Wethouder Van Son (Den Bosch): suggestieve tweets over Jan Roos

jr1

Update: Jos van Son laat tegenover het Brabants Dagblad weten geen woord terug te nemen van zijn tweets. Hij beroept zich op zijn vrijheid van meningsuiting en meent als wethouder van Den Bosch een onderscheid te kunnen maken tussen functionele en persoonlijke tweets. Van Son heeft Roos in een tweet dinsdagavond ook uitgemaakt voor ‘goedkope hufter’. Het lijkt er steeds meer op dat Van Son zichzelf niet onder controle heeft. Het moment nadert snel dat de Bossche gemeenteraad moet ingrijpen om hem tot de orde te roepen. 

Jan Roos is een verslaggever van Geen Stijl die tot voor kort bij PowNed werkte. Naar eigen zeggen werd hij op dinsdagavond 11 augustus in Amsterdam-West met staven en stokken aangevallen door een groep van zo’n 12 jonge Marokkaanse Nederlanders. Tegen The Post Online zei hij gisterenavond het volgende: ‘Ik kreeg een stenenregen over mijn heen, ze trokken de stenen uit de stoep. Ze liepen met stokken en stalen staven. Ik heb toen de aanval op ze ingezet en ben op ze afgerend. Daar waren ze van onder de indruk. Ze hadden in de gaten dat deze tata wijkt voor niemand. Toen renden ze weg, godzijdank’. Roos zei geen aangifte te doen want ‘Amsterdam West zit vol met boze en agressieve Marokkanen. Daar ga ik mijn tijd niet aan verspillen, de politie doet er toch niets mee.’  Eind goed, al goed, zo lijkt het. Jan Roos zegt zich niet te laten intimideren.

Sociale media namen het bericht over. Opvallend en afwijkend was de reactie van wethouder Jos van Son (Rosmalens Belang) van Den Bosch. Hij haalde in november 2014 het nieuws omdat hij bedreigd werd. Zie hier. Van Son suggereerde in een tweet dat Roos de ‘charliehebdo’ uithing en voegde hem toe: ‘Ga toch weg‘.

Wat is er met de opvatting over het opereren van de media van Jos van Son aan de hand dat hij als wethouder van Den Bosch meent dit over een journalist te kunnen zeggen? Zelfs als hij gelijk heeft. Van Son maakt het er nog erger op door in een tweet zijn mening te geven dat het ‘het makkelijkst is dat iemand zich tot slachtoffer van iets maakt’. Pikant is dat Van Son zich door zijn onnodige en suggestieve tweets in een verliezersrol manoeuvreert. Tijd dat hij een bijspijkercursus democratie, omgaan met sociale media en mediakunde krijgt.

Jos van Son krijgt het voor elkaar om door zijn tweets van een kwestie Roos een kwestie Van Son te maken.

JR2

Foto’s: Schermafbeelding van tweets Jan Roos en Jos van Son.

Spanningen tussen islamitische en christelijke asielzoekers in AZC’s

Er zijn in asielzoekerscentra (AZC) spanningen tussen islamitische en christelijke asielzoekers. Het vermoeden bestaat dat de leiding van de AZC’s de moslims te veel privileges geeft en politiek correct handelt zonder eigen regels te handhaven. Zodat andersdenkenden in het gedrang komen. In een achtergrondverhaal dat begint met de onheilspellende zin: ‘Christenen in asielzoekerscentra klagen over intimidaties door medebewoners met een islamitische achtergrond’ licht NRC de spanningen toe. Bovenstaand door een christelijke Pakistaanse asielzoeker gemaakt filmpje was op 14 juli al de aanleiding voor kamervragen.

