George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Diederik Samson

PvdA praat plichtmatig over privacy in programma

with 4 comments

In het conceptverkiezingsprogramma draagt de PvdA in hoofdstuk 5 haar ‘keuzes voor een veilig Nederland’ aan. Het gaat om veilige buurten voor de man of vrouw in de straat en het aanpakken van daders. De ervaring van partijleider Diederik Samson als straatcoach klinkt erin door. Het vierde onderdeel ‘Digitale veiligheid en privacy’ hangt er verloren bij. Het had ook in hoofdstuk 11 ‘keuzes voor democratie en bestuur’ gepast dat begint met ‘Vrijheid betekent dat wij in ons privédomein ongestoord kunnen doen wat we willen en kunnen.’

De benadering van privacy en veiligheid als verlengde van sociaal-economische factoren past in de traditie van de sociaal-democratie. Maar oogt achterhaald. Zo wordt de PvdA ingehaald door het initiatief van Mariko Peters van GroenLinks over een transparante overheid. En door een toepassing van Vinca Kruk, Jonas Staal en Daniel van der Velden dat hierop aansluit om een online platform op het kruispunt van sociale media en WikiLeaks te vormen met Nulpunt: nieuw sociaal platform. De Piratenpartij gaat ook verder dan de PvdA met kernpunten over transparant bestuur, burgerrechten en bescherming van de digitale omgeving, maar moet eveneens oppassen niet ingehaald te worden door 0. Het kan het beter politiek adopteren in haar programma.

De PvdA wil niet alle wet- en regelgeving terugdraaien die de privacy van burgers inperkt, maar alleen de ‘vergaande’ inperking ervan. Da’s een verouderd standpunt. De PvdA zou beter met iets nieuws komen.

Foto: Schermafbeelding van onderdeel ‘Digitale veiligheid en privacy’ uit het conceptverkiezingsprogramma PvdA, juni 2012

GroenLinks: de ondraaglijke lichtheid van een gewichtige partij

with 14 comments

GroenLinks heeft problemen met democratie. Het valt binnen de partij niet in goede aarde dat Tofik Dibi zich kandideert als lijsttrekker. Fossielen als Bas de Gaay Fortman, Herman Meijer en Wijnand Duyvendak bestoken hem vanuit de tweede linie. Partijvoorzitter Heleen Weening stelt in een zuinige reactie dat Dibi ‘alle recht heeft zijn sollicitatie bekend te maken‘. De mededeling op Weenings site is exemplarisch: onder constructie.

Partijpolitiek in werking is geen fraai gezicht. Bij de kandidaatstelling voor verkiezingen knokken leden van de Tweede Kamer voor een hoge plaats op de lijst. Hun carrière staat op het spel. Of facties trekken de macht naar zich toe met uitsluiting van rivalen. Zie 50PLUS. Op het spel staan functies in het openbaar bestuur die volgens een ongeschreven regel zijn voorbehouden aan leden van politieke partijen. Feitelijk is dit nepotisme van 2% partijleden over 98% niet-partijleden een weeffout die alle politieke partijen actief in stand houden. Maar geen enkele maatschappelijke groepering stelt de vanzelfsprekendheid van deze claim ter discussie.

Jolande Sap is sinds december 2010 een weinig overtuigende leider van een partij die niet goed met de macht omgaat. Het Kunduz-akkoord knelt nog steeds en nu zijn er weer geruchten dat GroenLinks de JSF steunt. Onder Femke Halsema probeerde de partij de weg naar het centrum te vinden. De paradox is dat Halsema faalde waar Sap met het ‘Lenteakkoord‘ slaagde. PvdA-partijleider Diederik Samson bood haar die kans, zodat GroenLinks niet meer naar links getrokken werd. Maar Sap is tweeslachtig als ze zegt de ruimte naar de PvdA open te willen houden. En zelfs met de SP wil praten. Telkens bezorgt Sap haar partij een onduidelijk profiel.

Haar onvastheid maakt het onvermijdelijk dat iemand Sap uitdaagt. Dibi kiest eenduidig voor hervormingen en het centrum. De tragiek van GroenLinks is dat Dibi als ‘lichtgewicht‘ evenmin voldoet, aldus de Volkskrant. Halsema is jonger dan Sap en zou de geschikte kandidaat zijn. Zij kan niet meer terugkomen. GroenLinks is zowel meer als minder dan Sap. Opsplitsing en aansluiting van een deel bij D66 en PvdA is het beste dat de partij kan overkomen. Zodat principes niet langer verward worden met realisme binnen hetzelfde debat.

