George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Jimmy Dore

Trump bombardeert Syrië om onafhankelijk van het Kremlin te lijken

with 5 comments

Het is simpel. Trump bombardeert in Syrië om onafhankelijk te lijken van het Kremlin. Het antwoord op de meerkeuzetoets van TYT is duidelijk ‘C’. De feiten wijzen erop. De aanval was bescheiden in omvang en leidde tot herstelbare schade. De aanleiding die Trump geeft over baby’s die slachtoffer zijn van een gifgasaanval klinkt ongeloofwaardig. De aanval was nu toe eenmalig en erover was vooroverleg met het Kremlin, zodat die zelfs de Syrische luchtmacht er tijdig over kon informeren. De Russische en Syrische reacties waren eveneens symbolisch, en terughoudend. Trump ligt onder vuur voor samenzwering met het Kremlin en gebruikt elke strohalm als afleiding. Met het doel de onderzoeken te vertragen of af te zwakken. Trump gebruikt de aanval om het beeld bij te stellen dat hij een marionet van Putin is. Vanwege Russische bankleningen, chantage met compromitterend materiaal of commerciële belangen van Trump Org in de Russische Federatie. Tevens is het in het belang van het Kremlin Trump als vijand af te beelden omdat de vriendschap compromitterend werkt.

Zo’n kleine, symbolische aanval levert Trump steun op van neoconservatieve senatoren als Lindsey Graham of John McCain. Uitgerekend de twee Republikeinen die inzake het Kremlin-onderzoek in de Senaat een hard standpunt tegen Trump innemen. Trump bespeelt slecht geïnformeerde journalisten die niet doorhebben wat voor spel hier gespeeld wordt. Ze menen dat hij normaliseert. Niets is minder waar. De paradox van de Syrië-aanval die of stilzwijgend of na consultatie met het Kremlin is opgezet is dat het Trump nog afhankelijker van de Russen maakt. Maar in de beeldvorming kan hij demonstratief afstand van het Kremlin nemen. Schijnbaar.

Advertenties

Drie uitgangspunten om Wilders te weerstaan. Niet richten op de persoon, geen isolatie PVV en vernieuwing middenpartijen

with 3 comments

Wat is de beste strategie om politici als Donald Trump of Geert Wilders te weerstaan? Jimmy Dore verwijst naar een opinie-artikel van Luigi Zingales in The New York Times dat een les trekt voor de aanpak van Trump uit de opkomst van Silvio Berlusconi. Zingales ziet parallellen tussen Trump en de Italiaanse oud-premier. Hij vreest dat de Trump-dynastie twee decennia aan de macht blijft als Donald Trump nu niet goed aangepakt wordt. Voor Nederlanders is het interessant om die les ook op Wilders te betrekken. Hoewel hij niet aan partijvorming doet. Hier volgen de aanbevelingen voor het counteren van Berlusconi, Trump en Wilders (BTW):

a) de oppositie moet zich competent opstellen en niet richten op de persoon BTW, maar op het beleid. Probleem hierbij is dat BTW doorgaans een hap-snap beleid voert en dat op één A4-tje samenvat (Wilders) of vaag blijft over de voornemens (Trump). De hoofdlijn van BTW biedt echter nog voldoende aangrijpingspunten om het beleid centraal te zetten en aan te vallen. Zoals standpunten over moslims en immigratie die in strijd zijn met de grondwet (Trump, Wilders). De Nederlandse les: Media en politieke partijen moeten terug naar de basis: het politieke programma van de PVV en het stemgedrag in de Tweede Kamer. Dit biedt de mogelijkheid om woordvoerders van de PVV die hun beleidsterrein verwoorden centraal te zetten. Dat heeft een tweeledig effect: minder focus op Wilders door verbreding op andere PVV-politici en meer aandacht voor het beleid.

