George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Jean-Luc Mélenchon

Putins buitenlandse politiek brengt z’n land schade toe. Hij is een beroerde strateeg

with 4 comments

Het idee dat de Russische president Vladimir Putin een briljante strateeg is wordt in MSNBC’s Morning Joe van 8 mei 2017 niet bevestigd. Putin zou een beroerde strateeg zijn die het land waarvan hij president is slecht dient. Door overmoed en de technische mogelijkheden heeft het Kremlin geprobeerd de Amerikaanse en Franse verkiezingen te beïnvloeden door inmenging. Dat is een mislukking gebleken. Trump die onverwachts won staat wat zijn buitenlandse politiek betreft onder curatele bij de gevestigde partijen in Washington. Er is geen sprake van dat hij de sancties kan verlichten of investeringen van het Amerikaanse bedrijfsleven in de Russische energiesector dichterbij kan brengen. En Macron was minder naïef dan de Democratische partij en wapende zich tegen Russische aanvallen, zoals een artikel in The Guardian leert. Niet Fillon, Mélenchon of Le Pen die in de zak van het Kremlin zaten wonnen, maar de enige belangrijke kandidaat met een pro-Europese agenda. Nu Macron beseft dat Putin hem fors tegenwerkte zal hij zich niet echt pro-Kremlin gaan opstellen.

Het karakter van de Russische Federatie verklaart Putins opereren. Hij kan niet hervormen om zijn macht niet te hoeven delen of de machtsstructuur in elkaar te laten storten, maar zonder hervormingen blijft het steeds meer achter bij het Westen of landen als China, India en Japan. Waar het economisch en technisch niet tegen opgewassen is. In die kloof tussen realiteit en droom wordt het grootste land op aarde met zijn vele naties opgeofferd. Niet alleen is de staat verworden tot een kolonie van Putin en zijn kring van zakenvrienden die het gebruiken als privé pinautomaat, maar economisch en politiek is het een reus op lemen voeten. De veelvolkerenstaat is verzwakt, verdeeld en wacht op hervormingen die uitblijven. De Russische Federatie is feitelijk een ontwikkelingsland met een kernmacht, een actief leger, op het Westen gerichte propaganda, omkoping van Europese rechts-extremistische politici en een cybermacht. Dat is geen teken van sterkte, maar zijn middelen die met veel poeha en tromgeroffel de zwakte van de Russische Federatie moeten verhullen.

In de buitenlandse politiek heeft Putin sinds 2014 onverstandig geopereerd en vele landen tegen zich in het harnas gejaagd. Zonder dat de Russische Federatie daar blijvend voordeel van heeft gehad. Interventies moesten zijn eigen populariteit opkrikken. De militaire avonturen in Oekraïne en Syrië hebben Moskou echter veel geld gekost dat het niet kan missen. Vandaar de bezuinigingen op voorzieningen voor de burgers. De als onrechtmatig veroordeelde annexatie van de Krim in maart 2014 was de omslag die het land isoleerde en afsneed van economische en technische steun die het zo hard nodig heeft. Putin is slim in het behartigen van zijn eigen belang, maar dom waar het de belangenbehartiging van zijn eigen land en volkeren betreft.

Advertenties

Jean-Luc Mélenchon is geen Bernie Sanders. Maar in de optiek van vele Amerikanen wel. Obama steunt Macron, oei …

with one comment

Het valt niet mee om een Amerikaans publiek uit te leggen hoe de hazen in de Franse presidentsverkiezingen lopen. Vooral over de radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon bestaat veel misverstand. Voor wie het interesseert, hier een debatje erover in de reactieruimte van TYT. Mélenchon wordt door velen gezien als een soort Franse Bernie Sanders. Dus aanvaardbaar. Maar dat is Mélenchon naar mijn idee niet vanwege zijn buitenlandse politiek, vooral zijn vijandigheid jegens Duitsland en de EU en zijn verregaande vriendschap met de Russische Federatie. De EU moet de EU zijn. Geen afgeleide van de VS, de Russische Federatie of China.

