George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Frans Timmermans

Westerse overheden moeten islamhervormers als Tarek Fatah steunen. Ze bieden een weg tussen islamisme en populisme

leave a comment »

De Canadees-Pakistaanse schrijver Tarak Fatah is een islamitische hervormer en mensenrechtenactivist. Hij komt op voor zijn geloof, maar heeft het niet zo op regimes en geestelijken die volgens hem zijn geloof kapen en een slechte naam bezorgen. Als progressieve denker heeft hij evenmin een goed woord over voor politici die de islam in bescherming nemen en de hervorming ervan helpen blokkeren. Legendarisch is zijn terechtwijzing van de liberale senator Grant Mitchell in 2014 in een hoorzitting in de Canadese senaat. Ook een woordenwisseling uit lijfsbehoud omdat hervormingsgezinde moslims die te ver van de hoofdstroom afdwalen dat met hun leven kunnen bekopen. Schrijnend dat een liberale senator daar de aanstichter van was.

Volgens Tarek Fatah is in de kern de islam een religie als alle andere geloven, maar is het wel diepgaand gecorrumpeerd. En dat al meer dan 1400 jaar lang. Zo wordt voor aanvang van het vrijdaggebed wereldwijd opgeroepen om de ongelovigen te verslaan. Dat is geen oproep die past bij een geloof dat over zichzelf verkondigt vredelievend en tolerant te zijn. Want op die manier is het dat niet. De islam volgt een merkwaardige agenda en heeft raakvlakken met het (pseudo-)populisme van Wilders, Trump of Le Pen. ‘De islamisten en de populisten zitten in hetzelfde schuitje: ze vinden die moderne, open wereld maar moeilijk te vatten’, zo zei de Duitse neoconservatieve historicus Paul Nolte in 2016 een interview met Trouw. Zie hier mijn commentaar over populisten en islamisten die de moderniteit niet bij kunnen benen.

Interessant aan hervormers als Fatah die de moderne wereld omarmd hebben -en pleiten voor het secularisme waar een hervormde islam een plek kan vinden- maar ook Ziauddin Sardar, Salim Mansur of de in 2010 overleden Nasr Abu Zayd is dat ze een middenweg vinden tussen het actieve islamisme of de afwachtende islam, en het populisme dat de islam en migratie gebruikt om zich tegen af te zetten. Tien jaar geleden werd de Turkse president Erdogan door progressieve knuffelaars als Frans Timmermans op het schild gehesen als iemand die in Turkije bezig was een soort islam-democratie te ontwikkelen. Dat idee is pijnlijk doorgeprikt.

Voor iedereen die niet mee wil gaan in de naïviteit -of het politieke opportunisme- van Timmermans of Grant Mitchell en de islamhaat van Wilders, Trump, Marine Le Pen en Oost-Europese leiders is het goed om te weten dat er een derde weg is: de hervormingsgezinde islam die zich zonder politieke en gecorrumpeerde agenda als geloof probleemloos kan voegen in het secularisme. Dus de nationale rechtsstaat. Westerse overheden zouden hervormers als Tarik Fatah meer moeten steunen dan ze nu doen. Trouwens niet te verwarren met   valse profeten als Tariq Ramadan die de moderniteit naar de islam willen brengen, maar niet de islam naar de moderniteit en het secularisme. Als overheden de financiële en politieke steun die nu naar islamistische landen als Saoedie-Arabië stroomt om zouden leiden naar vertegenwoordigers van de hervormingsgezinde  islam, dan zou dat iedereen enorm van dienst zijn. Op de islamisten en de populisten na. Dat er niet gekozen wordt voor zo’n voor de hand liggende oplossing geeft te denken over het inzicht van westerse overheden.

Advertenties

Vluchtelingenwerk vlucht weg voor het verschil tussen asielzoeker en vluchteling

leave a comment »

Vluchtelingenwerk Nederland is een naam die anders doet vermoeden. De organisatie zegt op te komen voor zowel vluchtelingen als asielzoekers. Onder vluchtelingen worden degenen verstaan die uit een onveilig gebied komen en volgens de Vluchtelingenwet in Nederland recht op asiel hebben. ‘Economische migranten’ of ‘economische vluchtelingen’ uit de Balkan of Noord-Afrika hebben dat recht niet. Het beleid is dat ze teruggestuurd worden naar hun land van herkomst. Maar niet altijd kunnen of willen ze teruggestuurd worden en wil het land van herkomst deze migranten weer opnemen. Volgens EU-commissaris Frans Timmermans in een interview met de NOS is 60% van de huidige migrantenstroom naar Europa ‘economische vluchteling‘.

