George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Culture tradities

Sinterklaasfeest moet veranderen om te kunnen blijven bestaan

with 5 comments

Ik heb een witte huid, blauwe ogen en ooit blond haar. Het debat over Zwarte Piet zie ik van een afstand aan. Goed kan ik me indenken dat mensen met een gekleurde huid zich verbazen of zelfs ergeren aan elementen van het Sinterklaasfeest. Zoals Zwarte Piet die een knecht van de witte Sinterklaas is. De volkse traditie van het kinderfeest die ooit in de 19 de eeuw uitgevonden is kan best aangepast worden aan de nieuwe tijd. Als het Sinterklaasfeest niet wil verdwijnen, moet het meegaan met de eigen tijd. Op hoofdlijnen. Verwijzingen naar slavernij of kolonialisme zijn niet nodig om de stereotypering af te wijzen. Ze verwarren juist het debat omdat het een nieuwe politieke agenda van anti-(neo)kolonialisme optuigt. Maar daar gaat het helemaal niet om.

In dit debat in DWDD valt de belerende toon van NTR-directeur Paul Römer op. Hij reduceert de tegenstanders van Zwarte Piet tot mensen die geëmotioneerd zijn. Zodat hun argumenten er niet meer toe doen. Uiteraard toont-ie dat-ie begrip toont. Het onbegrip, de hooghartigheid en de botheid van Römer zijn te veel voor een neutrale toeschouwer. Hij begrijp z’n eigen racisme niet. Van de andere kant is het een brug te ver dat onder verantwoordelijkheid van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten een VN-commissie zich over de vraag buigt of Zwarte Piet het gevolg van blank racisme is, zoals NRC meldt. Dat mobiliseert de tegenkrachten. De Nederlandse samenleving in alle breedte kan dit goed zelf oplossen in een discussie over het Sinterklaasfeest.

In de tijd van Shakespeare speelden mannen de vrouwenrollen. En Othello, de Moor van Venetië werd in de toneelgeschiedenis doorgaans door witte acteurs gespeeld. En wat te denken van de Black Minstrel Shows en de Blackfaces? Maar nu kan en hoeft dat allemaal niet meer. Het Sinterklaasfeest is ook niet zozeer racistisch, maar eerder het bezinksel van een oude tijd. Dat kan best aangepast worden door vernieuwing van de traditie.

Annex - Welles, Orson (Othello)_NRFPT_01

Foto: Orson Welles als Othello, 1952.

Sinterklaas is racistisch. Geeuw. Satire met zwarte schijn

with 4 comments

Zo simpel is het: Sinterklaas is racistisch. Niet moeilijk over doen. Elk jaar kunnen we het zeggen. Of niet.

sche039stni01ill07

Foto: Jan Schenkman, St. Nicolaas en zijn knecht: Op de Schoorsteen. 1850.

Written by George Knight

15 oktober 2013 at 23:39

Akkari: Ik zat fout met veroordeling Mohammed-cartoons

with 3 comments

24014_600

Weet u nog wie Ahmad Akkari is? Hij is de Deense moslimleider die namens een groep Deense imams in 2005 en 2006 de leiding nam tegen de publicatie van Mohammed-cartoons door de Deense krant Jyllands-Posten. Hij reisde met dat verhaal ook naar het Midden-Oosten om het verzet tegen de cartoons kracht bij te zetten. Nu is-ie terug in de publiciteit met een tegenovergestelde boodschap. Hij betuigt spijt over zijn eerdere actie van zeven jaar geleden. Hij verklaart dat de krant het recht heeft om cartoons over Mohammed te publiceren.

Akkari geeft nu toe dat-ie volledig fout zat, maar verklaart dat door zijn fascinatie voor de islamitische mentaliteit waardoor-ie het overzicht verloor: ‘At that time, I was so fascinated with this logical force in the Islamic mindset that I could not see the greater picture. I was convinced it was a fight for my faith, Islam‘. Hij zegt al tijdens zijn reis tot inzicht te zijn gekomen omdat-ie zag wat voor een onderdrukkende mentaliteit de moslimleiders hadden die hij ontmoette.  Hij verhuisde naar Groenland en kwam daar tot inzicht.

