George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Gay Pride

Raadsvragen over Psy-Fi festival Leeuwarden. Wat is gewenst festivalbeleid?

with 2 comments

Krijgt het Psy-Fi festival van psychedelische muziek dat van 27 tot 31 augustus plaatsvond in recreatiegebied de Groene Ster in Leeuwarden een derde kans? VVD, Christen-Unie en coalitiepartij CDA dienden raadsvragen in over het festivalbeleid. Het ziet er somber uit voor een derde Psy-Fi festival in Leeuwarden. De kritiek op de organisatie past in een tendens om wegens overlast de festivalisering van de samenleving terug te dringen. In elk geval om de regels behoorlijk aan te scherpen en beter toe te zien op de handhaving. Jammer is wel dat evenementen die grote politieke steun hebben zoals SAIL of de Gay Pride buiten schot blijven en festivals met minder politieke macht het eerste geslachtofferd dreigen te worden. Een dubbele standaard doet pijn. Vooral voor Leeuwarden dat in 2018 Culturele Hoofdstad van Europa werd op het aspect dynamiek. Dat verplicht.

sf

Foto: Schermafbeelding van ‘Schriftelijke vragen aan college over festivalbeleid‘, CDA Leeuwarden.

SAIL en Gay Pride zijn niet verplicht. Eraan ontsnappen mag!

with 3 comments

th

Je moet en maar van houden. Van massale evenementen als de Gay Pride of SAIL. Met boten en verklede mensen die zo ontzettend graag willen laten merken dat ze zich uitstekend vermaken. Hoofdzaak is de ander dat te laten zien. Ach, het hoeft niet. Niemand hoeft eraan mee te doen. Dat idee geeft enorme rust. Toch?

CM78ggCXAAEjcIv

Foto 1: Tweet van Tim Hofman, 19 augustus 2015.

Foto 2: Tweet van Wim Pijbes, 21 augustus 2015.

Written by George Knight

22 augustus 2015 at 18:24

In A’dam verandert uiterlijk Zwarte Piet om hetzelfde te blijven

with 2 comments

Zwarte Piet moet veranderen om hetzelfde te blijven. Da’s de uitkomst van een maatschappelijk proces. Burgemeester Van der Laan liet vandaag weten in beroep te gaan bij de Raad van State tegen de beslissing dat hij de vergunning voor de sinterklaasintocht opnieuw moet bekijken. Het Amsterdamse Sinterklaascomité werkt al aan een nieuw uiterlijk van Zwarte Piet. Dat Amsterdamse voorbeeld doet wellicht elders volgen.

De burgemeester heeft gelijk zich niet in de rol van zedenmeester te laten drukken. Voor je het weet beginnen tegenstanders van de Gay Pride een zaak om een voor velen controversieel uiterlijk aan de kaak te stellen. Verschil is dat nu Zwarte Piet de wind tegen heeft en de Gay Pride de wind mee. Ofwel, Gay Pride is nu politiek correct en Zwarte Piet incorrect. Maar die mode kan zo omdraaien. Dan moeten homojongens en lesbomeisjes zich aanpassen aan de nieuwe zedelijkheid om stereotypering tegen te gaan. Tegenstanders van Zwarte Piet doen er verstandig aan geleidelijkheid te zoeken. Altijd beter om verder te kijken dan de eigen neus lang is.

Laïque Pride in Libanon tegen religieus sektarisme

with 9 comments

De Libanese journalist en filmmaker Walid el Houri is in AlAkhbar English kritisch op de Libanese ‘Laïque Pride‘. Deze optocht door anti-sektarische demonstranten wordt op 6 mei in Beiroet voor de derde keer gehouden. Houri ziet in de demonstranten die ‘in waardigheid en gelijkheid met andere medeburgers willen leven’ en ‘gaan voor een seculiere burgerlijke staat gebaseerd op burgerschap’ een groep die bestaat uit bevoorrechten uit de gegoede burgerij die hun doel niet dichterbij brengen. Hij spot met hun sociaal streven.

In 2011 namen aan de Laïque Pride 700 mensen deel. Libanon heeft 18 erkende sektes die binnen een door allen geaccepteerd model samen de macht verdelen. Zo is de president altijd een Maronitisch christen, de premier een soenniet en de parlementsvoorzitter een sjiiet. Zoals demonstrant Talal Ammouni in 2011 zegt: ‘In de Arabische wereld heeft men slechts een dictator, maar wij hebben er velen. Ik geloof in anti-sektarisme omdat we dat niet meer willen.’ De machtsdeling is een model voor continuïteit, maar ook voor stagnatie.

El Houri ziet secularisme als een lastig te doorgronden eis. Hij koppelt het aan de economische situatie van werklozen, arbeiders en boeren. De volgende bewering begrenst-ie niet: ‘After all, secularism as such is a vague and meaningless demand if not coupled with a clear cut position in regards to the economy and the organization of the state’. Mogelijk probeert de elite onder het mom van secularisme sektarische krachten te neutraliseren en haar eigen economische positie veilig te stellen. Maar een optocht die het uitschreeuwt duizend bloemen te laten bloeien hoeft niet afgerekend te worden op denkbeelden over economie en politiek.

El Houri stelt terecht dat een optocht het politieke systeem niet omverwerpt: ‘Achieving a secular state is not a demand that one asks for (nicely) from the very people who profit from the sectarian system. It is a political project that requires more than civil marriage, inter-religious love, or a society where people do not ask each other about their religious identities’. Een ‘Gay Pride’ doet dat evenmin, maar richt zich op bewustwording.

Het meest veelzeggend aan de kritiek van El Houri is dat wat-ie niet zegt. Hij verzwijgt het karakter van de Arabische wereld waar belangengroepen zich rond religieuze stromingen groeperen. Hij verwijt secularisten politiek en economisch geen man en paard te noemen, maar doet dat zelf evenmin. Walid el Houri is er het sprekende bewijs voor dat in de regio kritiek op religie slechts indirect kan klinken. Dan resteert de sociale demonstratie uit onmacht. Een optocht die niet de macht, maar de geesten aanspreekt is het hoogst haalbare.

Foto: Protestanten tegen de sektarische regelgeving in Libanon. Credits: Haitham Moussawi