George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Driehoek

In welke rol praat vakbondsman Van de Kamp over arrestatie Dam?

with 2 comments

DKDB

De voorzitter van de landelijke politievakbond ACP Gerrit van de Kamp beweerde afgelopen weekend in de NRC te weten dat de DKDB, de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging niet betrokken was bij de arrestatie van de republikeinen Hans Maessen en Joanna van der Hoek op de Dam op 30 april. Een half uur voor de balkonscène. De ‘man in het grijze pak met het oortje‘ van wie gedacht werd dat-ie door de DKDB in het arrestatieteam gedetacheerd was zou een politieman ‘uit het oosten van het land’ zijn. Dat Van de Kamp zich in het debat mengt is opvallend want hij speelt als vakbondsman geen rol in het openbaar bestuur.

Zolang de feiten onduidelijk zijn is het verwarrend dat verklaringen van Van de Kamp naar buiten komen. Juist omdat z’n voorzitterschap hem semi-officieel maakt. Da’s anders dan de uitspraak van de buitenstaander en advocaat Bernard Tomlow die in de publiciteit bracht dat de DKDB betrokken was bij de arrestatie. Van de Kamp loopt vooruit op het feitenrelaas dat burgemeester Van der Laan deze week naar de Amsterdamse raad stuurt voor een evaluatie in de raad op 30 mei. In die evaluatie kan dan tevens vermeld worden wie Van de Kamp die geen officiële functie in de Amsterdamse politieketen heeft van deze informatie voorzien heeft.

Namens wie en tegen wie spreekt Van de Kamp? Heeft iemand hem gevraagd de kou uit de lucht te halen? Om ontevredenheid met de kritiek op de arrestatie in politiekring te sussen? Van de Kamp geeft geen objectief verslag. Hij spreekt over een ‘onterechte, maar niet onrechtmatige aanhouding‘ van Maessen en Joanna. En verder concludeert-ie uit de ontbrekende betrokkenheid van de DKDB in het arrestatieteam ‘dat er geen complot was‘. Da’s voorbarig. Het is aan de Amsterdamse raad om aan de hand van de feiten te oordelen.

De site van de ACP geeft een beeld van een organisatie die zichzelf uitbundig feliciteert met het verloop van ‘de kroningsdag’. Trouwens een verkeerd gekozen term omdat in Nederland het staatshoofd niet wordt gekroond, maar ingehuldigd. De ACP heeft gelijk dat 99,9% van het politiewerk in Amsterdam tijdens de inhuldiging succesvol was. Daartoe verdient de Nederlandse politie alle hulde. Maar bij een evaluatie hoort ook dat fouten worden erkend om er voor de toekomst van te leren. En daar gaat Gerrit van de Kamp de fout in. Juist hij in zijn semi-officiële functie van vakbondsman moet fouten niet afzwakken, maar onderkennen.

BJFiSNUCMAAY8h8.jpg-large

Foto 1: Still van de man in het grijze pak met het oortje uit de NOS-reportage van de aanhouding op de Dam van twee demonstranten. 30 april 2013. Volgens ACP-voorzitter Gerrit van de Kamp in de NRC ‘een politieman uit het oosten van het land’.

Foto 2: Afbeelding op Twitter via @KombijdePolitie: ‘Wij wensen iedereen een mooie kroningsdag!’ op aparte pagina ACP.

SP voert met kamervragen druk op over arrestatie op de Dam

with 4 comments

Balcony Appearance - Queen Beatrix Abdication and King Willem Alexander Investiture

Update 6 mei: D66’er Gerard Schouw stelt aanvullende kamervragen aan minister Opstelten. Hij vraagt onder meer naar de rol van de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB) bij het politieoptreden.

Nine Kooiman (SP) stelt kamervragenDe aanhouding van twee demonstranten op de Dam‘ aan minister Ivo Opstelten van Veiligheid en Justitie. Op 30 april werden de republikeinen Hans Maessen en Joanna van der Hoek een half uur voor de balkonscène gearresteerd door de Amsterdamse politie. Achteraf kwam de politie met tegenstrijdige verklaringen, gaf burgemeester Van der Laan toe dat er fouten waren gemaakt en de demonstranten niks te verwijten viel terwijl-ie de schuldvraag afhield, en kwam de vraag centraal te staan wie de regie bij de arrestatie had. Het is de smet op een rimpelloze dag. Nog steeds is de reden ervan onhelder.