Bijzonder is dat Akkari zijn verontschuldiging heeft aangeboden aan cartoonist Kurt Westergaard die door moslims meermalen met de dood is bedreigd. Westergaard vindt Akkari geloofwaardig. Hij ziet er een bekering van islamist tot humanist in. Intussen volgen de andere Deense imams Akkari niet. Ze vinden het nog steeds verkeerd om cartoons van Mohammed te publiceren. En de bekering van Akkari? Die doen ze af als iemand die de aandacht zoekt. Moslims sluiten met hun gevoel voor humor niet aan bij het Westen.

Foto: Patrick Chapatte, Cartoon War, 2006

Charlie Hebdo publiceert album over het leven van Mohammed

with 2 comments

couv-mahomet_2_

De samenvatting van het album van het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo over Mohammed begint met dezelfde vraag die Bassem Youssef (‘de Egyptische Jon Stewart’) ook stelt. Namelijk wie mag bepalen wie een moslim is. Wie is de eigenaar van Mohammed, ofwel ‘À qui appartient Mahomet?‘ Geen onredelijke vraag aan een islamitische wereld waar radicalen door demagogie en intimidatie het antwoord menen te kunnen claimen op de vraag wie wel of niet een goede moslim is. Velen gaan bangelijk mee in die retoriek. Niet Bassem Youssef die de bal terugkaatst door radicale sjeiks niet langer als representant van de islam te beschouwen.

Charlie Hebdo leidt evenmin aan koudwatervrees om zich ferm tegen de claim van de radicalen uit te spreken. Over een onderwerp dat niemand bezit: ‘On peut caricaturer Mahomet comme on caricature Jésus, Napoléon ou Zorro‘. Dus de karikatuur van Mohammed is evengoed toegestaan als die van Jezus, Napoleon of Zorro.

Charlie Hebdo trok de laatste jaren vaker de internationale aandacht. In november 2011 kwam het wegens een ‘Charia'(Sharia)-nummer met Mohammed als gastredacteur onder vuur te liggen door een aanslag op de kantoren. Toen bleek al dat het samengaan van islam en humor niet door iedereen begrepen werd. Als antwoord op de Innocence of Muslim-film werd in september 2012 Mohammed als filmster geportretteerd. Met een naakte Mohammed als parodie op de film Le Mépris van Jean-Luc Godard. De Franse minister Laurent Fabius van Buitenlandse Zaken (socialist) zag er een onnodige provocatie in. Volgens critici een laffe reactie.

Het album hors-série is bedoeld om te informeren over het ontstaan van de islam waarover zo weinig bekend is. Islamitische kroniekschrijvers worden nauwgezet gevolgd, ook omdat de Fransen bijster weinig weten over de achtergronden van de tweede godsdienst van het land. Wat de vraag oproept waarom de islam zichzelf niet wetenschappelijk doorlicht. Dat alles zonder toevoeging van humor, ‘Sans aucun humour ajouté‘. Alsof het biologisch voedsel betreft. Zo’n terzijde kan men bij een satirisch blad gerust met een korreltje zout nemen.

Zoals gebruikelijk als het om islamkritiek gaat barst de kritiek van alle kanten los. Waarbij nuttige idioten zich bij de professionele belangenbehartigers van de islam voegen. Secretaris-generaal Ekmeleddin Ihsanoglu van de Organisatie van Islamitische Samenwerking (OIS) zegt in een verklaring dat de publicatie tegen de normen van verantwoorde journalistiek ingaat en dat de meningsuiting wordt misbruikt. Hij ziet in de publicatie zelfs aanzetten tot haat, en roept de Franse regering op tot ‘passende’ maatregelen. Zijn beschuldiging dat Charlie Hebdo de mensenrechten schendt klinkt onaannemelijk uit de mond van een vertegenwoordiger van een regio waar censuur eerder regel dan uitzondering is. De dubbele standaard van de OIS doet pijn aan de ogen.

