George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘IDF

Religieuze oorlog in Israël: Haredi tegen Israëlische strijdkrachten

leave a comment »

Is het te simpel om te stellen dat leven in een staat samengaat met rechten en plichten? Zelfs als men de staat niet als staat erkent is er toch de bescherming van krijgsmacht of openbare voorzieningen als luchthavens, wegen, milieubescherming of sociale bijstand. Ik heb onder protest twee jaar verloren door met onnoemelijke tegenzin in het Nederlandse leger te moeten dienen toen er nog dienstplicht was. Graag had ik me beroepen op een hogere wet die dat had weten te voorkomen. En ik weet zeker dat ik daarin niet de enige was.

In Israël laden ultra-orthodoxe Haredi de verdenking op zich wel een beroep te doen op de rechten en af te zien van de plichten. Ze acteren alsof ze in een vacuüm leven, zonder staat maar met God die aan hun kant zou staan. Niemand die het kan controleren. Rechts-nationalistische kringen in Nederland zouden daarop een antwoord weten: ‘Ga naar je eigen land’. Als God om de hoek komt kijken, is geen enkel debat nog simpel.

God zet vragen bij het gewone en het vanzelfsprekende. God compliceert. En vooral, God wordt door mensen vanwege eigenbelang geclaimd om de eigen positie te beschermen. De Haredi lijken er een voorbeeld van.

Advertenties

Henk Zanoli geeft het voorbeeld aan de staat Israël. En Hamas.

with 4 comments

dirk-breackman

De waarheid over Gaza en Israël is geen hoofdzaak als het over beeldvorming gaat. Schrijver en vredesactivist Amoz Oz voelde in 2009 in een interview met The Guardian verontwaardiging en woede naar twee kanten: ‘I am outraged with both Hamas and the Israelis in this war, I feel an anger I find difficult to express because it’s an anger in both directions.’ Er zijn in de conflicten tussen Israël en Hamas voor een min of meer neutraal publiek geen good guys om zich mee te identificeren of bad guys om de schuld te geven. Zo ingewikkeld en ondoorgrondelijk zijn de verhoudingen. Beide oorlogvoerende partijen hebben zich op een vervelende manier tot bad guys ontwikkeld. Als een duister schilderij met alleen maar zwart zonder wit. Verlies zit ingebakken.

Maar er is ook een waarheid in de beeldvorming die losstaat van de politieke oplossing. Omdat die over de politiek wordt gelegd en deze vervangt. Juist bij gebrek aan constructieve politiek van leiders die verder denken dan hun eigen positie of de volgende verkiezingen. Beeldvorming is de reservespeler die het spel van het basisteam verdringt. Bij gebrek aan inhoud neemt de vorm de inhoud over. Met spel van belabberd niveau.

Dat alles gezegd hebbende vraag ik me af hoe ik het handelen van Henk Zanoli moet plaatsen. Deze 91-jarige Nederlander kreeg van Israel een eremedaille omdat hij in de Tweede Wereldoorlog een Joods kind redde. Nu heeft Zanoli onder protest de medaille teruggestuurd omdat zes van z’n familieleden in Gaza door toedoen van het Israëlische leger om het leven zijn gekomen. Dit haalt prominent de publiciteit, zoals de New York Times. Dat doet afbreuk aan de beeldvorming van de staat Israël. De Nederlander voegt voor de duidelijkheid toe dat z’n beslissing een gebaar tegen de staat Israël is en niet tegen het Israëlische volk. Van hem geen slogans voor eigen gewin, maar een bespiegeling die de politieke leiders van Hamas en Israël niet weten op te brengen in hun eenduidigheid. De nuancering toont zijn grootsheid aan. En de kleinheid van de politici. Tegelijk maakt Henk Zanoli duidelijk wat de juiste manier is om kritiek te hebben op Israël of Hamas.

Foto: Dirk Braeckman, 2013.

