Amerikaanse rechter bepaalt dat YouTube ‘Innocence of Muslims’ mag tonen

12f2e516-ca88-4a74-93ea-4ed45c2542d2-bestSizeAvailable

Herinnert u zich de film ‘Innocence of Muslims’ nog die in 2012 de voorpagina’s haalde? Een islamkritische of zelfs islamofobe film werd het genoemd. En dat was het ook. Het werd er pas ingewikkeld op toen president Obama die pal zou moeten staan voor de vrijheid van meningsuiting volgens het eerste amendement van de Amerikaanse grondwet er zich mee ging bemoeien en aan Google verzocht om te kijken of de trailer van ‘Innocence of Muslims’ in lijn was met de voorschriften van haar kanaal YouTube. Hoewel tegelijk het Witte Huis zei dat het de vrijheid van expressie niet zou onderdrukken. Een gemengd signaal dus. Het bleef nog lang onrustig in de landen die moeite hebben met de meningsuiting en islamkritiek willen onderdrukken.

Cindy Lee Garcia is de actrice die 5 seconden in beeld was in de film en naar wie in bovenstaand citaat wordt verwezen. Achteraf gaf ze aan niet geweten te hebben in welke film ze had meegespeeld. Via een rechtszaak dwong ze af dat Google de film van YouTube verwijderde omdat haar leven gevaar liep vanwege moslims die de film afkeurden en het op de medewerkers gemunt zouden kunnen hebben. De uitspraak constateerde dat de profeet Mohammed in de film als een moordenaar, pedofiel en homoseksueel werd afgebeeld. De uitspraak had grote consequenties voor de amusementsindustrie doordat het aan medewerkers als Cindy Lee Garcia een onafhankelijk auteursrecht gaf over hun eigen optreden. De gevolgen daarvan waren niet te overzien.

Op 18 mei is in hoger beroep bij het 9th U.S. Circuit Court of Appeals in San Francisco de zaak herroepen. De belangen van de amusements- en de internetindustrie waren ermee gemoeid. YouTube is niet langer verplicht om ‘Innocence of Muslims’ te blokkeren. Reuters geeft in een overzicht weer dat de uitspraak in hoger beroep een afweging maakt tussen persoonlijke bescherming van Garcia tegenover de grenzen van het auteursrecht en de meningsuiting: ‘In this case, a heartfelt plea for personal protection is juxtaposed with the limits of copyright law and fundamental principles of free speech’. Deze keer heeft de meningsuiting gewonnen.

Foto: Achterhaalde waarschuwing op YouTube voor het hoger beroep van afgelopen maandag 18 mei van het 9th U.S. Circuit Court of Appeals in San Francisco in de zaak van Cindy Lee Garcia versus Google over ‘Innocence of Muslims’. Nu hoeft Google deze film niet langer te blokkeren. 

Egyptische rechtbank verbiedt YouTube voor een maand. En dan?

143772_mainimg

Een Egyptische rechtbank bewijst islamcritici vandaag een grote dienst. Het draagt de regering op websites waarop de  controversiële anti-islam film Innocence of Muslims is te zien voor een maand te blokkeren. Inclusief YouTube. Dit staat niet op zichzelf. Bij het uitkomen in september 2012 verzocht de regering-Obama aan YouTube ook al de trailer te blokkeren. En met een beroep op de openbare veiligheid en het handhaven van de openbare orde sloot de regering van Kashmir in oktober Facebook en YouTube af. Evenals Pakistan.

De zaak was in september door de Egyptische procureur Hamed Salem aangespannen, aldus Al Ahram. ‘Als we niet stoppen met deze video’s, zullen ze alleen maar vaker vertoond worden’, zo-ie afgelopen september. De termijn van een maand geldt om de sites die de film doorgeven deze te laten verwijderen. Als de opdracht breed wordt opgevat kunnen ze net zolang gesloten blijven totdat alle ‘anti-islam inhoud’ is verwijderd.