Maar een Amerikaans publiek begrijpt niet wat een EU is die voor zichzelf opkomt. Niet zo vreemd, want vele inwoners van EU-lidstaten begrijpen dat evenmin of willen het belang van een sterke, autonome EU inzien. Mark Weisbrot maakte het in een opinie-artikel voor The Hill zo bont dat hij president Obama indirect verwijt om op te komen voor centrumkandidaat Emmanuel Macron. Dat kon niet onweerlegd blijven. Mijn reactie:

Weird analysis by Mark Weisbrot which can only be made in a country which has no real interest in the EU.

Weisbrot totally ignores the foreign policy of Jean-Luc Mélenchon. This radical-left politician wants to break up the EU and is hostile towards Germany. While the axis France-Germany is essential for the EU. Mélenchon is a conservative-left politician who stands with his back to the future.

Weisbrot doesn’t understand anything from European politics and the interest of a strong and balanced EU for the USA in blaming president Obama not supporting Mélenchon and more or less endorsing Emmanuel Macron.

In Europe former Trotskyist Mélenchon is seen as a radical-left politician who offers no answer to contemporary problems. For France with a more than average government debt the answer is not more spending, but becoming more competitive by reforming society and government.

Northern European countries like The Netherlands and Germany started their reforms at the end of the nineties and completed that in the first half decade of 2000. So, already more than 12 years ago. France is limping behind and has not yet started those reforms which must increase the competitiveness of French economy.

Macron is the only candidate which sees the urgency of 1) the EU and the relation with Germany; 2) the competitiveness of French economy and 3) the modernisation of French society.

As a European I don’t understand the relation which a part of US politics -especially opportunists in the GOP who in two years time changed from foe into a naive friend- seeks with the Russian Federation. It looks like stupid submission. Weisbrot may not know, but Marine Le Pen, Francois Fillon and Jean-Luc Mélenchon are in the pocket of the Kremlin and supported by Putin and his palls, Macron is the only main candidate who does not make EU’s importance subordinate to that of the Russian Federation.

Does Weisbrot know the implications and details of the various candidates? After reading his article I hardly can see he knows. He seems to follow his American sources and examples without knowing the primary sources and real facts.

I’m no fan of president Obama and I accuse him of having Bernie Sanders opposed and making the hijacking of the DNC by Hillary Clinton possible, but in the case of France for someone who goes for realism in politics Emmanuel Macron is the only plausible candidate. And certainly not Jean-Luc Mélenchon who would be a disaster for France, the EU and the relation with the US.

Foto: Schermafbeelding van deel opinie-artikelObama plants himself on the wrong side of French elections’ door Mark Weisbrot, 26 april 2017 in The Hill.

Franse presidentsverkiezingen: Macron en Le Pen naar tweede ronde

with 3 comments

Emmanuel Macron en Marine Le Pen gaan volgens de exit polls door naar de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 7 mei. Een verrassing is het niet omdat ze al lange tijd in de peilingen op kop gingen. Maar de radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélencon leek aan een opmars bezig en hij had voor een verrassing kunnen zorgen. Dan was het centrum niet vertegenwoordigd geweest in de tweede ronde.

Hoe dan ook werd voorspeld dat Le Pen het tegen alle andere kandidaten af zal leggen omdat ze politiek geïsoleerd staat en andere partijen haar niet steunen. Haar politiek van een Frankrijk dat uit de EU en euro gaat en hechtere banden aanknoopt met de Russische Federatie is te extreem en met te veel onzekerheden omgeven om een meerderheid te trekken. Frankrijk is een conservatief land dat weliswaar de buik vol heeft van de politieke kaste die als zelfverrijkend, geprivilegieerd en verwaand wordt gezien, maar tegelijk niet van experimenten houdt die verworvenheden in de waagschaal zet. De strijd gaat juist om de verdediging ervan.

