George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Christen-democraten

Onzin over Hollande en Gayet: waarom willen we afgeleid worden?

with 2 comments

Julie-Gayet-au-5eme-anniversaire-du-parfum-Flower-Bomb-le-5-mars-2010-a-Paris_exact810x609_p

Het ‘probleem’ van de Italiaanse filmstroming neo-realisme dat van ongeveer 1944 tot 1954 floreerde is dat het de verveling die het om politieke redenen wilde ‘bewijzen’ niet in beeld kon brengen. Mede daarom werd het tot een einde gebracht. Politieke tegenwerking van de toentertijd oppermachtige christen-democraten was de nagel aan de doodskist. Aldus scenarioschrijver en ideoloog Cesare Zavattini. Voor een breed publiek is het van tweeën een. Of een kunstmatig en spannend verhaal dat boeit. Of een realistisch en vlak verhaal dat verveelt. Het Italiaanse neo-realisme in z’n oervorm is dood, maar de tweedeling bestaat nog steeds. Konden toeschouwers 70, 50 of 40 jaar geleden in de bioscopen nog kiezen voor realisme of Hollywood, nu is het realisme zelfs uit de marge gedrongen. Kunstmatigheid tart onze smaak … en onze keuzemogelijkheid.

De Franse president François Hollande heeft een niet meer zo geheime relatie met actrice Julie Gayet. Aldus roddelblad Closer. Op de foto poseert ze in 2010 voor een reclamemuur die het parfum Flower Bomb van het Nederlandse modeduo Viktor & Rolf representeert. Nu te koop bij Douglas. De officiële partner van Hollande Valérie Trierweiler is uitgeput in het ziekenhuis opgenomen na alle onthullingen. Het is haar te veel geworden.

Wat moeten we met onthullingen die geen structuren onthullen, maar weetjes over personen die verder zo goed als niets over de samenleving zeggen? De onthullingen over Hollande, Gayet en Trierweiler leiden af van de hoofdzaak. Zoals de economie, de spionage, de machtsdeling in de politiek of de culturele en economische uitsluiting van groeperingen. We worden geacht te smullen van Julie Gayet of François Hollande die met z’n scooter z’n geheime liefde bezoekt. Waarom? Het antwoord ligt in de teloorgang van het neo-realisme. We willen afgeleid worden door een verhaal waarvan we weten dat het gefabriceerd is. Slechts een minderheid gaat voor de harde werkelijkheid die verveelt en saai is. En het niet haalt bij het sprookje dat velen betovert.

Foto: Julie Gayet bij de 5de verjaardag van het parfum Flower Bomb op 5 maart 2010 te Parijs.

Advertenties

Louis Michel weet van niks over privacy. Lobbyen in de EU

with 3 comments

media_xl_6276477

De Belgische liberale europarlementariër Louis Michel diende amendementen in die de opzet hadden de privacywetgeving te verzwakken. Maar achteraf ontkent Michel dat te hebben gedaan. Namens hem zou een medewerker 158 privacyonvriendelijke amendementen ingediend hebben. Dominique Soenen van De Morgen bericht. Ook de Nederlandse CDA’er Wim van de Camp probeerde de privacywetgeving af te zwakken door te pleiten voor minder scherpe regels. LobbyPlag meldt dat de liberale fractie het meest privacyonvriendelijk is, direct gevolgd door de christen-democratische fractie. Ze behartigen de belangen van het bedrijfsleven.

Dit bericht geeft aan welke overheersende rol lobbyisten in Brussel spelen. Ze beïnvloeden parlementariers, voorzien deze van kant-en-klare voorstellen en brengen politici tot onwaarachtige uitspraken. Zo verklaart Michel ‘nooit contact te hebben gehad met een lobbyist’. Deze uitspraak voor een gelouterd politicus die al 10 jaar in de EU meedraait is zo onwaarschijnlijk dat het lachwekkend is. Trouwens niet alle aspecten van lobbyen zijn verkeerd. Ook Greenpeace of mensenrechtenorganisaties lobbyen in Brussel. Maar als lobbyen dient om hervormingen te vertragen, eenzijdig de belangen van het bedrijfsleven boven die van burgers te stellen of burgerrechten uit te kleden dan verkeert lobbyen in z’n tegendeel. Zoals bij de privacybescherming.

Michel stelt dus dat een medewerker op eigen houtje namens hem de 158 amendementen heeft ingediend. Omdat-ie in Mali was zou hij van niks geweten hebben. Dit is bedenkelijk en zet vragen bij het opereren van een europarlementariër als Michel. Hoe heeft-ie zijn ondersteuning georganiseerd, welke bevoegdheden geeft-ie aan medewerkers en waar blijft zijn rol als gelouterd politicus die zelf de laatste afweging maakt?