Opnieuw een trieste dag voor iedereen die de islam het voordeel van de twijfel gunt. Die positieve houding valt steeds moeilijker vol te houden. In Noord-Afrika gedragen hardliners zich steeds onverdraagzamer. Zo wordt het de Egyptische Kopten die 10% van de bevolking uitmaken ook verboden om de film op internet of sociale media te zien. Gesteld dat ze de blokkade niet omzeilen. Andersdenkenden worden in het patroon van de islam gedrongen. De moslims blokkeren niet alleen YouTube, maar ook de democratie en de pluriformiteit.

Voor hoop op verandering is de islam steeds meer aangewezen op leiders in de marge. Zoals de Maleisische oppositieleider Anwar Ibrahim die ooit tegen NRC’s Elske Schouten zei: ‘Ik heb geen vooroordelen. Ik ben een liberaal in de zin dat ik respecteer dat mensen hun visie willen uiten: of het nu gaat om een zeer vrome en religieuze man of een seculiere liberaal’. En: ‘(..) als moslim drink ik niet, mijn kinderen drinken ook niet. Maar ik kan het niet opdringen aan anderen, laat staan als het niet-moslims zijn.’ Wanneer leren moslims dat eens?

Foto: Een Egyptische man houdt een koran en een kruis omhoog en demonstreert met anderen. Credits: AFP/ Khaled Desouki. 8 februari 2013.

Charlie Hebdo publiceert album over het leven van Mohammed

couv-mahomet_2_

De samenvatting van het album van het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo over Mohammed begint met dezelfde vraag die Bassem Youssef (‘de Egyptische Jon Stewart’) ook stelt. Namelijk wie mag bepalen wie een moslim is. Wie is de eigenaar van Mohammed, ofwel ‘À qui appartient Mahomet?‘ Geen onredelijke vraag aan een islamitische wereld waar radicalen door demagogie en intimidatie het antwoord menen te kunnen claimen op de vraag wie wel of niet een goede moslim is. Velen gaan bangelijk mee in die retoriek. Niet Bassem Youssef die de bal terugkaatst door radicale sjeiks niet langer als representant van de islam te beschouwen.

Charlie Hebdo leidt evenmin aan koudwatervrees om zich ferm tegen de claim van de radicalen uit te spreken. Over een onderwerp dat niemand bezit: ‘On peut caricaturer Mahomet comme on caricature Jésus, Napoléon ou Zorro‘. Dus de karikatuur van Mohammed is evengoed toegestaan als die van Jezus, Napoleon of Zorro.

Charlie Hebdo trok de laatste jaren vaker de internationale aandacht. In november 2011 kwam het wegens een ‘Charia'(Sharia)-nummer met Mohammed als gastredacteur onder vuur te liggen door een aanslag op de kantoren. Toen bleek al dat het samengaan van islam en humor niet door iedereen begrepen werd. Als antwoord op de Innocence of Muslim-film werd in september 2012 Mohammed als filmster geportretteerd. Met een naakte Mohammed als parodie op de film Le Mépris van Jean-Luc Godard. De Franse minister Laurent Fabius van Buitenlandse Zaken (socialist) zag er een onnodige provocatie in. Volgens critici een laffe reactie.

Het album hors-série is bedoeld om te informeren over het ontstaan van de islam waarover zo weinig bekend is. Islamitische kroniekschrijvers worden nauwgezet gevolgd, ook omdat de Fransen bijster weinig weten over de achtergronden van de tweede godsdienst van het land. Wat de vraag oproept waarom de islam zichzelf niet wetenschappelijk doorlicht. Dat alles zonder toevoeging van humor, ‘Sans aucun humour ajouté‘. Alsof het biologisch voedsel betreft. Zo’n terzijde kan men bij een satirisch blad gerust met een korreltje zout nemen.