Nog pijnlijker zijn goedpratende journalisten die nooit volmondig voor de vrijheid van meningsuiting zonder beperkingen gaan, maar deze inperken met hun gedachten over verantwoordelijkheid, fatsoen of dialoog. En zo hun collega’s afvallen en de radicale moslims bijvallen. Didier Houth van L’Express maakt het bont en ziet in de publicatie een provocatie en een middel om geld te verdienen. Hij schuift Charlie Hebdo het standpunt in de schoenen dat islam en democratie niet samengaan en dat een journalist daar niets over te zeggen heeft. Da’s aan de politiek om over te oordelen. Hoe kan iemand met zo’n beperkte opvatting van de meningsuiting en de journalistiek zich in hemelsnaam journalist noemen? Wat een nuttige idioot, zo’n Didier Houth.

torah-7

Foto 1: Omslag van het door Charlie Hebdo uitgegeven album La vie de Mahomet (Het leven van Mohammed) – 1ste deel – Les débuts d’un prophète ( Het debuut van een profeet). 

Foto 2: Cartoon door Chab voor Charlie Hebdo: Luisterend naar de profeten die namens God spreken; Chab: ‘U hebt 5 minuten‘ – Jezus: ‘Ik ben de zoon van God, en als zodanig wil ik je vertellen dat …‘ – Mohammed: ‘Luister niet naar die verliezer! Ik ben de boodschapper van God en ..

Humoristische tekeningen zonder humor in de islam

with 8 comments

Het Egyptische Al Ahram zegt dat de koptische leraar Bishoy Kamel is gearresteerd. Cartoons op zijn Facebook pagina zouden het islamitische geloof, de profeet Mohammed en president Mursi belasteren. Kamel wordt vier dagen vastgehouden in afwachting van onderzoek. Hij beweert niet verantwoordelijk te zijn voor de inhoud van de pagina omdat die afgelopen zaterdag zou zijn gehackt. Betreffende cartoons zijn op internet niet terug te vinden. Typerend als het over de islam gaat. Altijd een debat zonder primaire bron, maar met veel ruis.

Cartoons liggen gevoelig in de islamitische wereld, zoals de Marokkaanse cartonist Khalid Gueddar of de Egyptische zakenman Naguib Sawiris ondervonden. Tolerantie en rechtszekerheid staan er onder druk omdat islamitische hardliners in de zwakke islamstaten aan de winnende hand zijn. Ze kapen die falende staten.

Ook in de westerse wereld proberen moslims andersdenkenden hun wil op te leggen. Met voorbijgaan aan de pluriformiteit en onder het mom van ‘fatsoen‘ of ‘respect‘ eisen ze dan met veel misbaar een ingreep die neerkomt op de inperking van de meningsuiting. Zoals de Deense cartoonist Kurt Westergaard ondervond die ternauwernood ontkwam aan een dodelijke aanslag. Of het Franse tijdschrift Charlie Hebdo dat haar kantoor door een brandbom vernietigd zag omdat het een sharia-nummer uitbracht. Het lijkt de moslims te ontbreken aan gevoel voor humor dat aansluit bij het Westen. Zoals westerse toeschouwers niets begrijpen van de islam.

Foto: Adam Zyglis, Blasphemous

Islam en humor leiden tot brand bij Charlie Hebdo

with 8 comments

De aanslag tegen het Franse satirische blad Charlie Hebdo veronderstelt opnieuw dat er moslims zonder gevoel voor humor zijn. Een brandbom heeft de kantoren vernietigd. Maar er zijn nog geen daders gepakt. Er waren wel diverse bedreigingen ontvangen. En dat juist bij verschijning van een nummer dat eenmalig was omgedoopt tot Charia (=Sharia) Hebdo en Mohammed als gastredacteur vroeg. De profeet stemde graag toe.

Een uitgelezen kans dus om de islam en humor met elkaar te verbinden. Maar de combinatie leidt tot brand. Zoals religie en humor doorgaans niet samengaan. Terwijl een cartoon in het nummer van Mohammed met een rode feestneus nog zo zegt dat ze wel verenigbaar zijn: ‘Oui, l’islam est compatible avec l’humour’. 

