George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Generatieconflict

Overpeinzingen bij een hoorzitting over het cultuurbeleid

with one comment

7rudiklumpkens

Afgelopen woensdag was op initiatief van Vera Bergkamp (D66) een hoorzitting van de vaste kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over het cultuurbeleid van het kabinet waar het culturele veld aan het woord kwam. Directeur van Orkater Marc van Warmerdam omschreef volgens NRC waarom cultuurminister Jet Bussemaker het moet doen met goede bedoelingen en een vriendelijke toon, maar zonder financiële armslag de kaalslag van Halbe Zijlstra niet ongedaan kan maken: ‘De vorige staatssecretaris kan zich niet, mág zich niet vergist hebben. Dus mag er geen dubbeltje bij. En dus zijn we blij met de toon.’ Het ontbreekt de PvdA aan zowel de macht als de wil om zich sterk te maken voor cultuur. Daarnaast is Bussemaker een minister die niet tot de kerngroep behoort waar de besluiten vallen. Jet Bussemaker kan Zijlstra’s beleid niet corrigeren.

Het beeld dat de kunstsector schetst van de eigen situatie is anders dan de optimistische toon die Bussemaker aanslaat. In de voorstelling van het kabinet gaat het om perspectief en hervorming, maar de sector meent zelf dat het door toedoen van de bezuinigingen volledig uit het lood is komen staan. Die bovengemiddeld waren, te snel uitgevoerd werden en evenmin voldoende voorzagen in beleidsinstrumenten die instellingen de kans boden om de stap naar de markt te zetten. Vele kunstenaars en medewerkers in kunstinstellingen worden onderbetaald en talentontwikkeling, innovatie en experimenten staan onder druk. In een solidaire sector worden met kunstgrepen eindjes aan elkaar geknoopt, maar achter de façade van de kunstinstellingen heerst armoede en stort het kunstgebouw in elkaar. Het vlees is van de botten en de reserves zijn definitief op.

Omdat de kunstsector verdeeld is in top- en basisinstellingen, disciplines, groepen, individuen en generaties weet de sector geen stem te vinden die spreekt namens de hele sector. Het kabinet heeft dat verdeel- en heers handig aangepakt door topinstellingen als het Rijksmuseum, de Nederlandse Opera of het Nederlands Dans Theater te sparen waardoor de kunstsector uit elkaar werd gespeeld. En dan zijn er nog de verschillen tussen generaties die van alle tijden zijn. Naar aanleiding van de hoorzitting schreven de initiatiefnemers van De Agenda van De Theaterkrant met onder meer theatercriticus Simon van den Berg een opinie-artikel omdat ze vonden dat de samenstelling van de lijst met vertegenwoordigers van de culturele sector niet representatief was omdat de jongere generatie ondervertegenwoordigd was. Zo gebruikt een jonge generatie een conflict tussen kabinet en kunstsector om de eigen positie te versterken. Het kabinet heeft onvermoede partners.

Foto: ‘De kunstenaars Paulien Barbas en Paulien Föllings worden door directeur Ranti Tjan (rechts) rondgeleid in het EKWC.’ (Zoek in browser: ‘De ongekende mogelijkheden van keramiek’). FD, 20 juni 2015.  (‘Het stopzetten van de subsidie door staatssecretaris Zijlstra van Cultuur kwam destijds als een totale verrassing. Uit informele signalen bleek dat de Raad voor Cultuur een positief advies had gegeven. Tjan had het liever allemaal niet meegemaakt. ‘Het betekende dat we 14 van de 25 medewerkers moesten ontslaan: daarmee gooi je een karrenvracht aan kennis overboord. Dat we zelf de verantwoordelijkheid hebben genomen voor het vinden van een nieuwe kip met gouden eieren zegt veel over onze veerkracht.’)

Advertenties

NRC’s Vandermeersch mist essentie politieke rol sociale media

with one comment

5a31098u

Zomaar een column van zomaar een journalist van de oude media met zomaar een mening waar zomaar niets van klopt. In z’n eigen krant gaat op 4 januari NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch in op de rol van de oude en de nieuwe media: ‘De nieuwe media bijvoorbeeld produceerden pakweg een kwarteeuw na de ontwikkeling van het World Wide Web nog maar weinig voorbeelden van goed functionerende en duurzame modellen die die cruciale functie vervullen‘. Met die functie doelt Vandermeersch op de controle van de macht.

Moedwil of misverstand om er zo naast te zitten? En dat bij een professional van wie objectiviteit en verstand van zaken verondersteld mogen worden. Vandermeersch doet zijn intellectuele vermogen geweld aan door de ontwikkeling van WikiLeaks als nieuw journalistiek medium dat sinds 2010 prominent in het wereldnieuws fungeert buiten zijn betoog te houden. Angstvallig, lijkt het. Vanwaar dit wegkijken? De klokkenluiderssite bracht meer onderzoeksgegevens boven water dan alle oude media bij elkaar. Soms in samenwerking met oude media die WikiLeaks uiteindelijk de rug toekeerden. Door toedoen van de Amerikaanse overheid.

Waarom ziet een hoofdredacteur van een gevestigd nieuwsmedium de Umwelt zo beperkt? Men zou bijna denken dat het een generatieconflict is om de verdiensten van nieuwe media niet te zien. Hoe bezadigd is het niet om tot vervelens toe makkelijke meningen uit de onderbuik van de sociale media als maat te nemen? NRC-columnisten Bas Heijne of Henk Hofland doen dat bij herhaling en kunnen niet beter aangeven hoe ze buiten hun tijd staan, de werking van de sociale media onvoldoende begrijpen en hun krant een slechte dienst bewijzen als bolwerk van oud denken. Alsof hiermee de tegenbeweging van FEMEN, Anonymous, Occupy of WikiLeaks verklaard is. Die actief en baanbrekend gebruik maakt van sociale media en processen beïnvloedt.

De NRC als mijnheer die naar links en rechts kijkt heeft een blinde vlek voor nieuwe ontwikkelingen in sociale media en politiek. De krant hanteert als norm nog steeds het waardensysteem van de generatie die opgroeide tijdens de koude oorlog, hoewel het stellig beseft dat er van alles veranderd is. Maar nog steeds redeneert het vanuit die oude waarden en ziet daarom ook met wijdopen ogen het nieuwe niet echt. Omdat het voldaan in zichzelf verstrikt zit. Als het er dan ook nog eens mee koketteert de eigen tijd zo goed te begrijpen, terwijl uit alles het tegendeel blijkt, dan rest mededogen voor het discours van de oude heer die de tijd niet kan zien.

Foto: Wereldtentoonstelling 1940-41, Nederlands paviljoen, tuin. Flushing Meadows-Corona Park, New York.