Het is onaangenaam, maar begrijpelijk dat bepaalde migranten anderen hun religie willen opleggen. Maar het is ontoelaatbaar dat de AZC’s waarin de asielzoekers gehuisvest zijn daar geen stokje voor steken. Dat is een kwestie van gebrekkige handhaving en onvoldoende politieke aansturing. Migranten hebben recht op hun eigenheid zoals culturele gebruiken en het praktiseren van een religie of levensovertuiging naar keuze, maar voorkomen moet worden dat ze anderen lastigvallen die daar niet van gediend zijn. Precies dat gebeurde.

Staatssecretaris Klaas Dijkhoff (Veiligheid en Justitie, VVD) moet optreden. Hij dient op korte termijn interne gedragsregels en sancties op te stellen die voor alle AZC’s gelden. Die samengaan met goede voorlichting aan de migranten over de grenzen aan hun handelen en het seculiere karakter van de Nederlandse maatschappij. Met als consequentie dat de asielprocedure van migranten die anderen intimideren of bedreigen wordt stopgezet en ze worden uitgezet. Dit type migranten past niet bij de pluriforme Nederlandse samenleving.

Boekverbod: Rabobank, George van Houts, rechter Biesma. Recht?

Update: Correctie: George van Houts laat in een reactie op zijn FB-pagina weten dat rechter Biesma niet de voorzieningenrechter in Den Haag is die uitspraak deed over het verbod van De Verpanding. Biesma was rechter in een andere zaak waarbij de Rabobank betrokken was. De bronnen waarop ik me baseerde bleken niet te kloppen. Complicatie is dat de uitspraak van 1 april 2015 van de voorzieningenrechten bij de Rechtbank Den Haag op rechtspraak.nl niet is terug te vinden. Desondanks blijft het boekverbod opvallend. 

Theatermaker en acteur George van Houts bindt in onder druk van de Rabobank. Zo lijkt het. Hij verwijderde een filmpje van zijn FB-pagina waarin hij namen van Rabobank-medewerkers van de afdeling Bijzonder Beheer noemt. Dat zijn volgens Quote: ‘Martijn Ewalds, Bijzonder Beheer Rabobank Maastricht. Roel Dreesen, Bijzonder Beheer Rabobank Maastricht. Ruud Spierenburg, medewerker Rabobank in Sas van Gent, afdeling Bijzonder Beheer. Gijs Hol, collega van Spierenburg bij de Rabobank in Sas van Gent. Jaap Luteijn, Intern Accountmanager Bijzonder Beheer a.i. bij Rabobank Hart van Brabant.’ Zijn dit criminelen in krijtstreep?

De namen komen uit het boek ‘De Verpanding; hoe de Rabobank op de kunst van haar klanten jaagt’ dat hier is te lezen. Het is door rechter J. E. Biesma uit de handel genomen omdat er namen worden genoemd van Rabo-medewerkers die bedrijven zouden hebben benadeeld toen ze aanklopten bij de afdeling Bijzonder Beheer. John Patrick zegt op FB: ‘Grappig weetje: Biesma zit in de raad van commissarissen van Rabobank Leeuwarden/NW Friesland.’ Een bezoldigde functie. Dit klinkt niet echt onpartijdig. Leeuwarder Jurgens Redczus heeft aangifte tegen Biesma gedaan omdat de rechter zich in deze zaak niet verschoond heeft.

Van Houts wordt door de Rabobank onder druk gezet. Op zijn FB-pagina staat: ‘DE VERPANDING. Beste FB Frienden en alle anderen: Op nadrukkelijk verzoek van de RABOBANK heb ik mijn video over het verboden boekje: “De verpanding” om 07:15 verwijderd. Ik denk dat jullie wel begrijpen waarom….. Ik heb vanmiddag om 13:00 een onderhoud met een paar van hun bankmeneren op het hoofdkantoor te Utrecht. Als ik om 17:00 niet terug ben wil iemand dan komen zoeken?’ Het laatste woord is hierover nog niet gezegd. Vraag is of het handelen van de Rabobank handig is en niet averechts werkt. Door de gang naar de rechter en het onder druk zetten van Van Houts genereert het vooral negatieve publiciteit over de afdeling Bijzonder Beheer. 