In Nederland komen Sinterklaas en kerstmis er weer aan. Dat worden weer moeilijke tijden voor moslims zonder humor. Zo stuurt de Projectgroep Moslims in Dialoog elk jaar weer dezelfde tekst rond die moslims waarschuwt om feesten van andersdenkenden niet mee te vieren of te respecteren. Het hoort bij de pluriforme samenleving waar de meest uiteenlopende vormen van humor samenkomen. Of elkaar midscheeps rammen.

Charlie Hebdo heeft een linkse signatuur en neemt islamisten graag de maat. Met deze islamkritiek doet het wat gevestigde media nalaten. Maar het blad richt de pijlen vaker op katholieke fundamentalisten. Die hebben vermoedelijk meer gevoel voor humor. Of minder Molotov-coctails. Het Sharia Hebdo-nummer verschijnt vandaag volgens plan. In zijn gastcolumn besteedt Mohammed aandacht aan de verkiezingen in Tunesië waar volgens hem de grootste winnaar Ennahda niet de democratie maar de sharia in zal voeren. Dat u het weet.

Foto: Omslag van ‘Charlie Hebdo’ van 2 november 2011 met de tekst ‘100 coups de fouet si vous n’êtes pas morts de rire! ofwel ‘honderd zweepslagen als je je niet dood lacht!’

Wilders bedient eigen doelgroep zoals de anderen

with one comment

Nieuwkomers moeten dubbel uitleggen wat ze willen. Zoals immigranten of partijen die toetreden tot samenleving of politiek systeem. Wat ligt er ten grondslag aan de maatschappijvisie van Fortuyn, Verdonk of Wilders? Is dat een politiek programma of een gat in de markt? En doet het ertoe of het om authentiek gedachtengoed of opportunisme gaat? Laten we ons concentreren op de PVV. De anderen zijn geschiedenis.

Opportunisme is het ergens bij aanhaken. Een consequent wereldbeeld ontbreekt bij Wilders, hoewel zijn opstelling een idealistisch tintje heeft met de strijd tegen de islam. Dat varieert. Als het uitkomt zet Wilders de aandacht voor de islam op een lager pitje en draait de gasvlam onder Griekenland, kunst, nationalisme en koningshuis wat hoger. Juist PVV’s heksenjacht op onze nationale cultuur geeft de tegenstrijdigheid aan.

Idealisme ontbreekt niet bij Wilders. Zijn programma is echter fragmentarisch. Een linkse sociale paragraaf sluit aan op een rechtse integratie paragraaf. Populisme is het opzoeken van de doelgroep. Dat doen alle partijen. Gemeenschappelijke noemer van de PVV is bescherming tegen het globalisme. Compassie wordt gereserveerd voor de eigen doelgroep.

Andere partijen doen hetzelfde, maar werken verhullender. Ze hebben een langere geschiedenis en weten hun bedoelingen beter te verbergen. Maar uiteindelijk verschillen ze in werking weinig van de PVV. De politiek kent over de hele breedte overeenkomstige mechanismen. Politieke partijen blokkeren steevast elke wijziging die raakt aan hun eigen macht. Begrijpelijk, maar geen ontwikkeling die toetreders en nieuwkomers dient.

Foto: Rijksmuseum, Amsterdam, 1890-1900.

Islamdebat op verkeerde weg

with 8 comments

VVD-ideoloog en bedrijfsbestuurder Ben Verwaayen stelt in een NRC-interview dat de hype over de islam voorbij is. Hij zegt dat Nederland geen anti-islam-land is en dat er de afgelopen jaren zoveel over gesproken is dat het een beetje uitgepieterd zou zijn. Wilders liet daarop weten het met hem oneens te zijn. De VVD-er vergeet ook dat moslims zelf nog niet hebben gesproken. Maar toch is een einde aan het islamdebat gewenst.

Wilders en de islam zijn verschillend, maar hebben meer gemeen dan ze toegeven Er is vaker op gewezen. Ze opereren identiek en ontmoeten elkaar bij het integratiedebat. Ze voelen zich tekortgedaan en beschuldigen elkaar ervan de rechtsstaat en de democratie in gevaar te brengen, waarbij Wilders claimt deze te redden. Daarover verschillen de meningen. Deze strijd splijt de samenleving. En alternatieven blijven buiten beeld.