De registratie van de migranten aan de buiten- en binnengrenzen van de EU laat te wensen over en zorgt voor misverstanden. Het is niet altijd duidelijk tot welke categorie ze behoren en welke rechten ze hebben. De IND zegt in een overzicht over 2015 dat het totaal aantal aanvragen van asielzoekers 58.800 bedroeg. Maar dat maakt nog niet duidelijk om hoeveel vluchtelingen het gaat. Volgens inschatting van Timmermans zou Nederland in 2015 23.520 (40% van 58.800) vluchtelingen hebben ontvangen. Over 2015 moeten 35.180 migranten die geen recht hebben op de status van vluchteling Nederland verlaten. Vrijwillig of gedwongen.

Het filmpje van Vluchtelingenwerk Nederland suggereert dat er een alom geaccepteerd en duidelijk te maken onderscheid tussen economische migranten en vluchtelingen is, en dat de eersten Nederland binnen 28 dagen vrijwillig verlaten als ze in de procedure zijn afgewezen. Vraag is of het er in de praktijk aan toegaat zoals Vluchtelingenwerk het voorstelt. Het is er eveneens vaag over tot in welke fase het asielzoekers van wie het weet dat het geen vluchtelingen zijn begeleidt. Want het zegt immers voor asielzoekers én vluchtelingen te zijn. Maar een asielzoeker zonder status blijft een asielzoeker voor wie Vluchtelingenwerk zegt op te komen.

Timmermans waarschuwt voor rechts-extremisme. En dekt Europees falen toe

leave a comment »

gisc

De uitspraak ‘Als we de vluchtelingencrisis niet goed aanpakken, komt er een golf van rechts-extremisme over heel Europa’ van de vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans is misleidend. Het poogt te suggereren dat met goed beleid een duiveltje in een doosje gehouden kan worden dat er allang aan is ontsnapt. Het spook van het rechts-extremisme waart al vrijelijk door Europa. Timmermans onderstreept zijn onmacht nog verder: ‘We moeten ervoor zorgen dat vluchtelingen sneller worden geregistreerd, zodat iedereen die geen recht heeft op opvang snel teruggestuurd kan worden’. Registratie was allang staand beleid dat vanwege de chaos en slechte organisatie in zowel enkele EU-lidstaten als de EU-leiding is losgelaten. Als klap op de vuurpijl van zijn onmacht pleit Timmermans voor betere grensbewaking langs de grenzen van de EU. Notabene een van de uitgangspunten dat de Schengen-zone zonder binnengrenzen mogelijk maakte.

Universitair docent literatuurgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht Bas van Bommel zet in een opinieartikel in De Volkskrant vragen bij de golf van barmhartigheid die de afgelopen weken Nederland overspoelde en waar de politieke partijen behalve de PVV naar zijn idee op meesurfden. Voor Geert Wilders heeft een goed woordje over omdat deze in de tijden van globalisering het volkseigen vooropzet. Van Bommel legt het christelijke wereldbeeld dat naastenliefde predikt langs de maatlat en vraagt zich af wat de grenzen eraan zijn: ‘Met de migrantenstroom, zo erkende vorige week Eurojust (een juridisch agentschap van de Europese Unie), komen nog veel meer potentiële terroristen ons continent binnen. Hoe barmhartig is het om dit te laten gebeuren?’ Voor sommigen is het stellen van deze vraag al een daad van rechts-extremisme.

Wie Timmermans en Van Bommel combineert kan niet anders dan concluderen dat onder coördinatie van de EU de aanpak van de vluchtelingencrisis is ontspoord en dat dit het vertrouwen in EU en Europese politiek in het algemeen heeft beschadigd. Rechts-extremisme dat zich in allerlei verschijningsvormen voordoet heeft de afgelopen jaren geprofiteerd van een verzwakte en verdeelde EU. Slim geholpen door het Kremlin dat graag verdeeldheid in Europa ziet. Bas van Bommel is in dat circus van malcontenten de nieuwste verschijningsvorm.

De tragiek is dat Van Bommel zijn vragen kan stellen omdat Timmermans met nieuw beleid komt dat oud beleid is dat niet goed is uitgevoerd. Timmermans en andere EU-leiders hebben door hun falen het rechts-extremisme in de hand gewerkt. Dat weegt zwaarder dan de argumenten van Bas van Bommel en consorten.

