George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Empowerment

Amerikaans commentaar op International Topless Jihad Day

leave a comment »

The Young Turks pikken de strijd op voor vrouwenrechten binnen de islam. Dat leidt tot een goedbedoeld commentaar met een nationalistisch kantje. Op 4 april was het International Topless Jihad Day. De vrouwen van FEMEN nemen het op voor de Tunesische Amina Tyler en de vrouwen binnen de islam die onderdrukt worden. De Young Turks missen het punt dat deze vanuit Frankrijk opererende feministes eerder opkomen voor moslimvrouwen in repressieve landen dan voor Europese moslimvrouwen. Buiten Europa is de winst te behalen. Zo zien de Moslimbroeders het VN-Vrouwenverdrag als bedreigend. Het gaat om zelfstandigheid.

Het idee dat moslimvrouwen in de VS in alle vrijheid leven en over hun eigen leven kunnen beslissen gaat voorbij aan het feit dat ook zij door hun eigen gemeenschap en de Amerikaanse overheid onderdrukt worden. Ook voor deze Amerikaanse moslimvrouwen strijden de activistes van FEMEN. Hier wreekt zich de enge Amerikaanse blik van de Young Turks. In hun ruimdenkendheid tonen ze navelstaarderig. Ze gaan ook voorbij aan het feit dat in Noord- en West-Europa vrouwen in grote vrijheid leven. Omdat hun hart zonder twijfel voor de vrouwenrechten klopt maakt dat veel goed. Maar vreemd is het wel dat ook deze progressieve Amerikanen de indruk geven dat ze afgesloten op hun eigen Angelsaksische planeet leven. Is hun buitenland te ver weg?

OIACos1P4b

Foto: Lulz met tekenaar Luz. Cartoon van FEMEN-activiste die baardman in de fik steekt.

Advertenties

Burkaverbod helpt vrouwen voor zichzelf op te komen

with 7 comments

Het kabinet stemt in met een burkaverbod ondanks een advies van de Raad van State dat oordeelt dat het in strijd met de vrijheid van godsdienst is. Het kabinet legt dit advies naast zich neer. Straks staat er op het in het openbaar dragen van een burka of gezichtssluier een boete van maximaal 380 euro. Volgens vicepremier Verhagen is het verbod tegen gezichtsbedekkende kleding bedoeld omdat het de open communicatie hindert.

In de reacties tekent zich een tweedeling af. Wilders vindt het geweldig nieuws, maar verder lijkt niemand er warm voor te lopen. Geledingen van de linkse en religieuze politiek zijn minder enthousiast. Zoals Tofik Dibi (GroenLinks) en Arie Slob (ChristenUnie). Dit monsterverbond tussen oudlinks en christenen blokkeert telkens de vrijzinnige politiek. Elke keer als het wil scoren komt de bevoorrechte positie van religie om de hoek kijken. Ondanks het feit dat het burkaverbod op het tegendeel lijkt te wijzen. Maar het is symboolpolitiek.

In oktober 2010 ergerde toenmalig JS-voorzitter Jelle Menges zich aan oudlinksVooral die types als Hedy d’Ancona. Vroeger hardcore feministen. Ze verbrandde bh’s, vond het huwelijk een vorm van onderdrukking en provoceerde meer dan Ayaan Hirsi Ali ooit deed. Alles voor de vrouwenrechten. Dat wil zeggen: toen. Nu zien deze feministen de burka bijvoorbeeld ineens als een vorm van voor jezelf opkomen. Ze praten alles goed, als het om de islam gaat. Provoceren is uit den boze. Veel PvdA’ers zagen allochtonen als troetelkinderen, die je moest aaien en paaien. Ze zagen de nieuwkomers niet als volwaardige mensen. 

Foto: Vrouwen in burka

Islamdebat op verkeerde weg

with 8 comments

VVD-ideoloog en bedrijfsbestuurder Ben Verwaayen stelt in een NRC-interview dat de hype over de islam voorbij is. Hij zegt dat Nederland geen anti-islam-land is en dat er de afgelopen jaren zoveel over gesproken is dat het een beetje uitgepieterd zou zijn. Wilders liet daarop weten het met hem oneens te zijn. De VVD-er vergeet ook dat moslims zelf nog niet hebben gesproken. Maar toch is een einde aan het islamdebat gewenst.

