George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Horror

Moammar Abu Minyar al-Hynkel: dood om voort te leven

with 5 comments

Update: Khadaffi is dood. Zijn laatste druppel bloed is verspild. Nu is de verfilming van zijn leven mogelijk. 

De strijd in Libië lijkt gestreden. Hoewel we niet weten hoelang het nog gaat duren. Maar het eind is toch minder dramatisch dan het begin van het einde. Dan is immers nog alles mogelijk. Zoals de ideale held goed noch slecht is, is de ideale vertelling dat evenmin. Eind februari 2011 brieste Khadaffi“Ik blijf vechten tot de laatste druppel van mijn bloed”. Dat belooft wat. Hoeveel bloed heeft-ie een half jaar later nog over?

Het begin van het eind was de toespraak in het troosteloze decor van zijn compound in Tripoli. Met het beeld van de raket voor de deur. Dat maakt indruk. Zijn onsamenhangende uitbarsting werd direct in verband gebracht met Hitler uit Der Untergang. Dus eigenlijk met hoofdrolspeler Bruno Ganz. De verwijzing geeft al aan in welke werkelijkheid Khadaffi wordt geplaatst. Die van dictators, idioten en tragische filmhelden.

Als het grote voorbeeld voor Khadaffi moet echter The Great Dictator van Charlie Chaplin uit 1941 gezien worden. Een film uit het toen nog neutrale Amerika. Chaplin speelt de megalomane dictator Adenoid Hynkel die de wereld als speelbal ziet. De film kende een moeizame productie. Niet door alle Amerikanen werd de Engelse Chaplin die als jood of zigeuner werd beschouwd de vrijheid gegund om een kritische film te maken.

Het wachten is op de verfilming van het leven van Moammar Abu Minyar al-Hynkel. Het zoetsappige einde van The Great Dictator ligt niet voor de hand. Eerder vermenging van genres. Politiek pamflet, horrorfilm en komedie. Met wat dansnummers in de woestijn. Uiteindelijk is het lachen om idioten als Hynckel, Hitler of Khadaffi. Op voorwaarde dat het van een afstandje kan. Want de toeschouwer moet het kunnen overleven.

Foto: Charlie Chaplin als Adenoid Hynkel in The Great Dictator (1941)

VVD staat in voor politieke horror

with one comment


In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni 2010 schreef ik een commentaar als indirecte stemverklaring op een stukje dat de VVD adviseerde naar rechts te buigen. Dat leek me niet logisch. Hoe gratuit waren mijn beweringen en hoe zinvol klinken ze een jaar later? Wat zag ik fout, schatte ik verkeerd in en had ik kunnen weten? Evaluatie van een mening die leidde tot de overtuiging dat er een VVD bestond die mijn stem waard was.

De thema’s voor de komende campagne zijn de economie en integratie. De VVD staat bekend als een solide partij waar het de economie betreft. Op het gebied van integratie wordt echter duidelijkheid gevraagd.

Als er 29 miljard bezuinigd moet worden dan zullen heilige huisjes moeten sneuvelen. Daarom lijkt het onverstandig om de hervorming van de hypotheekaftrek te blokkeren. De crisis kan benut worden om een plan voor de lange termijn te maken dat de hele woningmarkt reguleert. Iets wat al meermalen uitgesteld is.

Met de huidige economische situatie is het onverantwoord om belastingen te verlagen. Dat zit er gewoon niet in. Het schuift tekorten door naar volgende generaties, verhoogt de rentelasten en brengt Nederland als betrouwbare financier in gevaar op de geldmarkt. Het oogt te conservatief.

Op het gebied van integratie moet de VVD een middenpositie innemen tussen Wilders en Cohen. Tussen stigmatiseren en pappen en nathouden wacht de VVD een zakelijke opstelling waarvoor elementen geleend kunnen worden bij Bolkestein en Hirsi Ali.

De bevolking is nooit iets gevraagd over de massa-integratie van kansarmen. Over dit onderwerp moet alsnog een publiek debat komen dat direct gekoppeld wordt aan de toekomst van Nederland. Economisch en sociaal-maatschappelijk.

De VVD als middenpartij dient electoraal ook aantrekkelijk te zijn voor twijfelaars die wellicht moeite hebben met de harde economisch opstelling. Hoe haal je die over de brug?

Dat kan door als enige Nederlandse partij onverkort en duidelijk voor de scheiding van kerk en staat te kiezen, de vrijheid van meningsuiting als ononderhandelbaar en niet-inperkbaar te presenteren, en de open samenleving en een publiek debat actief en enthousiast te steunen.

Daarmee zet de VVD zich af tegen de betutteling van CDA en CU, de selectiviteit en verborgen religiositeit van de PvdA en D66, de anti-democratische elementen van SP en GL en de selectiviteit van de PVV. De VVD profileert zich als een rechtsstatelijke en open partij.

De VVD moet een moderne partij worden die niet bang is voor vernieuwing en het levensgevoel weet te pakken. Met zo’n profiel moet het 30 zetels kunnen halen.

Inderdaad wist de VVD 30 zetels te halen, zelfs 31 en werd Cohen afgetroefd. Maar ik schatte verkeerd in dat de VVD een eigenstandige positie tussen PVV en PvdA zou innemen en zich zakelijk-liberaal wilde profileren. Of dat wensdenken borg staat voor de horror is mogelijk. Van hervormingen op de beleidsterreinen woningmarkt, onderwijs en arbeidsmarkt is niets terechtgekomen. Rutte was door de partijprominenten al lang in conservatieve richting bijgebogen. Dat kon niemand weten.

Als ik geweten had dat de VVD zou meegaan in de rancune van de PVV tegen cultuur, dan had ik nooit VVD gestemd. Hoewel de mening van cultuurwoordvoerder Han ten Broeke me bekend was. Ik had logica verwacht van een partij die zou gaan gaat voor een terugtredende overheid, maar daarnaast ruimte zou bieden voor het privé-initiatief. Maar de huidige VVD opereert volstrekt onlogisch en blokkeert zowel het een als het ander.

Toch blijf ik ervan overtuigd dat bij een uitslag met een kleinere PVV en een iets grotere CDA, GroenLinks en D66 de VVD de middelende rol had kunnen spelen die ik voor ogen had. Dan had de VVD een sterke positie in het centrum van de politiek kunnen opbouwen en een zakelijke koers kunnen varen. De uitslag pakte beroerd uit. Dat de VVD alles liever wilde dan samen met de PvdA in een kabinet zitten kan ik billijken.

Heeft verantwoording van een stem zin? Het zit me nog steeds niet lekker dat mijn stem vermalen is in het politieke systeem. Keuze voor product A leverde product X op. Dat kan een burger achteraf nooit legitimeren. Mogelijk heb ik sentimenten onderschat die bij zowel D66, GroenLinks en VVD jegens elkaar speelden.

Jammer is dat door de gedoogcoalitie met de PVV en SGP een middenpositie van de VVD voor de toekomst nog minder geloofwaardig is geworden. Mijn stem is weg en de horror blijft.

Foto: Marlon Brando als kolonel Kurtz in Apocalypse Now van Francis Ford Coppola, 1979