George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Beleid

Praat mee over cybercrime. Maar alleen als consument, hoor!

with 2 comments

Het Openbaar Ministerie heeft van 10 t/m 17 oktober een actieweek cybercrime. Het nodigt jongeren uit voor een internetdiscussie over computercriminaliteit. De landelijk officier cybercrime Lodewijk van Zwieten trekt de kar. Hij doet op de Facebook-pagina van het OM mee aan de discussie en reageert op vragen van jongeren. Deze gaan over het inbreken in computers, het uiten van bedreigingen via social media, over heling van gestolen spullen via internet en over het online verspreiden van naaktfoto’s. Alles in het kader van de bewustwordingscampagne Alert Online met uiteenlopende deelnemers namens overheden en bedrijfsleven.

Van Zwieten relativeert in een Facebook-reactie dat de aanpak van het OM noodgedwongen versnipperd is: ‘het onderwerp cyber is zo breed, dat het zich niet leent voor heel specifiek beleid. Deelonderwerpen kunnen wel onder bestaand beleid vallen. Zoals de eerste casus, over texting. Daarop is het beleid over de aanpak van kinderporno van toepassing. Overigens zonder dat het fenomeen daar apart in genoemd wordt. T.a.v. jongeren die strafbare feiten plegen, bestaat ook overkoepelend beleid. Daarin is bijvoorbeeld opgenomen dat politie en OM terughoudend zijn met aanhoudingen en vervolgingen, vanwege de inpact er van.

Wat bij dit soort bewustwordingsacties opvalt is dat het gericht is op burgers die als consumenten worden beschouwd die diensten of goederen afnemen. Goed dat de acties bestaan, maar ze ogen eenzijdig. Immers maar een kant van de medaille wordt belicht. Da’s politiek veilig omdat het de macht niet aanspreekt. Wordt zo’n bewustwordingsactie die daadkracht suggereert zo niet juist niet een placebo voor wat nagelaten wordt?

Het wachten is op een actie waarbij het OM werkt aan de bewustwording van overheden en bedrijfsleven. Precies de partners die nu de alertheid bij de burger menen te moeten bevorderen. Wees nou eerlijk, waar zit ‘m naast de georganiseerde criminaliteit de grootste bedreiging voor de internetveiligheid? Aanwijzing: de NSA en de massale spionage door inlichtingendiensten. De grootste bedreiging van de internetveiligheid zit ‘m namelijk niet in de incidentele overtredingen door medeburgers. De grootste bedreiging van het internet zijn de overheden en bedrijven die grootschalig de regels oprekken of zelfs volledig aan hun laars lappen. Vandaag nog in het nieuws: Nederlandse telefonie- en internetaanbieders die persoonsgegevens misbruiken.

alert

Foto: Schermafbeelding van bewustwordingsactie over cybercrime ‘Alert Online‘. 14 oktober 2013.

Tweede Kamer praat over tweede klas. Aandoenlijk

with 4 comments

02_Presentatie-Audiomaquette-Tweede-Kamer-NOV82-Architecten1

Soms laten politieke partijen zich kennen in het kleine. Niet in de blauwdruk voor het Nederland van 2060, maar in het ondergeschikte. Vaak met symbolische betekenis, dat weer wel. Anders gezegd, politieke partijen maken geen beleid, maar gebruiken beleid als een halffabricaat om zich te positioneren.

Neem nou het voorstel van de SP om de eerste en tweede klas in de trein af te schaffen. Kamerlid Farshad Bashir pleit er vandaag voor. Want een klassenssysteem zou niet meer van deze tijd zijn, aldus de SP. Dit staat in contrast tot D66 dat bij monde van Stientje van Veldhoven pleit voor de mogelijkheid om in de trein de tweede naar de eerste klas op te waarderen. En dat te bedenken dat de Tweede Kamer daar helemaal niet over gaat. NS en de overige vervoerders op het spoor moeten dat zelf maar weten.

Partijen zijn soms akelig voorspelbaar. Straks pleit de SGP voor geen treinen op zondag, de Partij voor de Dieren voor aparte dierenwagons, de VVD voor rationalisaties die de vervoerders nog verder van de politiek zetten, de Piratenpartij voor vrij internet en 50Plus voor langere overstaptijden. Als het maar niet over de hoofdzaken gaat. Waar worden die eigenlijk beslist?

Foto: Audiomaquette Tweede Kamer.

Written by George Knight

1 oktober 2013 at 11:49

Is Mondriaanhuis toe aan een monument voor Mondriaan?

leave a comment »

pm1

Het Mondriaanhuis in Amersfoort wil een monument oprichten voor Piet Mondriaan die van 1872 tot 1880 in de keistad woonde. Volgens het Museumtijdschrift wordt dit ingegeven door het idee dat er ‘geen monument voor Piet Mondriaan is in Amersfoort‘. Dus? De kunstenaars Andrei Roiter, Paul de Reus en Frank Halmans zijn door een commissie aangezocht om een monument voor Mondriaan te ontwerpen. Dat over z’n eerste acht levensjaren in Amersfoort moet gaan. Publiek en commissie kiezen in januari 2014 het winnende ontwerp.