De Telegraaf tart mediacode door privacy Oranjes te respecteren

B-XBXXoIgAAo35O

Vanwege de publicatie zaterdag van deze foto van een skiënde prinses Beatrix in Lech was De Telegraafvanmorgen niet welkom bij het traditionele fotomoment van de koning en de koningin en hun kinderen in het Oostenrijkse ski-oord’, aldus De Volkskrant. Het zou hiermee de zogenaamde mediacode overtreden hebben die de Rijksvoorlichtingsdienst de Nederlandse media eenzijdig oplegt. De Telegraaf laat zich niet kennen en plaatst liefst 18 ANP-foto’s van het traditionele fotomoment met de toevoeging: ‘De Telegraaf plaatste zaterdag al foto’s van een skiënde prinses Beatrix’. Sjuul Paradijs twitterdeMooi beeld van de oud-vorstin’.

In een hoofdcommentaar zegt De Telegraaf: ‘Dat de Oranjes de dagelijkse praktijk proberen te reguleren via een mediacode is hun goed recht, maar dat ontslaat Nederlandse media niet van hun verantwoordelijkheid om binnen de journalistieke vrijheid, met in achtneming van Europese jurisprudentie, steeds een verstandige afweging te maken over publicatie van woord en beeld’. Het ziet de foto’s van de skiënde prinses Beatrix als een ‘onschuldige publicatie‘ en een ‘warm eerbetoon’. De Telegraaf opereert slim door de Oranjes royaal in te halen en zich tegelijk niet te laten intimideren door de Rijksvoorlichtingsdienst. Nieuwsmedia hebben immers hun eigen afweging. De mediacode is net zo ouderwets als een monarchie die niet met z’n tijd meegaat.

lech8

Foto 1: Op zaterdag 21 februari 2015 door De Telegraaf geplaatste foto buiten de mediacode om van een in Lech skiënde prinses Beatrix. Tweet van hoofdredacteur Sjuul Paradijs

Foto 2 : Foto van koning Willem-Alexander van het vandaag geënsceneerde fotomoment van de Oranjes in Lech voor de pers. Credits: ANP.

Terroristische aanslag in Parijs op Charlie Hebdo: 12 doden. Islam?

Update 13.25: Volgens L’OBS heeft een Arabisch sprekende vrouw die op de plek aanwezig was de aanvallers in het Arabisch horen schreeuwen: Allah akbar, de profeet is gewroken. (Allah akbar, le prophète a été vengé).

Frankrijk is in schok. Twaalf doden, waarvan twee agenten bij een terroristische aanslag op het kantoor van het satirische weekblad Charlie Hebdo in Parijs. Befaamd voor het aanpakken van politici en themanummers over religie, waarop moslims doorgaans onverdraagzamer reageren dan joden of katholieken. Wellicht omdat activistische moslims minder gevoel voor humor hebben en de werking van de westerse persvrijheid niet begrijpen. Het onderzoek naar de twee daders die beschikten over automatische wapens is nog in volle gang.

De video toont dat ze ‘Allah akbar’ roepen, zodat aangenomen mag worden dat de daders moslim zijn. Door de regering is het plan Vigipirate ingesteld, zo meldt L’OBS. In 2011 werd er een aanslag met een brandbom op het kantoor gepleegd. Er was politiebewaking. President Hollande spreekt van een ‘lafhartige aanslag‘.

