Kunstfestival Istanbul uitgesteld wegens onlusten

IST

Van 6 tot 9 juni zou in Istanbul het kunst en cultuurfestival IST. Festival plaatsvinden. Een initiatief van de organisatie Istanbul ’74 dat in 2009 opgericht werd door Demet Müftüoglu-Eseli en Alphan Eseli. In verband met de onlusten wordt het uitgesteld tot na de zomer, aldus een woordvoerder op Blouin ArtInfo. Een nieuwe datum is nog niet vastgesteld. IST. Festival plaatst zonder commentaar op het blog Gazette een persbericht van Amnesty International. Met de veelzeggende titel ‘Schandelijk gebruik van buitensporig politiegeweld in Istanbul’. De vierde editie van dit festival zou de meest creatieve geesten van over de hele wereld en Turkije naar Istanbul voeren. Entree is gratis. Opzet is om zo Turkije te verbinden met de internationale kunstwereld. Dat gaat vooralsnog niet door. Deelnemers dit jaar zouden onder meer de cineasten Harmony Korine en Lynne Ramsay, schrijver Geoff Dyer en de fotografen Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin zijn. Yazik, helaas.

VANMAT-2011.0002

Foto 1: Schermafbeelding van aankondiging uitstel IST. Festival op voorpagina.

Foto 2: Inez &Vinoodh: Arizona as Marilyn; Vogue Paris, 2011. Productie: Istanbul ’74 & Gagosian Gallery.

Dollarsandart in Dubai: $ Jim Wheat $

Jim Wheat leeft al 10 jaar in Dubai. Eerst als civiel ingenieur en salesman in de ‘Golf Industry‘, en sinds 2005 als beeldend kunstenaar. Een persoonlijke en economische crisis bracht deze nomadische Engelsman tot de verandering. Tot die carrièreswitch. Hier vertelt-ie erover in The Business Breakfast. Nu is er het Dubai Dollar Project dat gedeeltelijk samenvalt met de Dubai Art Fair. De ‘hook’ is dat er een kunstwerk van 20.000 dollar uit de ‘Money Collection‘ te winnen valt voor de prijs van 1 dollar. Het symbool van de Dollar staat centraal.

Jim Wheat combineert op een gelikte manier in zijn project sociale media, marketing en maatschappijkritiek. Niet nieuws onder de zon na de manipulatie van de markt door topgalerieën als Larry Gagosian of White Cube. De vraag of het ook maar iets met de diepere waarden van kunst te maken heeft wordt verdrongen door de aandacht voor de bijzaken. Die Wheat in stand houdt. Volgens hem is intellectualisme niet nodig om zijn kunst te volgen. Dat klinkt democratisch. Maar neutraliseert ook de kritiek op zijn kunst. Wat overblijft in Dubai is wat het zegt te zijn: dollar/sand/art. Als mimicry van de kunsthandel. De leegte met een vol hoofd.

JW

Video: Jim Wheat vertelt over ‘Elvis‘, deel 11 uit de Money Collection op z’n aparte YouTube-kanaal.
Foto: Schermafbeelding van Dollarsandart.com van Jim Wheat.

Raadsels waarom BBIE ‘Allah’ niet als beeldmerk deponeert

Allah

De 32-jarige kunstenaar Teun Castelein houdt van projecten die met reclame te maken hebben. Het past hem als een Every Day Glacé. Dat loopt van het verkopen -toen nog als student- van de gevel van het Sandberg Instituut als advertentieruimte, tot de verkoop van poolijs (met Coralie Vogelaars) en bier als een volleerde retailboer. Castelein neemt de rol aan van de culturele ondernemer die de politiek van VVD en PvdA zo graag ziet. Omdat het de overheid het excuus geeft voor een terugtrekkende beweging uit de cultuur. Geraffineerd is dat Castelein ondanks voortdurende knipogen ook geloofwaardig acteert dat het hem overvalt. Doorgaans opgestart met geld uit de non-profit sector, maar toch met een kern vol harde bravoure van de enterpreneur.

Castelein past met wat met een lelijk woord verdienmodel heet eerder in een vrijhandels- dan in een vrijdenkersruimte zoals Jonas Staal die in het Van Abbemuseum reconstrueert. Dit leidt niet tot een wezenlijk verschil in strategie en marktgerichtheid met andere kunstenaars. Topgaleries als Gagosian promoten kunstenaars met marketingtechnieken immers al als merk. Hooguit maakt Castelein de montage zichtbaar die andere kunstenaars juist aan het oog dient te onttrekken. Want het marktmechnisme leidt tot de mythe van de rangorde en hoge prijzen, maar versplintert tegelijk de mythe van de autonome kunstenaar die in zichzelf bestaat. Door het raakvlak van kunst en reclame op te zoeken thematiseert Teun Castelein dit aspect.

allah-1

Op 29 december 2012 diende Castelein een aanvraag in om ‘Allah‘ voor Nederland en België te deponeren als merk bij het Benelux-Bureau voor het Intellectuele Eigendom (BBIE). De officiële instantie in de Benelux voor de registratie van merken en modellen. De aanvraag was bedoeld voor de toepassing op ‘Leder en kunstleder en hieruit vervaardigde producten, voor zover niet begrepen in andere klassen; dierenhuiden; reiskoffers en koffers; paraplu’s, parasols en wandelstokken; zwepen en zadelmakerswaren‘, ‘Kledingstukken, schoeisel, hoofddeksels‘ en ‘Kant en borduurwerk, band en veters; knopen, haken en ogen, spelden en naalden; kunstbloemen.’ Aldus kondigt zich een staalkaart van traditioneel handwerk aan. De aanvraag is voorlopig afgewezen: ‘In behandeling onderzoeker, formele eisen in orde. Voorlopige beslissing tot weigering.’

De afwijzing is opvallend. Zoeken op ‘God levert 86 resultaten op met toekenningen. Wat verklaart het verschil tussen ‘Allah‘ en ‘God‘ die naar hetzelfde begrip van concurrende religieuze stromingen verwijzen? De voorlopige beslissing is des te merkwaardiger omdat Pieter Vieze van het BBIE in de publiciteit stelt dat ‘Allah‘ geen onderscheidend vermogen heeft. De reactie wordt nog onbegrijpelijker als Vieze suggereert dat Allah als beeldmerk makkelijker gedeponeerd zou worden. Maar Castelein heeft ‘Allah‘ juist als beeldmerk gedeponeerd. Castelein wordt zo een kunstenaar die de dubbelhartigheid en koudwatervrees van organisaties boven water krijgt. De politiek kan trots zijn op een culturele ondernemer die van alle markten thuis is.

God

Foto 1: Beeldmerk ‘Allah uit de aanvraag van Teun Castelein bij het BBIE

Foto 2: Teun Castelein met het beeldmerk ‘Allah’

Foto 3: Beeldmerk ‘God uit de aanvraag van Dream Brands Limited bij Europese OHIM