Jammer dat een en ander niet in elkaar kan worden geschoven. Bij de in maart 2013 wegens geldproblemen gesloten Tricotfabriek in Winterswijk staat het monument ‘Always Boogie Woogie’ van Space Cowboys Albert Dedden en Paul Keizer. Dus in de openbare ruimte. Desgevraagd laat Albert Dedden weten dat de opdracht in 2004 door de gemeente Winterswijk werd gegeven voordat de Tricotfabriek kortstondig bestond.

Waarom het Mondriaanhuis een monument als belangrijk ervaart en hoe het dit gaat financieren is de vraag. Dat alles in tijden van ‘reorganisatie‘. Dat onwaarachtige eufemisme van beleidsmakers om bezuinigingen niet bij naam te noemen. Ook nog eens bij een krimpende economie waar het geld nog schaarser is dan het al was. Hoofd Alied Ottevanger is per 19 juni teruggetreden. Want: ‘De huidige reorganisatie vraagt om een ander beleid dan zij de afgelopen twee jaar heeft voorgestaan en met haar terugtreden komt er ruimte om de nu noodzakelijke koers in te slaan.’ Da’s bestuurlijke turbotaal die ruzies en overschrijdingen verhult. Zoekt het Mondriaanhuis daarom de vlucht vooruit? Aan Andrei, Paul of Frank is de opdracht uiteraard zeer gegund.

PM2

Foto’s: ‘Always Boogie Woogie‘, Mondriaan monument in de publieke ruimte in opdracht van de gemeente Winterswijk door de Space Cowboys Albert Dedden en Paul Keizer, 2004-2006. Credits: Albert Dedden en Paul Keizer.

Allochtoon, I presume?

with 3 comments

In Amsterdam en Gent worden de begrippen ‘allochtoon’ en ‘autochtoon’ geschrapt. In Brussel wordt het nauwelijks gebruikt. Het debat hoe personen van wie ten minste één ouder in het buitenland is geboren (definitie CBS) genoemd moeten worden is oud. Waarom wordt in ons land dat onderscheid gemaakt? Waartoe dient het? Het kan van belang zijn voor de ontwikkeling van overheidsbeleid. Behoeften van allochtonen zijn anders in onderwijs, sociale huisvesting of zorg. Of ligt die fase achter ons en was dat zo? Zijn het geld en de bereidheid op om er specifiek beleid op te ontwikkelen? Dan gaat er geen positieve impuls meer uit van het begrip. Daarbij komt de maatschappelijke nivellering. Uit een onderzoek bleek dat PVV-ers ‘normaliseren’, zo zullen ook ‘allochtonen’ normaliseren. Dan is er geen enkele noodzaak meer voor het gebruik van de term.

Wat dan? De ‘landenvariant’ op de Spaanse methode van familienamen. Dat gaat zo. Mohammed heeft als vaderland Nederland omdat-ie in Nederland geboren is. Zijn moederland is Marokko. Daar ligt de oorsprong van zijn familie. Mohammed wordt dan Marokkaans-Nederlands genoemd. Mohammed hecht nog aan zijn land van herkomst. Als Mohammed een dochter Fatima heeft dan wordt ze Marokkaans-Nederlands genoemd als ze belang hecht aan haar moederland, en Nederlands als ze dat niet doet. De verantwoordelijkheid en de keuze hoe ze genoemd wil worden en zichzelf ziet liggen bij haarzelf. Dat vermijdt de stigmatisering. Maar ook het ontlopen van de eigen keuze door de …. allochtoon. Of hoe de naam ook al weer luidde.

Conceptrapport Amarantis laat politiek in eigen staart bijten

with 2 comments

Amarantis_project

Op Amarantis.nl staat:’Amarantis Onderwijsgroep en de scholen hebben een eigen identiteit. Een identiteit die voortkomt en gebaseerd is op een christelijke grondslag.’ Daarvan had ik al een vermoeden omdat Marcel Wintels ad-interim voorzitter is. Hij verloor de strijd voor het leiderschap van het CDA. Vroeger gaven namen van organisaties een indicatie over de achtergrond, maar bij het type namen als ‘Amarantis‘ ontbreekt die band met de geschiedenis. Ze zijn inwisselbaar tussen sectoren en levensovertuigingen. Fantasienamen zijn het. Amarantis schijnt afgeleid te zijn van (eeuwige) groei en bloei. In de naam is de weeffout al ingebakken.

Uit een uitgelekt rapport van de ‘Commissie onderzoek financiële problematiek Amarantis’ blijkt dat er veel mis was bij de onderwijskoepel. De conceptversie die in handen van De Volkskrant is leest ‘als een afrekening met twintig jaar onderwijsbeleid en als een aanklacht tegen het nepotisme van de onderwijsbestuurders‘, zo zegt de krant. De titel vat het samen: ‘Zelfverrijking bij top scholenreus Amarantis‘. Een autoritair bewind, vriendjespolitiek en belangenverstrengeling in combinatie met ontbrekend toezicht zorgt voor die hedendaagse cocktail van graaien en een laisser faire managementstijl. Da’s de identiteit van Amarantis en dit type organisaties zonder naam. De NOS laat trouwens weten dat de definitieve versie die maandag verschijnt een afzwakking van de conceptversie is. De Volkskrant vermoedt hetzelfde vanwege politieke gevoeligheden.