Ongekende vervroeging uitspraak vonnis Alexei Navalny. Waarom?

ai

Aldus een bericht uit 2013 van Amnesty International over de Russische oppositieleider Alexei Navalny. Deze organisatie riep op tot onmiddellijke invrijheidstelling omdat de rechtsgang politiek gemotiveerd was en niet eerlijk verlopen zou zijn. Vandaag kwam er een nieuwe onregelmatigheid bij. De uitspraak in het proces van Navalny die met zijn broer Oleg terechtstaat voor fraude wordt vervroegd van 15 januari naar morgen, 30 december. Advocaat Olga Mikhailova zegt geen enkele zaak te kennen waarin dat ooit gebeurd is. De Franse firma Yves Rocher waarom het allemaal begonnen is ontkent overigens benadeeld te zijn door Navalny. Deze opponent van president Putin en zijn team zien in het op het laatste moment naar voren halen van de datum de opzet om het protest in de kiem te smoren. Door de verslechterende economische situatie werd voor 15 januari een grote opkomst bij een demonstratie tegen Putin verwacht. Navalny wacht mogelijk 10 jaar cel.

Foto: Schermafbeelding bericht ‘Russia: Political activist Aleksei Navalny must be released after ‘parody’ trial’ van Amnesty International, 18 juli 2013.

Marokkanen zijn zo zwakbegaafd nog niet. Met Mano Bouzamour

Dia2

‘Een groot deel van de Marokkaanse gemeenschap viel over mijn boek. Voorspelbaar. Een groot deel is ook zwakbegaafd. Als je verhaalt hoe het eraan toegaat, ben je voor die imbecielen al snel een verrader.’ Aldus de Nederlands-Marokkaanse schrijver Mano Bouzamour over de negatieve ontvangst van zijn debuutroman De belofte van Pisa in zijn column in Het Parool. Deze uitspraak is een kwestie van emancipatie en openheid. Los van het feit of het klopt wat-ie zegt. Verrassend omdat het zelden zo gezegd wordt. Zwakbegaafd wil zeggen dat iemand  met leren en ontwikkeling achterloopt op de rest en zeker geen IQ heeft dat hoger is dan 90.

De termen imbeciel en zwakbegaafd worden doorgaans vermeden en eufemistisch gebruikt. Want ze komen hard aan. Er zijn twee mogelijkheden. 1) Bouzamour zegt precies wat-ie bedoelt. 2) Bouzamour speelt met de termen, bedoelt niet echt dat een groot deel van de Nederlands-Marokkanen imbeciel en zwakbegaafd is, maar een groot deel van deze gemeenschap daar wel toe neigt in gedrag. Toegespitst op het onbegrip voor literatuur, cultuur en vrijheid die hij als schrijver bij veel Nederlandse-Marokkanen meende waar te nemen. Het is dus niet op voorhand duidelijk waarom Bouzamour de termen gebruikt. Het kan ook een uiting zijn van ‘kijk eens hoe weinig fijngevoelig ik durf zijn’. Maar ook mogelijk is het niet langer willen meewerken aan het verdoezelen van een politieke correcte waarheid ‘veel Marokkanen zijn zwakbegaafd en imbeciel’.

De relatie zwakbegaafd en etniciteit is lastig omdat het speelt op het snijvlak van gedrag, politiek, integratie, onderwijs, opvoeding en cultuur. Een samenleving heeft 2% tot 2,5% zwakbegaafden. In 2013 noemde de Nederlands-Marokkaanse burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb toen-ie het over criminaliteit had de Antillianen zwakbegaafd: ‘Dat speelt volgens mij een belangrijke rol in het probleem. Je ziet het niet alleen bij Antilianen uit de Antillen, maar ook bij Antillianen die in Nederland zijn geboren.’ Deze uitspraak om een etnische groep zwakbegaafd te noemen zorgt voor begripsverwarring. Om de tegenstelling te benadrukken tot de begrippen slim, snel van begrip, betrokken, creatief, zelfstandig en nieuwsgierig kan het werken.

Zwakbegaafdheid is dus een relatief begrip. Het zegt iets over het achterblijven bij anderen. Echte laag- (of zwak) en hoogbegaafden vormen samen hooguit 5% van de bevolking. De rest zit er tussenin. Dus de ‘zwakbegaafde’ Nederlands-Marokkanen van Bouzamour ook. Echt licht-verstandelijk gehandicapt zal slechts een klein deel van de Nederlandse-Marokkanen zijn. Het grote deel dat Bouzamour zwakbegaafd noemt zal eerder een gebrek aan doorzettings- en aanpassingsvermogen hebben, gecombineerd met een negatieve sociale omgeving. En vooral onbegrip over literatuur en zijn roman. Dat steekt Mano Bouzamour.