Hoe moet het Kremlin manoeuvreren in beïnvloeding van de Franse presidentsverkiezingen?

with 3 comments

Waarom het door het Kremlin gecontroleerde en gefinancierde RT advocaat Hosni Maati commentaar laat geven bij anti-Le Pen relletjes in Parijs is de vraag. Veelzeggend is de reflex van de journalist (‘hoewel ze ook veel steun heeft, nietwaar?’) op Maati’s betoog dat Le Pen een racist is. Zo uitgesproken hoort het Kremlin het niet graag. Maar het wordt wel verspreid via het YouTube-kanaal. Berichten wijzen erop dat het Kremlin er alles aan doet om de Franse en Duitse verkiezingen door hacking en inzet van (sociale) media te beïnvloeden, zoals The Hill en DW berichten. Reden daarvoor is niet de sterkte, maar de zwakte van de Russische Federatie. Het kan niet concurreren met de VS of EU en zoekt daarom de afleiding. De reportage is klassieke RT: relletjes in het Westen die moeten aantonen hoe verdeeld het is. Maati gaat daar uiterst slim mee om door zijn betoog te larderen met verwijzingen die zeggen dat Frankrijk en de Fransen nog steeds gaan voor de democratie.

Vanuit het perspectief van de Russen is het nog helemaal niet zo makkelijk om de juiste strategie te vinden in de ondermijning van Europa. Immers een kwestie van maatvoering. Er bestaat overeenstemming over het idee dat het in het belang van de Russische machthebbers is om de EU te verzwakken. Tegelijkertijd is de EU de afzetmarkt voor gas en olie waarop de Russische economie draait. En een veilige haven om geld te stallen, huizen te kopen, kinderen te laten studeren en vakantie te vieren. Sancties gooien dat schema deels in de war. Verregaande politieke chaos en een teruglopende economie in de EU-lidstaten is echter niet in het belang van het Kremlin. Het is dus hogere kunst om de EU gecontroleerd en met mate te ondermijnen, maar niet te veel.

In de Franse presidentsverkiezingen moge Marine Le Pen de droomkandidate van het Kremlin lijken, maar zij is dat niet. Wel François Fillon omdat het Kremlin liever kiest voor voorspelbaarheid en continuïteit. Aan dat profiel voldoet de conservatieve Fillon beter dan Le Pen. Door schandalen is zijn steun echter geslonken en dreigt hij de tweede ronde te missen. Maar de linkse kandidaat en oud-Trotskist Jean-Luc Mélenchon is met 19% opgestoomd in de peilingen. Hij is net als Fillon en Le Pen een bewonderaar van Putin. De socialistische kandidaat Benoît Hamon zette zich onlangs zelfs af tegen Mélenchon door te wijzen op het verschil dat hij zijn beleid niet af zal stemmen op het Kremlin, aldus Marianne. Het blijft merkwaardig dat van de vier kansrijke kandidaten er drie onder invloed van het Kremlin staan. Als de enige die dat niet doet -Emmanuel Macron- wint, dan blijkt dat het Kremlin de juiste maatvoering heeft gemist. Of gewoonweg tekortschoot in invloed.

Jérôme Kerviel zit straf uit. Als dader of slachtoffer?

leave a comment »

Voormalig effectenhandelaar Jérôme Kerviel die in 2008 door speculaties zijn werkgever Société Générale met een verlies van bijna € 5 miljard opzadelde was tot gisteravond 11 uur op de loop. In Italië. Hij meldde zich in Menton aan de Frans-Italiaanse grens vlak voordat een deadline verliep van de Franse overheid om een internationaal opsporingsbevel tegen hem uit te vaardigen. In maart besliste het Franse Hof van Cassatie in hoger beroep dat Kerviel z’n straf uit moest zitten. Vijf jaar waarvan twee jaar proeftijd. Hij zit nu in de gevangenis van Nice. Tot nader orde. Voor sommigen is-ie meer slachtoffer dan dader.