Wilders heeft een politiek programma. Hoe geloofwaardiger hij het vertelt, des te meer steun krijgt-ie. Een politicus mobiliseert mensen op weg naar de macht. Maar welbeschouwd kan-ie in zijn voorschot op de toekomst geen gelijk aantonen. Evenmin kan de islam dat omdat het per definitie op een visioen gebouwd is.

De ontsporing heeft te maken met het ontbreken van matiging. Het uitglijden ontstaat als men de ander geen plek gunt. Indien men bereid is de ander te accepteren, respecteert men de vrije wil van het individu. In pluriformiteit waar meningen samenkomen kan diversiteit leven. Iemand die dat in woord en daad volmondig accepteert is in de kern gematigd. Daarnaast kan-ie zich laten inspireren door een hogere of diepere macht.

Complicatie ontstaat als een religie of levensovertuiging de pluriformiteit gebruikt om haar recht te halen, maar niet haar plicht te leveren. Het zet zich af tegen andersdenkenden en gunt deze niet de ruimte die het voor zichzelf opeist. Indien zo’n religie of levensovertuiging een bedreiging van de open samenleving wordt, kan een juridische weg gevolgd worden om het buiten de orde te plaatsen. In praktijk gaat dat moeizaam.

Om me heen zie ik gematigde moslims, maar nauwelijks gematigde islam. Naar mijn idee beperkt groepsdruk moslims. Ook kan ik niet rijmen dat de politiek zoveel moeite heeft om onderdrukking van moslimvrouwen en homosexuelen zakelijk aan de kaak te stellen. Waarbij het begrijpelijk is dat moslims die zich buiten de orde geplaatst voelen wat anders aan hun hoofd hebben dan zorgen over vermeend onrecht binnen de islam.

Merkwaardig blijft dat een meerderheid zich deze splijtzwam laat opdringen. Ook ruim opgevat zijn er niet meer dan 2,5 miljoen betrokkenen. Is het geen tijd om zowel Wilders als de Nederlandse islam mentaal de rug toe te keren? We zullen hun bestaan niet ontkennen, hun plek is gegarandeerd, maar hun onevenwichtigheid en claims op de toekomst helpen ons niet verder. Wanneer maken realisten zich los van het islamdebat?

Foto: Verkeer, Amsterdam, na 1956

Grenzen aan het multiculturalisme: Kunnen we hierover praten?

with 10 comments

De in Londen wonende Australische choreograaf en theatermaker Lloyd Newson’s heeft een documentair-achtig dansstuk gemaakt dat vragen stelt over de multiculturele samenleving. Waar eindigt de bescherming van culturele tradities en begint de verdediging van mensenrechten? Ofwel, zijn mensenrechten absoluut?

Volgens een verslag van SBS WorldNews is het politieke stuk Can We Talk About This? gebaseerd op interviews met onder andere Salman Rushdie, Christopher Hitchens and Ayaan Hirsi Ali. Na de Australische wereldpremière komt het stuk ook naar Europa.

Dit is de relevantie van cultuur waarop staatssecretaris Zijlstra waarschijnlijk zit te wachten. Lloyd Newson stelt de Westerse tolerantie voor intolerantie door islamisten aan de orde. Hij ziet de achterstelling van vrouwen en kinderen binnen de islam uitgelegd als een culturele praktijk. Newson stelt hier mensenrechten tegenover die voor iedereen behoren te gelden. Hij valt trouwens niet de islam als zodanig aan, maar alleen deze praktijk. Hij pleit aan de ontvangende kant ook voor tolerantie.

Newson gaat voor een uitruil van rechten en plichten. Want de claim op eigen mensenrechten door moslims in Westerse samenlevingen kan niet leiden tot afwijzing door dezelfden van rechten voor homosexuelen of vrouwen. Hopelijk komt dit stuk naar Nederland en kan het dienen om het maatschappelijk debat over dit onderwerp op een hoger plan te brengen. Want scheefgroei en onrecht die Lloyd Newson aan de orde stelt bestaan ook hier en worden onvoldoende aangepakt. Het is een schande dat ingezetenen om culturele redenen door de eigen groep en met medeweten van de overheden afgesneden worden van mensenrechten.

