Petitie: ‘Willem de Kooning Academie moet goedkoper’ gaat om meer dan eten alleen

pet

De petitieWillem de Ko(o)ning Academie-kantine moet goedkoper’ vraagt om verlaging van de prijzen in de kantine en een ander cateringbedrijf dan het Schiedamse Césant -‘volwaardige partner op het gebied van bedrijfscatering’- die nu de bedrijfskantine verzorgt. Het gaat om de kunstacademie Willem de Kooning in Rotterdam. De petionist vindt dat het eten niet vers is en zonder liefde bereid wordt. Het is een zinnige klacht.

Eten is belangrijk. Het kan samenbinden zoals het restaurant van de Jan van Eyck Academie in Maastricht laat zien waar met liefde gekookt wordt en het eten niet al te duur is. Het is een open ontmoetingsplek waar iedereen kan binnenlopen. Zodat studenten, kunstenaars, stadsbewoners en belangstellenden zich kunnen vermengen. Dat is bewust beleid dat door de academieleiding op de rails moet worden gezet en niet uitgaat van het bedrijfsresultaat, maar van een mentaliteit van openheid, diversiteit en vermenging. Ook om de monomanie van studenten te helpen doorbreken. Zo kan de kantine een symbool van de academie worden.

Wie valt het kwalijk te nemen dat de kantine van de Willem de Kooning Academie blijkbaar niet aansluit bij de sfeer van de academie? Of anders gezegd, dat de sfeer van de academie blijkbaar te gesloten is? Het is lastig te zeggen, maar het lijkt er sterk op dat de afstand tussen de academieleiding van de Willem de Kooning en de studenten te groot is geworden. Hier lijkt sprake van zowel bestuurlijk onvermogen van bestuur en directie als onverschilligheid en gebrek aan initiatief bij de studenten. Laat de studenten met een plan komen. Laat ze contact opnemen met de studenten en medewerkers bij de Jan van Eyck Academie en andere kunstacademies om daar goede ideeën op te doen. Laat ze die ideeën presenteren aan de directie. Laat ook de studenten uit hun ivoren toren komen zodat ze kunnen helpen de deuren open te zetten, zodat de leiding wel gedwongen wordt om te volgen. Zo levert een nieuwe kantine meer op dan goedkoper, vers en met liefde bereid eten.

ces

Foto 1: Schermafbeelding van petitie: ‘Willem de Kooning Academie-kantine moet goedkoper’.

Foto 2: Schermafbeelding van paginaBedrijfsrestaurant starten?’ van Césant.

Advertentie

Marokkaanse TV-kok Choumicha helpt integratie België. Terloops

De Marokkaanse TV-kok Choumicha is populair in Marokko, en in België. En waarschijnlijk ook in Nederland. Op TV Limburg BE geeft de Belgisch-Marokkaanse integratie-expert Isai Kalai uitleg. Over integratie, de taalkennis van de jongere generatie immigranten, diversiteit, Marokkaanse satelliettelevisie, beeldvorming en pluriformiteit in de media. Uiteindelijk een discussie over alledaagse onderwerpen zoals koken en eten.

Ouderwetse schotels

oud

Volrecepten kent de rubriek ‘ouderwets’. Dat verwijst naar vroeger tijden toen er met ‘eerlijke’ ingrediënten werd gekookt en het woord convenience nog onbekend was in Nederland. De suggesties gemak en geriefelijk worden hiermee weersproken. Ouderwets is hard aan de slag gaan met recepten die zich bewezen hebben. Geen geëxperimenteer, maar degelijkheid is de boodschap. Weg van het onverwachte. Met vakmanschap en handwerk die niet uitpakt en bescheidenheid toont. Is wat het is. Niet meer en niet minder. Vol zelfdiscipline.

De betovering van ‘ouderwets’ is het aanprijzen van Nederlandse nuchterheid. Als doel of middel. Ouderwets houdt soberheid, ongemak, gebrek aan comfort, vakmanschap, voorspelbaarheid en begrenzing in. Is dat wat de kookrubrieken of recepten sites ermee bedoelen? Want zo op een rijtje gezet klinkt het weinig wervend.

De uitkleding van de soberheid is de aankleding. Want bij de foto’s van gerechten gaat het om de styling. Een vak apart dat visueel accentueert en imponeert. Maar hoe kan ouderwetsheid zonder verfijning en eigentijdse ingrediënten die om kwaliteit draait gecombineerd worden met styling die om oppervlakkigheid draait? Hoe kan ouderwetsheid in beeld worden gebracht voor een publiek dat ouderwetsheid allang niet meer vreet?

Het antwoord is een reconstructie van ‘ouderwetsheid’ die een benadering is van hoe een hedendaags publiek denkt over ouderwetsheid. Wat ouderwetse recepten oplevert als ‘Focaccia con pomodori secchi e olive neer’, ‘Gevulde kiprolletjes met marsalasaus’ of ‘Gepocheerde zeebaars met tomatensalsa’. In hedendaagse termen gezegd, ouderwets is het nieuwe surrogaat. Het vervangt wat er niet meer is en versterkt zo de nostalgie.

Foto: Schermafbeelding van ouderwetse recepten op volrecepten.nl.