Foto: Mano Bouzamour presenteert zijn debuutroman ‘De belofte van Pisa’ in de Bijenkorf.

Nogmaals gevraagd: onderzoek naar kinderrechten in religieuze organisaties

Children_with_Dr._Samuel_Green,_Ku_Klux_Klan_Grand_Dragon,_July_24,_1948

Naar aanleiding van een kinderprogramma van de Evangelie Gemeente Utrecht vroeg ik afgelopen week in een stukje naar een onderzoek van kinderrechten in religieuze organisaties. Uit het pamperen van baby’s, peuters, kleuters en kinderen van midden/middenbouw zag ik een grens overschreden die zich slecht verhield met kinderrechten. Ik zag daarin een rol voor preventie: ‘Gelovige ouders of een religieuze organisatie mogen kinderen aansporen, maar niet in een dwingend programma binden. Het dienstbaar maken van meisjes vanaf acht jaar gaat verder dan stimuleren en is feitelijk onderwerping. Nodig is een grootschalig wetenschappelijk onderzoek waarin cursussen en programma’s van religieuze organisaties voor kinderen tot 12 jaar doorgelicht worden en bekeken wordt hoe maatschappelijk aanvaardbaar en in lijn met de kinderrechten deze zijn.

Ik stuurde de verwijzing naar het stukje met een begeleidende e-mail naar kamerleden van de commissie Veiligheid en Justitie en krijg tot nu toe slechts reactie van een kamerlid. Opvallend weinig, waar hetzelfde soort berichten over Edward Snowden, Julian Assange of Oekraïne altijd veel meer reacties uitlokken.

De reactie van Michiel van Nispen (SP) gaf aan waar het probleem lag: ‘Het is mij niet geheel duidelijk welke signalen er zouden zijn dat er rechten van kinderen zouden worden geschonden. Ik begrijp ergens uw zorg wel – aan kinderen kan en mag inderdaad niets worden opgedrongen – maar aan deze bijeenkomsten zie ik op het eerste oog niets vreemds.’ Waarop ik antwoordde: ‘ Inderdaad is op het eerste gezicht niet duidelijk dat er binnen religieuze organisaties kinderrechten geschonden worden. Maar dat zetten ze ook niet op hun website. Ik acht het echter niet onaannemelijk dat het gebeurt. Daarom lijkt me een verkennend wetenschappelijk onderzoek zinvol. In elk geval een commissiedebat daarover. Mij baart het zorgen dat kinderen van acht jaar in een cursusprogramma van 30 lessen wordt geleerd ‘om verantwoordelijkheid te dragen, leiderschap en dienstbaarheid’. Hoe stimulerend of hoe dwingend is dat? Heeft de politiek daar eigenlijk wel zicht op? Of de kinderombudsman? Ik begrijp de koudwatervrees van politieke partijen om zich niet te branden aan de vrijheid van godsdienst. Maar is de vrijheid van de kinderen het niet waard om verder te kijken?

Waarop Van Nispen antwoordde: ‘We kunnen echter niet, zonder dat we concrete signalen hebben dat er zaken mis zijn, vragen onderzoek in te stellen. Dat heeft niets met koudwatervrees te maken of het niet belangrijk vinden van de rechten het kind, maar met het feit dat er wel een concrete aanleiding moet zijn om überhaupt ergens onderzoek naar te laten instellen.’ Dit is langs elkaar heen praten, want ik vroeg niet om een concreet onderzoek bij een bepaalde organisatie, maar om een verkennend onderzoek. Liefst door een academische instelling die hierin is gespecialiseerd. Dat kan beginnen als administratief onderzoek dat de op kinderen gerichte programma’s onderzoekt om later in te zoomen op concrete instellingen als daar aanleiding toe is. Dan pas. Uit het gebrek aan reacties -of interesse- van kamerleden concludeer ik toch dat ze er hun vingers niet aan willen branden. Bevreesd om van discriminatie beschuldigd te worden. Preventie loont?

