George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Camerasysteem

Monodrama Backstreet: Toezicht als drama

leave a comment »

Promotie van Backstreet Surveillance Cameras. In een wereld die steeds scherper in beeld komt. Wat is het drama? Immers altijd een constructie met verwachting en voorafschaduwing. Gevangen in het beeld dat een terloops getoond, maar onmiskenbaar geladen geweer aan de muur verderop in het verhaal af moet gaan. Anders moet het niet genoemd of getoond worden. Anton Tsjechov heeft dat ooit gezegd. Want zo werkt de structuur van het well-made play. Verwachtingen moeten ingelost worden, anders komt het drama niet ‘rond’.

Wat voor drama toont Backstreet Surveillance Cameras? Verwachtingen worden gewekt, maar niet ingelost. Wat is het verhaal? Zijn de drie mannen op boevenpad? Wordt de vrouw bij de geldautomaat overvallen? Sluipt een inbreker langs tuinen en zwembaden? Niets van dat alles. Onze tijd toont open drama zonder afronding. De omgeving is de hoofdpersoon. Eindelijk wordt het medium de message. Het houvast van de constructie schiet tekort om de complexiteit van nu te tonen. Het geweer gaat af. We zoeken het niet langer aan de muur, maar achter een heg, rug of autoportier. Die afspraak prent Backstreet ons in. Om ons ertegen te wapenen.

Televisionism_web_5

Foto: Stan Douglas, Still uit: ‘Television Spots and Monodramas 1987-1991‘. Zie ook ‘Televison Spots‘. Voor ‘I’m not Gary‘ zie GKKort.

Advertenties

Pleidooi voor bewustwording en actie: tegen de controlestaat

with 11 comments

De controlestaat. Tja, wat is dat? Wat zijn de kenmerken ervan? Ik vat er een paar samen: beperking van de burgerrechten (einde aan privacy), manipulatie en annexatie van de media, usurpatie van de macht door de staat, hechte samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven, militarisering van de samenleving, uitschakeling van toezicht en controle op de staatsmacht. Enfin, 1984 in werking, maar door toepassing van techniek nog erger. Een voorbeeld is het geintegreerde camerasysteem TrapWire dat aan de hand van gezichtsherkenning in Amerikaanse en enkele Europese steden geinstalleerd is. Het volgt u en mij door de stad zonder dat we weten.

Kunnen we de controlestaat tegengaan? In augustus 2012 schreef ik: ‘Macht en tegenmacht komen steeds meer lijnrecht tegenover elkaar te staan. Niet alleen op internet, maar ook op straat. Alleen niet in de gevestigde media en de politiek. De samenwerking tussen bedrijfsleven en overheid is niet nieuw, maar neemt in de VS steeds grotere vorm aan. Nog eens versterkt door de technische mogelijkheden van toezicht op burgers in hun leefomgeving. De controle op de macht komt steeds meer op afstand te staan. De uitdaging voor burgers, activisten en kritische politieke partijen is om dat tegen te gaan.‘ Zijn we nu wijzer geworden?

Welke vorm moet die uitdaging krijgen? En zijn de uitdagers in staat om een zich ontwikkelend proces te keren? Dat als het ware vanaf een bepaalde kritische massa zichzelf gaat sturen en vanaf dat punt niet meer onomkeerbaar is. Voor de duidelijkheid, Europa loopt daarin achter op de VS. Een geluk bij een ongeluk voor Nederland. Bewustwording daarover kan voor Nederland de redding betekenen. De makkelijke en slecht doordachte maatregelen van minister Opstelten en staatssecretaris Teeven die vanuit hun generatie van de wederopbouw  (1945-1960) zweren bij techniek en niet bij de mens kunnen nog de pas afgesneden worden.

Vanwege bovenstaande overwegingen ben ik een jaar geleden lid geworden van de Piratenpartij. Gelukkig sta ik daarin niet alleen, binnen en buiten de partij. De zorgen die ik heb worden door velen verwoord en gedeeld. Soms werken zichtbaarheid en herhaling van de herkenning als motivatie. Daarnaast zijn er vele organisaties zoals Bits of Freedom, kritische internetjournalisten (Brenno de Winter), Anonymous, kritische bloggers, Occupy, het CBP van Jacob Kohnstamm die hun vinger aan de pols houden. Alleen de gevestigde media en politiek laten het zo goed als afweten. Hoewel D66 soms goed kan anticiperen. De kritiek komt uit de marge.

Een voorwaarde om de opbouw van de controlestaat te counteren is dat burgers actief worden. Daarin heeft Julian Assange sinds 2010 een beslissende rol gespeeld. Reden waarom de VS hem in het geheim in staat van beschuldiging hebben gesteld, en via Zweden willen criminaliseren. Juist omdat Assange het geheime verkeer van de Amerikanen las en hun intenties doorzag kon-ie tijdig naar de Ecuadoriaanse ambassade in Londen vluchten. Analoog aan de vraag van Stalin hoeveel divisies het Vaticaan heeft is de vraag van vandaag hoeveel divisies WikiLeaks waard is. Meer dan Obama wil toegeven. Dus laat ieder op de eigen, individuele manier de middelen en de omgeving kiezen om de samenleving die ons lief is veilig te stellen. De zijlijn is te ver weg.

tumblr_m6x51w2YTP1qzo0guo1_500

Foto: Tekst uit 1938 van president Franklin Delano Roosevelt in zijn boodschap aan het congres.