George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Baltische staten

Nogmaals de framing van de waarheid van Halbe Zijlstra en Jeroen van der Veer over de Europese veiligheidspolitiek van het Kremlin

leave a comment »

Een reactie bij een video op het YouTube-kanaal Daarom FvD. Het zegt dat senator John McCain ‘de echte bron’ was van Halbe Zijlstra. Maar dat is een aanname uit het ongerede die verre van waarschijnlijk is:

Feit dat senator John McCain hetzelfde beweert als oud-minister Halbe Zijlstra wil nog niet zeggen dat McCain de bron is voor Zijlstra. Of de enige bron. Het lijkt waarschijnlijker dat Zijlstra én McCain zich baseren op gemeenschappelijke bronnen.

Senator McCain zit als invloedrijk Republikeins senator en voorzitter van commissie op het gebied van de Krijgsmacht en de Binnenlandse Veiligheid dichter bij het vuur en is beter geïnformeerd dan de voormalige Shell-topman Jeroen van der Veer.

Er bestaat onder westerse Kremlin-watchers een grote mate van overeenstemming over de intenties van het Kremlin. McCain verwijst naar de dreiging van president Putin in 2014 dat hij Kiev of hoofdsteden van andere Oost-Europese landen binnen 48 uur met militair geweld kan innemen als hij daartoe besluit. Dat komt overeen met wat Zijlstra en McCain zeggen. President Putin zelf lijkt dus de bron te zijn voor hun woorden. McCain verwijst in het interview met de BBC ook naar Putin.

Interessanter dan deze vraag over de bron voor de bewering dat de buitenlandse politiek van het Kremlin agressief is, is de vraag hoe oprecht Van der Veer was in zijn correctie van Zijlstra. Dat Zijlstra gelogen heeft over zijn aanwezigheid bij het gesprek is duidelijk. Hij is er terecht voor afgetreden, zijn positie was onhoudbaar geworden.

Maar daarmee is nog niet gezegd dat Van der Veer niet gelogen heeft over de inhoud van het gesprek met Putin. Dat is allerminst duidelijk. Als lobbyist voor Shell heeft Van der Veer immers redenen om de positie van Shell in de Russische Federatie of in het pijplijnproject Nord Stream II te beschermen. Daar kan best een leugentje om bestwil bij horen.

Over de waarheid van Van der Veer is het laatste woord nog niet gezegd. Over de bronnen van McCain en Zijlstra lijkt dat minder het geval. Die zijn tamelijk duidelijk. Namelijk president Putin zelf.

Advertenties

Militaire oefening Bison Drawso in Polen als noodzakelijk kwaad

leave a comment »

Nostalgie, als ik de kazerne zie waar ik lang geleden een klein jaar gelegerd was. Zwaar tegen mijn zin. De Johannes Post kazerne in Havelte, Drenthe. Voor een jonge Zeeuws-Vlaming viel het niet mee om de cultuur van de Friezen en Drenten goed te begrijpen. Ze vormden de meerderheid aan manschappen op die kazerne.

Nu is er ‘de grootste landmachtoefening in jarenBison Drawso in Polen waarover het ministerie van Defensie in een nieuwsbericht zegt: ‘Aan Bison Drawsko, genoemd naar de bizon in het brigade-embleem en oefenterrein Drawsko, nemen zo’n 3.600 Nederlandse militairen deel. Zij vormen samen met meer dan 900 militairen uit België, Canada, Duitsland, Estland, Polen en de Verenigde Staten een eenheid ter grootte van een brigade.’ De oefening heeft een drieledig doel: trainen van personeel, testen van de logistiek en het afgeven van een signaal aan de Russische Federatie dat NAVO-landen hun verplichtingen serieus nemen. Onder meer via de zogenaamde NAVO-flitsmacht waar Nederland met Duitsland en Noorwegen aan deelneemt.

Deze oefening is het inwisselen van naïviteit voor ernst. Voor degenen die geweld en oorlog niet verheerlijken is zo’n oefening een nederlaag. Voor degenen die het geld liever aan zorg, onderwijs, sociale huisvesting of kunst besteden is het een schande. Het ‘metaal’ wordt door de arbeiders naar voren geleid om de strijd aan te gaan. Of in dit geval: de oefening van de strijd. De militaire oefening is uiteindelijk het ontkennen van de waarde in de wereld door het te camoufleren met een voorstelling van zingeving. Dit maakt dat niemand met enig sociaal gevoel zo’n oefening kan steunen, maar iemand met gezond verstand het evenmin kan afwijzen.

1x-1

De oefening roept tegenreacties op die zich voor de feiten baseren op Breitbart, Tot zijn overstap naar het Witte Huis als invloedrijk adviseur werd deze Alt-right nieuwssite geleid door de conservatief en voormalige bankier van Goldman Sachs Steve Bannon. Deze reactie voedt het misverstand door het geven van onjuiste feiten: ‘Als reactie op de aankomst van 3000 Amerikaanse militairen en duizenden tanks, pantserwagens in Polen.’ Volgens opgave van het Amerikaanse leger gaat het om 87 tanks. Het valt te bezien of de in november 2016 aangekondigde permanente stationering van de S-400 Iskander raketten in de enclave Kaliningrad die met kernkoppen kunnen worden uitgerust een reactie is op het invliegen van een Amerikaanse tankbrigade, of andersom. Wat escalatie van beide kanten voor politieke zin heeft is de vraag. Want de Russische Federatie is afhankelijk van Europa voor de afzet van gas en de Baltische staten zijn militair niet te verdedigen tegen de Russische militaire overmacht in de regio. Stationering en oefening van troepen, men kan het eenzijdig afkeuren omdat men het perspectief van één partij kiest. Of men kan het als noodzakelijk kwaad accepteren.

