George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Ed Nijpels

Vervreemding door partijpolitiek: Co Engberts, PvdA Rotterdam

leave a comment »

eng

Wat iemand als Geert Wilders is voor de PVV, is Co Engberts (PvdA Rotterdam) voor de PvdA. Namelijk iemand in de partijpolitiek die los staat van de werkelijkheid. En uit wanhoop de vlucht vooruit zoekt. Er valt te vrezen dat er in het land in alle partijen vele Engbertsen zijn. Zeker niet alleen in PVV of PvdA. Door de praktijk van de partijpolitiek zijn ze doorgedraaid en vervreemd van de echte wereld. Onder het mom van vrienden zijn ze vijanden van het kiezersvolk geworden omdat ze voor zichzelf en hun groepering gaan. Ze worden op het eigen gelijk teruggeworpen. Ze verpesten de politiek omdat ze het algemeen belang niet meer weten te zien.

Op verkiezingsavond 19 maart was er op NOS-televisie een debat waar onder meer Job Cohen (PvdA), Boris van der Ham (D66), Ed Nijpels (VVD) en Marco Pastors (LR) aan deelnamen. Eerstgenoemden prijsden Joost Eerdmans en Leefbaar Rotterdam omdat deze de Rotterdamse lokale partij op een evenwichtige koers hield. En het onvergelijkbaar anders aanpakte dan Wilders. Maar ook die werkelijkheid waarin Job Cohen fungeert was blijkbaar niet tot Co Engberts doorgedrongen. Hij stelt Leefbaar Rotterdam de vraag om expliciet afstand te nemen van de ‘Marokkanen-uitspraak’ van Wilders. Engberts blijft de oproep als een contactgestoorde de dagen daarop in tweets herhalen. Maar LR heeft evenveel met Wilders te maken als de PvdA Rotterdam.

Lijsttrekker van de PvdA Rotterdam Hamit Karakus heeft vandaag zijn vertrek aangekondigd als partijleider en wethouder. De hoogste op de lijst om Karakus’ plek in te nemen is nummer 8 op de lijst: Co Engberts. Als dat maar goed gaat. Hij kan laten zien waar-ie staat door expliciet afstand te nemen van bovengenoemde tweet.

Foto: Schermafbeelding van tweet van 20 maart 2014 van Co Engberts.

Lubbers drukte partijpolitieke benoemingen Tilburg en Den Bosch door

with 2 comments

Het Brabants Dagblad reconstrueert aan de hand van geheime dossiers het machtsspel rond de burgemeesterbenoemingen van Tilburg en Den Bosch eind jaren ’80. Een zeer verdienstelijk onderzoek dat navolging verdient. ‘Per abuis waren die dossiers, die veel vertrouwelijke gegevens bevatten, niet afgesloten voor inzage. Brabants Dagblad ontdekte het lek en stelde het Nationaal Archief daarvan onlangs op de hoogte, maar niet nadat wij een aantal dossiers hadden gekopieerd, onder meer de dossiers van Dries van Agt, Don Burgers, Gerrit Brokx, Ed Nijpels en Ed van Thijn.’ Er zit dus nog het een en ander in het vat.

Toenmalig minister-president en CDA’er Ruud Lubbers manipuleerde en schoffeerde de voordrachten van de vertrouwenscommissies. De Brabantse Commissaris van de Koningin Frank Houben (CDA) stelde zich daarbij ondergeschikt op in dienst van Lubbers. Bij lezing van de dossiers Burgers (Den Bosch) en Brokx (Tilburg) valt op dat het bij dit soort benoemingen uitsluitend om partijpolitiek gaat. In het bijzonder het dossier Brokx is leerzaam omdat de vertrouwenscommissie ‘tot haar spijt moest constateren in hem niet het minste vertrouwen te hebben’. Commissaris Houben hangt in de verantwoording een betoog op waar geen logica in te ontdekken is en dat Brokx goedpraat. Bij de benoeming in Den Bosch stond Don Burgers in elk geval nog op de tweede plek. Daar werd oud-minister Bram Stemerdink (PvdA) gepasseerd door Lubbers en Houben.

Publicatie van beide dossiers tekent het failliet van de Nederlandse partijpolitiek. Niet de kwaliteit van het openbaar bestuur, of de stad en haar inwoners staan centraal bij deze benoemingen, maar enkel en alleen het partijbelang. Overigens schermt in zijn reactie op Lubbers toenmalig fractievoorzitter van de PvdA Wim Kok ook met allerlei claims en percentages. Ook Kok claimt benoemingen namens de PvdA. Het nieuws is dan ook niet zozeer dat Ruud Lubbers machtspolitiek speelt, maar dat alle partijen dat doen. Zolang ze de functies in het openbaar bestuur kunnen blijven beschouwen als hun bezit kunnen de partijen hun claim op deze functies blijven leggen. Dit is een onhoudbare en onbillijke situatie in een land waar slechts zo’n 2% van de bevolking lid is van politieke partijen en 98% niet in aanmerking komt voor hoge functies in het openbaar bestuur.

Foto: De junior burgemeester bezoekt Brakkestein, 1930. Credits: Regionaal Archief  Nijmegen.