Foto: Adolf Hitler rijdt in 1938 bij Wildenau het geannexeerde (Heim ins Reich) Egerland binnen en overschrijdt de voormalige Tsjechisch-Duitse grens.

Conservatieve European Dignity Watch valt Timmermans aan over gelijke LGBT-rechten. Met een antwoord

with one comment

dignit

Iedereen is wel eens verbaasd door de schijnbare onlogica van een nieuwsbericht. Die verbazing gaat dan vaak samen met een zekere bewondering hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat een persoon of organisatie zo de wereld kan omdraaien. Neem nou lobbygroep European Dignity Watch die de Nederlandse vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans verwijt z’n boekje te buiten te gaan omdat hij een pleidooi houdt voor gelijke rechten van de LGBT-gemeenschap (Lesbian, gay, bisexual en transgender). Dat beleidsterrein hoort gewoon bij zijn functie als verantwoordelijke voor de grondrechten, maar European Dignity Watch maakt Timmermans opkomen voor gelijke rechten verdacht. De organisatie is volgens Philip Ebels voor EUObserver  een schimmige lobbygroep met christelijke, neo-conservatieve en rechtse wortels. Dat moet het zelf weten, maar het gaat de fout in als het gelijke rechten voor allen bewust verwart met opkomen voor eigen rechten.

Foto: Schermafbeelding FB-posting van European Dignity Watch over Frans Timmermans met reactie.

Elbers KLM: Air France vloog over Oost-Oekraïne. Waar of onwaar?

leave a comment »

nyt

Een opmerkelijke verklaring van KLM-topman Pieter Elbers voor de NOS. Volgens hem vloog Air France in de periode voor de ramp met de MH17 op 17 juli 2014 net als KLM over Oost-Oekraïne en maakte het dezelfde risico-analyse. En volgens hem had Air France als de MH17 niet was neergeschoten op 18 juli weer over Oost-Oekraïne kunnen vliegen. Volgens Elbers hebben media die anders beweren het mis. De grafiek van de New York Times die gebaseerd is op de vluchtgegevens van Flightradar24 logenstraft de uitleg van Elbers. Als voorbeeld diende vlucht AF166 van Parijs naar Bangkok. In de week voorafgaand aan het neerschieten van de MH17 meed AF166 het luchtruim boven Oost-Oekraïne, terwijl dat een omweg tot gevolg had. De verklaring van Elbers dat het verschil in route volgt uit het verschil in geografische ligging van respectievelijk Parijs of Amsterdam gaat niet op. Wat directeur Elbers zegt is opmerkelijk en waarom hij het zegt roept vragen op.

Behalve de Times zijn er nog meer nieuwsbronnen die ervan getuigen dat Air France in de weken voor de 17de juli het luchtruim boven Oost-Oekraine meed. Der Spiegel zegt in een reconstructie van 21 juli: ‘But for the risk analysts at most airlines, the situation in Ukraine still seemed too precarious. Carriers like Korean Air, Asiana and Qantas decided weeks ago to avoid Ukraine altogether. British Airways consistently flew around the troubled country on its flights between London and Bangkok, as did Air France.’  Van de andere kant is het opvallend dat het Franse Air Journal in een verslag van 21 juli 2014 zegt dat de Franse Luchtvaartautoriteit DGAC de Franse luchtvaartmaatschappijen vroeg om Oekraine te mijden, met uitzondering van Kiev. En: ‘Dat Air France actie ondernam en de Krim al vermeed’ (qu’elle prenait acte (elle évitait déjà la Crimée). Dit lijkt het gelijk van Elbers te bevestigen hoewel het onduidelijk is wanneer dit verzoek door de DGAC werd gedaan.

De kwestie over de risico-analyse is van belang omdat het op drie aspecten duidt: eenheid in het opereren van en communiceren binnen de holding Air France/KLM, de waarschuwing door nationale luchtvaart autoriteiten van de ‘eigen’ maatschappij en mogelijke lichtzinnigheid van de KLM in het niet oppakken van signalen die elders binnen de holding wel opgepakt werden. In die zin kan Elbers’ verklaring defensief opgevat worden.

Foto: Grafische voorstelling van de vluchtroutes door diverse luchtvaartmaatschappijen waaronder Air France in de week voorafgaand aan het neerschieten van de MH17, The New York Times.