In De Morgen toont VUB-hoogleraar Paul De Hert begrip voor het standpunt van Michel dat deze er niet van op de hoogte was dat de medewerker eigenhandig de 158 amendementen indiende. Hij ziet er geen kwade opzet in: ‘Het is zo’n complexe materie dat het voor hem te moeilijk is.‘ Maar ook deze verklaring van De Hert klinkt ongeloofwaardig. Zo werd in naam van Michel een amendement ingediend dat voorstelde om een IP-adres niet als een persoonsgegeven te beschouwen. Als Michel niet weet wat dat betekent, dan moet-ie zich niet met een beleidsterrein bezighouden dat blijkbaar te complex voor hem is. Alleen hij is verantwoordelijk voor amendementen die in z’n naam worden ingediend. Daar moet-ie zich niet voor verschuilen nu in de publiciteit blijkt hoe hij de privaywetgeving wilde inperken. Da’s weglopen voor verantwoordelijkheden.

pri

Foto 1: Louis Michel. Credits: © belga.

Foto 2: Schermafbeelding van de Top 10 voor minder privacybescherming in het Europarlement van LobbyPlag. 21 november 2013.

Yes, We Scan. Zegt Obama dat tegen Europa?

with 9 comments

De Duitse Christen-Democraat en MEP Andreas Schwab weet dat-ie niks weet. Dit lid van het Europarlement zegt zich onbewust te zijn van het Amerikaanse spionageprogramma. Het zou meer moeten weten. Of beter gezegd: het had sinds 2001 meer moeten en kunnen weten. Maar het wist niks en het weet niks. Zo zegt het. President Obama bezoekt vandaag Berlijn. President Kennedy zei 50 jaar geleden: ‘Ich bin ein Berliner‘. Wat zegt Obama? ‘Yes, We Scan’ of ‘Wir haben es nicht gewusst’? Met z’n geloofwaardigheid is het slecht gesteld.

biga_kennedy_akg_m

Foto: President John F. Kennedy in Berlijn, 26 juni 1963.

Europarlement wil Nederland aanspreken over PVV-meldpunt

with 12 comments

De geschiedenis met Fitna herhaalt zich. Omdat economische belangen van Nederland in het buitenland geschaad dreigen te worden moeten principes wijken. In 2008 mocht Wilders van werkgevers en CDA Fitna niet uitbrengen omdat er minder melk of worsten in het Midden-Oosten door zouden worden verkocht. Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Verhagen wilde Wilders zelfs laten bespioneren door de AIVD.

Nu oppert CDA-Europarlementariër Wim van de Camp het ‘Polenmeldpunt’ van de PVV te sluiten. Hij vraagt premier Rutte er afstand van te nemen hoewel deze herhaaldelijk heeft uitgelegd dat niet te doen. De reactie van de EVP waar het CDA onderdeel van uitmaakt wordt mede gezien als antwoord op kritiek op de Hongaarse premier Victor Orbán die ook deel uitmaakt van de EVP. Van de Camp zoekt wraak bij liberaal Rutte.

Het Europarlement komt deze week naar verwachting met een resolutie die het meldpunt sterk veroordeelt. Naar verluidt zet de Roemeense liberaal Renate Weber het initiatief van de EVP voort. Van de Camp ziet het zich beledigd voelen als reden voor sluiting. Plus de positie van Nederland dat erdoor geschaad zou worden. Naast de Nederlandse strafwet die sluiting oplegt. Dat laatste klinkt aannemelijk, het eerste niet.

Van de Camp interpreteert de vrijheid van meningsuiting langs lijnen van fatsoen, economisch belang, politiek wisselgeld en de positie van Nederland. Maar zijn betoog kan omgekeerd worden. Want een land dat zwicht voor druk schaadt zichzelf het meest. Het antwoord op Wilders’ meldpunt is niet de sluiting ervan door een verbod, maar de weerlegging ervan in het publieke debat. Van de Camp verliest de zuivere lijn uit het oog.

Interessant is hoe de partijen in het Europarlement stemmen. De Groenen hebben al aangegeven dat ze door een verbod niet mee willen werken om Wilders’ slachtofferrol te bevestigen. Daarin hebben ze gelijk. Als het meldpunt volgens de Nederlandse wet kan, dan kunnen buitenlandse partijen geen sluiting afdwingen. Ze hebben er niks over te zeggen. En jammer als daardoor minder gloeilampen, tulpen of kaas worden verkocht.

Foto: CDA/EVP-Europarlementariër Wim van de Camp, 2011