Geert Wilders: Eeuwigdurende beweging van verontwaardiging

Rapper Hozny geeft met z’n clip ‘Geertje‘ zijn visie op Geert Wilders. Hij redeneert vanuit een godsdienst, de islam waarvan-ie blijkbaar een aanhanger is. De film eindigt met een zwart beeld en een knal. De kijker kan mede uit de tekst afleiden dat ‘Geertje’ door de twee gewapende mannen wordt doodgeschoten. Geert Wilders heeft aangifte gedaan tegen Hozny omdat hij aan zou zetten tot haat en geweld. ‘Je hoeft het niet met me eens te zijn, maar ik ben niet vogelvrij‘, aldus Wilders. Premier Mark Rutte reageerde met afschuw op het filmpje waarin Hozny zogenaamd Wilders ‘executeert’. ‘Walgelijk, het is echt walgelijk‘, zei Rutte op RTL Z.

De lancering van de clip door Hozny op de dag voor de gemeenteraadsverkiezingen is opvallend. Evenals de PvdA richt de rapper zijn pijlen op Geert Wilders en de PVV. Dat slechts in Den Haag en Almere aan de verkiezingen deelneemt. Het lijkt er sterk op dat sommigen zich graag ten koste van Geert Wilders profileren. En van die profilering profiteert Geert Wilders weer door opnieuw stelling te nemen tegen de aanval op hem.

Noord-Korea: geef ons Jang en we gooien hem in zee

Er zijn heel veel woorden van kaderleden van de communistische partij van Noord-Korea voor nodig om te verantwoorden dat Jang Song Thaek op bevel van leider Kim Jong-un geëxecuteerd is. Het neefje laat z’n oom vermoorden. Zonder dat dit met zoveel woorden genoemd wordt. De een z’n dood is de ander z’n brood. Jang Song Thaek wordt beschuldigd van verraad en corruptie. Er moet immers een reden zijn. In een land dat hongert naar democratie. De in het Engels ondertitelde video is er een aanwijzing voor dat er wat uitgelegd moet worden voor een internationaal publiek. Maar of de uitleg van de kaderleden iets duidelijk maakt is de vraag. Of liever gezegd, wat Kim-Jong-un en z’n kornuiten precies willen aantonen blijft tamelijk onduidelijk.

0,,17267794_303,00

Foto: De Noord-Koreaanse leider en z’n oom in betere dagen.

Vrijheid van meningsuiting niet overal vanzelfsprekend: Hamza Kashgari

De muziek kon beter, maar de boodschap is duidelijk. Vrijheid van meningsuiting geldt zonder uitzondering voor iedereen. Ook als religie burgers dat recht ontzegt. Als een religie vrijheden van burgers afneemt, dan moeten zij terugvechten. Vooral degenen in open samenlevingen moeten van zich laten horen.

Het filmpje is tot stand gekomen in de Facebook-groep Free Hamza Kashgari. De groep opereert wereldwijd en overbrugt culturen en landen. Sociale media zijn in staat nieuwe verbanden tussen geestverwanten te leggen en te onderhouden. De inspanning laat zien dat het verschil tussen moslims en niet-moslims minder groot is als vaak wordt beweerd. Verschillen lopen langs andere breuklijnen. Zoals democratische gezindheid, streven naar diversiteit en individuele vrijheden boven groepsdenken. Religies ontlenen daar hun macht aan.

De Saoedische blogger Hamza Kashgari wacht in Saoedische detentie op zijn proces. Hij zou op 4 februari in tweets de profeet beledigd hebben. Extremistische moslims vroegen God vervolgens zijn leven te nemen. De Saoedische regering ging daar in mee. Kashgari vluchtte daarop naar Nieuw-Zeeland. Maar op een tussenstop in Maleisië werd-ie door de autoriteiten teruggestuurd naar  Saoedi-Arabië. Wereldwijd roept deze kwestie veel kritiek op. Het belicht de onsympathieke kanten van de extreme islam en motiveert de tegenbeweging.

