George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Cultuurkloof

Moslims bidden op kinderboerderij in Dongen. Als het mag moet het dan ook?

leave a comment »

Moslimmannen en moslimvrouwen in burka bidden op een Brabantse speelboerderij. Overige gasten vinden dat onprettig, ongepast en te extreem gedrag en de eigenaar vraagt de groep moslims om te stoppen met bidden. De vertegenwoordiger van de groep moslims vindt op zijn beurt dat verzoek weer ongepast. In een commentaar zegt een advocaat dat men in Nederland in de openbare ruimte overal mag bidden. Ook op een speelboerderij tussen spelende kinderen die niet bidden en wellicht niet begrijpen wat er precies gebeurt. Een eigenaar van een privéterrein mag weer voorwaarden stellen aan het gedrag van zijn bezoekers. Het is ook de vraag of men overal moet bidden waar men mag bidden. Zeker als dat demonstratief en niet terloops gebeurt.

Stevent PvdA af op historisch verlies bij provinciale verkiezingen?

leave a comment »

Over een maand zijn op 18 maart de verkiezingen voor Provinciale Staten. De uitslag is van belang voor de samenstelling van de Eerste Kamer omdat de op dit moment 570 leden van provinciale staten op hun beurt de 75 leden van de Eerste Kamer kiezen. De PvdA wacht door het onduidelijke gasbeleid een historisch verlies in Groningen. Als vanouds is de partij in de drie noordelijke provincies de sterkste, een neergaande tendens en peilingen geven aan dat dit echter niet zo blijft. Zodat de machtspositie van de PvdA ook in de Eerste Kamer aangetast wordt. En daar dus ook de steun voor het kabinet. De ene domineesteen gooit de ander om en het kabinet schiet in eigen voet: gasbeleid Groningen- afnemende steun voor PvdA- uitslag Provinciale Staten- uitslag Eerste Kamer- afnemende steun kabinet. Vraag is of de gedoogcoalitie van D66, CU en SGP dat verlies van PvdA en ook VVD cijfermatig kan compenseren. Maar vooral of het daar straks nog wel toe bereid is.

Voor regionale PvdA’ers is het moeilijk kiezen. Hebben ze electoraal te winnen door afstand te nemen van de landelijke PvdA? Wat voor gevolgen heeft dat afstand nemen van die dirigistische PvdA met haar Centrum voor Lokaal Bestuur dat dwingend en publicitair ‘meedenkt’, de discipline bewaakt en niet van dissidente geluiden houdt voor hun carriere binnen de PvdA? De Zeeuwse PvdA’ er en oud-wethouder Ko van Schaik gaf in 2014 het voorbeeld in een open brief aan Samsom: ‘Honderden raadsleden en wethouders hebben zich ongelooflijk ingezet voor het gedachtegoed van de PvdA en jullie hebben dit door deelname aan dit kabinet verkwanseld.’ 

Onmacht en woede in lokale PvdA: arrogante salonheren stap op!

with 3 comments

media_xll_2156890

De ontreddering in de PvdA is groot. Neem de uitslag van de Zeeuwse gemeente Terneuzen, gehalveerd van 8 naar 4 zetels. De site van PvdA Terneuzen bedankt iedereen onder het oplichten van de banners ‘Sociaal Dichtbij Sterk‘. Uit automatisme. Verwerking moet nog komen. De klap is dat de inwoners van deze gemeente deze lokale PvdA blijkbaar minder sterk, minder dichtbij en minder sociaal ervaren. Zoals dat overal in het land is gebeurd. De PvdA moet nog van de schrik bekomen om te ontwaken uit een rode droom met rozen.

De langstzittende wethouder van Nederland Co van Schaik (PvdA) met 10 termijnen achter zijn naam kondigde al in september 2013 z’n afscheid aan. Deels vanwege z’n leeftijd, hij wordt 65 jaar, maar deels ook door z’n ongenoegen met het kabinetsbeleid. Deze sociaal-democraat die deel uitmaakte van het Terneuzense college van PvdA en de Lokale partij TOP verklaarde z’n terugtreden toen als volgt: ‘Ik heb het op zijn zachtste gezegd wel een beetje gehad met die club in Amsterdam. De PvdA vervreemdt volledig van zijn laatste kiezers met dit kabinetsbeleid. Onvoorstelbaar en niemand doet daar iets tegen…‘ De niet te stoppen neergang is een verhaal van een aangekondigde dood. De woede in de lokale PvdA is groot. Vooral over de eigen partij.