Foto: ‘Two children wearing Ku Klux Klan robes and hoods stand on either side of Dr. Samuel Green, a Ku Klux Klan Grand Dragon, at Stone Mountain, Georgia on July 24, 1948.

Gevraagd: onderzoek naar kinderrechten in religieuze organisaties

kin

Volgens Nu.nl denkt het OM na over vervolging van de Evangelie Gemeente Utrecht (EGU) naar aanleiding van een oordeel van het College van de Rechten van de Mens over de weigering van de EGU en Zaalverhuur 7 dat de verhuur in het gebouw Boothstraat 7 coördineert om COC-jongeren een zaal te verhuren. Het College -dat opereert op het terrein van advies, onderzoek en voorlichting- oordeelt: ‘Godsdienstvrijheid is een groot goed in Nederland. Dat neemt niet weg dat als een kerkgenootschap besluit de ruimten van een kerk openbaar aan te bieden, hij huurders in principe niet mag weigeren. (..) Het kerkgenootschap stelt dat het niet zozeer de COC-werkgroep afwijst, maar de activiteiten die de werkgroep wil uitvoeren. (..) In dit geval is staat echter niet vast dat de COC-werkgroep is afgewezen vanwege de activiteiten die zij wilde organiseren. (.) Daarom oordeelt het College dat het kerkgenootschap en de Zaalhuur7 de jongeren niet hadden mogen weigeren.’

Het OM kan uitzoeken of er sprake van discriminatie is. Maar wordt dit geen onnodig theoretische discussie tussen volwassenen met een hoog scherpslijperij-gehalte? Hoe belangrijk is dit debat in de praktijk van een stad als Utrecht waar volop zalen te huur zijn? Waarom wil de COC-werkgroep juist bij de EGU waarvan het op voorhand kan weten dat het afwijzend staat tegenover seksuele diversiteit een zaal huren? Is dat naïviteit, provocatie of het opzoeken van een confrontatie? Moet het OM hier haar kostbare tijd aan besteden?

Schadelijker zijn de kinderdiensten die de EGU aanbiedt. Religieuze organisaties hebben er belang bij om kinderen zo vroeg mogelijk in hun invloedssfeer te trekken. Begin 20ste eeuw was er binnen de katholieke kerk een debat wat de jaren des onderscheids zijn. Belangrijk met betrekking tot het toelaten van kinderen tot de sacramenten van de communie en de biecht. Wikipedia: ’Sommigen beweerden dat men in de jaren des onderscheids (minimaal twaalf jaar) moest zijn om oprecht te kunnen biechten en dat men een volledig begrip van het geloof moest hebben om ter communie te kunnen gaan. Deze beide opvattingen werden door Pius X als een dwaling aangemerkt.’ De paus stelde de leeftijd voor de eerste Heilige Communie vast op ongeveer zeven jaar. In de katholieke kerk werd deze leeftijd de ondergrens, waarbij opmerkelijk is dat ‘niemand een volledige kennis van het geloof hoeft te hebben om toegelaten te worden tot de onderhavige sacramenten’.

De EGU ziet kinderen als een verlengde van de eigen doelstelling: ‘Wij vinden kinderen belangrijk. Zij zijn de toekomst van onze gemeente.’ Kinderen worden dienstbaar gemaakt aan een doel dat niet primair hun doel is en waarbij hun ontwikkeling, individualisme en eigenheid niet vooropstaat. De EGU biedt programma’s aan die gericht zijn op baby’s (0-2 jaar), peuters (2-4 jaar), kleuters (4-6 jaar) en midden/bovenbouw (6-12 jaar). Hoe dat werkt volgt uit de toelichting van ‘een kinderkring voor meisjes vanaf 8 jaar’: ‘een dynamisch meerjarig programma dat de kinderen zal helpen stappen te nemen in hun groei naar geestelijke volwassenheid.’ en hoe het voelt ‘om verantwoordelijkheid te dragen, leiderschap en dienstbaarheid.’

