Obama en Cameron gebruiken islam voor hun eigen doeleinden

President Obama en premier Cameron geven hun mening: ISIS is niet islamitisch. Obama zegt: ‘No religion condones the killing of innocents’ (= Geen religie gedoogt het doden van onschuldigen) en Cameron voegt eraan toe na het doden door ISIS van de Britse hulpverlener David Haines: ‘Islam is a religion of peace. They are not Muslims, they are monsters.’ Dr. Shuja Shafi, de secretaris-generaal van de Britse Moslimraad zegt: ‘These extremists in Iraq and Syria claim to be acting in the name of Islam. But there is nothing in our faith that condones such behaviour. Muslims in Britain and around the world have condemned these people, and the arguments they use have been refuted comprehensively as being far from the religion of Islam.

Politici als Obama en Cameron moeten zich verre houden van uitspraken over de islam. Daar hebben ze geen kennis van noch verantwoordelijkheid voor. Ze hebben er niks mee te maken. Politici moeten geen uitspraken doen over de inhoud van religies. Dat is alleen aan de betreffende religieuze organisatie en aan de gelovigen. Wat Shuja Shafi zegt klinkt al een slagje geloofwaardiger, maar is evenmin de laatste waarheid. De Britse Moslimraad vertegenwoordigt niet eens alle Britse moslims. Laat staan de wereldgemeenschap van moslims die tientallen landen en vele stromingen omvat. Moslims bestrijden elkaar op vele plekken op leven en dood.

Obama en Cameron slaan nog op een andere manier de plank mis als ze zeggen dat geen enkele religie onschuldigen doodt of de islam een religie van vrede is. De geschiedenis toont het omgekeerde. Zoals ook in naam van het christendom in 2000 jaar vele onschuldigen zijn gedood. Het uitsluiten van andersdenkenden is onlosmakelijk verbonden aan religies. Ze hebben een zachte kant met zingeving, troost en verbinding die ze het liefst tonen. Maar die bestaat alleen dankzij een harde kant van strijd, machtsdenken en uitschakelen van dissidenten en concurrenten die ze het liefst verbergen. Dat religieuze organisaties in hun marketing hun zachte kant tonen en de harde kant verbergen is begrijpelijk. Maar dat politici die veinzerij navolgen is onbegrijpelijk en onnodig. Religie is een proces van ontvoogding. Dat omvat ook loskomen van de politiek.