VS zijn onmisbaar voor Israëlische aanvallen op Gaza. Dus?

with 5 comments

Mideast Israel Palestinians

Wat Israël de afgelopen weken deed in Gaza is voor velen onbegrijpelijk. En onverteerbaar. De emoties lopen hoog op. Het Israëlische leger beschoot VN-scholen waar duizenden burgers bescherming hadden gezocht. Tot 17 keer toe liet de VN dit weten dat er burgers onderzak hadden gezocht. Een onafhankelijk onderzoek moet straks maar uitwijzen of Israël zich bezondigd heeft aan oorlogsmisdaden. Zoja, dan moeten de verantwoordelijken voor een tribunaal of het Internationaal Strafhof komen om uitleg te geven.

De rol van de VS is beslissend. Politiek en militair kan Israël niet overleven zonder de VS. In een artikel voor The Intercept wijst Glenn Greenwald op de hypocrisie van president Obama. Afgelopen vrijdag verklaarde Obama dat het hartverscheurend is wat er in Gaza gebeurt. Alsof het om een natuurverschijnsel gaat en de Amerikanen niet betrokken zijn. Maar dat zijn ze wel. De reactie van Obama is typisch door de empathische rol die hij zich in de publieke opinie aanmeet. Maar waar hij iets kan veranderen, doet hij niks. Een bekend patroon wat ook geldt voor de massale spionage door de NSA. Obama toont wat emotie, maar doet niks.

Nieuwe documenten van Edward Snowden bewijzen volgens Greenwald het cruciale feit dat ‘Israëlische agressie onmogelijk zou zijn zonder de constante, overvloedige steun en bescherming van de Amerikaanse overheid, die allesbehalve een neutrale, vrede stichtende partij in deze aanvallen is. (Israeli aggression would be impossible without the constant, lavish support and protection of the U.S. government, which is anything but a neutral, peace-brokering party in these attacks). Dit wordt mogelijk gemaakt door de relatie tussen de NSA en directe partners, en de Israëlische spionagediensten. Greenwald besluit alsvolgt: ‘Every Israeli action in Gaza has U.S. fingerprints all over it.’ De VS zijn geen toevallige toeschouwer zoals president Obama telkens weer suggereert. Als Israëlische militairen of politici terechtstaan voor oorlogsmisdaden in Gaza dan kan de samenwerking met de VS niet ongenoemd blijven. Dat zou Amerikaanse burgers te denken moeten geven.

Foto: ‘An Israeli soldier prays, backdropped by shells for his mobile artillery unit at a position on the Israel-Gaza border. Picture: AP’. 

Eeuwige beweging in Gaza: Allah Akbar tegen Eretz Yisrael

with 7 comments

In het conflict tussen Hamas en Israël in Gaza hebben beide partijen de handschoenen uitgetrokken. Alle middelen zijn geoorloofd. De ene straatvechter tegen de andere. De verbetenheid en de haat spoelen de laatste restjes redelijkheid weg. Van beide kanten aangewakkerd door een nationalistisch-religieuze component die de Realpolitik nog meer op afstand zet: Allah Akbar tegen Eretz Yisrael. Deze inzet van beide partijen is de echte verloren strijd die door niemand te winnen valt. Dat maakt het lastig om begrip te hebben voor de leiders van de strijdende partijen die als een dolle tekeer gaan. Wat niet voor de slachtoffers geldt, die verdienen alle compassie. Gevangen door die leiders met hun belangen die het verkeerde pad bewandelen.

De informatieoorlog woedt en beide kanten buigen de waarheid bij. De waarheid wordt gemanipuleerd om de publieke opinie te winnen. Voor uw of mijn sympathie. De verslaggeving van de partijen is gekleurd. Aan de beestachtigheid zijn geen grenzen. Het verstand staat stil bij het bombarderen van een ziekenhuis. Zelfs als er op het terrein een raket gelanceerd zou zijn. Bewijs wordt met plakken en knippen gefabriceerd als legitimatie voor een fatale druk op de knop. De teller van het dodental loopt weer even op. Wat te doen? Een opinie die tussenbeide wil komen zegt dat de driften van Hamas en Israël omgezet moeten worden tot aanvaardbare vorm. Maar da’s te veel gevraagd voor een conflict dat tot een wederzijds ritueel geworden is. No exit.