YouTube bant religiekritiek en laat religie ongemoeid

Communityrichtlijnen van YouTube zeggen: Wij zijn voorstander van het recht op vrije meningsuiting en dus ook van ieders recht om onpopulaire zienswijzen te verkondigen. Wij verbieden echter haatdragende retoriek die erop is gericht om op basis van ras of etnische oorsprong, religie, handicap, geslacht, leeftijd, veteranenstatus en/of seksuele geaardheid een groep aan te vallen of te vernederen. Hoe is de toegepassing?

Waar ligt de grens van de meningsuiting en wie bewaakt de grens? Voldoet ‘hatespeech‘ als beschuldiging om een video te laten verwijderen door YouTube? Maar waarom wordt dan de video van Sjeik Nasser Al Omar waarin-ie vraagt om de executie van de twitterende Hamza Kashgari niet verwijderd? Het lijkt erop dat YouTube ferme religiekritiek eerder buiten de orde verklaart dan religieus extremistische standpunten.

Komt Saoedi-Arabië uit de greep van moslimextremisten?

Een beroep tegen zijn uitwijzing naar  Saoedi-Arabië door Maleisië heeft de twitterende Saoedische blogger Hamza Kashgari verloren. Hij was op doorvlucht naar Nieuw-Zeeland. De Hoge Raad van Maleisië heeft het beroep niet ontvankelijk verklaard omdat Hamza al uitgewezen is. Het zou academisch zijn. De advocaten van Kashgari gaan tegen de beslissing in beroep. Het betreft een habeas corpus procedure.

In de clip van Al Jazeera English geven drie verschillende gesprekspartners waaronder een in de VS wonende imam aan dat de zaak Hamza Kashgari eerder een politieke dan een religieuze achtergrond heeft. Religieuze hardliners in Saoedi-Arabië gijzelen niet alleen islam en politiek, maar bedreigen ook de Saoedische bevolking en de wereldvrede. Het land kent weliswaar een conservatieve bevolking, maar extremisten vormen slechts een kleine groep. Hun macht werkt, en zelfs nu worden progressieve medestanders van Kashgari opgepakt.

De worsteling is interessant om te zien. Gesprekspartners nemen zoekend afstand van het moslimextremisme en vinden het makkelijker om dat politiek dan religieus te noemen. Weinig verschil met Wilders die islam een ideologie noemt. Verschil is dat ze ruimte zien voor een islam die niet gegijzeld wordt door extremisten met behulp van een Saoedisch koningshuis dat vreest voor hervormingen. Ondanks de beloftes die door te voeren.

Maleisië en Saoedi-Arabië te kijk als intolerant door zaak Hamza Kashgari

De zaak Hamza Kashgari wint aan internationale allure. De Saoedische blogger vlucht op doortocht naar Nieuw-Zeeland via Jordanië naar Maleisië. Hij arriveert daar op 7 februari en wordt de 10de gearresteerd en met een Saoedisch vliegtuig teruggevlogen naar Saoedi-Arabië. De Nederlandse Mensenrechtenambassadeur Lionel Veer die toevallig in Saoedi-Arabië op dienstreis is stelt de kwestie namens de EU aan de orde. Ook bij de Maleisische autoriteiten tracht de EU te bemiddelen, maar dat komt te laat als Kashgari al uitgeleverd is.

Hamza’s uitlevering wordt door Maleisische autoriteiten buiten de immigratiedocumenten gehouden. Met een habeas corpus aanklacht vechten advocaten de rechtsgang aan. Dat wordt de 22ste behandeld. Advocaat Fadiah Nadwa Fikri zegt dat als Kashgari zou zijn gedeporteerd nadat die zondag om 13.45 uur een rechterlijk bevel was gegeven de uitwijzing op te schorten, dat neerkomt op minachting van de rechtbank. Dat kan uitlopen op het indienen van een zaak tegen de overheid. Maleisië en Saoedi-Arabië blijken in weerwil van wat de Maleisische Minister van Binnenlandse zaken Hishammuddin zegt geen uitleveringsverdrag te hebben.