Foto: Emile Roemer, Job Cohen en Jolande Sap presenteren een gezamenlijk alternatief voor het bezuinigingsbeleid van het kabinet Rutte, januari 2012.

Job Cohen: Dat moet en dat kan anders. Maar hoe dan?

with 20 comments

Op het PvdA-congres heeft Job Cohen premier Rutte opgeroepen af te treden: Tegen Mark Rutte zeg ik: als onder jouw verantwoordelijkheid dagelijks ruim 200 mensen werkloos worden, dan wordt het tijd dat je zelf ontslag neemt. Volgens Cohen biedt de PvdA een alternatief: Wij willen strijden voor een samenleving waarin zoveel mogelijk mensen mee kunnen doen en waarin we tegenstellingen overbruggen. Want onzekerheid bestrijden we met verbondenheid, met de zekerheid dat je er niet alleen voor staat als je pech hebt.

Sinds de geforceerde breuk over Afghanistan gaat het niet goed met de PvdA. Niet in de peilingen, niet in de partij, niet in de kamer, niet in het programma en niet met de partijleider. In een NRC-onderzoek dat een vergelijking maakt met de SP, zeggen deze laatsten dat met de PvdA eigenlijk geen zaken te doen valt omdat de partij onzeker is. Als partijleider verkiest het PvdA-kader Lodewijk Asscher boven Cohen. Partijvoorzitter Ploumen is vervroegd opgestapt, vanaf de basis klinkt de roep om vernieuwing of verbreding.

In de Kerdijk-lezing van 18 november 2011 kondigde Cohen een koerswijziging naar links aan. Een echo van Ed Milibands afscheid van het neoliberalisme op het Labour congres van september 2011. Cohen probeert het onverzoenlijke te verzoenen als-ie zegt: ‘de staat moet zodanig te werk gaan, dat mensen worden aangemoedigd om hun verantwoordelijkheid te nemen’. Hij combineert individualisme (verantwoordelijkheid nemen) met paternalisme (de staat gaat te werk). Het valt nauwelijks in te zien hoe dat in de praktijk moet werken. VVD en SP hebben het makkelijker omdat ze respectievelijk voor individualisme of de staat kiezen.

De sociaal-democratie mag trots zijn op wat bereikt is voor zoveel mensen, zegt Job Cohen. Daarin heeft-ie gelijk. Maar da’s een verdienste uit het verleden die een valkuil is geworden. Een andere valkuil is de pretentie van brede volkspartij. Het wil allerlei doelgroepen erbij houden. Daarbij hebben VVD en SP het makkelijker als ze kiezen voor respectievelijk het vrije initiatief of de verzorgingsstaat. Ook hier twijfelt de PvdA.

De neergang van de PvdA valt niet uitsluitend te wijten aan Cohen. Hij heeft alleen de vernieuwing niet op de rails weten te zetten. Die in de marges van de partij wordt voorbereid, zoals bij de Wiardi Beckman Stichting. Onder Cohen is de anderhalf jaar in de oppositie slecht benut. Het heeft weinig zin voor de PvdA om een SP light-versie te worden. De PvdA heeft de strategische fout gemaakt een grote socialistische partij op links te laten ontstaan. Daar helpt geen wending naar links of verkiezing van Hans Spekman tot voorzitter meer aan.

Wat te doen? Daarop bestaat geen duidelijk antwoord, anders had het PvdA-kader dat zelf gevonden en naar buiten gebracht. De PvdA staat aan het einde van haar houdbaarheid in huidige vorm. Het moet faliekant veranderen om hetzelfde te blijven. Partijvernieuwing en herschikking met anderen is het antwoord. Het meest logisch is het loslaten van de pretentie van volkspartij en een splitsing in een SP- en een GroenLinks-versie van de partij. Het bestaan van de PvdA is ondergeschikt aan het voortbestaan van de sociaal-democratie.

Foto: GVB actie tegen bezuinigingen. Emile Roemer (SP) en Job Cohen (PvdA), 2011. Credits: Jos van Zetten

Samsom timmert aan de weg en wil PvdA-stemmers terug

with 2 comments

Update 16 maart: Diederik Samsom is de nieuwe partijleider van de PvdA. Hij is met 54% van de stemmen gekozen. Eerder besteedde ik enkele malen aandacht aan hem omdat-ie zo opzichtig en ongeduldig aan de weg timmerde. Nu komt zijn kans. Hieronder zei ik: ‘Hij claimt de sociaal-democratie. Hoe hij een en ander gaat realiseren blijft onduidelijk.’ Hopelijk heeft-ie zonder de schaduw van Job Cohen zijn programma in zijn energieke campagne aangescherpt. Zijn standpunt om niet volgens de Europese normen te bezuinigingen komt dubbelhartig op me over. Ik zie er geen PvdA in die terug naar het centrum koerst. Ik ben benieuwd. 