Zoals gebruikelijk als het om islamkritiek gaat barst de kritiek van alle kanten los. Waarbij nuttige idioten zich bij de professionele belangenbehartigers van de islam voegen. Secretaris-generaal Ekmeleddin Ihsanoglu van de Organisatie van Islamitische Samenwerking (OIS) zegt in een verklaring dat de publicatie tegen de normen van verantwoorde journalistiek ingaat en dat de meningsuiting wordt misbruikt. Hij ziet in de publicatie zelfs aanzetten tot haat, en roept de Franse regering op tot ‘passende’ maatregelen. Zijn beschuldiging dat Charlie Hebdo de mensenrechten schendt klinkt onaannemelijk uit de mond van een vertegenwoordiger van een regio waar censuur eerder regel dan uitzondering is. De dubbele standaard van de OIS doet pijn aan de ogen.

Nog pijnlijker zijn goedpratende journalisten die nooit volmondig voor de vrijheid van meningsuiting zonder beperkingen gaan, maar deze inperken met hun gedachten over verantwoordelijkheid, fatsoen of dialoog. En zo hun collega’s afvallen en de radicale moslims bijvallen. Didier Houth van L’Express maakt het bont en ziet in de publicatie een provocatie en een middel om geld te verdienen. Hij schuift Charlie Hebdo het standpunt in de schoenen dat islam en democratie niet samengaan en dat een journalist daar niets over te zeggen heeft. Da’s aan de politiek om over te oordelen. Hoe kan iemand met zo’n beperkte opvatting van de meningsuiting en de journalistiek zich in hemelsnaam journalist noemen? Wat een nuttige idioot, zo’n Didier Houth.

torah-7

Foto 1: Omslag van het door Charlie Hebdo uitgegeven album La vie de Mahomet (Het leven van Mohammed) – 1ste deel – Les débuts d’un prophète ( Het debuut van een profeet). 

Foto 2: Cartoon door Chab voor Charlie Hebdo: Luisterend naar de profeten die namens God spreken; Chab: ‘U hebt 5 minuten‘ – Jezus: ‘Ik ben de zoon van God, en als zodanig wil ik je vertellen dat …‘ – Mohammed: ‘Luister niet naar die verliezer! Ik ben de boodschapper van God en ..

Een blogger is altijd aan zet: evaluatie 2012

800px-Peter_Newell_-_Through_the_looking_glass_and_what_Alice_found_there_1902_-_page_12

In 2012 konden hier regelmatig berichten gelezen worden over Julian Assange, Joris Demmink en de huisvesting van het Armando Museum in Oud-Amelisweerd. Dit blog zit nooit verloren om onderwerpen. De opzet is door selectie tot een meerwaarde te komen waarbij het geheel de delen versterkt. Andere steeds terugkerende onderwerpen zijn religieuze instellingen en secularisme, cultuurpolitiek, de tegenbeweging, mensenrechten, digitale burgerrechten en de werking van de media. Zo op het oog onderwerpen die niks met elkaar te maken hebben. Maar er is een verband dat kan worden samengevat als de arrogantie van de macht.

Opkomst en stabilisatie van de tegenbeweging die bestaat uit Anonymous, Occupy, WikiLeaks, FEMEN en allerlei mensenrechten-, burgerrechten-, en vrouwenbewegingen is de hoop voor de toekomst. In gevestigde media vinden ze doorgaans meer kritiek dan steun. Een dagblad als de NRC dat zichzelf kritisch acht en suggereert dat het de macht controleert wordt ondanks goede voornemens een log verlengde van de macht. Media zitten gevangen in hun opdracht van ‘reguliere berichtgeving‘ zoals NRC-Ombudsman Sjoerd de Jong me in een antwoord uitlegde. Het levert een brei van genivelleerd nieuws op dat de status quo bevestigt.

Dit blog begint en eindigt niet hier. Vooraf worden contacten gelegd en achteraf worden beleidsmakers of controleurs van de macht soms verwezen naar hier. Dat leidde in de zaak-Amelisweerd tot vragen in de Staten van Utrecht naar aanleiding van de bevindingen hier. Of vragen van SP-kamerlid Harry van Bommel in de Tweede Kamer over Assange. In de zaak-Demmink kan het stellen van vragen zelfs opgevat worden als het buiten de orde treden. Het duurde lang voordat CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt het oppakte.