Jérôme Kerviel bekende in z’n in 2010 verschenen boek ‘L’engrenage : mémoires d’un trader fouten gemaakt te hebben, maar sluit zich aan bij kritiek op het financiële stelsel en de door de banken niet genomen verantwoordelijkheid in de crisis van 2007-2011. Kerviel praat over de tirannie van de financiële markten en zoekt als een Robin Hood bondgenoten onder de anti-kapitalisten. Zoals bij de Parti de Gauche van Jean-Luc Mélenchon. Het is lastig in te schatten hoe iemand van superkapitalist in een anti-kapitalist kan veranderen.

Met opmerkelijke eensgezindheid deelt de rechtse Marine Le Pen de kritiek van de linkse Jean-Luc Mélenchon. Deze laatste vergeleek de kwestie-Kerviel met de ruim 100 jaar oude Dreyfus-affaire. Voor Franse politici leeft hun vaderlandse geschiedenis en is het vinden van een open zenuw als het boren in een oude goudmijn. De analogie is dat rond 1900 het leger door de gevestigde politiek de hand boven het hoofd werd gehouden terwijl dat tegenwoordig met de banken gebeurt. Mélenchon voegt toe dat de Société Générale tot nu toe een onafhankelijk onderzoek geweigerd heeft om te reconstrueren hoe door toedoen van Kerviel een verlies van bijna € 5 miljard kon optreden. Anderen zoals Michel Sapin omschrijven Kerviel ondubbelzinnig als een boef.

All animals are equal, but Obama is more equal than Snowden

with 8 comments

ClaireFontaine

Volgens woordvoerder Dmitry Peskov van het Kremlin heeft Snowden vandaag zelf zijn asielaanvraag aan Rusland ingetrokken vanwege de beperkende voorwaarden die president Putin gisteren stelde. Een voorwaarde was een spreekverbod, de gag order. Dit is merkwaardig omdat journalist Glenn Greenwald in een lange tweet aantoont dat Snowdens rol er zo goed als op zit: ‘Snowden’s leak is basically done‘.

Wat kan en moet Snowden nog doen? Hij heeft volgens WikiLeaks bij Oostenrijk, Bolivia, Brazilië, China, Cuba, Finland, Frankrijk, Duitsland, India, Italië, Ierland, Nederland, Nicaragua, Noorwegen, Polen, Rusland, Spanje, Zwitserland en Venezuela asiel aangevraagd. Eerdere verzoeken waren aan IJsland en Ecuador gericht. Deze landen staan onder sterke druk van de VS om deze asielaanvraag naast zich neer te leggen.

De VS schendt hiermee en met het intrekken van z’n paspoort de fundamentele mensenrechten van Snowden. Amnesty International zegt: ‘Met het intrekken van zijn paspoort hindert de VS Snowden bij de uitoefening van zijn recht om asiel aan te vragen. Een vergaande en bedenkelijke stap. Iedereen, dus ook Snowden, heeft het recht om asiel aan te vragen.‘ De regering-Obama neemt opnieuw een loopje met de burgerrechten.

Tekenend voor de verre van onafhankelijke opstelling van landen die hun eigen afweging maken is hoe de landen waar Snowden asiel heeft aangevraagd de een na de ander redenen aanvoeren en drempels opwerpen om dat niet te doen. Frankrijk lijkt een uitzondering. Daar pleiten de Groenen, de Linkse Partij en het Front National om asiel voor Snowden. Politiek asiel kan door het Bureau voor de bescherming van vluchtelingen en staatlozen OFPRA verleend worden. De Franse president heeft hierin niet meer het laatste woord zoals onder president Mitterand nog wel het geval was. Venezuela lijkt evenmin ontvankelijk voor Amerikaanse druk.

Volgens Jaap de Hoop Scheffer komt Edward Snowden niet voor politiek asiel in aanmerking: ‘Hij is iemand die de Amerikaanse wet heeft overtreden, geen asielzoeker.’ Is het zo simpel? Hiermee probeert deze voormalige secretaris-generaal van de NAVO Snowden te criminaliseren. Het is echter maar net de vraag wie bepaalt hoe de wet uitgelegd moet worden. De Hoop Scheffer en alle waterdragers voor de VS lijken ermee in te stemmen dat dit land Snowdens burgerrechten mag inperken zonder aanklacht of Red Notice order van Interpol.