Burgemeester Van der Laan (PvdA) heeft een intern onderzoek aangekondigd, maar Nine Kooiman zoekt haar eigen informatie. Ze stelt voor de hand liggende vragen over reden van de aanhouding, afspraken met de demonstranten, tegenstrijdige verklaringen van de politie, communicatie over de arrestatie, identificatie van de demonstranten aan de hand van hun identiteitsbewijzen en twijfel die bij de politie ontstond over de echtheid en het feit dat de arrestanten ruim twee uur vastzaten op het politiebureau. Interessant wordt het als Kooiman vraagt naar de afstemming tussen de agenten ter plaatse en de leidinggevenden en naar de uiteindelijke opdracht om over te gaan tot arrestatie: ‘Op wiens gezag zijn de demonstranten opgepakt?

De Nederlandse politie is een gesloten organisatie die wat opsporing betreft vergeleken met andere landen slecht presteert. Het lek onder water wordt niet gevonden. Geplande herstructurering van de organisatie zonder een andere werkwijze is een antwoord dat zich nog maar moet bewijzen. Dat de vragen aan minister Opstelten gesteld worden is de onderliggende betekenis ervan. De partijpolitieke subtekst luidt: ‘Vindt u ook dat de politie slecht presteert?’. Het antwoord van de verantwoordelijke minister valt te verwachten: Nee.

Omdat Eberhard van der Laan ook als minister van Integratie een zuiver rechtsstatelijke opstelling uitdroeg valt er niet te twijfelen aan zijn motieven. Hij moet nu echter schipperen om de loyaliteit van zijn politiekorps niet te verliezen. Daarom vent-ie de houding uit voor z’n mannen te staan zoals het een echte leider betaamt. Hij heeft een intern onderzoek aangekondigd dat op korte termijn met uitkomsten zal komen. Op 30 mei debatteert de Amsterdamse raad over de onterechte arrestatie van de twee demonstranten. De conclusies zullen uitwijzen of zo’n intern onderzoek diep genoeg graaft en hoog genoeg reikt. Wellicht is er daarom straks toch een onafhankelijk onderzoek nodig. Dat heeft Nine Kooiman met haar kamervragen voorbereid.

Foto: Balkonscène met koning Willem-Alexander en prinses Beatrix, 30 april 2013. Credits: AP.

Wie had regie van arrestatie demonstranten op de Dam?

with 13 comments

Update 15 mei: De Amsterdamse hoofdcommissaris Pieter-Jaap Aalbersberg heeft op 14 mei het zogenaamde feitenrelaas naar burgemeester Eberhard van der Laar verzonden. Zijn conclusie hangt op het feit dat door slecht berichtenverkeer vanaf de Dam naar het actiecentrum de identiteit van de aangehouden Hans Maessen niet nagetrokken kon worden. Over de reden van de aanhouding van Joanna van der Hoek is het relaas niet eenduidig. Merkwaardig is dat de arrestantenbus van 10.25 tot 11.15 uur door Amsterdam rijdt zonder een doorgang te vinden. Omdat de verklaringen op hoofdzaken verre van geloofwaardig en volledig zijn verdient het aanbeveling om de onterechte aanhouding door een onafhankelijke commissie te laten onderzoeken. 

De Amsterdamse politie geeft uiteenlopende verklaringen voor de arrestatie van twee demonstranten op de Dam op de ochtend van 30 april. Gisteren verklaarde de politie dat het een misverstand was dat ontstond door het handelen van een individuele politie-agent. Vandaag zegt de politie dat de republikein Hans Maessen verward zou zijn met een ander persoon naar wie de politie op zoek was. De bekende activiste Joanna die bij hem in de buurt stond zou opgepakt zijn omdat ze de openbare orde verstoorde. Uit de video blijkt dat beide lezingen niet aannemelijk zijn. Merkwaardig is ook dat de agent op de herhaalde vraag van Maessen naar de reden voor zijn aanhouding geen antwoord geeft. Mocht deze agent niks zeggen of wist-ie niks te zeggen?