Populaire stukken kom meestal terloops tot stand. Ze haken het meest aan bij de aandacht in de media of lopen er soms op vooruit. Maakt het uit of Robin van Persie moslim is?, Alia al Mahdi en FEMEN uit de kleren voor vrijheid Egypte, Fleur Bloemen, het pesten en de sociale media, Der Untergang en Oranje, Penis past niet in straatbeeld Wenen en Islam laat Charlie Hebdo koud, maar koudwatervrees bij politici werden het best bezocht. Opvallend is de rol die dit blog speelt in het doorgeven van informatie die elders door censuur lastig beschikbaar is. Sinds 25 februari 2012 geven de statistieken de landen van herkomst weer. Egypte, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten staan in de top tien. Aandacht voor ‘Innocence of Muslims‘ en het Franse Charlie Hebdo leverde het stuk Sociale media verbinden de wereld: een week ‘George Knight’ op.

Hoe verder? De zaken Assange en Demmink wachten nog op een doorbraak. Die niet toevallig samenhangt met de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans die met een open blik naar de wereld kijkt. Het zou voor Nederland goed uitkomen als het een bemiddelende rol in de zaak-Assange op zich zou durven nemen. Ook als teken van hervonden zelfstandigheid dat aansluit bij Nederland als gidsland van voor het tijdperk-Fortuyn. Assange over wie de Nobelprijswinnaar Mairead Maguire zegt dat de VS, het Verenigd Koninkrijk en Zweden medeplichtig zijn aan zijn mentale marteling. De actualiteit vormt de focus van dit blog.

Foto: Peter Newell, Through the looking glass and what Alice found there, 1902.

The Innocent Prophet tijdelijk vertraagd vanwege dreiging België

‘Innocence of Muslims II’ komt eraan, getiteld ‘The Innocent Prophet’. Met als ondertitel: ‘Life of Muhammad from the point of view of an ex-muslim‘. De Amerikaanse koranverbrandende dominee Terry Jones verbindt er z’n naam aan. Drie maanden geleden zorgde ‘Innocence of Muslims‘ in de islamitische wereld voor onrust. Soms gemeend, soms aangewakkerd, soms gespeeld. In Hollywood is serializing een veilige formule. Vergeefs wacht Nederland op Fitna II (over homosexuelen) en Submission II of III. Wegens bedreigingen door moslims en veiligheidsredenen bleven de vervolgdelen angstvallig achterwege. Maar zo niet in Hollywood dat begrijpt wat marketing is en zich niet laat intimideren. En altijd op tijd levert, hoe slecht het produkt ook is.

De lancering van ‘The Innocent Prophet’ op vrijdag 14 december in Madrid wierp al schaduwen vooruit. In België heeft het Orgaan voor de Coördinatie en de Analyse van de Dreiging als voorzorgsmaatregel het dreigingsniveau verhoogd van niveau 2 naar 3, aldus De Morgen. Daarmee speelt het zoveel de filmmakers als de tegenstanders in de kaart. Ze kunnen zich opmaken voor een nieuw rondje boksen. Maker is de Pakistani en ex-moslim Imran Firasat die zegt dat-ie met de film het echte gezicht van de islam wil tonen. In antwoord op de Belgische actie heeft Firasat nu gezegd dat-ie de première tijdelijk uitstelt om de autoriteiten een voorvertoning te bieden, zodat ze zich ervan kunnen overtuigen dat zijn film volledig binnen de wet blijft. Maar overleg met de autoriteiten betekent niet dat-ie zal inbinden voor geweld van islamitische zijde.

IoM2

Foto: Schermafbeelding uit de trailer van ‘The Innocent Prophetmet de tekst: ‘Europa, u betaalt, uw vernietiging komt eraan‘.