Tweede Kamerlid en PvdA’er Diederik Samsom is ‘woordvoerder milieubeleid en houdt zich verder bezig met duurzaamheid, klimaat en energie, langzaam verkeer, spoorwegen en grote railprojecten’. In een stuk in de NRC gaat-ie in op de basis die op orde moet zijn. De bewerking van een speech in Zwolle. Motto is dat onze publieke voorzieningen moeten worden verstevigd. Eerder viel Samsom op door zijn opmerking in 2009 dat de PvdA in deplorabele staat verkeert en zijn pleidooi om Marokkaanse jongeren harder aan te pakken.

De ‘rode ingenieur‘ Samsom is een realistische fundamentalist. Hij was secretaris campagne en strategie en moest twee nederlagen slikken: de verkiezingen voor de Tweede Kamer van juni 2010 en de daarop volgende onderhandelingen waardoor de PvdA buiten de regering bleef. Samsom geeft een nieuwe invulling aan de nederlagenstrategie. Hij profileert zich met de wetenschap dat wat-ie zegt niet op een meerderheid binnen de PvdA kan rekenen. Maar toch past het in de ‘verlinksing’ die Job Cohen in zijn Kerdijk-lezing aankondigde.

Opvallend is dat Samsom breekijzer mag spelen in een partij die stagneert in denken en de schijn van consensus ophoudt. Wie het NRC-stuk of de speech leest ziet waar Samsoms vrijheid om te spreken ophoudt, maar ook dat het afgestemd is met de partijleiding. Hij loopt op eieren waar het gaat om het functioneren van de PvdA. Als kamerlid speelt-ie de timmerman die geen hamer heeft en na een lang betoog tot de conclusie komt dat het om de spijkers gaat. Diederik Samsom stopt waar iedereen popelt om zijn aanpak te horen.

Met Samsoms analyse is weinig mis. Hij billijkt waarom PvdA-stemmers geen PvdA meer stemmen. Ze liepen weg omdat het mis ging aan de basis. Op straat, school, verzorgingstehuis en bij het gemeenteloket. De directeur van het verzorgingstehuis rijdt weg met 4 ton per jaar. Maar de verzorging wordt uitgekleed. Mensen aan de onderkant worden in de steek gelaten. Samsom keert zich met dit oude verhaal tegen de schaalvergroting. Hij claimt de sociaal-democratie. Hoe hij een en ander gaat realiseren blijft onduidelijk.

Foto: Bedankt voor uw stem, campagne, 10 juni 2010.

PvdA’er Samsom voor harde aanpak Marokkaanse jongeren

with 35 comments

Is kamerlid Diederik Samsom het nou wel of niet eens met Geert Wilders? Samsom is al een jaar straatcoach voor 10 tot 12 uur in de week in Amsterdam. Reden voor zijn bijbaan zijn de verloren verkiezingen en de onmacht van de PvdA om over veiligheid en etniciteit met een geloofwaardig verhaal te komen. Samsom zat zichzelf in de weg. In de NRC geeft-ie een tussenbalans. Die valt niet positief uit voor zowel de PvdA als de cultureel zwakke Nederlands-Marokkaanse gemeenschap.

Volgens Samsom hebben Marokkaanse ettertjes een etnisch monopolie op straatoverlast: Die onveiligheid culmineert in een paar iconen, en een daarvan is die van Marokkaanse jongens. En dat is niet omdat Geert Wilders altijd op die trom slaat. Uiteindelijk is het hele integratieverhaal van niet-handenschuddende imams via een merkwaardige hordenloop bij straatoverlast terechtgekomen. En het zijn vooral Marokkaanse jongens.

Samsom merkt op dat de overlast meer met cultuur dan met de islam te maken heeft. Dat laatste beweert Wilders wel. Maar Fortuyn en Wilders hebben als eersten de overlast benoemd die door de PvdA jarenlang werd vergoeilijkt. Samsom wijst erop dat de rechtsstaat te weinig middelen heeft om in te grijpen: Je moet voorkomen dat ze bij justitie komen, want dan moeten er een psycholoog en advocaat bij. Of een hulpverlener. De telefoonschuld wordt gesaneerd, een cursus gebrekkig concentratievermogen. En dan gebeurt er met die jongens niets meer. 

