paul geen doorsnee conservatief, maar libertariër. Ik schreef eerder:  Zijn afstand tot gematigde Republikeinen als John Boehner is niet kleiner dan tot president Obama. Hij werd na Michele Bachmann nipt tweede in de Ames Straw Poll in Iowa maar werd vervolgens genegeerd. Uit de media resteert het beeld dat de Republikeinse nominatie gaat tussen Rick Perry en Mitt Romney. Paul won in Washington echter wel de christelijk-conservatieve Values Voters straw poll

Het libertarisme is voor een terugtredende overheid. Ook overzee propageert Ron Paul een compacte overheid. Wat nodig is voor de nationale veiligheid moet, maar niet meer dan dat. Dus geen dure oorlogen in Irak en Afghanistan of dure bases wereldwijd. Of geheime operaties in het kader van de War on Drugs. Maar evenmin overheidssteun aan banken en financiële instellingen. Ron Paul wil terug naar het heartland.

Dat kandidaten door de media genegeerd worden wil nog niet zeggen dat er een complot speelt. Ze kunnen te licht worden bevonden. Maar er is een verschil met Nederland. Angelsaksische media geven doorgaans hun goedkeuring aan een kandidaat door een endorsement. Een krant keurt dan een kandidaat goed en roept lezers op hetzelfde te doen. Mediamagnaat Rupert Murdoch had er een machtspositie mee opgebouwd.

Geld speelt een beslissende rol in de Amerikaanse politiek. Sommige functies liggen alleen binnen het bereik van miljonairs en zijn praktisch ontoegankelijk. Dat bedrijven welgevallige kandidaten steunen is geen nieuws, maar wel dat media daarin zo ver meegaan dat ze hun onafhankelijkheid verkopen. Nog vers in het geheugen ligt elk ontbreken van kritiek op de inval in Irak door de media tijdens Bush jr. I. Ron Paul wordt genegeerd door de media en men kan speculeren waarom. Nederlandse media volgen trouwens deze trend.

Foto: Ron Paul werd nipt tweede in de Ames Straw Poll, Iowa; augustus 2011

Ron Paul en het libertarisme

with 5 comments

De 75-jarige Ron Paul is presidentskandidaat voor de Republikeinen en geldt als conservatief. Hij is tegen de verhoging van het schuldenplafond door de overheid en speelt een rol in de impasse waarin de VS zich bevindt. Zijn afstand tot gematigde Republikeinen als John Boehner is niet kleiner dan tot president Obama.

Libertarisme is een politieke filosofie die ernaar streeft om de mate van individuele vrijheid te maximaliseren en de overheid in omvang te minimaliseren of zelfs af te schaffen. In de VS is Republikeins afgevaardigde en voormalig presidentskandidaat Ron Paul de vertegenwoordiger van deze stroming. Hij pleit onder meer voor het strikt navolgen van de grondwet.

Paul is een van de grondleggers van de Tea Party beweging. Even kritisch over voormalig president George ‘W’ Bush als over president Obama. In het libertarisme komen Jullian Assange en Ralph Nader samen met Ron Paul en Andrew Napolitano in hun kritiek of de regering voor de burgers werkt of andersom. Anarchisme ontmoet conservatisme. De Nederlandse particratie laat nauwelijks ruimte voor dit afwijkende geluid.

Een commentaar van Andrew Napolitano op Fox tegen de gevestigde politiek is een goeie introductie in het libertaire gedachtengoed. In het achterhoofd moet gehouden worden dat Napolitano uitgaat van gelijkheid, maar niet van gelijke uitgangsposities. Hoewel-ie gewiekst genoeg is om een rebuttal van compassie in te voegen. Maar in zijn betoog lopen theorie en praktijk door elkaar:

President Obama is kwetsbaar in zijn optreden. Van zijn hoge standaard van mensenrechten en ethisch handelen komt weinig terecht. Guantanamo Bay is nog open. Zijn rede in Caïro heeft niemand tevreden gesteld. Napolitano’s aanval is partijpolitiek. Toch geeft de libertaire beweging die uitersten verenigt stof tot nadenken. De politieke steun die het oogst lijkt kleiner dan de publicitaire storm die het zaait. Het wachten is op gematigde Democraten en Republikeinen om hier passend op te reageren. Dat ontbreekt tot nu toe.

Foto: John Wayne in The Longest Day, 1962