Wilders en de islam zijn verschillend, maar hebben meer gemeen dan ze toegeven Er is vaker op gewezen. Ze opereren identiek en ontmoeten elkaar bij het integratiedebat. Ze voelen zich tekortgedaan en beschuldigen elkaar ervan de rechtsstaat en de democratie in gevaar te brengen, waarbij Wilders claimt deze te redden. Daarover verschillen de meningen. Deze strijd splijt de samenleving. En alternatieven blijven buiten beeld.

Wilders heeft een politiek programma. Hoe geloofwaardiger hij het vertelt, des te meer steun krijgt-ie. Een politicus mobiliseert mensen op weg naar de macht. Maar welbeschouwd kan-ie in zijn voorschot op de toekomst geen gelijk aantonen. Evenmin kan de islam dat omdat het per definitie op een visioen gebouwd is.

De ontsporing heeft te maken met het ontbreken van matiging. Het uitglijden ontstaat als men de ander geen plek gunt. Indien men bereid is de ander te accepteren, respecteert men de vrije wil van het individu. In pluriformiteit waar meningen samenkomen kan diversiteit leven. Iemand die dat in woord en daad volmondig accepteert is in de kern gematigd. Daarnaast kan-ie zich laten inspireren door een hogere of diepere macht.

Complicatie ontstaat als een religie of levensovertuiging de pluriformiteit gebruikt om haar recht te halen, maar niet haar plicht te leveren. Het zet zich af tegen andersdenkenden en gunt deze niet de ruimte die het voor zichzelf opeist. Indien zo’n religie of levensovertuiging een bedreiging van de open samenleving wordt, kan een juridische weg gevolgd worden om het buiten de orde te plaatsen. In praktijk gaat dat moeizaam.

Om me heen zie ik gematigde moslims, maar nauwelijks gematigde islam. Naar mijn idee beperkt groepsdruk moslims. Ook kan ik niet rijmen dat de politiek zoveel moeite heeft om onderdrukking van moslimvrouwen en homosexuelen zakelijk aan de kaak te stellen. Waarbij het begrijpelijk is dat moslims die zich buiten de orde geplaatst voelen wat anders aan hun hoofd hebben dan zorgen over vermeend onrecht binnen de islam.

Merkwaardig blijft dat een meerderheid zich deze splijtzwam laat opdringen. Ook ruim opgevat zijn er niet meer dan 2,5 miljoen betrokkenen. Is het geen tijd om zowel Wilders als de Nederlandse islam mentaal de rug toe te keren? We zullen hun bestaan niet ontkennen, hun plek is gegarandeerd, maar hun onevenwichtigheid en claims op de toekomst helpen ons niet verder. Wanneer maken realisten zich los van het islamdebat?

Foto: Verkeer, Amsterdam, na 1956

Johanna en George over religie en islam 12

with 2 comments

Deel 12 van een discussie tussen Johanna Nouri en George Knight.

Johanna: = Ik vermoed dat we het er inhoudelijk over eens zijn waar we uit willen komen, maar dat er tussen ons een accentverschil is hoe dat bereikt wordt. Ik leg meer verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid bij het individu, jij beroept je daarnaast ook op de beschermende overheid. =
Jij schetst onze positie als een verschil tussen meer verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid bij het individu tegenover de beschermende overheid. Voor mij is dat echter geen tegenstelling, maar vullen die twee elkaar aan. Het is bovendien niet de kern van mijn betoog.

Mijn uitgangspunt is dat de overheid tot taak heeft de rechten van haar burgers te beschermen, alle burgers. Onderdeel daarvan is dat mensen onschuldig zijn tot het tegendeel is bewezen. Onderdeel daarvan is ook dat mensen worden aangesproken op precies die eigen verantwoordelijkheid van het individu, en dus niet op het gedrag van derden in andere delen van de wereld. Dat gaat niet over zelfwerkzaamheid, dat gaat over de polarisatie die op dit moment in onze maatschappij doelbewust wordt aangewakkerd. Dat is iets waar ook niet-moslims een zware verantwoordelijkheid voor dragen. En op die verantwoordelijkheid spreek ik hen aan. Onschuldig, niet guilty by association, dat is de rode draad in de discussie.