Conny van Gremberghe biedt Co van Schaik een platform. De titel liegt er niet om: ‘De machteloze onvrede van een oudgediende PvdA’er‘. In een open brief verwijt Van Schaik partijleider Diederik Samsom en partijvoorzitter Hans Spekman ‘salonheren‘ te zijn die ‘arrogant‘ en in hun ‘onnozelheid‘ het sociaal-democratisch gedachtegoed ‘verkwanseld‘ hebben. Van Schaik die 36 jaar met z’n voeten in de Zeeuwse modder van de praktische politiek stond en niks te verliezen heeft spreekt fris van de lever. Hij windt er geen doekjes om en spreekt namens al die PvdA’ers die zoiets ook wel zouden willen zeggen. Maar niet durven vanwege de discipline van de afdeling Lokaal Bestuur en voorzitter die niet van afwijkende geluiden houden. 

“Beste heer Samsom en Spekman

Jammer, dat jullie niet de conclusie getrokken hebben te vertrekken. Honderden raadsleden en wethouders hebben zich ongelooflijk ingezet voor het gedachtegoed van de PvdA en jullie hebben dit door deelname aan dit kabinet verkwanseld.
De kiezer heeft het allemaal niet door,
met andere woorden, jullie zijn zo arrogant dat de kiezer gediskwalificieerd wordt. Salonheren!
Peter Hilhorst in Amsterdam treedt voor jullie onnozelheid af.
Een schande, dat jullie dit niet oppakken door zelf af te treden.
Gelukkig pikt de samenleving niet dat de PvdA arbeidsgehandicapten pakt, huurders onmogelijk hoge huren oplegt en ga zo maar door.
Denk na en stel een daad!
De kiezer zal dit ongelooflijk waarderen.

Groet
Co van Schaik
wethouder PvdA gemeente Terneuzen.”

293582_980

Foto 1: Diederik Samsom met roze rozen in Utrecht op campagne voor de lokale verkiezingen, maart 2014. Credits: Novum/Jean-Pierre Geusens en ANP/Marcel van Hoorn.

Foto 2: Staatssecretaris Jetta Klijnsma (midden) met PvdA’ers in Terneuzen op campagne met roze rozen, 2014. Uiterst links Co van Schaik.

Wacht PvdA een opmars van ongenoegen vanuit de marge?

with 5 comments

pzc2

Berichten uit Zeeuws-Vlaanderen die me opvielen. Ik was er afgelopen week. Dat land onder de Westerschelde dat overeenstemt met het Belgische Vlaanderen. Hoewel de verschillen aanzienlijk blijven. Tommy Wieringa wist voor de VPRO de ziel van de streek niet te doorgronden. Dat land waar de afstand tot de randstad gevoeld en gekoesterd wordt. Mentaal en bestuurlijk. Met een dubbelheid van slachtofferschap en zelfbeschikking die voortdurend in elkaar overlopen. Als eb en vloed. En daarom niet te onderscheiden zijn. Wederzijds onbegrip tussen de streek en ‘de overkant‘ vindt in de Hedwigepolder een hedendaagse focus.

Het rommelt daar in de Zeeuws-Vlaamse PvdA. Raadsleden, statenleden en wethouders van de partij houden het voor gezien. Ze zijn niet langer aan een lijntje te houden. De Terneuzense PvdA-wethouder Co van Schaik die sinds 1978 de langstzittende politieke bestuurder van Nederland is heeft aangekondigd niet meer terug te komen na de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014. Het komt als een verrassing. Van Schaik verklaart z’n vervroegd terugtreden: ‘Ik heb het op zijn zachtste gezegd wel een beetje gehad met die club in Amsterdam. De PvdA vervreemdt volledig van zijn laatste kiezers met dit kabinetsbeleid. Onvoorstelbaar en niemand doet daar iets tegen…‘ En de Terneuzense PvdA-fractieleider Gijs van den Berg stopt er ook mee: ‘Ik trek me terug uit de actieve politiek, omdat ik het kabinetsbeleid ook voor mezelf niet meer uitgelegd krijg‘.

