Putin is de nieuwe Brezjnev

Rusland is voor buitenstaanders niet te volgen. Poetins perschef Dmitri Peskov legt in een uitgebreid interview met televisiestation Dozhd uit dat vergelijkingen met Leonid Breznjev voor Vladimir Putin niet ongunstig zijn. In het Westen wordt Breznjev (1906-1982) gezien als het symbool van culturele en economische stagnatie van de Sovjet-Unie. Inclusief de rampzalige invasie van Afghanistan in 1979.

Peskov ziet Breznjev niet als minpunt, maar als pluspunt van de Russische geschiedenis. Als publiciteitsman probeert-ie de negatieve klank van wat Putins Breznjevisatie wordt genoemd positief bij te buigen. Peskov doet kritiek af als een afwijkende  mening van bloggers die voldoende tijd hebben om hun kritiek op sociale media te uiten. Zijn suggestie is dat dit geen normale, hardwerkende Russen zijn met recht van spreken.

Op het partijcongres van regeringspartij Verenigd Rusland werd eind september aangekondigd dat huidig premier Putin met president Dmitri Medvedev in maart 2012 weer naar de positie van president rocheert. De partij die door anti-corruptievechter Alexei Navalny de partij van boeven en dieven werd genoemd. Putin is koning en Medvedev de toren aan de rand. De verwachting bestaat dat Putin voor 12 jaar president wordt en zo de zakenbelangen veiligstelt tussen voor de politieke en bestuurlijke elite, de Nomenklatoera.

Peskov suggereert dat niemand de wisseling vooraf wist en de rochade als verrassing kwam. Juist omdat het bewaken van de status quo en de economische belangen door Putin de logica van de wisseling is weet iedereen dat Peskov een ongeloofwaardige leugenaar is. Hoofd van de centrale kiescommissie Vladimir Churin suggereert van zijn kant dat Putin de verkiezingen nog niet in de zak heeft. Juist Churin heeft er in het verleden stelselmatig voor gezorgd dat oppositiekandidaten van het verkiezingsproces werden uitgesloten.

Foto: Leonid Brezjnev als jager in de Oekraïne

Berkenrevolutie in Rusland

De Russische premier Putin is meer dan corrupt. De entourage van Putin is van maffia-achtige proporties met moord op bestelling. Politiek dient om geld door te sluizen. Niet naar de burgers, maar naar netwerken van samenwerkende ambtenaren en bedrijfsleven. De Russische staat dient als snoepdoos voor de heersende klasse. Klokkenluiders lopen kans het niet te overleven. Het systeem zit op slot.

In Rusland ontbreekt zowel democratische controle op de macht als een onafhankelijke rechtspraak. De energiepolitiek en het nucleaire wapenarsenaal lijken de enige redenen dat in het afgelopen decennium Rusland niet werd geschorst uit de Raad van Europa. Onvoldoende vooruitgang in de toepassing van de mensenrechten baren keer op keer zorgen, maar laten Rusland koud met de arrogantie van de macht. Media zijn gemuilkorfd en demonstraties zijn niet toegestaan.

Buitenlandse bedrijven aarzelen om grootschalige investeringen te doen. Nog vers in het geheugen ligt Shell dat met onrechtmatige middelen uit het Sachalin-project werd gegooid. Het is duidelijk dat Rusland politiek, economisch, demografisch en maatschappelijk achterblijft in ontwikkeling. Zelfs de aloude wapenindustrie is ingestort. Rusland koopt Franse vliegdekschepen. De gas- en olieindustrie waarop Rusland drijft stagneert.

President Medvedev onderstreept dat democratie onontbeerlijk is voor economisch ontwikkeling. Maar op dit moment ziet-ie een parlementaire democratie voor Rusland als een catastrofe. Zelfs in het gunstigste geval staat Rusland aan het begin van het pad van democratie. In het ongunstigste geval glijdt Rusland verder weg in wetteloosheid en autocratie.

Eind jaren ’50 (vdve) pochte toenmalig partijleider Nikita Chroetsjov dat-ie de Amerikaanse economie zou overvleugelen. Enkele decennia later ging de USSR de competitie aan met China. Ook dat land liet eind jaren ’80 (vdve) Rusland achter zich. Terwijl Rusland enorme bodemschatten bevat en rijk is.

Rusland is een falende staat die telkens leiders heeft die uitblinken in grootspraak. Ze beloven meer dan ze leveren. Ze draaien zowel de eigen bevolking als het buitenland een rad voor ogen. De Russische statistieken zijn onbetrouwbaar en schetsen een positief beeld dat in werkelijkheid niet bestaat.

De opstand die door de Arabische wereld gaat wordt in China gevreesd. Jasmijnwandelingen noemt men de protesten. Niemand verwacht dat Russen in opstand komen. Ze zijn apathisch en de middenklasse behoudt wat het heeft. Maar wat drie maanden geleden in Egypte onvoorstelbaar leek, kan straks in Rusland gebeuren. De democratische oppositie staat te trappelen in de coulissen. De tijd is rijp voor een nieuwe Russische lente. Voor de berkenrevolutie.

Foto: Typical American house, Moscou, 1959: Nixon legt uit, Chroetsjov klaagt.