Dit gaat niet over een verbod dat kinderen totdat ze de jaren des onderscheids hebben bereikt weggehouden moeten worden uit de sfeer van een religieuze organisatie waarvan de ouders deel uitmaken. Da’s een te krachtige ingreep die zich slecht verhoudt met de vrijheid van godsdienst. Maar kinderen hebben wel rechten. De toelichting bij artikel 14 van de Kinderrechten zegt: ‘Maar in het VN-Kinderrechtenverdrag staat dat kinderen niet gedwongen of verplicht mogen worden om een bepaald geloof te hebben, niet door hun ouders en niet door de regering. Ouders mogen kinderen wel stimuleren om een bepaald geloof te volgen. De regels van een geloof mogen alleen nooit schadelijk voor kinderen zijn.

De grens van wat aanvaardbaar is voor kinderen in een religie ligt tussen stimuleren en dwingen. Gelovige ouders of een religieuze organisatie mogen kinderen aansporen, maar niet in een dwingend programma binden. Het dienstbaar maken van meisjes vanaf acht jaar gaat verder dan stimuleren en is feitelijk onderwerping. Nodig is een grootschalig wetenschappelijk onderzoek waarin cursussen en programma’s van religieuze organisaties voor kinderen tot 12 jaar doorgelicht worden en bekeken wordt hoe maatschappelijk aanvaardbaar en in lijn met de kinderrechten deze zijn. In onderling overleg tussen onderzoekers, religieuze organisaties en overheid kan een leidraad opgesteld worden met aanbevelingen en verboden. Een uitkomst zou kunnen zijn dat er voortaan geen programma’s en cursussen meer aangeboden wordt aan kinderen tot acht jaar die verder gaat dan neutrale oriëntatie op andere religies en levensovertuigingen. Vanaf 12 jaar kan dan de catechisatie gegeven worden. Kinderen moeten zo vrij en neutraal binnen de religieuze organisatie kunnen verkeren. Als een specifieke religieuze organisatie dat idee niet deelt kan het OM optreden. Zinvol.

Foto: Schermafbeelding van kinderdienst van de Evangelie Gemeente Utrecht, 11 september 2014.

Separatisten in Rusland, intimidatie in Oekraïne

Russische troepenbewegingen aan de Oekraïense grens en de doorvoer van Russische troepen in Oekraïne lijken ook bedoeld als intimidatie. Vandaar dat Rusland gedeeltelijke openheid zoekt. Bluf legt Oekraïne naast zich neer. De elites van beide landen kennen elkaar te goed. Militaire experts schatten de kracht van het Russische leger niet hoog in. Troepen met weinig ervaring zijn Oekraïne ingestuurd. Een oud-Russische militair meent dat er hoogstens 70.000 man gevechtsklare troepen zijn, waarvan 1/3 niet-Russisch die zich weinig betrokken voelen bij de Slavische zaak. De discipline in het Russische leger zou niet erg hoog zijn.

Om een gebied van 600.000 vierkante kilometers te bezetten zou Rusland meer troepen nodig hebben dan het ter beschikking heeft. Dus grootschalig Russisch ingrijpen is onmogelijk. Van de andere kant kan Rusland de deels geheime oorlog van de afgelopen maanden voort laten sudderen door materiaal en manschappen Oekraïne in te blijven sturen. Hoe dan ook lijken beide kanten te beseffen dat de Russische Federatie de strijd militair niet kan beslissen. Maar da’s nog geen antwoord op de vraag wat gunstig is voor Oekraïne.