Het is niet makkelijk om dit ongenoegen in de marge te duiden. Is het de uitruil van sociaal-democratische verworvendheden? Is het de partijdiscipline van Jacqueline Kalk van PvdA’s Lokaal Bestuur dat deze kaderleden dwarszit? Is het de aanschaf van de JSF waaraan de PvdA een meerderheid geeft? Zijn het de baantjesjagers die de partij domineren? Zijn het de wegzakkende economie en de belastingverhogingen? Zijn het de slechte peilingen voor de PvdA? Is het de samenwerking met de visieloze VVD’er Mark Rutte? Het ongenoegen voor Van Schaik en Van den Berg zit ‘m in het kabinetsbeleid. De PvdA wordt als bijwagen van de VVD gezien, en de PvdA-leiders als opportunisten die onder verloochening van hun principes aan het pluche blijven plakken.

Vraag is of het opstappen van de Zeeuws-Vlaamse PvdA’ers met een lange staat van dienst een teken aan de wand voor de partij is of een incident. Breidt een inktvlek zich vanuit alle marges uit tot aan het partijkantoor in Amsterdam? Sociaal-democraten kennen een traditie van meningsverschillen die zich uit in een interne strijd. Ondanks succesvolle kamerverkiezingen en kabinetsdeelname is de PvdA nog steeds tot op het bot verdeeld. Hervormingen zijn op een laag pitje gezet. De sociaal-democratie heeft nog steeds geen antwoord op de belangrijkste vragen van deze tijd. In de marge houden lokale bestuurders die de partij maken het voor gezien. In het machtscentrum van de partij wordt siberisch ontkend dat er een probleem is. De macht trekt.

Foto: Schermafbeelding van PZC van 10-11 september 2013.

PvdA’er Samsom voor harde aanpak Marokkaanse jongeren

with 35 comments

Is kamerlid Diederik Samsom het nou wel of niet eens met Geert Wilders? Samsom is al een jaar straatcoach voor 10 tot 12 uur in de week in Amsterdam. Reden voor zijn bijbaan zijn de verloren verkiezingen en de onmacht van de PvdA om over veiligheid en etniciteit met een geloofwaardig verhaal te komen. Samsom zat zichzelf in de weg. In de NRC geeft-ie een tussenbalans. Die valt niet positief uit voor zowel de PvdA als de cultureel zwakke Nederlands-Marokkaanse gemeenschap.

Volgens Samsom hebben Marokkaanse ettertjes een etnisch monopolie op straatoverlast: Die onveiligheid culmineert in een paar iconen, en een daarvan is die van Marokkaanse jongens. En dat is niet omdat Geert Wilders altijd op die trom slaat. Uiteindelijk is het hele integratieverhaal van niet-handenschuddende imams via een merkwaardige hordenloop bij straatoverlast terechtgekomen. En het zijn vooral Marokkaanse jongens.

Samsom merkt op dat de overlast meer met cultuur dan met de islam te maken heeft. Dat laatste beweert Wilders wel. Maar Fortuyn en Wilders hebben als eersten de overlast benoemd die door de PvdA jarenlang werd vergoeilijkt. Samsom wijst erop dat de rechtsstaat te weinig middelen heeft om in te grijpen: Je moet voorkomen dat ze bij justitie komen, want dan moeten er een psycholoog en advocaat bij. Of een hulpverlener. De telefoonschuld wordt gesaneerd, een cursus gebrekkig concentratievermogen. En dan gebeurt er met die jongens niets meer. 

Helpt het late inzicht van Samsom? Binnen de PvdA is-ie als strateeg invloedrijk en neemt een middenpositie in tussen realisten en fundamentalisten. Maar de fundamentalisten zijn sterk. Goed dat Samsom erop wijst dat pappen en nathouden met soft welzijnswerk niet helpt. Zelfs geldverspilling is. Er zijn rigoureuze middelen nodig om het vertrouwen in de samenleving te herstellen. Het signaal dat wethouder Achmed Baadoud (PvdA) van Amsterdam Nieuw-West geeft over strafcampussen voor straatboefjes wijst in dezelfde richting. Intussen schuiven Marokkaanse jongeren steeds meer op naar de criminaliteit.