Maak promotie in het digitale Israëlische propagandaleger

with 2 comments

Spel en werkelijkheid naderen elkaar op de site van het Israëlische leger: IDFblog.com. Niet in de manier waarop de Amerikaanse generaal Norman Schwarzkopf 20 jaar geleden tijdens de Golfoorlog video’s in de huiskamer bracht, maar in de zin van een verhoogde betrokkenheid die de internetter inlijft als medestrijder.

In een interactief spel kan de internetter punten winnen en promotie maken. Met een miljoen punten kan men het tot driesterren Luitenant-generaal in het Israëlische leger brengen. Wat je een digitale leunstoelgeneraal noemt. Maar dan wel in de paramilitaire internetreserve. Op alle sociale media van het Israëlische leger kan de voetsoldaat door te lezen, commentaar te geven, iets leuk te vinden of een bericht door te plaatsen het hogerop brengen in de hiërarchie. In een spel dat nauwgezet de Israëlische visie schaduwt. Maar zoals voor het echte leger geldt, discipline en gehoorzaamheid zijn de noodzakelijke basisvoorwaarden voor deelname.

De toepassing is een uitbreiding van prijsvragen die men soms in tijdschriften tegenkomt. Door heen en weer te bladeren kan men dan vragen beantwoorden. Over de nieuwe wonderzeep, de supermarkt die alles anders doet, de Australische wijn of de beste zorgverzekeraar. Zodat de opdrachtgever weet dat de informatie goed doordringt tot de lezer. En de marketing van het product optimaal is. Wie geluk heeft wint nog een prijs ook.

Maar dit gaat verder. Het mikt niet alleen op identificatie met Israël en vereenzelviging met het Israëlische leger, maar ook op actieve deelname in de propagandastrijd. Want daar komen ‘Show & Tell‘ door vrienden en familie te informeren en ‘Help Spread The Truth‘ door de wereld te laten weten wat er werkelijk gebeurt in Israël op neer. Deze ‘game‘ bundelt en focust de propaganda voor Israël. Het wachten is op de digitale vijand.

Foto: Schermafbeelding op 18 november 2012 van idfblog.com

Oorlog op komst in het Midden-Oosten. Dus?

with 10 comments

In het Midden-Oosten is het lastig wonen. Je zou er maar geboren zijn. Emoties zijn open zenuwen die bij het minste uitbarsten. De al vaak geopperde oplossing om een hek om het gebied te zetten en de brand uit te laten woeden is niet gek, maar onmenselijk. Te meer omdat het niet alleen de fanatiekelingen, maar ook de vredelievende burgers raakt. Ze worden overschreeuwd door hardliners die zich baseren op oude religieuze geschriften en nieuwe geloofsartikelen uit hun overvolle winkel. Geschiedenis is het meest vernietigende wapenarsenaal van de streek. De hardliners staan met hun rug naar de toekomst en zijn er nog trots op ook.

Vanuit een comfortabel Europa is het makkelijk praten. Maar da’s een tijdelijk perspectief. Zoals het in 1943 prettiger was om in Zuid-Amerika te wonen dan in Centraal-Europa. Soms slaat de pech toe en is het ongeluk niet meer van de eerste rij weg te slaan. Het domineert het beeld en laat naar zich kijken. Het trekt. Gebrek aan perspectief zet aan tot wanhoop. Of nog meer fanatisme. Meer is er niet. Dan lijkt een samenleving tot op de grond toe afgebroken te moeten worden voordat de reconstructie kan beginnen. Maar het is een verkeerd beeld, want de verschillen worden door alle kanten uitvergroot. En de overeenkomsten weggemoffeld. Amen.