George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Commercialisering

Waarom presenteren publieke omroepen herhalingen van tv-programma’s als nieuw? Voorbeeld: ‘Apocalyps’ op Canvas

leave a comment »

Reactie op de FB-pagina van Canvas, het tweede net van de Vlaamse publieke omroep. Een programmareeks over de Eerste Wereldoorlog wordt in de eigen publiciteit als nieuw gepresenteerd, terwijl het een herhaling is. Maar dat wordt verzwegen. Waarom wordt niet gezegd dat het een herhaling betreft? Wat is er aan de hand met de informatievoorziening van de publieke omroep? Dit roept de vraag op wat hiervoor de reden is:

Waarom wordt in de publiciteit van de VRT niet gezegd dat dit een herhaling is van een serie die eerder door de VRT werd uitgezonden? Waarom wordt in de publiciteit van de VRT niet gezegd dat dit een herhaling is van een serie die eerder door de VRT werd uitgezonden? Onder meer in 2016.

Ziet de publieke omroep het niet meer als haar taak om het publiek goed te informeren over de achtergrond van de uitzendingen? Hier hoort ook bij dat men aangeeft of het wel of niet een herhaling betreft. Men kan er alleen maar naar gissen waarom niet gezegd wordt dat de serie Apocalyps een herhaling is.

De VRT is niet de enige omroep die geen duidelijkheid geeft over het feit of een programma een herhaling betreft. Nederlandse omroeporganisaties doen hetzelfde. Tot voor enkele jaren terug was dat anders, dan werd in de programmagidsen of op de online informatie van de omroepen nadrukkelijk aangegeven of het een herhaling betrof. Nu gebeurt dat niet meer. Dat is een opmerkelijke verandering.

Een verklaring lijkt te zijn dat door de bezuinigingen de publieke omroepen zich gedwongen zien steeds meer programma’s of series te herhalen. De publieke omroep die zich hiervoor schaamt veegt dat onder het tapijt door het vermelden dat het een herhaling betreft achterwege te laten. Daarnaast zijn er zenders zoals BBC First waar programma’s van de hoofdnetten een tweede leven krijgen. Met als gevolg dat een bepaald programma binnen een jaar tientallen keren herhaald wordt.

Ook kan het zijn dat de omroepen erop speculeren dat de kijkers door het toegenomen, overdadige aanbod toch niet meer kunnen bijbenen of het een herhaling betreft. De kijkers zien door de bomen toch het bos niet meer. Ze worden aan zichzelf overgelaten en moeten zelf maar een orde aanbrengen in de brij aan informatie. Vooral voor oudere kijkers die niet met internet en nieuwe media zijn meegegroeid is dat een onmogelijke opgave.

Daarnaast neemt het lineair televisiekijken af en stellen kijkers hun eigen programmering samen door een mix van de actualiteit van de lineaire televisie, On Demand-programma’s, Netflix-achtige netten en doelgroepgerichte Narrowcasting. De publieke omroep concentreert zich op nieuws- en sportprogramma’s en een enkele prestigieuze dramaserie waarmee het zich profileert die in real time worden uitgezonden en schrijft de rest van de programmering af als vulling en minder belangrijk. In deze laatste categorie worden de herhalingen weggemoffeld, zodat deze programma’s optimaal kunnen worden uitgemolken voorzover de rechten dat toestaan zonder dat de kijker daar veel zicht op heeft.

Zo wordt de herhaling van een programma minder ongebruikelijk dan het tot voor enkele jaren geleden was. Toen werden herhalingen geprogrammeerd in de televisieluwe zomer. Een periode met lagere kijkcijfers en programma’s die niet ingezet werden voor de strijd om de gunst van de kijker met concurrerende omroepen. Nu worden de herhalingen ook geprogrammeerd in de belangrijkste periode, zoals het voorbeeld van Apocalyps laat zien.

Het effect van de vele herhalingen die niet meer als herhaling worden aangekondigd kan averechts werken. Na enkele teleurstellingen over een programma dat als gloednieuw wordt gepresenteerd maar dat bij nader inzien niet lijkt te zijn, kan een kijker het vertrouwen in de informatievoorziening van de publieke omroep verliezen. Alleen de Alzheimer-patiënt geniet van elk oude programma weer als nieuw. Maar de doorsneekijker weet niet meer of een programma of een jaargang van een serie eerder uitgezonden is en wordt zo onvoldoende geïnformeerd. Zo bereikt de publieke omroep het omgekeerde van wat het beoogt. De kijkcijfers nemen verder af. En de identificatie met de publiek omroep verschrompelt.