Schrappen verbod godslastering doorbreekt onderdrukking door confessionele politiek

Update 3 december 2013: De Eerste Kamer heeft vandaag met ruime meerderheid besloten om het al jaren omstreden wetsartikel over de smalende godslastering te schrappen. Tegelijk nam de kamer een motie aan om te onderzoeken of gelovigen beschermd kunnen worden zonder dat de meningsuiting wordt aangetast. 

‘Schrappen verbod op godslastering is een pijnlijk verlies van een morele ankerplaats en een symptoom van een geestelijke crisis.‘ zegt Kees van der Staaij in een tweet. Da’s treffend gezegd door de politiek leider van de SGP. Hij spreekt zijn sympathisanten moed in en bindt ze aan de partij. Maar het echte pijnlijke verlies is dat de confessionele politiek aan macht heeft ingeboet en bij de afgelopen verkiezingen de neergaande lijn voortzette. Het schrappen van het verbod op de godslastering is daarvan een symptoom. Wachten is op voorstellen over abortus, euthanasie en gewetensbezwaarde ambtenaren. Waarna Van der Staaij zal verwijzen naar een pijnlijk verlies, een morele ankerplaats en een geestelijke crisis. Wat kan-ie anders zeggen?

Jan de Wit (SP) en Gerard Schouw (D66) dienen het voorstel in om het verbod op de godslastering te schrappen omdat het niet in het strafrecht thuishoort. ‘Het is iets voor de liefhebber die erin gelooftzegt De Wit. Ze rekenen op een meerderheid. Er is hoop dat de VVD die om machtspolitieke redenen nooit zijn tegenstem liet horen zich aansluit bij het voorstel. Maar zelfs zonder VVD is er nu een kamermeerderheid van 88 zetels.

Dat de godslastering nu pas geschrapt gaat worden verklaart dat vrijzinnige partijen in het verleden miserabel hebben geopereerd. Ook toen hadden ze een meerderheid in de Tweede Kamer. Dirk Verhofstadt vatte dat mechanisme ooit als volgt samen: ‘In de praktijk betekent dit immers dat mensen (vooral mannen) binnen minderheidsgroepen hun medemensen (vooral vrouwen) kunnen onderdrukken, waarbij ze zich steevast beroepen op de vrijheid van godsdienst. Deze politiek heeft in het verleden bewezen dat ze niet deugt’. 

Hoewel historisch anders gemotiveerd gaat het Nederlandse voorstel lijnrecht in tegen supranationale initiatieven voor een verbod op godslastering of het verbod om religieuze personen te beledigen waaraan de EU deelneemt. Op 19 september stelde de VVD Klaas Dijkhoff kamervragen naar aanleiding van een bericht in de Egypt Independent. Ook in september 2012 vertegenwoordigde de voorzitter van het EU-parlement Martin Schulz de Europese waarden slecht in zijn reactie op de film ‘Innocence of Muslims‘ toen hij met bezoekende vertegenwoordigers uit de Golfstaten meepraatte in zijn veroordeling van de film: ‘Ik veroordeel niet alleen de inhoud, maar ook de verspreiders van zo’n film, die enorm vernederend is voor veel mensen over de hele wereld.’ De vrijzinnige Nederlandse politiek moet maar eens beslissen waar het in meerderheid voor staat.

Foto: Johan Braakensiek, Minister Donner op het Oorlogspad, 1931. In: De Tribune.

Nasleep Benghazi zorgt voor spanningen in regering-Obama

Update 13 mei 2013: BBC-correspondent voor Noord-Amerika Mark Mardell concludeert naar aanleiding van onthullingen op ABC News dat onder druk van het Witte Huis door de CIA verwijzingen naar terrorisme werden geschrapt uit de berichtgeving over de aanval op het consulaat in Benghazi, dat er koppen gaan rollen, dat Hillary Clinton moet vrezen voor haar loopbaan en dat president Obama in de verdediging wordt gedrukt. 