Maleisische autoriteiten compliceren de zaak door Interpol te noemen. Politiewoordvoerder Ramli Yoosuf zegt op 10 februari volgens AFPKashgari was detained at the airport upon arrival following a request made to us by Interpol after the Saudi authorities applied for it. The Guardian baseert zich vermoedelijk op een bericht van persbureau Bernama dat Interpol noemt. Zondag de 12de citeert The Guardian in een update een woordvoeder van Interpol die alle betrokkenheid ontkent. Wat Minister Hishammuddin de 13de bevestigt.

Deze zaak kent geen winnaars. De reputatie van Saoedi-Arabië waar een intolerante versie van de islam heerst wordt bevestigd. Alle publiciteit wakkert de roep om actie aan die kan eindigen met een campagne om de betrekkingen met een land dat de mensenrechten schendt te heroverwegen. Maleisië danst naar de pijpen van Saoedi-Arabië en schendt eigen rechtsbeginselen. De EU geeft signalen, maar zal vanwege economische belangen en gebruikelijke verdeeldheid niet doorbijten. Minister Rosenthal verkiest economische politiek hoe dan ook boven mensenrechten. Hamza Kashgari moet vrezen voor zijn leven. Als grootste verliezer.

Foto: Afbeelding Koning Abdullah van Saoedi-Arabië

Interpol ontkent betrokkenheid bij arrestatie Hamza Kashgari

De arrestatie in Maleisië van de Saoedische journalist Hamza Kashgari en zijn terugzending naar thuisland Saoedi-Arabië heeft wereldwijd voor ophef gezorgd. In de Tweede Kamer stellen de PVV, VVD en PvdA kamervragen. De SP had ze willen stellen. De Saoedische koning had om zijn aanhouding verzocht. Hamza wacht executie wegens blasfemie en daarom springen mensenrechtenbewegingen en politici in de bres.

PVV en VVD besteden in hun vragen aandacht aan de rol van Interpol. Het gaat erom of Interpol voor Hamza Kashgari een  zogenaamde Red Notice heeft uitgevaardigd. Da’s de voorlopige aanhouding van een gezocht persoon om uitgeleverd te worden op basis van een aanhoudingsbevel of gerechtelijke beslissing. Een artikel in The Guardian van 10 februari gaf voedsel aan de geruchten. In een toevoeging van 12 februari ontkent een woordvoerder van Interpol haar eigen rol: ‘The assertion that Saudi Arabia used Interpol’s system in this case is wholly misleading and erroneous.’ In een persverklaring ontkent Interpol elke betrokkenheid. (zie reacties).

Interpol kreeg eerder kritiek toen het de Papoea-activist en vrijheidsstrijder Benny Wenda op verzoek van Indonesië in 2011 een Red Notice gaf. Dit houdt in dat Wenda Groot-Brittannië niet kan verlaten om zijn zaak te bepleiten in Brussel of Straatsburg. Plaatsing van Wenda op de Red Notice lijst heeft politieke gevolgen. Benny Wenda wordt met medewerking van Interpol geïsoleerd. Een nadeel van internationale samenwerking.

Maleisië verdedigt de aanhouding. Minister van Binnenlandse Zaken Hishammuddin Hussein verklaart dat zijn land geen veilige haven voor terroristen is. Hij laat doorschemeren dat Kashgari zonder tussenkomst van Interpol en op verzoek van Saoedi-Arabië is opgepakt en teruggestuurd. Kashgari was van plan naar Nieuw-Zeeland te vliegen toen-ie werd opgepakt. Onverklaarbaar blijft waarom Maleisië zo gehaast was met de uitlevering en zowel advocaten als de VN vluchtelingenorganisatie de toegang tot Hamza Kashgari ontzegde.