Ik suggereerde niet dat het in elkaar rammen van homosexuelen iets met geloof en/of allochtonen te maken heeft. Hoewel dat in praktijk wel zo schijnt te zijn. Wat je hier doet is bevestigen en ontkennen in één. De praktijk suggereert helemaal niets anders, want geweld tegen homoseksuelen komt helaas veel breder voor in onze samenleving. Wie het ook doet, het is strafbaar en moet dus bestraft worden. De religie of herkomst van de dader is voor de handhaving van de wet niet relevant.

Dat Nederlandse moslims dezelfde grondrechten hebben als ieder ander is niet de theorie. Ik ben het fundamenteel oneens dat het actie vraagt om die rechten in de praktijk te verwerven. Je mag van moslims, net als van ieder ander, verwachten dat ze zich aan de wet houden. En je mag van ieder ander eveneens verwachten dat die zich aan de wet houdt, en dus ook dat hij de rechten van zijn medeburgers respecteert. Het zou wat zijn als je alleen rechten hebt als je zelfwerkzaam bent, als je die rechten steeds moet bevechten.
Ik zie dat we hier flink langs elkaar heen praten. Natuurlijk is emancipatie, ik gebruik liever empowerment belangrijk. Het niet ter discussie stellen van rechten is dat echter evenzeer. Het zijn geen communicerende vaten, je kunt ze niet tegen elkaar wegstrepen.

De media geven inderdaad een eenzijdig beeld. Deels wellicht doordat moslims hun eigen positie en hun diversiteit niet voldoende over het voetlicht brengen. Maar zeker ook doordat de media sterk de neiging lijken te hebben om te publiceren wat voor het volk interessant is. En ook doordat goed nieuws meestal geen nieuws is. Moslims zouden wat aan hun positie kunnen doen door beter en actiever de publiciteit te zoeken. Maar dat ontslaat ons als burgers en de media niet van de plicht om zelf ook ons werk goed te doen. Ik zie trouwens dat daar waar dat beeld wel gecorrigeerd wordt, een grote groep ervoor kiest om dat volstrekt te negeren en liever vast te houden aan de eigen vooroordelen.

Die verandering begint gewoon hier en nu. Bijvoorbeeld op dit blog. Wij weten allebei dat het beeld eenzijdig is. Toch heb ik het gevoel dat ik het ene ‘vooroordeel na het andere lees in je reactie. Tegelijkertijd schrijf je dat je dat niet zoziet. Ik noemde dat eerder al ambivalent. In mijn beleving maak je geen keuze. Je kiest niet tussen individueel aanspreken en collectief associëren, maar spreekt mij individueel aan op die collectieve associatie. Ik ben het dus met je eens dat de individualiteit van de moslim wordt in Nederland in de praktijk nog steeds niet erkend. Ook door jou niet. Ook jij ziet een moslim als het verlengde van een groep. Ik daag je uit om dat proces van de-individualisering te stoppen, om te beginnen bij jezelf.

George: Over het vermeende verschil in benadering tussen ons zie ik geen tegenstelling, maar een accentverschil. Daarom schreef ik: Ik leg meer verantwoordelijkheid en zelfwerkzaamheid bij het individu, jij beroept je daarnaast ook op de beschermende overheid. In mijn optiek vullen het een en het ander elkaar dus ook aan. Net zoals jij het ziet.

Ik blijf moeite houden met wat ik eerder je legalistische standpunt noemde. Je overtuigt me niet door opnieuw dat te herhalen wat ik ook onderschrijf. Uiteraard is de constitutie een sine qua non, iets wat er is, moet zijn en waar we niet zonder kunnen. Maar dan zijn we er nog niet. Anders gezegd als een vrijheid of wet maatschappelijk niet wordt gedragen, dan betekent het in de praktijk weinig. Handhaving kan bij massale ontduiking of negering nooit opgelegd worden.

Of je het bewust doet begrijp ik niet, maar je draait opnieuw mijn woorden om als je zegt dat ik aan sommigen andere voorwaarden stel dan aan anderen. Dat doe ik niet. Ik ga alleen verder door daarnaast maatschappelijke betrokkenheid te vragen. Niet als voorwaarde voor het kunnen genieten van de bescherming van de constitutie, maar als maatschappelijke plicht daarnaast. Wat afhangt van de situatie waarin iemand verkeert. Anders is het niet. Bovenop de constitutie komt niets vanzelf.