Eerlijk duurt het langst. Waarom zouden publieke omroepen en omroepgidsen die gevuld worden met door die omroepen aangeleverde informatie niet duidelijk maken of een programma wel of niet een herhaling is? De kijkers komen daar toch wel achter door te zoeken op internet. Nadat ze enkele keren hun neus gestoten hebben neemt echter de kans toe dat deze kijkers voorgoed afhaken en de moeite niet meer nemen. Daarnaast kan men zich afvragen of het niet gewoon de taak is van de publieke omroep om met publiek geld de kijker optimale informatie te geven over de eigen programmering? Zoals het tot voor kort was.

Tijden veranderen en de publieke omroep blijft daarin niet ongemoeid. Maar als het zelf het onderscheid niet meer wenst te geven over de eigen rol en taak, dan kunnen de leiding van de publieke omroep en de politieke bestuurders die verantwoordlijk zijn voor het mediabeleid niet verwachten dat de kijker het nog kan en vooral wil volgen.

Graag een fundamenteel debat over deze kwestie. Het volgt uit de ambitie, pretentie en het zelfbeeld van de publieke omroep. Wat wil het zelf zijn en hoe wil het dat wij de publieke omroep zien? Als een betrouwbaar baken of als een losgeslagen boei die meedeint op de tijdgeest en de commerciële flow?

Foto 1: Schermafbeelding van deel bericht op FB-pagina van Canvas, 25 september 2018.

Foto 2: Schermafbeelding uit het jaarverslag 2016 van de VRT (p.72).

Foto 3: Schermafbeelding van deel artikelDe Apocalypse van Wereldoorlog I’ op Cobra.be, 11 september 2014. 

Foto 4: Schermafbeelding van deel artikelCanvas herdenkt einde van WOI met vijfdelige reeks’ op TVvisie, 24 september 2018.

Pornografie als excuus voor censuur

with 4 comments

Update 22 juli 2013: Premier David Cameron gaat verder met zijn aanpak van internetporno. Hij pleit voor ‘gezinsvriendelijke’ filters die standaard aan staan. En hij heeft nog meer restricties in petto. Ook voor volwassenen. In combinatie met de grootschalige spionage door de Britse veiligheidsdienst GCHQ wordt zo het internetgedrag van Britten nog beter in kaart gebracht. Hij praat over gestoorde mensen. Dus de ander. 

De Britse premier Cameron heeft een overeenkomst gesloten met vier providers die klanten verplicht tot een instapverklaring, een zogenaamde opt-in bij het bezoek van pornosites. De providers zijn British Telecom, Sky, TalkTalk en Virgin. David Cameron geeft als reden dat zo’n maatregel kinderen beschemt tegen websites met sexuele inhoud. Klanten van deze providers die de instapverklaring niet tekenen zouden geen pornografische websites meer kunnen bezoeken.

Premier Cameron maakte de overeenkomst bekend tijdens een ontmoeting met de Mothers’ Union, een christelijke liefdadigheidsorganisatie die opkomt voor het gezin. In een persbericht zegt voorzitter Reg Bailey dat-ie ‘verrukt is dat verantwoordelijke providers nu actief gezinnen helpen bij het beheer van media in huis door mogelijkheden te bieden kinderen te beschermen’.

Tevens werd ParentPort, een website voor ouders gelanceerd. Het zegt in een verklaring een standaard te bieden waarin de media zich moeten schikken. De lancering van ParentPort is een samenwerkingsverband van de overheid en diverse non-profit organisaties met als doel ‘de commercialisering en sexualisering van de jeugd aan te pakken’. Ouders kunnen er klagen over televisieprogramma’s, reclame, producten of diensten die ze ongepast vinden.

Hoe providers technisch kunnen filteren op porno is nog volstrekt onduidelijk. Want porno is in de afbeelding niet zomaar te onderscheiden van bijvoorbeeld gezondheids- naturisten- of toeristische sites. Een internetfilter dat filtert op basis van domeinnamen en trefwoorden bestaat al, maar heeft een beperkte werking. Mede door het snelle optreden van de aanbieders. Daarbij komt dat er juridische bezwaren kleven aan het werken met zwarte lijsten en plaatsen van sites achter de filter. In Nederland heeft minister Opstelten om die reden in mei 2011 verklaart een internetfilter niet doelmatig te vinden.

Ook in EU verband is de invoering van een kindernetfilter tegen porno eerder dit jaar afgeschoten. Bedoeling is om in eerste instantie de criminele bron aan te pakken en te bestrijden. Het werd door de tegenstanders die vreesden voor de internetvrijheid als een overwinning gevierd. Maar het staat afzonderlijke lidstaten vrij om binnen nationale wetgeving porno-sites te blokkeren. Wat nu in het Verenigd Koninkrijk blijkbaar in gang is gezet. Het lijkt op symboolpolitiek in de permanente verkiezingscampagne van premier David Cameron.

Foto: ParentPort Website werd gelanceerd door premier David Cameron