b) de oppositie moet de standpunten van BTW op eigen verdiensten beoordelen en niet op voorhand vanuit een voorgevormde mening afwijzen. Als een standpunt van BTW waardevol is en aansluit bij het programma van een politieke partij dan kan die betreffende partij het omarmen en politieke steun geven. Politieke isolatie van BTW werkt averechts omdat het gematigde kiezers die meegaan in de anti-establishment retoriek van BTW in hun richting jaagt. De Nederlandse situatie: Om de tweedeling tussen PVV en de middenpartijen (VVD, CDA, PvdA, D66) te bestrijden moet de PVV in de beeldvorming zoveel mogelijk gepresenteerd worden als een genormaliseerde politieke partij die in het politieke proces dingen voor elkaar krijgt. Succesjes relativeren de positie van de PVV als paria. De SP kan samenwerking zoeken met de PVV over beleid in de zorg, met de PvdD over dierenwelzijn, met de VVD over strenger immigratiebeleid (dat binnen de grondwet blijft), met D66 over bestuurlijke hervorming, met 50PLUS over pensioenen, met het CDA over drugsbeleid en de joods-christelijke wortels en met de PvdA over de aanpak van fraude in het openbaar bestuur of investeringen in infrastructuur.

c) de oppositie moet zich verjongen en door de-academisering verbreden door leden van jongere generaties van buiten de eigen partijstructuur in de eigen machtsstructuur op te nemen en belangrijke posities te geven. Dat slaat BTW het argument uit handen dat het als enige namens het volk spreekt, haar noden begrijpt en gevestigde partijen de belangen van het establishment vertegenwoordigen. Politieke partijen die BTW willen weerstaan moeten zich opstellen als een beweging en niet als een politieke partij die het eigen voortbestaan centraal zet. De Nederlandse situatie: De Nederlandse politieke partijen hebben in totaal minder dan 290.000 leden en nog slechts 2,2% van de kiesgerechtigden is lid van een politieke partij. Dus de partijpolitiek is hevig aan vernieuwing toe. Een autoritaire leider als Wilders in een partij zonder interne partijdemocratie als de PVV moet niet bestreden worden door andere langgedienden en partijtijgers als Rutte, Samsom, Asscher, Pechtold, Van der Staaij of Zijlstra, maar door jongeren als Jesse Klaver die Wilders juist uit doen komen als bedaagd en gevestigde orde en één van de langzittende parlementariërs die zelf het politieke establishment symboliseert.

Nominatie Hillary Clinton was blunder. Maar ze nomineerde feitelijk zichzelf

with one comment

Jimmy Dore gaat lekker tekeer over Hillary Clinton. In peilingen staat ze op achterstand tegen Donald Trump. Dat werd al voor de Nationale Democratische Conventie van juli 2016 in Cleveland voorspeld. Trump wordt door velen als een ramp voor de VS en de wereld beschouwd als hij president wordt. Daarom is deze presidentsrace ook van belang voor Nederland. Of Clinton zoveel beter zal zijn als president is de vraag.

De Democratische partij (DNC) heeft bewust het risico gelopen door de weinig populaire en volstrekt niet overtuigende kandidaat Clinton te nomineren en tegen Trump in het krijt te laten treden. Of eigenlijk is de realiteit dat ze sinds haar nederlaag tegen Barack Obama in 2008 de DNC heeft gekaapt en zichzelf als kandidaat heeft opgedrongen. De progressieve kandidaat Bernie Sanders die veel populairder was en volgens de peilingen een betere kans tegen Trump maakte dan Clinton werd door het door haar gecontroleerde leiderschap van de DNC een eerlijke kans op nominatie onthouden. Die manipulatie breekt Clinton nu op.

Naast haar karakter dat niet wordt vertrouwd is de nagel aan de doodskist van Clinton haar verwantschap met het grote geld van Wall Street. Geen andere kandidaat zit zo in de zak van het grote geld en wordt er zo door gestuurd. Dodelijk voor de geloofwaardigheid van de politiek is hoe president Obama in 2016 Hillary Clinton de hemel in prijst voor exact dezelfde kwaliteiten waarmee hij haar in 2008 met de grond gelijkmaakte.

Establishment Clinton kan verliezen van anti-establishment Trump. Dat is een les voor de Nederlandse politiek: vernieuw

with 2 comments

Jimmy Dore weet hoe het zit. De Amerikaanse gevestigde media (ook: establishment media) onderschatten Donald Trump. Tot op de dag van vandaag. Het geniale van de Democratische partij bestaat eruit dat het tegenover de gehate kandidaat Trump een kandidaat het veld in brengt die even gehaat is. Dat is domheid die aan genialiteit grenst. Maar het is geen grap omdat de gevolgen van onderschatting groot zijn. De malloot Donald Trump die zo onberekenbaar is dreigt president van de VS te worden. En zoals dat heet, van de vrije wereld. Daarom gaat het ook Nederlanders aan. In de analyse van Nate Silver heeft Trump op dit moment een kans van 36% om te winnen. Angstaanjagend voor wie de worsteling van Clinton ziet met haar eigen schaduw.

De keuze van de Democratische partij voor Clinton is blijkbaar gemaakt toen de bewustwording over de veranderde anti-establishment sfeer in het land nog niet tot de kern van de partij was doorgedrongen. Clinton is de establishment kandidaat bij uitstek en wordt in de beeldvorming ook zo gezien. Dat de Democratische partij en de establishment media nu net doen alsof alles onder controle is hoort erbij. Ze brengen een positief verhaal naar buiten. Op 25 juli begint de Democratische conventie en wordt naar verwachting Clintons nominatie bekrachtigd. Dan is er geen weg terug. Bernie Sanders is ook nog kandidaat bij de Democraten.

Uit de neergaande ontwikkeling van Hillary Clinton valt iets op te steken voor de Nederlandse politiek. Op 15 maart 2017 vindt de Tweede Kamerverkiezing plaats. Het is voor partijen belangrijk om kandidaten die gezien worden als vertegenwoordiger van het establishment spaarzaam in te zetten. En niet op de voorgrond te plaatsen. De steun die Trump nu krijgt is te herleiden tot de anti-establishment sfeer die ook in Nederland bestaat. En onder meer tot de uitkomst van het Oekraïne-referendum leidde. Nederlandse partijen moeten niet dezelfde fout maken als de Democratische partij. Als ze verstandig zijn geven ze op hun kandidatenlijsten een jongere generatie de bovenste plaatsen. Verworven machtsposities van een oude garde binnen partijen zijn niet langer een garantie voor succes, maar juist het omgekeerde: een garantie voor mislukking.

Bernie Sanders verkiesbaarder dan Clinton. Waarom kiest de Democratische partij dan niet voor hem?

with 4 comments

De Amerikaanse partijpolitiek zit verstrikt in zichzelf. Donald Trump heeft de Republikeinse partij gekaapt en lanceert het ene na het andere slecht doordachte plan dat de VS beschadigt. Uit opinieonderzoeken blijken twee feiten: Trump en Hillary Clinton zijn geen populaire kandidaten. Voor een meerderheid van de kiezers is de reden op hen te stemmen negatief, namelijk voorkomen dat de ander wint. Dat heet volgens politicoloog Larry Sabato van de Universiteit van Virginia ‘negative partisanship’. ‘Als we zouden proberen om dit effect te maximaliseren, konden we geen betere genomineerden dan Trump en Clinton vinden’, zo zegt Sabato. Uit opinieonderzoeken blijkt ook dat Sanders die zich aan dit effect onttrekt en wel positieve respons oproept bij vooral jongere en onafhankelijke kiezers naar verwachting Trump met betere cijfers dan Clinton zal verslaan.

The Young Turks laten niet na om te benadrukken dat Sanders een betere kandidaat dan Clinton is. Niet alleen is Clinton in de greep van het het bedrijfsleven en de banken, maar ze benadrukken dat Sanders electoraal een betere uitgangspositie heeft om Trump te verslaan. Deels idealiseren ze Sanders die in zijn buitenlandse politiek weinig afstand neemt van president Obama, zoals Jeremey Scahill toelicht voor Democracy Now!. Wat de binnenlandse politiek betreft heeft Sanders een socialer beleid te bieden dan Clinton die feitelijk een Republikeinse agenda heeft. Sanders’ programma heeft raakvlakken met de Europese sociaal-democratie.

Cenk Uygur vraagt zich af wat buitenlanders van een campagne tussen de twee kandidaten Trump en Clinton moeten  denken. En wat voor beeld van de Amerikaanse politiek beklijft. Deze kandidaten die vooral negatieve gevoelen oproepen bij de kiezers. Daarbij komt de keuze van de Democratisch partij om niet Sanders, maar Clinton te steunen. Op het gevaar af dat Trump de winnaar wordt. Zeker als Clinton een FBI-aanklacht aan de broek krijgt en ze de controle over haar campagne zal verliezen. Het is een keuze die betwist kan worden.

De Democratische partij speelt dus met vuur door de 712 supergedelegeerden die per definitie niet aan een kandidaat gebonden zijn niet de richting van Bernie Sanders op te sturen. Ook is het nog mogelijk dat de Republikeinse partij scheurt en zich een andere Republikeinse kandidaat aankondigt, zoals Rand Paul of Paul Ryan. Dan hoeft de Democratisch partij Sanders niet naar voren te schuiven omdat de kansen van Trump afnemen. Maar door aan te blijven sturen op Hillary Clinton als tegenkandidaat van Trump gedraagt de Democratische partij zich als een konijn dat verblind is door de lichtbak en zo de realiteit uit het oog verliest. De Democraten kunnen er door vast te blijven houden aan de nominatie van Clinton er medeverantwoordelijk voor zijn dat de VS met Trump de meest rampzalige president sinds Warren Harding (1921-1923) krijgt. Tijdens zijn leven populair, maar achteraf gewaardeerd als een van de slechtste Amerikaanse presidenten ooit.

Democraten hanteren perfide kiessysteem en manipuleren uitslag. Sanders wint Wyoming, maar Clinton krijgt de meeste kiesmannen

leave a comment »

Bernie Sanders won de primary in Wyoming met 12% van Hillary Clinton. Hij kreeg 56% van de stemmen en Clinton 44%. Een duidelijke winst. Maar door de rol van de partijbobo’s die opereren als supergedelegeerden kreeg Clinton 11 kiesmannen en Sanders slechts 7. Dat is op zijn minst merkwaardig en oneerlijk tegenover de kiezers in Wyoming en feitelijk bedrog van de leiding van de Democratische Partij. Progressieve supporters van Sanders, maar ook objectieve beschouwers als Joe Scarborough van Morning Joe omschrijven die uitslag als ‘rigged’. Ofwel, vervalste verkiezingen. Maar eerder is het systeem oneerlijk dat tot deze onrechtvaardige uitslag leidt. Zowel de Republikein Scarborough als Sanders-supporter Jimmy Dore concluderen dat de verkiezingen bij de Republikeinen eerlijker verlopen dan bij de Democraten. Een goede les voor iedereen die verwijst naar het Amerikaanse electorale proces als toppunt van democratie. Dat denken alleen Amerikanen zelf. Het heeft elementen van bedrog in zich die niet goed zijn uit te leggen. Het lijkt er sterk op dat Clinton ondanks alles genomineerd moet worden. Zelfs als de Democratische kiezers daar anders over denken.

Bernie Sanders bewijst zich als kanshebber in Democratisch debat

with one comment

In het CNN-debat tussen de Democratische presidentskandidaten zijn eigenlijk maar twee kanshebbers: Hillary Clinton en Bernie Sanders. Het naar eigen zeggen niet geheel onpartijdige team van TYT dat op de hand is van Sanders bestaat uit Cenk Uygur, Ben Mankiewicz, John Iadarola en Jimmy Dore. Ze kiezen hun favoriete citaat uit het debat. Uiteraard van Bernie Sanders. Het wordt in hun schoot geworpen: ‘Het congres bepaalt niet wat de banken doen, maar de banken bepalen wat het congres doet’. Een waarheid als een koe.

Als Sanders de tip van Jimmy Dore (zie 4’44’’) over zijn positionering en marketing ter harte neemt om zich voortaan niet meer als socialist, maar als sociale kapitalist te profileren, dan wordt het een spannende race bij de Democraten. Iemand die meedraait in de top van de Amerikaanse politiek is per definitie een kapitalist.