Vanaf het begin was het voor de goede verstaander helder dat de anti-islamfilm Innocence of Muslims weinig met de aanslag op het Amerikaanse consulaat in Benghazi te maken had. Met de dood van ambassadeur Stevens als gevolg. De film was wellicht een excuus, maar zeker geen aanleiding. Deze dood kende geen makkelijke daders. De regering-Obama draaide er in de dagen na de aanslag omheen en verwees naar de film. Senator Rand Paul verwijst zonder haar bij naam te noemen naar minister van Buitenlandse Zaken Clinton als hoofdschuldige. Ze was ervoor verantwoordelijk dat de beveiliging van het consulaat niet op orde was.

Maar ook president Obama maakte een draai en liet de waarheid ‘spinnen’. Om fouten van zijn regering af te dekken verwees-ie naar de film. Op 14 september liet Jay Carney, de woordvoeder van het Witte Huis weten dat de protesten een direct gevolg waren van de film ‘Innocence of Muslims‘. De positie van CNN is opmerkelijk. Het kwam eerder in aanvaring met het State Department toen het documenten van de vermoorde ambassadeur Chris Stevens uit het consulaat in Benghazi opspoorde waarin Stevens beweerde dat-ie zich onveilig voelde. Dat leverde CNN onterechte beschuldigingen van partijdigheid op door de regering-Obama.

Inmiddels lijkt het erop dat ook uit een hearing achter gesloten deuren de eerder deze week afgetreden CIA-chef David Petraeus heeft verklaard dat in de publiciteit de regering-Obama tegen beter weten in ontkende dat het om een terroristische aanslag ging. Minister Hillary Clinton kan een slachtoffer worden van deze doofpot. Vraag is of het spoor ook valt terug te leiden naar president Obama. Deze zaak is nog niet ten einde.

Islamist billijkt kinderhuwelijk, verkrachting en mishandeling

Moslimsmannen in Egypte hebben het moeilijk. Zo voelen ze vol zelfmedelijden. Stel je voor, wellicht krijgen in de nieuwe grondwet kinderen en vrouwen rechten. Maar da’s niet de bedoeling van de islam, zo zegt islamist en volksvertegenwoordiger Mohammad Saad Al-Azhari te weten. Hij maakt voor het islamistische Al-Nas TV duidelijk dat het zo niet bedoeld kan zijn. Pikant is dat moderator Sjeik Khalad Abdallah begin september 2012  een fragment van ‘Innocence of Muslims’ vertoonde. En het vuurtje hoog opstookte.

Minderheden zoals Christenen en liberalen, of vrouwen hebben het in Noord-Afrika door de Arabische lente slechter gekregen. Met voorlopig als gunstige uitzondering Tunesië waar president Moncef Marzouki tegenwicht biedt aan de salafisten. In Egypte ontbreekt dat. De lente is een Arabische winter geworden. Saad Al-Azhari krijgt het voor elkaar het kinderhuwelijk, verkrachting en vrouwenmishandeling goed te praten.

Het gaat ver om te beweren dat de islam achterlijk is. Maar dat islamisten van het kaliber Mohammad Saad Al-Azhari achterlijk zijn in de ogen van een secularist die grondrechten voor allen gewaarborgd wil zien is onontkoombaar. Het valt deze mannen kwalijk te nemen dat ze geen oog hebben voor de rechten van anderen. De buitenwereld kan hun wereldbeeld slecht bestrijden omdat dat tegen dovemansoren gericht is. Maar de buitenwereld kan de tegenkrachten steunen. En dan hopen op een omslag in de Arabische wereld.

Publiek debat met moslims over open samenleving gewenst

De trailer van de film ‘Innocence of Muslims‘ blijft sommige gemoederen bezig houden. Gisteren was er een georganiseerd protest met meer dan 10.000 moslimmannen voor de kantoren van Google in Londen. Woordvoerders eisten dat de trailer van YouTube wordt verwijderd. YouTube is een onderdeel van Google.