De samenleving is immers meer dan een overheid die garandeert. En dat in veel gevallen ook nog eens knap beroerd doet. De samenleving geeft mensen kansen en mogelijkheden die ze zelf moeten grijpen. De overheid voorziet in de voorwaarden. Dat is het. Een samenleving is meer dan een overheid.

Kortom, je kunt je op een legalistisch of gouvernementeel standpunt stellen. En het grootste gelijk van de wereld is je deel. Maar omdat de uitgangsposities van burgers ongelijk zijn en hun omstandigheden verschillen evenals hun handigheid om om te gaan met de omstandigheden vergroot zo’n legalistisch of gouvernementeel standpunt eerder de verschillen tussen mensen dan dat ze verkleind worden. Omdat ik dat verschil ongewenst vind is de enige oplossing dat mensen hun gelijkheid gaan halen.

Ik probeerde je niet aan te spreken op de groep waarvan je me vertelde deel uit te maken. Wat ik niet eens wist. Eerder zei ik je ook dat je religie/ levensovertuiging of achtergrond me niets interesseerde. Ik heb dan ook eerder het idee dat je een bij jou al langer bestaand idee projecteert op mijn woorden. Dat kan de reden zijn waarom ik af en toe behoorlijk disconnected raak door je conclusies. Zodat ik niet begrijp waarom je in mijn woorden een gevoelswaarde legt die ikzelf er helemaal niet in zie. Wat ook weer niet wil zeggen dat je het niet bij het rechte eind zou hebben. Maar ik kan het dan gewoon niet volgen en invoelen.

Maar het gaat mij erom wat je hier zegt. Dat doe je serieus. En dat neem ik vervolgens serieus en daarom antwoord ik je ook zo nauwgezet mogelijk. Als je toch vindt dat ik je onheus bejegende dan spijt me dat oprecht. Hoe dat mechanisme precies werkt weet ik niet. Het kan zijn dat ik verkeerde signalen afgeef, maar het kan ook zijn dat jij dat doet. Of mijn signalen foutief leest. Wat jij beschrijft over een collectieve associatie ervaar ik min of meer zo in jouw reacties.

We zijn er nog niet uit. Ik zou voor het vervolg willen vragen om ons te concentreren op wat ons bindt en niet op de accent-, vorm-, en perspectiefverschillen. Mijn ideaal is een krachtige burgerrechtenbeweging die neutraal is en los van politiek, religie, sociale klasse staat. Wellicht is dat iets wat ons kan binden.

Johanna: Grappig dat jij me verwijt je woorden te verdraaien. Ik heb bij jouw precies het zelfde gevoel. Je haalt ze uit de context, laat ze net iets anders klinken en maakt er een nieuw verhaal van. Een zeer onaangename manier van discussiëren. Wellicht is het feit dat we dat allebei zo ervaren, en niet voor het eerst, een teken aan de wand.

Een ander punt is nog dat jij mijn idee over de grondrechten legalistisch of gouvernementeel neemt. Toch is dat niet waar het mij om gaat. In essentie gaat het mij erom dat ik op geen enkele manier mee wil gaan in het ter discussie stellen of afhankelijk maken van de grondrechten van wie dan ook. Dat laat onverlet dat uitoefenen van dat recht onder invloed staat van het individu, van anderen en van de sociale en maatschappelijke omgeving. Het huidige debat, waarin zo sterk wordt gepolariseerd, baart mij dan ook ernstig zorgen. Wellicht bedoelen we hetzelfde, ik vond het belangrijk dit nogmaals te benadrukken.

Als je het niet erg vindt wil ik het thema criminaliteit even laten liggen, omdat het wederom een nieuw onderwerp in ons gesprek is en ik naar een afronding toe wil in de door jou voorgestelde richting.

We zijn er inderdaad nog niet uit. Dat is ook niet erg. Belangrijk vind ik dat we allebei ons inzetten om het gesprek plaats te laten vinden, hoe lastig we dat ook allebei op sommige momenten ervaren. Het zou gemakkelijk zijn af te haken, gelukkig kiezen we daar niet voor.

Ik deel je idee dat het zinvol is om ons te concreteren op wat ons bindt. Ook mijn ideaal is een krachtige burgerrechtenbeweging waarin je politieke kleur, je religie of sociale klasse er niet toe doet.

Foto: Iemand bekijkt Ghost, een groep biddende moslimvrouwen  van folie, Kader Attia; Saatchi Gallery, 2009