George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Hoge cultuur

Louis de Funès was volgens kleindochter een intellectueel

leave a comment »

Miskenning, dat is het beeld dat blijft hangen na de uitleg van Julia de Funès over het gebrek aan erkenning door de Parijse intelligentsia van haar grootvader Louis die dit jaar 105 zou zijn geworden. De reportage van France Culture gaat over de opening van Le Musée Louis de Funès in het Zuid-Franse Saint-Raphäel op 31 juli 2019. Een eerder museum in Cellier dat gewijd was aan deze komische acteur sloot zijn deuren in 2016. Het is duidelijk dat de kleindochter haar grootvader na zijn dood wil inlijven in de eregalerij van de hoge Franse cultuur. Volgens haar is er het nu het juiste moment (juste heure) voor en claimt ze intellectuele waardering voor hem. Van die grootvader die ook wel eens een boek las, zonder nou direct zeer verstandelijk te zijn.

In haar uitleg gebruikt zij zo rijkelijk het begrip ‘intellectueel’ dat het bijna een parodie lijkt uit een komische film. Maar ze meent het serieus. Het is een Franse discussie waar het gebruikelijk is dat ‘lage’ en ‘hoge’ cultuur elkaar ontmoeten. Niet toevallig wonnen in het recente verleden Hollywood-sterren als Orson Welles of Amerikaanse jazzmusici aan waardering in eigen land nadat ze in Frankrijk gelauwerd waren vanwege dat stempel van Europese goedkeuring. Cultuurministers als André Malraux (De Gaulle) of Jacques Lang (Mitterand) waren de voorbeelden die de cultuur naar de mensen wilden brengen en daartoe aanhaakten bij de populaire cultuur.  Volgens Julia de Funès school er achter de auteur die voor vermaak zorgde de intellectueel die er nu op wacht om erkend te worden. Aan deze kleindochter zal het niet liggen als die erkenning uitblijft.

Rinus naar Eurovisiesongfestival 2018. Met een Nederlandstalige tekst en met voorbijgaan aan de vaste kliek die het als kitsch ziet

with 2 comments

PetitieZANGER RINUS MOET NAAR HET SONGFESTIVAL IN 2018!’ vraagt om Rinus op het Eurovisiesongfestival 2018 Nederland te laten vertegenwoordigen. Geen slecht idee. Samen uiteraard met zijn vaste zangpartner Debora, ofwel Romana. Het is geen probleem dat ze niet kunnen zingen. Daar gaat het immers op het Songfestival allang niet meer om. Welbeschouwd een podium voor marketing, commercie, extravagantie en politieke koehandel tussen landen. Wie vreest dat Rinus en Romana een modderfiguur zullen slaan in Portugal moet zich meerdere ondermaatse vertegenwoordigers van de afgelopen jaren die Nederland stuurde voor de geest halen. Zoals Joan Franka in 2012, Sieneke in 2010 (‘Ik ben verliefd (sha-la-lie)’) of De Toppers in 2009.

De afvaardiging van Rinus Dijkstra uit Drachten heeft drie voordelen. 1) Het herstelt de traditie van zingen in het Nederlands. Want waarom moeten Nederlandse vertegenwoordigers zich uiten in een soort pudding-Engels dat voor een internationaal publiek tekstueel alle scherpte en finesse mist? Van de laatste 18 edities werd slechts eenmaal in het Nederlands gezongen door genoemde Sieneke. Waarom zou Nederland niet met Nederlandstalige tekstschrijvers kunnen schitteren? Was het niet Lucebert die voor de Zangeres Zonder Naam samen met Jean Kraft ’De Soldatenmoeder’ schreef op muziek van Bruno Maderna? Kan Louis Andriessen zo’n project niet herhalen en van de grond tillen? Want het blokkeren  van de ambitie om Nederlandse muziek met Nederlandstalige tekst op het hoogste podium van de populaire muziek te presenteren is kortzichtig en dom.

2) Rinus is in een sociale werkplaats werkzaam als houtbewerker en vertegenwoordigt dat deel van de bevolking dat doorgaans niet of slechts door anderen vertegenwoordigd wordt in de samenleving. Met zijn afvaardiging kan dat goed worden gemaakt. Het geeft een opvallend signaal van emancipatie waar Nederland zich positief mee kan onderscheiden. Dat kan worden versterkt door hoge en lage cultuur te verbinden in het levenslied. Dit geeft kansen die het afvaardigen van steeds weer middelmatige vertegenwoordigers met middelmatige tekst en muziek zonder enige Nederlandse authenticiteit overstijgt. 3) Het kan dan wel zo zijn dat een subcategorie van BN’ers als Paul de Leeuw en anderen die het Songfestival met een vette knipoog bezien zich het hebben toegeëigend, maar dat passeert jaar na jaar die categorie Nederlanders die het Songfestival nog wel echt serieus nemen. Het niet als camp zien, maar het op eigen waarde willen schatten.