George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Hosni Mubarak

Geruchten zeggen dat Shafiq president van Egypte wordt, maar Morsi wint

with 5 comments

UPDATE 24 juni: De voorzitter van de verkiezingscommissie Sultan heeft in een uitgebreide toespraak waarin-ie inging op de fraude verklaard dat Mohamed Morsi met 51% van de stemmen gewonnen heeft. 

Er gaan geruchten dat Ahmed Shafiq morgenavond tot de nieuwe president van Egypte wordt uitgeroepen. Aldus AlAhram Online. Volgens een regeringsbron zou Shafiq tot winnaar verklaard worden met 50,7% van de stemmen. Naar verwachting zal die uitkomst sterk betwist worden door de Moslimbroederschap. Ook met straatprotesten. De kandidaat Mohamed Mursi van deze partij nam het in de tweede ronde van 16 en 17 juni op tegen voormalig luchtmaarschalk Ahmed Shafiq. Beide kandidaten eisten afgelopen week de overwinning op. Onderzoek naar fraude werd als reden gegeven voor het uitblijven van een definitieve uitslag.

Foto: Farouk Sultan (midden), hoofd van de verkiezingscommissie spreekt. Credits: Reuters

Advertenties

Mercy, Mercy, Mursi in Egypte

with one comment

Kandidaten voor het Egyptische presidentschap proberen elkaar midscheeps te rammen. De kandidaat van de Moslimbroederschap Mohamed Mursi neemt het op tegen voormalig luchtmaarschalk Ahmed Shafiq in de tweede ronde op 16 en 17 juni. Allebei suggereren ze een geheime agenda bij de tegenstander. Mursi stelt dat Shafiq een teruggang naar het regime van Mubarak inhoudt. Shafiq zegt dat de Moslimbroeders Egypte terug naar de Middeleeuwen zullen leiden door het instellen van islamitische wetgeving. Beide kandidaten beschuldigen elkaar ervan afspraken met het oude regime te hebben gemaakt. Ze hebben allebei gelijk.

Kiezen tussen twee kwaden is lastig. De democratie verkeert in een embryonale fase. Vanuit een idee van machtsdeling is Shafiq de minst slechte kandidaat. Want in het parlement nemen de Moslimbroeders bijna de helft van het aantal zetels in. Met het presidentschap erbij zullen ze de Egyptische politiek monopoliseren.

De Broederschap staat voor duisternis en sektarisme, als ze aan de macht betekent dat voor ons een terugslag’, aldus Shafiq op een persconferentie in Cairo waarin hij reageert op eerdere beschuldigingen van Mursi. De huilende derde zijn de demonstranten die de opstand tegen Mubarak op gang hebben gebracht. Maar buiten de verdeling van de macht zijn gevallen omdat ze minder goed georganiseerd zijn dan de Moslimbroeders of het leger. Tandenknarsend zullen minderheden bij gebrek aan beter op Shafiq stemmen.

Foto: Ahmed Shafiq tijdens een persconferentie in Cairo, 3 juni 2012. Credits: Bassam Al-Zoghby

Egypte’s sprong in de leegte

with 3 comments

Wat je zegt ben je zelf. Dat geldt voor de inschatting van de islamisering in het Midden Oosten. Hassan Bazara citeert in de NRC een tweet van Shadi Hamid: I know there’s desire to minimize Islamist role in protest but they’ve played more significant role than ppl think, certainly in Egypt. Welke rol dat precies is weten we niet. Los van de feiten projecteren mensen van een afstand hun wensen op de uitkomst. Zo verklaren PvdA-politici het fundamentalisme dood terwijl het nog springlevend naast de macht staat.

Het gaat erom hoe hervormingen uitpakken. Want door alle druk van het volk moet er iets veranderen. Als de grondwetten van de verschillende landen gebaseerd blijven op de sharia, dan is dat een rem op veranderingen. Zo zijn in Egypte de Koptische christenen die 10% van de bevolking uitmaken tweederangs burgers. Ze mogen hun eigen identiteit niet innemen. De echte Arabische revolutie moet daarom nog plaatsvinden in de constitutie. Pas dan weten we hoe islam en democratie binnen een kader passen.

Monique Samuel doet verslag vanuit Caïro. Haar cynisme is ingewisseld voor hoop die ze om zich heen ziet. Ze vertrouwt de jongere generatie. Ze gaat niet voorbij aan het mechanisme van de macht, maar laat het wel onderbelicht. Veelal jongere demonstranten hebben zich moedig gedragen in hun opstand tegen de macht. We zagen ze veelvuldig op televisie. Onmiskenbaar gaan ze voor pluriformiteit, burgerrechten, democratie en rechtsstaat. Ze eisen dat zelfs. Maar het valt af te wachten of ze het laatste woord hebben.
Logisch is om te veronderstellen dat het leger het op een akkoordje gooit met partijen met een hechte organisatie en machtsbasis. In Egypte de Moslimbroeders en de restanten van Mubarak’s Nationale Democratische Partij. Het leger staat voor de uitdaging een nieuwe rol te vinden.

Dictaturen zijn behendig in het omgaan met de macht. Die geven ze niet zomaar op. De politieke en militaire leiders hebben grote economische belangen. De islam heeft daar weinig mee te maken. Die wordt van stal gehaald als het bruikbaar is en weer verketterd als dat opportuun is. In die afwisseling proberen de islamisten naar de macht te glippen. Wellicht zal het hun in het ene land wel, en in het andere niet lukken.

Tijdens de opstand in Caïro viel op dat zowel demonstranten als ordetroepen hun schermutselingen onderbraken voor massaal gebed. Voor een buitenstaander een absurd-komisch tafereel. Mooi irenisch, maar ook gelijkgeschakeld. Dat religieuze conformisme moet eerst doorbroken worden om tot democratie en pluriformiteit te komen. Dat vraagt tijd. Die passage draagt het risico in zich dat de oude macht de opstand van de jongeren kaapt.

Het is nog te vroeg om te zeggen dat de Arabische revolutie is geslaagd. Wie dat op dit moment zegt, koestert het eigen wensdenken. Ontegenzeggelijk is er iets veranderd. Zoals vroeger wordt het niet meer. Hoopvol is de benoeming van Essam Sharaf tot premier. Maar te bezien valt hoe het uitpakt. De projectie van onze verlangens moet nog maar even op zwart. Moeilijk in een tijd die overloopt met instant-meningen. Wat er onvermijdelijk ook een is.

Foto: Yves Klein, Le Saut dans le Vide (Sprong in de Leegte), 1960