De man in het grijze pak met het oortje die Joanna haar kartonnen protestbord uit de handen trekt stuurt duidelijk de geüniformeerde agenten aan. Hij geeft vanaf de achtergrond de leiding. Vraag is van welke veiligheidsdienst hij is. Wellicht van de DKDB, de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging? Opvallend is dat de geüniformeerde agenten redelijk beheerst opereren, terwijl de man in het grijze pak zich verliest in onbeheerst gedrag. Hij lijkt niet getraind om mensen aan te houden. Het Nieuw Republikeins Genootschap zegt in een persbericht dat de eerste verklaring van de politie dat er sprake was van een misverstand vragen oproept. Het feitenrelaas zoals dat onder andere uit de video blijkt is er niet mee in overeenstemming.

Er is maatschappelijke kritiek op de arrestatie en de ongeloofwaardige en wisselende verklaringen van de politie. Er was notabene een toezegging van burgemeester Van der Laan dat individueel protest op de Dam toegestaan was. De Utrechtse advocaat Bernard Tomlow heeft op eigen initiatief een brief aan de Amsterdamse raad geschreven en vraagt om een onderzoek naar de arrestaties. Hij noemt de arrestatie ‘flagrant in strijd met het meest wezenlijke grondrecht, namelijk het recht van de vrije meningsuiting‘.

De arrestatie is een vermomde zegen voor de Republikeinen. Het leidt de aandacht af voor hun geringe wervingskracht die niet kan opboksen tegen de propaganda in media door opinieleiders die de kant van de monarchie kiezen. Maar bij de arrestatie waarvoor Amsterdamse politie en gemeentebestuur inmiddels hun excuus hebben aangeboden gaat het niet om aantallen, maar om principes. Een onderzoek kan uitwijzen wie de operationele leiding van het arrestatieteam had, met welke opdracht en mandaat hij opereerde, van welke dienst hij deel uitmaakt en hoe er voor de toekomst waarborgen gegeven kunnen worden dat zo’n arrestatie die volledig in strijd is met de vrijheid van meningsuiting in de rechtsstaat Nederland nooit meer voorkomt.

31ed662e-b189-11e2-b888-30faf00788d1_original

Foto: Beide demonstranten vlak voordat ze gearresteerd werden op de Dam te Amsterdam, 30 april 2013. Credits: Novum, Piet van der Meer.

Onterechte arrestatie demonstranten op de Dam. Politie zwalkt

with 22 comments

media_xl_1630672

Op de Dam was vandaag ‘individueel protest’ toegestaan. Toch werden studente Joanna en Hans Maessen van het Nieuw Republikeins Genootschap (NRG) gearresteerd volgens de berichtgeving in De Volkskrant en Trouw. Sophie Vanlommel van De Volkskrant: ‘De twee kregen eerst een waarschuwing het plein te verlaten, maar ze beriepen zich tegen de agenten op het recht te demonstreren.’ Haar advocaat bevestigde even later de arrestatie tegen de NOS.’ Trouw-verslaggeefster Hanne Obbink stond naast haar toen rond 10 uur plotseling 10 agenten in uniform en ‘twee kleerkasten in burger’ opdoken. Obbink: ‘Ze gingen om haar heen staan en trokken haar richting een politiebusje. Vreemd, want voor zover ik kon zien deed ze niets verkeerd.

Eerst ontkende de politie dat Joanna was verwijderd. Nu heeft de politie haar excuus aangeboden: ‘Dit had niet mogen gebeuren‘. Omdat Joanna haar actie had aangekondigd is het merkwaardig dat de Amsterdamse politie niet voorbereid was op dit kleinschalige protest. Daar helpt geen excuus aan. Des te meer omdat in Utrecht in februari 2013 Joanna al eens eerder op het Jaarbeursplein onterecht werd weggevoerd door de Utrechtse politie bij een bezoek van koningin Beatrix. Daarover ontstond in de publiciteit een breed debat met als uitkomst dat Joanna in Utrecht nooit weggevoerd had mogen worden door de Utrechtse politie.