Politici buitelen over elkaar heen om hun misnoegen te uiten. Ze zeggen geschokt te zijn. Zoals ze elke keer geschokt zijn als een misstand aan het licht komt die dezelfde politiek heeft helpen veroorzaken. Zo Jakkes. Politici zijn dol om manhaftig te reageren op incidenten, het is hun finest hour. Correctie van de ander is immers sexier dan het dagelijkse werk van goede wetgeving, beleid en toezicht dat dit soort misstanden in de kern aanpakt. Bijvoorbeeld door in het onderwijs te streven naar schaalverkleining, overzicht en toezicht.

Foto: Studio Stille Helden, ontwerp ‘merkidentiteit’ Amarantis.

Zijlstra verwerpt uitverkoop kunst door Gouda en museumgoudA

with 2 comments

MuseumgoudA levert al lange tijd meer vragen dan antwoorden op. Afgelopen week beantwoordde staatssecretaris Zijlstra vragen van PvdA-kamerlid Klijnsma over de verkoop van The Schoolboys van Marlene Dumas. Eerder al stelde SP-er Van Dijk vragen over het Wereldmuseum die ook over ontzamelen door musea gingen. In de Goudse gemeenteraad was het SP’er Van Alphen die antwoord kreeg van wethouder Bergman.

Zijlstra stelt in zijn antwoordIk verwacht dat museale instellingen onder de huidige economische omstandigheden zullen worden uitgedaagd om creatieve plannen te ontwikkelen waardoor zij minder afhankelijk worden van overheidssubsidies. Met u ben ik van mening dat ons kunst- en cultuurbezit niet in de uitverkoop thuishoort. De staatssecretaris herhaalt in andere woorden zijn opvatting die ook al in zijn antwoord aan Van Dijk was te vinden: Ik ga ervan uit dat gemeenten, provincies en rijksoverheidsorganen de musea die hun collecties beheren in staat stellen die codes na te leven en zelf die codes als kader hanteren bij het verlenen van volmachten om voorwerpen af te stoten. 

Portefeuillehouder Bergman stelt in haar antwoord dat museumgoudA vooraf toestemming gevraagd heeft aan het college om het schilderij af te mogen stoten. Gouda doet dus precies wat Zijlstra aan gemeenten vraagt niet te doen en hij daarom veroordeelt. Het brengt namelijk een museum in een positie die ertoe dwingt de ethische code van de erfgoed- en museumsector om economische redenen te overtreden.

Tevens schetst Daphne Bergman de mogelijkheden waaronder The Schoolboys verkocht had kunnen worden aan een derde partij. Opvallend ontbreekt in haar opsomming de optie dat museumgoudA zelf benaderd is door een derde partij. Zij blijft ook onduidelijk over de periode waarnaar ze verwijst. Da’s relevant omdat het duidelijkheid kan geven over het tijdstip waarop museumgoudA bindende afspraken met Christie’s maakte. Daarna kon museumgoudA immers niet meer ontvankelijk zijn voor aanbiedingen. Maar hoeveel tijd was er dan voor de bieders? Marlene Dumas en haar galeriehouder Paul Andriesse beweren dat zij nooit benaderd zijn en evenmin wisten dat The Schoolboys op enig moment te koop zou worden aangeboden.

Bergman probeert de pijn van de ethische commissie van de NMV te verzachten. Maar het advies van de commissie blijft onherroepelijkDe handelwijze van het Museum is in het onderhavige geval op belangrijke punten niet in overeenstemming met geldende regels en ethische uitgangspunten (LAMO en Code). De hierboven opgesomde tekortkomingen van het Museum zijn niet te rechtvaardigen onder de door de directie ter verantwoording aangevoerde (voornamelijk financieel-economische) omstandigheden. In zijn antwoorden aan Jetta Klijnsma en Jasper van Dijk bevestigt Halbe Zijlstra dit uitgangspunt.

De antwoorden zijn ongelijksoortig. Zijlstra wijst het ontzamelen door musea krachtig af. Verder oordeelt-ie dat gemeenten een museum niet in de positie moeten brengen dat het gedragsregels moet overtreden. Als verantwoordelijk bewindspersoon kan hij het beleid vormgeven. Wethouder Bergman verkeert niet in deze positie. Verder worden haar door de raad vragen gesteld over het handelen van een museumdirecteur die op afstand staat. Zij geeft een verslag uit de tweede hand waar de staatssecretaris direct voor zichzelf kan spreken. Dat gebrek aan directheid en duidelijkheid kleurt haar antwoord.

Foto: MuseumgoudA, 2006. Libia Castro & Ólafur Ólafsson, Tua patria non existat (Je land bestaat niet); verf op zandsteen (monument) – Tijdelijke installatie