Foto: Nederlands-Marokkaanse hangjongeren

Is Job Cohen de vernieuwer van de PvdA?

with 37 comments

Binnen de PvdA woedt een stille strijd tussen fundamentalisten en realisten. Onder de laatsten kunnen Eberhard van der Laan, Paul Scheffer, René Cuperus, Jonge Socialisten als Mohammed Mohandis, Arne Mosselman, Jelle Menges, Sharon Dijksma en de zogenaamde liefdevollen als Eddy Terstall en Marcel Duyvestijn worden verstaan. Evenals Monika Sie Dhian Ho van de Wiardi Beckman Stichting. Maar ook Wouter Bos, die niet zo’n beetje door zijn eigen partij werd tegengewerkt volgens Terstall.

Jelle Menges ergert zich in een interview in het ledenblad van de PvdA Rood aan de PvdA’ers die zich achter oudlinkse ideeën schaarden: Vooral die types als Hedy d’Ancona. Vroeger hardcore feministen. Ze verbrandde bh’s, vond het huwelijk een vorm van onderdrukking en provoceerde meer dan Ayaan Hirsi Ali ooit deed. Alles voor de vrouwenrechten. Dat wil zeggen: toen. Nu zien deze feministen de burka bijvoorbeeld ineens als een vorm van voor jezelf opkomen. Ze praten alles goed, als het om de islam gaat. Provoceren is uit den boze. Veel PvdA’ers zagen allochtonen als troetelkinderen, die je moest aaien en paaien. Ze zagen de nieuwkomers niet als volwaardige mensen. De ergernis van Menges tekent de culturele kloof die dwars door de PvdA loopt.
 
Volgens René Cuperus staat Nederland voor drie vuurproeven: de uitweg uit de financiële crisis, het antwoord op het politieke onbehagen en herstel en rehabilitatie van het publieke ethos van overheid en publieke sector. Daarbij komt voor de PvdA de crisis die alle sociaal-democratische partijen treft. Cuperus citeert onderzoekers Vander Weyden en Abts: In heel West-Europa zijn de sociaaldemocratische partijen niet langer de massapartijen en arbeiderspartijen van weleer. (..) Het gevolg was dat nogal wat sociaaldemocratische partijen een deel van hun vroegere kernelectoraat zijn verloren: enerzijds is de steun van de verburgerlijkte arbeidersklasse minder evident aangezien hun stem minder door de tegenstelling arbeid versus kapitaal wordt gestuurd; anderzijds zoeken nogal wat achterblijvende arbeiders en laaggeschoolden hun toevlucht tot populistische partijen die wel een inhoudelijk antwoord bieden op hun gevoelens van machteloosheid, angst en achterstelling. (..) Links is meer en meer losgescheurd van de wereld van de arbeid en de vakbeweging en de klassieke arbeiderspartij is geëvolueerd naar een links-progressieve partij die geleid wordt door een nieuwe middenklasse van hooggeschoolden die nieuwe thematische en ideologische accenten legt in de linkse ideologie. (..) Deze evoluties plaatsen de sociaaldemocratie in een ideologische spreidstand en in een electorale paradox: ofwel houdt men vast aan de klassieke idee van de klassenstrijd en staatsinmenging met het risico te weinig tegemoet te komen aan de gevoeligheden en grieven van de nieuwe middenklasse, ofwel gaat het meer in de richting van een progressief vertoog van kansengelijkheid en vrijemarktwerking met het gevaar de traditionele van arbeiders en kwetsbare groepen al te zeer tegen de borst te stuiten.
 
Kan de PvdA een nieuwe start maken? Daartoe dient nog veel werk verricht te worden. De uitweg uit de impasse zal van de realisten moeten komen. Als enigen kunnen ze een passende politieke filosofie ontwikkelen. Maar hun positie binnen de PvdA is slecht. Het zal van de kracht van hun argumenten moeten komen. Da’s een wankele basis. Inhoudelijke sterkte is niet altijd voldoende zoals de kritiek op de afgewezen integratienota aantoonde die uiteindelijk afgeschoten werd. Zolang de fundamentalisten op sleutelposities zitten zal de impasse binnen de PvdA voortduren. In de coulissen wordt de wederopleving voorbereid. Vergeefs of niet?

Foto: De PvdA-coryfeeën Wouter Bos, Wim Kok, Job Cohen, Hedy d’Ancona en Jan Pronk bij de Dag van de Arbeid in mei 2011, tevens het 65-jarig bestaan van de partij. Foto Hollandse Hoogte