Waarom informeerde op 14 juli kabinet KLM niet over veiligheidssituatie Oost-Oekraïne?

with one comment

mh17

Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie beantwoordde met zijn collega’s van Defensie en Buitenlandse Zaken gisterenavond kamervragen van Sjoerd Sjoerdsma (D66) en Pieter Omtzigt (CDA) over ‘het aantal neergeschoten helikopters en vliegtuigen boven Oost-Oekraïne voorafgaand aan de ramp van 17 juli 2014’. Uit bovenstaand antwoord blijkt dat ‘een breed gezelschap van diplomaten van bevriende landen’ waaronder Nederland op 14 juli 2014 werd bijgepraat door Oekraïne over onder meer de veiligheidssituatie in het luchtruim. Op 14 juli was een Oekraïens militair vliegtuig, een Antonov-26 op 6,5 kilometer hoogte door de pro-Russische separatisten neergehaald. De aanwezige diplomaat heeft vervolgens Den Haag bericht.

De beantwoording door minister Opstelten roept vooral verdere vragen op. Waarom zijn de Nederlandse luchtvaartmaatschappijen, waaronder de KLM op 14 of 15 juli niet geïnformeerd door het kabinet over de verslechterende veiligheidssituatie boven Oost-Oekraïne? Zodat ze dit gebied hadden kunnen mijden zoals British Airways en Air France deden, zoals de NYTimes op 18 juli grafisch verduidelijkte. Weliswaar was op 14 juli door het neerschieten van de AN-26 uit de media al bekend dat deze situatie snel verslechterde, maar Opstelten bevestigt dat er er nooit ‘vanuit de Nederlandse overheid een waarschuwingssignaal naar luchtvaartmaatschappijen gegaan [is] over de veiligheid van het luchtruim in Oekraïne’. Da’s opvallend.

nyt

Luchtvaartmaatschappijen kunnen niet zelf die inschatting maken, zo is de taakverdeling niet geregeld. Dit roept de vraag op of de bewuste briefing van 14 juli door de Oekraïense overheid of andere inlichtingen voor de Franse en Britse regering er mede aanleiding voor was om hun luchtvaartmaatschappijen te waarschuwen het luchtruim boven Oost-Oekraïne te mijden. En waarom het Nederlandse kabinet dat naliet.

Foto 1: Schermafbeelding van deel antwoord kamervragen van Sjoerdsma en Omtzigt aan minister Opstelten over de MH17.

Foto 2: Grafische voorstelling van de vluchtroutes door diverse luchtvaartmaatschappijen in de week voorafgaand aan het neerschieten van de MH17, New York Times.

Steun Kremlin aan Europese extremistische partijen geeft kans op aanpak partijfinanciering

with 6 comments

De pro-Oekraïense nieuwszender Ukraine Today laat de kans niet liggen om te wijzen op Europese partijen die door de Russische Federatie worden gefinancierd. Zo werd afgelopen week bekend dat de Russische bank First Czech-Russian Bank het Franse Front National vorig jaar een lening van 40 miljoen euro heeft gegeven. Pikant is de steun van deze partij aan Rusland die tegen de buitenlandpolitiek van de EU in gaat om dit land twee Mistral-helicopterschepen te leveren. Inzetbaar in de Zwarte Zee. Vraag is hoe aanvaardbaar het is dat buitenlandse overheden politieke partijen financieeel ondersteunen zonder daar openheid over te geven.

Vanwege de politieke gevoeligheden dient dit opgepakt te worden op het allerhoogste niveau. Want het is ongewenst en onaanvaardbaar dat van buiten de EU politieke partijen worden ondersteund met als doel verzwakking van de EU. Een onderzoek dat wordt gecoördineerd door EU-voorzitter Jean-Claude Juncker, zijn rechterhand Frans Timmermans en buitenlandcoördinator Federica Mogherini dat de financiering van alle Europese politieke partijen inventariseert is gewenst. Nietsdoen is geen optie, maar grenst aan naïviteit.

Instituties dienen zichzelf te beschermen. De Russische inmenging geeft de EU-commissie de argumenten die tot nu toe ontbraken om de financiering door landen of bedrijven van Europese partijen in kaart te brengen en aan banden te leggen. De aanpak wordt er niet sterker op als alleen naar Rusland wordt gekeken. Westerse wapenfabricanten die met geld Europese politici kopen -zoals bij de JSF- zadelen landen niet alleen op met onnodige producten die ook nog eens te duur zijn, maar beschadigen de democratie. En het vertrouwen erin.

Over de inmenging door Rusland in de interne besluitvorming van de EU bestaat veel misnoegen. De aanpak van partijfinanciering is daarom een eenmalige kans die dankzij president Putin toevallig langskomt. Beperking van en transparantie over de financiering van Europese politieke partijen verdient apart beleid.