Zo zei organisator Masoud Alam volgens The Telegraph dat het bij de trailer niet om vrijheid van expressie gaat omdat ‘de Profeet’ beledigd zou worden. Hij mag dat beweren, maar moet beseffen dat de vrijheid van expressie of meningsuiting pas volle betekenis krijgt als men andersdenkenden die vrijheid gunt. Dus Masoud Alam wil wel degelijk de meningsuiting inperken. Hij roept op tot censuur. En dwingt anderen tot zelfcensuur.

Een van de sprekers op het protest, sjeik Faiz Al-Aqtab Siddiqui zei zelfs dat Google verantwoordelijkheid voor beleefdheid moet nemen. De plaatsing van de trailer op internet ziet-ie als anarchie en niet als vrijheid van meningsuiting. Hij riep zelfs op tot een ethisch reveil -campaign for civility- samen met andere groepen. Zoals de Kerk van Engeland, Katholieken, Joodse groepen, Vakbonden en zelfs Conservatieven.

Een woordvoerder van Google liet desgevraagd weten dat de trailer gewoon online blijft. Want wat in het ene land prima is, kan in een ander land problemen geven. De trailer valt binnen de voorwaarden van YouTube.

Protesterende moslims lijken niet te begrijpen wat pluriformiteit en vrijheid van meningsuiting inhouden. Het is gewenst als daarover een publiek debat ontstaat. Zodat door voorlichting toegelicht kan worden wat een open samenleving met zich meebrengt. Uiteraard kunnen de moslims met hun protesten doorgaan zolang ze willen. Het versterkt hun identiteit als geloofgemeenschap, maar ze moeten beseffen dat verregaande eisen het beeld afzwakt dat ze zich voegen in de nationale rechtsstaat. Andersdenkenden hun wil en religieuze denkbeelden opleggen is in de pluriformiteit onwerkbaar. En waar gaat het over? Een trailer op internet die opgezocht moet worden om gewist (en gemist) te worden. Trailer en de reactie erop zijn tamelijk infantiel.

Foto: Protest op Buckingham Palace Road, Londen voor het kantoor van Google, 14 oktober 2012. Credits Geoff Pugh

YouTube en Facebook geblokkeerd in Kashmir vanwege ‘Innocence of Muslims’

Er zijn berichten dat de regering van Kashmir Facebook en YouTube geblokkeerd heeft vanwege de film ‘Innocence of Muslims‘. Dat gebeurt met een beroep op de  openbare veiligheid en het handhaven van de openbare orde. Maar de minister van Informatie Aga Ruhulah van Kashmir houdt zich onwetend en zegt niet van een blokkade van sociale media te weten. Telecombedrijven bevestigen echter dat er een blokkade is.

Hameeda Nayeem, voorzitter van het Kashmir Centre of Social and Development Studies vertelt Al Jazeera dat toezicht op sociale media in Kashmir niet nieuw is. ‘Tijdens protesten in 2010 werd Facebook gecontroleerd en veel jongens voor hun activiteiten op Facebook gearresteerd’. En: ‘Er is altijd toezicht … de laatste zet is gebaseerd op die godslasterlijke film, maar het is gewoon een excuus om communicatiediensten te controleren en te blokkeren. Zo worden sms-diensten vaak uitgeschakeld in de staat.’

De opstelling van de regering in Kashmir geeft aan dat de film ‘Innocence of Muslims‘ door repressieve regime aangegrepen wordt om de vrijheid op internet en de sociale media in te perken. Ze gaan democratisering tegen. Regeringen in dit soort landen die islamitisch geinspireerd zijn en een zwakke staatsvorm hebben weten in een film, cartoon of boek altijd een aanleiding te vinden om zich te beroepen op orde en veiligheid. Genoeg burgers van die landen gaan mee in de gespeelde verontwaardiging van het zich beledigd voelen en halen zo eigenhandig het touw aan van de strop die hun informatie- en uitingsvrijheid om zeep helpt.

Foto: Blokkade van YouTube