Helpt het late inzicht van Samsom? Binnen de PvdA is-ie als strateeg invloedrijk en neemt een middenpositie in tussen realisten en fundamentalisten. Maar de fundamentalisten zijn sterk. Goed dat Samsom erop wijst dat pappen en nathouden met soft welzijnswerk niet helpt. Zelfs geldverspilling is. Er zijn rigoureuze middelen nodig om het vertrouwen in de samenleving te herstellen. Het signaal dat wethouder Achmed Baadoud (PvdA) van Amsterdam Nieuw-West geeft over strafcampussen voor straatboefjes wijst in dezelfde richting. Intussen schuiven Marokkaanse jongeren steeds meer op naar de criminaliteit.

Foto: Nederlands-Marokkaanse hangjongeren

Antwoord aan een sociaal-democratisch kamerlid

with 11 comments

suggereert dat anti-rechts links is. Dan wordt politiek het afzetten tegen de ander. Precies dat stelt me teleur in een partij met een rijke traditie als de PvdA. Is dat het? U hebt gelijk dat Wilders versimpelt, maar bent u veel meer dan zijn dia-positief?

Ik weet niet of u vindt dat de stelling van Diederik Samsom nog geldt dat de PvdA in deplorabele staat verkeert. Overigens iets wat me zorgen baart. Daarvoor is het sociaal-democratische gedachtengoed te belangrijk voor Nederland. Het hoeft niet eeuwig door de PvdA geclaimd en vertegenwoordigd te worden. Anders gezegd, het voortbestaan van het gedachtengoed is belangrijker dan de partij.

Het falen van de PvdA is dat het gedachtengoed ondergeschikt is gemaakt aan het eigen voortbestaan. De partij heeft zich in het machtspel vervreemd van haar basis. Partijkader claimt posities en vernietigt onbezonnenheid, improvisatie en losheid. Vrijheden van minderheden binnen minderheden? Je hoort er geen PvdA-er over. Gevolg is dat kiezers weglopen van de PvdA. Wat allochtonen, ambtenaren en stemmers uit gewoonte blijven achter.

Wilders doet politieke uitspraken en is politicus. Zoals u ook bent. U noch Wilders maakt deel uit van de regering. U hebt dus alle ruimte om te zeggen wat u op uw lever hebt. Zoals Wilders. Vraag is wat scherpslijpers van links of rechts ons nog meer kunnen bieden dan verdeeldheid. Beseft u dat? Begrijpt u dat het nauwelijks aanslaat wat u zegt?

Mij verwondert uw aandacht voor Wilders en zijn woorden. Waarom? Is de oplossing niet eerder dat u een geloofwaardig politiek programma biedt. Los van Wilders of een haatimam. Vanuit de kracht van de sociaal-democratie. Of werkt dat niet meer? Wat u nu doet in uw kritiek op Wilders oogt zo als oude politiek dat het lijkt alsof u stil bent blijven staan in uw denken.

Anders gezegd, waarom gaat de PvdA niet aan de slag met het ontwikkelen van eigen ideeën vanuit een positief wereldbeeld? Negeer de nonsens van Wilders, laat u niet afleiden, kijk vooruit. Denk autonoom. Ach, dat weet u allemaal wel, u kunt het alleen niet inpassen.

Vooralsnog neem ik toch maar aan dat u uw inspiratie vindt in het sociaal-democratisch gedachtengoed. De oplossing voor u om Wilders de pas af te snijden is de teruggang naar de kernwaarden van de sociaal-democratie. Ofwel, herbronning. Om daarna het islamdebat vanuit de hernieuwde basis opnieuw te voeren. Is dat niet zinvoller dan focussen op Wilders?

In Nederland is de strijd tussen voor- en tegenstanders van de islam ontspoord. Het mag geen debat heten. Dat moet van de grond af aan opgebouwd worden. U zou er een bijdrage aan kunnen leveren door te helpen de kloof te dichten. Nu doet u het omgekeerde.

Het is slimmer als u een alternatief biedt en het initiatief weer naar uw partij trekt. Niet door in te hakken op rechts, maar door de voorwaarden voor een evenwichtig debat te helpen maken. Dan wint uw partij weer aan geloofwaardigheid. Vervolgens kunt u als deelnemer meedoen. Of is uw schoppen tegen Wilders de manier om uw positie binnen uw partij veilig te stellen? Nee, dat zou te cynisch zijn.

Het integratiedebat is toe aan een derde weg. Links vertoont bloedarmoede en rechts overmoed. Apart kunnen ze het niet, samen wellicht. Nederland verdient een islamvariant die zich ondergeschikt maakt aan de Nederlandse rechtsstaat. Dat vraagt om kritiek en acceptatie. In dat proces is een belangrijke rol weggelegd voor de PvdA. Als u het wenst. Het is aan u.

Emma Goldman houdt op Union Square, New York, voor  textielarbeiders een redevoering over geboortcontrole, 1916