Het prestige van Saoedi-Arabië  ligt aan diggelen. Hoe de afloop ook is, de voorzichtige opening naar  de moderniteit en het Westen heeft een knauw gekregen. Mogelijk was dat precies de opzet van religieuze hardliners en politieke leiders die bang zijn door hervormingen hun positie te verliezen. Op de achtergrond speelt het conflict tussen soennieten en sjiieten. Het soennietische Saoedi-Arabië kent een minderheid van 15% sjiieten. In Bahrein hielpen in 2011 Saoedische troepen met het onderdrukken van sjiietische protesten.

Foto: Hamza Kashgari

Hamza Kashgari, islam en mensenrechten

Update 20.00 uur: De PVV heeft schriftelijke vragen gesteld aan de ministers van Justitie en Justitie. De VVD bij monde van Han ten Broeke heeft mondelinge vragen aangekondigd voor komende dinsdag. De SP bij monde van Harry van Bommel had vragen gesteld als PVV en VVD hem niet voor waren geweest. Van Bommel laat in een e-mail het volgende weten: ‘Wat mij betreft moet de vriendschappelijke relatie met Saudi Arabië ter discussie worden gesteld zolang daar n onmenselijk bewind zit. Mensenrechten gaan voor handelsbelang!’ 

Als het om intolerantie gaat kun je rekenen op het Midden-Oosten. En vooral op Saoedi-Arabië. Dat conservatief-islamitische koninkrijk op het Arabisch schiereiland dat schatrijk is door olie en daarom van niemand kritiek krijgt. Het heeft drie kernproducten: olie, islam en zand. Het kent geen godsdienstvrijheid.

De 23-jarige Saoedische schrijver Hamza Kashgari postte op 4 februari, de verjaardag van Mohammed, enkele tweets die inmiddels verwijderd zijn. Hij stelde zich voor hoe hij met hem in dialoog ging en niet zijn handen zou kussen. En dat er veel aan hem is dat-ie liefheeft, maar ook veel niet. De volgende dag al waren er 30.000 tweets die vanwege godslastering om zijn arrestatie, proces en executie vroegen. Hamza Kasghari toonde berouw, maar dat hielp niet. De woede was groot, en mogelijk georkestreerd, in elk geval meedogenloos.

De huilende extremistische geestelijke sjeik Nasser al Omar legt in een dramatisch optreden op 5 februari uit hoe het zit. De wereldse macht moet Hamza Kashgari straffen voordat god Saoedi-Arabië straft. Al-Omar vraagt om de executie van Kashgari, want geloofsafval wordt gestraft met de dood. Daartoe roept-ie op om verzoekschriften naar de leiders van het land te sturen. Al-Omar wakkert het vuurtje definitief aan.

Kashgari probeert naar Nieuw-Zeeland te vluchten. Zijn adres is openbaar gemaakt en de hetze tegen hem neemt extreme vormen aan. Hij vreest voor zijn leven. Er is geen kans dat de overheid hem beschermt. In een brief getuigt-ie nogmaals spijt en dat-ie inziet te hebben gedwaald maar nu weer teruggekeerd is tot de islam. Maar niets helpt, de koning gebiedt zijn arrestatie. In Maleisië wordt-ie opgepakt. Een land dat weliswaar officieel godsdienstvrijheid kent, maar in de praktijk niet. Maleisië stuurt Hamza Kashgari terug.

Amnesty International had opgeroepen Kashgari niet uit te leveren. Tevergeefs. Saoedi-Arabië heeft geen vertegenwoordiging van Amnesty. Op Facebook loopt de actie ‘Free Hamza Kashgari‘. Druk van Westerse regeringen of mensenrechtenorganisaties lijkt nog de enige manier om het leven van Hamza Kashgari te redden. Of Saoedi-Arabië hiermee iets opschiet is trouwens de vraag. Hardliners als Al-Omar lijken deze zaak aan te grijpen om voorzichtige hervormingen te blokkeren. De islam gijzelt Saoedi-Arabië met intolerantie.