Moslims kiezen voor eigen apartheid

with 19 comments

Is een advies aan moslims door moslims over het vermijden van niet-islamitische feesten vermakelijk, saai, zielig of sikkeneurig? Zelfgekozen apartheid is het zeker. Een tegendeel van integratie. Het schijnt dat de Projectgroep Moslims in Dialoog al enkele jaren dezelfde tekst rond Sinterklaas, Kerstmis en Valentijnsdag verstuurt:

Wat houdt het vermijden van niet-islamitische feesten in de praktijk in?
1. Wegblijven van hun vieringen, dus het vermijden van plaatsen waar ze hun feestelijkheden houden en het vermijden dat je in hun feestelijkheden terecht komt, zoals bijvoorbeeld kerstmis en nieuwjaarsborrels, verjaardagsfeesten, st. maarten, sinterklaas, 1 aprilgrappen, allerlei jubilea, etc.
2. Vermijden om zelf zaken te doen, die te maken hebben met deze vieringen van de niet-moslims, zoals het in huis halen van een kerstboom, je kinderen mee laten doen met st. maarten of sinterklaas, verjaardagen vieren in je familiekring, vuurwerk afsteken op nieuwjaarsdag etc.
3. Vermijden om de niet-moslims te feliciteren met hun vieringen. Hoe kunnen we ze feliciteren met het feit dat ze ongehoorzaam zijn aan Allaah (subhanahu wa ta’ala)? Uitingen zoals prettige verjaardag, gelukkige feestdagen, gelukkig nieuwjaar, zijn ongepast. Het enige geluk is immers te vinden in imaan, waar geloof! Een moslim mag dus iemand niet feliciteren met het begaan van zonden en ongehoorzaamheid aan Allaah (subhanahu wa ta’ala)!
4. We moeten ook niet van onze eigen feesten imitaties maken van de feesten van de niet-moslims, dus dezelfde dingen doen die zij doen met hun feesten. Sowieso zullen veel van deze zaken verboden zijn.

Wat naast het wij/zij-denken en de grote kennis van de Nederlandse feestcultuur opvalt is het volkomen gebrek aan humor en de onhaalbaarheid van de missie van Moslims in Dialoog. Hoe kan iemand op straffe van maatschappelijke isolatie vermijden de dupe van een 1 april-grap te worden? Het oogt verwarrend om een groepering die zegt in dialoog te zijn zich maatschappelijk zo te zien afzonderen in zelfgekozen apartheid.

De laatste zin valt moeilijk te duiden en klinkt onheilspellend: Sowieso zullen veel van deze zaken verboden zijn. Verwijst dit naar de eindstrijd? Het valt te hopen dat moslims die zo zwaar op de hand zijn op gepaste wijze hun overwinnig kunnen vieren. In die dialoog valt te hopen dat aan Allaah meer gevoel voor harmonie toegedicht wordt dan deze ongetwijfeld kleine groep sikkeneurige moslims doet vermoeden.

De oproep bevestigt mijn visie op religie, namelijk dat het humor niet bevordert. Tevens mijn grootste bezwaar ertegen. Terwijl het stenigen van vrouwen, het vervolgen van homosexuelen, het verketteren van afvalligen en het buiten de orde plaatsen van andersdenkenden vanuit de logica van gelovigen goed te begrijpen valt, is het onbegrijpelijk dat ze zich daarnaast ook levensplezier ontzeggen. Of dit zou het stenigen, vervolgen, verketteren en buiten de orde plaatsen van andersdenkenden moeten zijn.

Als religie zich niet met mijn leven bemoeit, dan ga ik ermee akkoord. Maar juist daar schort het aan. Al sinds 20 januari 2009 ligt er een door een kamermeerderheid aangenomen motie Van der Ham om artikel 147, de wet op de smalende godslastering te schrappen. Door obstructie van de religieuze politiek is het nog niet tot daadwerkelijke afschaffing gekomen. Ons allen past daarom geen feest of felicitatie.

Foto: Cartoon Zapiro, 21 mei 2010

%d bloggers liken dit: