George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Geld

Zijn er betere Nederlandse films dan ‘Komedie om geld’ (1936)?

with one comment

Komedie om geld is de beste film ooit in Nederland gemaakt. Hoewel dat natuurlijk niet te bewijzen valt, het is mijn favoriete Nederlandse film. Met Rini Otte als de dochter en de Duitse topregisseur Max Ophüls. Met Brechtiaanse vervreemdingseffecten doorbreekt de film het filmrealisme. Wat voor genre is het? Komedie, tragedie, tragikomedie of gemankeerde musical vanwege een bescheiden budget? Hoewel de producent er bijna failliet aan ging. Een film waar je iets van mee naar huis neemt. Ook in 2015 actueel. Over geld, fraude, schone schijn en het verschil tussen arm en rijk. Misschien toch eerder een Duitse dan een Nederlandse film? Welnee, gewoon een film die aansluit bij eigentijdse problemen. In een hoekige, maar charmante vormgeving.

20137324_3_IMG_FIX_700x700

Foto: Still uit Komedie om geld (1936).

Advertenties

Alan Grayson meent dat grote geld in de politiek VS kapotmaakt

leave a comment »

Afgevaardigde Alan Grayson (Florida, Dem) spreekt zich uit tegen het grote geld in de Amerikaanse politiek. Dat betreft omkoping van politici. In de VS besluiten politici niet namens burgers, maar nemen bedrijven en banken besluiten via omgekochte politici. Dat geldt het Transatlantische handelsverdrag TPP alsook TTIP waar Europese burgers en politici zoveel kritiek op hebben. Waarom de VS met een mond lijkt te spreken is hiermee verklaard. Bedrijven smoren de kritiek in geld. Grayson is een a-typische Amerikaanse politicus die zich al langer verzet tegen de invloed van het bedrijfsleven in de politiek. Onder meer met kritiek op het militair-industriële complex dat sterk de buitenlandse politiek beïnvloedt en graag ten oorlog trekt. Desgevraagd zegt hij serieus te overwegen om zich verkiesbaar te stellen voor de vrijkomende senaatszetel van Marco Rubio.

Wegens succes gesloten: Geldmuseum door de ogen van Bruns BV

leave a comment »

Bruns BV Bergeijk -inrichter van musea- plaatst vandaag een filmpje op haar YouTube-kanaal van het Geldmuseum in Utrecht.  Op 1 november 2013 sloot het Geldmuseum na 6,5 jaar de deuren. Zoals de directie zei: ‘wegens rijkdom’. Volstrekt genegeerd door de landelijke -en Utrechtse- politiek. Bruns BV voegt zich weinig fijngevoelig in dat rijtje. Wat moet het filmpje aantonen? Dat de sluiting niet aan de inrichting lag?

Written by George Knight

2 februari 2015 at 18:51

Incomplete verkenning over vermogensongelijkheid zet de toon

with 6 comments

Komedie om geld

Update 25 oktober 2014: FNV en de SP pleiten voor een hogere belasting op vermogens. De SP legt bij monde van kamerlid Farshad Bashir de grens bij 1 miljoen euro, aldus De Volkskrant. Waar de FNV de grens legt is vooralsnog onduidelijk. Het wil drie miljard euro aan extra vermogensheffing ophalen. Deze voorstellen zijn gebaseerd op het debat dat de Frans-Amerikaanse econoom Thomas Piketty heeft aangezwengeld. Maar Piketty denkt groter en wil vooral de hogere vermogens boven de 5 miljoen euro extra belasten. Het valt te vrezen dat SP en FNV vooral geld weg willen halen bij de hogere middenvermogens en geen grip krijgen op de hoogvermogenden. Politieke symboliek die strandt in halfhartigheid. Zie bij reacties voor rekenvoorbeeld. 

Het rapport van de WRR over economische ongelijkheid en een antwoord daarop van de PvdA-kamerleden Henk Nijboer en Ed Groot liggen me zwaar op de maag. Vooral waar het over de vermogensongelijkheid gaat. Bas van Bavel zet dat in een hoofdstuk 4 van het rapport op een rijtje: ‘Nederland is het land van de gelijkheid, de nivellering en de afroming door hoge belastingen. Een egalitair land bij uitstek, zo wil de beeldvorming. Dit beeld is wellicht juist voor de inkomensongelijkheid. Die ligt nog steeds onder het gemiddelde van de oeso-landen (zie hoofdstuk 1). Maar voor de vermogensverdeling, de andere dimensie van economische ongelijkheid, is dit beeld van gelijkheid zeker niet juist, zo wil ik in deze bijdrage laten zien.’

Opvallend voor de toon van Van Bavel is de dubbele betekenis van het woord ‘juist’ dat zowel ‘kloppend’ als ‘rechtvaardig’ betekent. Ik wil best meegaan in Van Bavels betoog dat verontwaardiging naar binnen smokkelt, maar begrijp de onderbouwing niet. Hoe hangen woningbezit, financieel vermogen en pensioenopbouw nou samen? En hoe is dat over leeftijdsgroepen verdeeld? En wat is eigenlijk het specifieke probleem van de ‘niet juiste’ ongelijkheid in de vermogensdeling? Van Bavel geeft toe het niet te weten -veel is giswerk– maar claimt toch met z’n bijdrage een totaalplaatje te laten zien. Op z’n minst verwarrend en op z’n hoogst misleidend.

Beide PvdA’ers Nijboer en Groot gebruiken in hun artikel ‘Lagere lasten op arbeid, grotere vermogens meer vragen’ het hoofdstuk van Van Bavel als onderbouwing voor hun voorstellen. Maar zoals gezegd, Bas van Bavel geeft geen goede onderbouwing over de vermogensongelijkheid, zodat de voorstellen van Nijboer en Groot op hun beurt in de lucht komen te hangen. En die voorstellen liegen er niet om. De sociaal-democraten verwijzen naar hun verkiezingsprogramma en bepleiten ‘een progressieve belasting van 40 procent op rendementen op vermogens boven de 125 duizend euro.’ Wie weet is het een goed idee, maar opnieuw, naar welke onrecht en ongelijkheid die rechtgetrokken moeten worden het nou precies verwijst blijft onduidelijk.

De verkenning van Van Bavel en de voorstellen van de PvdA’ers zijn niet vergeefs. Ze sluiten aan bij denken over inkomensongelijkheid en de verhouding tussen inkomen en vermogen. Volgens Thomas Piketty blijft de groei van arbeid structureel achter bij de groei van vermogen. Hoewel er kritiek is op de onderbouwing van Piketty’s data en z’n wegmoffelen van de veelverdieners in bedrijven die met hun arbeid veel vermogenden passeren. Binnen de Nederlandse verhoudingen zijn de beschietingen van Nijboer en Groot pogingen om de balans iets te verschuiven. Samen met lagere lasten op arbeid, het aanpakken van belastingconstructies in Nederland en de stop op staatssubsidies aan woningen en pensioenen is dat een zinnig debat. Maar om in het midden uit te kunnen komen lopen zowel Van Bavel als Nijboer en Groot wel erg hard van stapel.

Foto: Still uit ‘Komedie om Geld‘ van Max Ophüls, 1936.

Geld, het gat in de markt van de Vereniging Life Planners

leave a comment »

In gesprek met een financial life planner bouw je bewust een moment van rust in om stil te staan bij hoe het geld, of er nu sprake is van een tekort of overvloed, jouw leven het beste kan dienen.’ Aldus een citaat uit het hoofdstukje de Filosofie van de Vereniging Life Planners Nederland.

Kwaliteit van leven. Dat staat centraal. Met steekwoorden life planning, inspiratie, geld, emotie, levensgeluk, levensplan en communiceren. Vooral communiceren. Het ligt voor de hand dat iemand uit z’n financiële plan z’n levensplan laat volgen. Dat uitgangspunt is down to earth en bestaat al eeuwen. Dat gaat over doel en middelen. Over het niet verder springen dan je stok lang is. Maar ook over het niet minder ver springen.

Waarom dat op een inspiratiedag vervolgens aangekleed wordt met leukigheid, emotie en geschmier is het echte wonder van de Life Planning nieuwe stijl. Wordt het basisproduct te mager gevonden en moet het aangekleed worden met emotie? Of speelt er wat anders en wordt het met emotie een ander product dat meer biedt dan advies? En meer opbrengt. Is Life Planning nieuwe stijl een gat in de markt omdat het op een gat in de hand bij de klant speculeert? Dat roept de vraag op of de klanten nieuwe stijl weten mee te groeien met de Vereniging Life Planners Nederland. Die club van traditionele financiële dienstverleners in een nieuw jasje.

Religie omvat tegenstellingen en tegenspraak omvat religie

with 9 comments

BEJnfN5CYAEDp2U

Zo aardig aan onze tijd is dat de tegenstellingen duidelijk zijn. Door de samenleving lopen scheidslijnen en burgers zijn zich daar goed van bewust. Hoog- en laagopgeleiden. Gevestigde en alternatieve machten. Vermogenden en onvermogenden. Kunstminnaars en -haters. Knuffelaars en koele kikkers. Benoemers en wegkijkers. Graaiende bankiers en vrijwilligers bij de voedselbank. Internationalisten en nationalisten. Monarchisten en republikeinen. Religieus geïnspireerden en vrijzinnigen. Nieuwsjunks en media-analfabeten.

Niet dat alles tweepolig is. Maar als hulpconstructie houdt het onze verbeelding op spanning. Soms focussen tegenstellingen in hetzelfde brandpunt. Tweepoligheid verplaatst zich naar de kern. Dan blijkt iets zinvol en nutteloos, heilig en lachwekkend. Door het uiteenlopende beroep wat mensen erop doen en de waardering ervoor is religie bij uitstek de cultuuruiting die de verschillen van onze samenleving omvat. En als niets anders zo goed verhult. Religie was altijd al een achterdeurtje om de confrontatie met de dood te helpen aanvaarden. Religie die hetzelfde in het leven beoogt is aan zichzelf ontstegen. Tegenstelling wordt interne tegenspraak.

10040_524425400951943_27058420_n

Foto 1: ‘No thanks, I respect women too much to like your religion.

Foto 2: ‘Quand il s’agit d’argent, tout le monde est de la même religion‘ van Voltaire. Als het om geld gaat, heeft iedereen dezelfde religie.

Goede doelen sector profiteert van ontbrekende transparantie

with 5 comments

Update 1 februari 2013: Lea Bouwmeester en Mei Li Vos (PvdA) stellen kamervragen aan staatssecretaris Fred Teeven van Veiligheid en Justitie. Een vervolg van de eerdere vragen uit oktober 2012. Het handelen van het CBF roept vragen op. De transparantie in de goede doelen sector lijkt eerder kleiner dan groter te worden. 

Lea Bouwmeester van de PvdA stelt kamervragen aan de staatssecretarissen Fred Teeven van Veiligheid en Jusititie en Frans Weekers van Financiën over goede doelen. Ze wil weten of de staatssecretarissen op de hoogte zijn van de zogenaamde ‘namaak’ goede doelen. Deze look-a-likes lijken als twee druppels water op bestaande fondsen. En trekken daar fondsen weg. Maar tegelijk heeft ze ook vragen over de transparantie en de betrouwbaarheid van de sector, en de juiste besteding van de fondsen. Argos Radio kaart het aan.

Het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF) is de Nederlandse toezichthouder waar goede doelen een keurmerk aanvragen. Vaak een voorwaarde om elders toegelaten te worden. Er is kritiek op het functioneren van het CBF dat als een logge, ambtelijke organisatie wordt gezien. Maar het neemt een sleutelpositie in. Bezwaren zijn dat de toetsing hoofdzakelijk kwantitatief is en de kosten voor kleinere organisaties hoog zijn. Een klein nieuw doel dat een Verklaring van Geen Bezwaar wil aanvragen is daarvoor 1355 euro kwijt. Elk goed doel mag volgens de CBF-reglementen niet meer dan 25% aan fondsenwerving uitgeven. Dat zegt echter niets of de uitgaven volgens de doelstelling worden besteed. En het verbiedt de hoge directeurssalarissen niet.

De Vereniging Fondsenwervende Instellingen (VFI) is de brancheorganisatie waarbij de belangrijkste goede doelen zijn aangesloten. Ze besturen met elkaar de sector en drukken hun stempel op de belangenbehartiging en publiciteit. Uitgerekend oud VFI-voorzitter Joop Daalmeijer heeft er kritiek op en zegt zijn vertrouwen in de sector te hebben verloren. Zwak punt is dat het de problemen met zelfregulering wil aanpakken. Maar zonder sancties en overheidstoezicht werkt dat onvoldoende. De verwijzing naar transparantie wordt zo een middel om de controle op transparantie aan het oog te onttrekken. De politiek op haar beurt laat het gebeuren.

Er is op meerdere niveau’s iets mis met de sector. De ‘namaak’ goede doelen dienen aangepakt te worden, want het zijn direct mail instellingen die alleen met marketing bezig zijn. Ze geven de sector een slechte naam en er lekt geld weg. Dit probleem is al meer dan 10 jaar bekend. In een gezonde sector waren ze allang aangepakt. Onbegrijpelijk is waarom dit via kwalitatieve certificering, betere accountantscontrole en een agressiever publiciteitsbeleid van het CBF en de VFI nog steeds niet is gelukt. Het simpele antwoord is dat de grotere goede doelen niets te winnen hebben bij transparantie. Ze spelen liever koninkje in hun eigen rijk.

Foto: De blinde bedelaar, 1640-64, maker onbekend.