De arrestatie zet burgemeester Eberhard van der Laan te kijk. Afgelopen week beloofde hij in een gesprek met het NRG dat individuen die zich verspreid in de menigte ophielden mochten protesteren tijdens de balkonscène. Joanna en Hans Maessen leken aan dat profiel te voldoen, hoewel ze zich in elkaars buurt ophielden. Drie is het maximum voor samenscholingen die niet vallen onder het demonstratieverbod. Vraag is wat het woord van de Amsterdamse burgemeester waard is als-ie zijn garantie breekt die individueel protest buiten de protestzone toestaat. Vraag is ook hoe de Amsterdamse driehoek van burgemeester, korpschef en officier van justitie in de aanloop naar de troonswisseling heeft overlegd over taakverdeling en commando.

De arrestatie van enkele demonstranten lijkt niet meer dan een schoonheidsfoutje op een stralende dag, maar raakt aan het burgerrecht dat individuele vrijheid van het protest toelaat. Handhaving van de openbare orde is altijd een afweging tussen veiligheid en vrijheid. Het valt niet in te zien waarom de aanwezigheid van twee individuele demonstranten in de mensenmassa op de Dam als bedreigend werd ervaren door de politie.

Foto: Studente Joanna met haar protestbord in handen, 30 april 2013. Credits: ANP.

Weeffout Wolfsen: een reconstructie

with 19 comments

Update 1 mei 2013: Aleid Wolfsen heeft vandaag aangekondigd geen tweede termijn na te streven en per 1 januari 2014 te stoppen als burgemeester van Utrecht. Vanwege kritiek op z’n opereren en het ontbreken van politieke steun kondigde zich al geruime tijd aan dat zijn aftreden onvermijdelijk was. Hij was nooit populair bij de inwoners van Utrecht. Waarom werd Wolfsen trouwens ooit benoemd? Reconstructie van een weeffout. 

Aleid Wolfsen is burgemeester van Utrecht. Twee jaar geleden fietste ik langs Wolfsen die met een groepje mensen op het Utrechtse Lepelenburg liep. Hij keek om zich heen. Er viel iets te schouwen. Een brug, glasbak, muziektent, boom of nieuw-ingezaaid grasveld. De schrik stond in zijn ogen te lezen. Ik wist niet dat het kon, maar ik zag het. Deze man hoort niet aan het roer te staan van een grote stad, zag ik. Hij kan het niet. Hoe is het zover gekomen?

Op 10 oktober 2007 vond er een referendum plaats en konden inwoners van Utrecht een keuze maken uit twee door de raad geselecteerde kandidaten. De vraagstelling van het referendum luidde: De gemeenteraad van Utrecht draagt twee kandidaten voor als burgemeester van Utrecht. Welke kandidaat heeft uw voorkeur: Aleid Wolfsen of Ralph Pans?

De uitkomst was een ongeldig Utrechtse burgemeestersreferendum: Ondanks het feit dat 99% van de inwoners op de hoogte was van het referendum, bedroeg de opkomst slechts 9,25%. Van de 21.420 uitgebrachte stemmen was 16,30% blanco of ongeldig. Van de geldige stemmen ging 72,59% naar Aleid Wolfsen en 27,41% naar Ralph Pans.

Er werden 13.014 stemmen uitgebracht op Wolfsen. De stad Utrecht heeft iets meer dan 300.000 inwoners. Wolfsen werd burgemeester in een referendum waarin de Utrechters konden kiezen tussen twee PvdA-ers met een identiek profiel. Man, blank, middelbare leeftijd, bestuurlijk-politieke achtergrond, PvdA en politiek gematigd. De keuze tussen PvdA I en PvdA II.

Ondanks het mislukte referendum werd Wolfsen toch aanbevolen door de Utrechtse raad. De constante in de hele procedure was dat de Utrechtse partijen zich met elkaar verbonden, maar niet met de bevolking. Overigens herhaalde hetzelfde zich in januari 2008 in Eindhoven. Ook daar konden de inwoners kiezen tussen twee PvdA’ers en was het referendum uiteindelijk ongeldig omdat de opkomst onder de 30% bleef.

Zowel in Utrecht als Eindhoven werden uiteindelijk oud Tweede Kamerleden van de PvdA tot burgemeester benoemd door PvdA-minister Guusje ter Horst. Het referendum was om zeep geholpen. Ter Horst noemde een referendum zoals dat in Eindhoven en Utrecht is gehouden, door de lage opkomst een vreemd fenomeen.

