George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Birmingham

Paradox van Britse politiek: om in eigen kring ernstig genomen te worden moeten politici zich vlinderachtig en vlegelachtig opstellen

with 3 comments

De Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt sprak op 30 september 2018 op de conferentie van de Conservatieve partij in Birmingham en maakte een vergelijking tussen de EU en de voormalige Sovjet-Unie waarop hij veel kritiek en terechtwijzingen kreeg. The Guardian vat de reacties samen in een artikel waarvan hierboven de kop te zien valt. Minister Hunt zei volgens een artikel van News Sky:
“What happened to the confidence and ideals of the European dream? The EU was set up to protect freedom. It was the Soviet Union that stopped people leaving. The lesson from history is clear: if you turn the EU club into a prison, the desire to get out won’t diminish it will grow – and we won’t be the only prisoner that will want to escape. If you reject the hand of friendship offered by our prime minister, you turn your back on the partnership that has given Europe more security, more freedom and more opportunities than ever in history.”

Wat hier aan de hand is heb ik geprobeerd samen te vatten in een reactie op de FB-pagina van The Guardian bij bovenstaand artikel. Oorzaak is een verstoord wereld- en mensbeeld van de toonaangevende Britse politici van een toonaangevende klasse. Niet alleen in sociologisch opzicht, want de leider van Labour Jeremy Corbyn is even wereldvreemd als May, Boris Johnson, Hunt, Nigel Farage of Jacob Rees-Mogg. Ze steken elkaar in gebrek aan politiek realisme naar de kroon. Waarbij het goed mogelijk is dat achter die façade eigenbelang, opportunisme en politieke berekening de echte redenen voor hun handelen zijn. Maar daar gaat het niet om. De vraag die nu aan de orde is waarom gekkigheid en wereldvreemdheid blijkbaar het normaal is waarnaar politici zich moeten richten om serieus genomen te worden. Dat is de paradox van de Britse politiek, om in eigen kringen ernstig genomen te worden moeten de politici zich vlinderachtig en vlegelachtig opstellen.

Foto 1: Schermafbeelding van deel artikelJeremy Hunt rebuked by EU after Soviet prison comparison’ in The Guardian, 1 oktober 2018.

Foto 2: Schermafbeelding van eigen reactie op FB-pagina van The Guardian bij het artikelJeremy Hunt rebuked by EU after Soviet prison comparison’ in The Guardian, 1 oktober 2018.

Advertenties

Never Forgotten, een gestolen kunstwerk als herinnering

leave a comment »

Neven Forgotten van Nic Joly is tamelijk bekend, zoals onderstaande reportage van de BBC laat zien. Het verwijst naar de Eerste Wereldoorlog. Met de klaproos als symbool van herinnering. In de Castle Fine Art Gallery in het Engelse Birmingham nam Mike Roberts (41) dit werk op 17 augustus van de muur en liep de galerie uit. Hij leek er bewust naar op zoek. De gesigneerde multiple in beperkte oplage is te koop voor £695.

NJO_Never_Forgotten_F

Berichten spreken elkaar tegen of Roberts vlak buiten de galerie of thuis is gearresteerd. Waarschijnlijk dat laatste. Inmiddels is hij uit hechtenis naar huis teruggezonden en moest hij gisteren voorkomen. Wat kan de uitspraak zijn? De diefstal vestigt de aandacht op kunstenaar en kunstwerk. Mooi meegenomen voor Nic Joly.

Foto: Nic Joly, Never Forgotten, 2014. Multiple in een oplage van 1566. Van elk verkocht werk doneert Castle Galleries £100 aan The Royal British Legion.

Nieuwe vastberadenheid van David Cameron ongeloofwaardig

with 3 comments

De uitbarsting van geweld in Londen en andere Engelse steden als Birmingham, Bristol en Manchester is even snel gaan liggen als-ie opkwam. Door massale inzet van politie is de straat heroverd op de overwegend jeugdige plunderaars en ontevredenen. Ze zijn teruggedrongen en worden gebrandmerkt als yobs, wild beasts, scum of animals. Vraag is hoe tijdelijk de rust is. Het wachten is op een nieuwe uitbarsting.

In reactie is de roep door de Tories om meer recht en orde even voorspelbaar als de roep van Labour om meer sociale gelijkheid. Premier David Cameron legt het accent op het moreel verval. Londens burgemeester Boris Johnson vraagt om een hardere aanpak van de relschoppers. Labourleider Ed Milliband vreest in die aanpak simplisme en eenzijdige maatregelen die de sociale ongelijkheid eerder vergroot dan oplost.

Voorwaarde is dat het praten over moreel verval en slecht gedrag en een adequate aanpak meer aan kracht wint als het breder wordt gedefinieerd. De schade van de recente rellen wordt op meer dan 600 miljoen euro geschat. En er zijn enkele doden gevallen waarbij de publicitaire omkering van waarden was dat etnische groepen zoals moslims in de verdediging werden gedrongen en zwarten en autochtonen de aanval kozen.

Maar wat is de financiële schade vergeleken bij de massale steun aan banken die afgelopen jaren door de samenleving zonder veel debat is opgehoest en de ruimhartige bonussen die bankiers en topmensen van bedrijven zichzelf vanwege die steun opnieuw toekennen? Da’s moreel verval en slecht gedrag van mensen die al veel hebben en de sociale ongelijkheid verder vergroten door zichzelf en de eigen sociale klasse te fêteren.

David Cameron is politiek handig genoeg om in zijn analyse deze verbreding te betrekken. De Britse politieke klasse zat tot voor kort in de zak van Rupert Murdoch zoals het afluisterschandaal van de News of the World doet uitkomen. De top van de politiek en de Londense politie zijn gecorrumpeerd. Parlementsleden hebben gefraudeerd met onkostenvergoedingen. Da’s moreel verval van het establishment dat meer schade heeft aangericht dan de rellen.

Daarom kan alleen een integrale aanpak geloofwaardig zijn die hoog en laag, witte- en blauwe boorden, armoedzaaiers en topverdieners even krachtig aanpakt. Appels en peren zijn lastig vergelijkbaar, maar voorspelbaar is dat een eenzijdige aanpak van de relschoppers uiteindelijk niet zal werken. Moreel verval en slecht gedrag kunnen alleen teruggedrongen worden en sociaal draagvlak krijgen als ze op alle niveau’s tegelijk aangepakt worden. De opvatting dat ze een probleem van de openbare orde zijn schiet tekort.

Vraag is hoe gemeend de verbreding van premier Cameron naar bankiers, bestuurders, parlementsleden en politie is. Het lijkt lippendienst als-ie het accent op het gezin, de school en de gemeenschap legt. Wat betekent de centrale rol van het gezin voor frauderende parlementsleden of zelfverrijkende bankiers? Moeten ze hun gezin nog meer toeschuiven? Om echt geloofwaardig te zijn moet Cameron de oplossing meer in lijn brengen met zijn analyse. Vraag is of-ie de wil heeft om het establishment aan te pakken.

Foto: Bolton folk at play on holiday in Blackpool, 1937. Photograph: Humphrey Spender