Foto: Claire Fontaine, ‘Capitalism Kills Love‘. Credits: Galerie Neu, Berlin. 2007.

Doet het er iets toe of Snowden naar Frankrijk gaat?

with 7 comments

8239_10151489336319431_779321299_n

Updat 1 juli: De Franse president François Hollande is woedend dat de Amerikanen de Franse ambassade in Washington en het Franse kantoor bij de VN in New York afluisteren. Hij eist dat de spionage onmiddellijk stopt. Het kwam naar buiten door onthullingen op zondag in The Guardian en Der Spiegel. De Franse Groenen en Jean-Luc Mélenchon van de Parti de Gauche uitten hun woede en roepen president Hollande op Edward Snowden asiel te verlenen. De Groenen noemen als reden dat ‘klokkenluiders een essentiële waarborg voor de democratie vormen’. Ook Marine Le Pen van het Front National roept op om Snowden asiel te verlenen. 

Edward Snowden in transit. Op de Moskouse Sheremetyevo International Airport. Met als einddoel Ecuador volgens WikiLeaks. Met de kanttekening dat Snowden zelf beslist en zijn reisdoel kan bijstellen. Waarom is-ie nog niet vertrokken uit Moskou? Een verklaring is dat-ie een minder verre bestemming op het oog heeft maar dat dit nog niet rond is. Iets van puntjes op de i, en toestemming van de VS krijgen. Twee landen komen in aanmerking: IJsland en Frankrijk. Maar IJsland heeft een conservatieve regering en lijkt minder logisch.

La Douce France. Ondanks de publicitaire rampen die zich de afgelopen weken voltrokken hebben voor de VS zal het Snowden vanwege haar invloed liever in Frankrijk zien dan in Rusland, Cuba of Ecuador. Ook Snowden zal Frankrijk verkiezen boven Ecuador. En zelfs dat land zal vanwege de druk van de VS Snowden liever elders zien. Dus iedereen heeft te winnen bij Frankrijk. Alleen kan de VS dat nu niet volmondig toegeven omdat het zich zo agressief en zelfingenomen heeft opgesteld. Dat bemoeilijkt het smeden van een compromis.

En Frankrijk zelf? Op 10 juni riep de leider van het rechtse Front National Marine Le Pen ertoe op dat Frankrijk Edward Snowden asiel verleende. Gisteren herhaalde ze deze oproep. De linkse Jean-Luc Mélenchon bezocht op 6 december 2012 Julian Assange in de Ecuadoriaanse ambassade in Londen. Dit bezoek was op te vatten als politieke steun aan WikiLeaks. Edward Snowden krijgt juridische en geldelijke steun van WikiLeaks. En de Parti Socialiste met president François Hollande houdt voorzichtig, maar afgewogen afstand tot de VS. Een asielaanvraag voor Snowden die stilzwijgende, diplomatieke instemming heeft van de VS zal het honoreren.

Doet het ertoe waarheen Snowden doorreist? Voor de zaak niet, voor z’n persoonlijk leven wel. Hoofdzaak is dat Snowden documenten in zijn bezit heeft die de illegale spionagepraktijken van de staatsveiligheidsdienst NSA aan de kaak stellen en zwart op wit onderbouwen. De NSA die zoals de andere klokkenluider Russ Tice onlangs heeft herhaald ook senatoren, hoge rechters, journalisten en in 2004 toenmalig kandidaat-senator Barack Obama aftapte. Dat moet ook Obama te denken geven over de macht van NSA-baas Keith Alexander. De paranoia van de hoorzittingen uit de jaren ’50 ten tijde van senator Joseph McCarty herleven voor onze ogen in een in zichzelf verstrikt zittend overheidsapparaat waar met het programma Insider Threat iedere medewerker verdacht is. De echte reis van Snowden is het zoeken van de waarheid door onrecht aan te tonen.

Foto: Norman Parkinson, Cardin Hat over Paris, 1960.