De underdog Ralph Pans combineerde realiteitszin met onzin. Toen-ie tijdens de campagne begreep dat-ie aan de verliezende hand was omdat zowel het Haagse als het Utrechtse PvdA-establishment Tweede Kamerlid Wolfsen steunde noemde hij het referendum een wassen neus. Pans liet in september 2007 onderzoeksbureau Intomart 1700 Utrechters ondervragen over het referendum. Van hen wilde 68% een nieuwe kandidaat toelaten.

Naar aanleiding van het onderzoek zette Pans de volgende -niet meer terug te vinden- verklaring op zijn site: Deze cijfers zijn voor Pans aanleiding te vragen om openbreking van het referendum zodat uiteindelijk over kandidaten gestemd kan worden uit meer dan één partij. Pans zal ook dan kandidaat willen zijn teneinde zijn Actieplan voor Utrecht uit te kunnen voeren. Pans vond geen gehoor. Het referendum ging gewoon door.

Intussen roerden de toenmalige oppositiepartijen Leefbaar Utrecht en VVD zich. Politiek leider Marry Mos van het in Utrecht altijd belangrijke GroenLinks plaatste op maandag 24 september 2007 het volgende -niet meer terug te vinden- commentaar op de site van haar partij. Op dit moment gaan er stemmen op vanuit Leefbaar Utrecht en de VVD om het referendum te staken, omdat ‘het vooraf beklonken zou zijn in Den Haag’. De fractie vindt dit vuil spel. Het is een zware beschuldiging richting de vertrouwenscommissie (waarin elke partij een afgevaardigde heeft) en richting de kandidaten. Er zijn geen harde bewijzen. Dit was overigens voordat Mos van de oproep van Pans had vernomen.

Twee weken voor het referendum van 10 oktober 2007 openbaart zich een merkwaardig schouwspel. Kandidaat Pans wil het referendum openbreken omdat het niet gesteund wordt door de inwoners van Utrecht, VVD en LU suggeren dat het vooraf beklonken is en Marry Mos beticht degenen die het open willen breken van vuil spel. Een wonder dat Wolfsen in alle politieke chaos nog zo’n 13.000 stemmen krijgt.

GroenLinks was landelijk nooit voorstander van een burgemeestersreferendum. Maar de Utrechtse fractie week daarvan af omdat zij dacht met dit referendum bewoners maximale invloed te geven op de burgemeesterskeuze. Het was een probeersel. Als het niet goed uitpakte, wisten ze dat voor de toekomst. Het pakte niet goed uit en werd ook volgens GroenLinks een farce.

Het profiel voor de Utrechtse burgemeester luidde: politiek-bestuurlijke ervaring en een visie (liefst ervaring) op gebied van openbare orde en veiligheid. Dat past een kamerlid als een handschoen. Een onnodige beperking die voortkomt uit de tunnelvisie van degenen die in de politiek werken. Maar de direct betrokkenen past geen verwijt. Door de mechanismen komt de politiek steeds bij hetzelfde uit. Politici lijken de misvorming niet eens te beseffen.

De vertrouwenscommissie was de ingebakken weeffout bij de benoeming van Wolfsen. Elke partij uit de raad mocht een vertegenwoordiger leveren. De grotere PvdA en GroenLinks legden meer gewicht in de schaal. Zo’n groep raadsleden denkt ondanks onderlinge verschillen in dezelfde politiek-bestuurlijke richting. Van de 22 sollicitanten in Utrecht waren er 9 partijloos. Deze laatsten moeten bij voorbaat kansloos worden geacht bij een vertrouwenscommissie die gefocused is op politiek en politieke partijen. Want de partijen zitten aan de knoppen van de banenmachine en bedienen alleen zichzelf. Dat bleek overduidelijk in Utrecht.

Het resultaat van de blikvernauwing van de Nederlandse politiek en het uitblijven van hervormingen die leiden tot vormen van directe democratie, is dat Utrecht opgescheept zit met de middelmatige burgemeester Wolfsen die fout op fout op fout stapelt. Een komedie. In zijn ogen kunnen we lezen hoelang nog.

Foto uit: The Flying Deuces met Laurel and Hardy, 1939