Foto: Diagram van de opbouw van Westerse en Russische troepen in de Baltische regio, Bloomberg, juli 2016.

Europa lijkt steeds meer op strategisch spelletje Risk. Wie wint?

leave a comment »

Valt Europa steeds meer samen met het machtsdenken van het strategisch bordspel Risk? Woedt er een strijd tussen de Russische Federatie en het Westen (meeste EU-lidstaten, VS en Canada) waarbij de strijd vooral op afstand met zetstukken wordt gevoerd? Het gaat aan ons voorbij omdat media er nauwelijks verslag van doen.

De Russen interveniëren sinds augustus 2014 met een hybride oorlog in Oost-Oekraïne, hebben de Krim onrechtmatig ingepikt, voeren hun gevechtskracht en paraatheid op, bedreigen de Baltische staten, proberen de EU door verdeeldheid te verzwakken in het opkopen van radicale, eurosceptische politieke partijen en het neutraliseren van Duitsland dat als spookbeeld heeft dat het aan de basis van de derde wereldoorlog staat.

Westerse initiatieven kunnen niet uitblijven. Maar zijn a-synchroon. Geen wapengekletter, maar inzet van economische middelen om Rusland af te remmen. Mogelijk inmenging in de zwakke regio’s van de Russische Federatie: de Kaukasus en het Verre Oosten waar nu China goedkoop de buit binnenhaalt. Of pionnen het Kremlin insturen voor een paleisrevolutie. Passen de ‘Electric Maidan’ protesten in Armenië in de strategie?

Over Oekraïne is ander altijd de neo-nazi. Of de antisemiet. Simpel

with 2 comments

anti

Het is vermakelijk. Als het niet zo tragisch was. Politieke leiders die wild tekeer gaan en zich profileren met antisemitisme. Maar ze pakken het slim aan. Hoe? Door de ander dat te verwijten wat ze zelf zijn. Een oude truc van de dief om ‘houd de dief’ te roepen. Dat leidt de aandacht af. De leider van de zogenaamde Volksrepubliek Donetsk liet zich vandaag van zijn beste kant zien. Zijn echte kant. Zijn nationalistische kant. Wat moeten we ermee? Uitzitten tot de man verdwijnt. Zoals iedereen verdwijnt. Goedschiks of kwaadschiks.

Voor Alexander Zakharchenko valt nog enig begrip op te brengen. Hij maakt gebruik van de situatie om politieke carriere te maken. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Antisemiet? Ok, antisemiet. Antichinees? Ok, antichinees. Antiweetikveel? Ok, antiweetikveel. Als het maar scoort. Maar waarom degenen waarmee ik vandaag op Twitter in contact kwam die harde taal overnemen zonder dat ze er carriere mee kunnen maken bevreemdt me. Wat bezielt mensen die in wij en zij denken? Wat bezielt mensen die anderen beschuldigen van wat ze zelf zijn? Sommigen hieronder blokkeerden me zonder dat ik ze voor vandaag kende en ik ooit een echte woordenwisseling met ze heb gehad. Het zijn spannende tijden. Sommigen wordt het duidelijk te veel. Ze verliezen het vermogen om het onderscheid te maken tussen instrumentele en echte haat. Tragisch.

v1

v2

Foto 1: Schermafbeelding van artikel ‘Ukraine run by ‘miserable’ Jews: rebel chief’ van AFP op Yahoo.

Foto 2 en 3: Tweets van Temidor.

Oekraïne vecht voor onafhankelijkheid. Krijgt het eindelijk hulp?

with 4 comments

Pacifisten hebben niks te winnen bij oorlog. De strijd tussen een zwaarbewapende en een slechtbewapende strijder is echter weer het andere uiterste. Het compromis is om de zwakkere te voorzien van defensieve middelen. Met het doel om de strijd te bekorten. Want als er evenwicht tussen strijdende partijen bestaat, dan wacht de onderhandelingstafel. Daarbij komt dat de sterkere partij niet de opzet heeft om het gevecht te winnen, maar er op uit is om de zwakkere te destabiliseren. Zodat een strijd van jaren in het verschiet ligt.

Rusland is de zwaarbewapende en Oekraïne de slechtbewapende partij. In het rapport ‘Preserving Ukraine’s Independence, Resisting Russian Aggression: What the United States and NATO Must Do schetsen drie NGOs hun verkenning over Oekraïne. The Atlantic Council, the Brookings Institution en the Chicago Council on Global Affairs menen dat de VS en Navo zich minder afzijdig dan tot nu toe moeten houden en zich actief moeten inzetten om de defensieve capaciteit van het Oekraïense leger op te schroeven. Zodat het de Russische agressie beter dan nu kan weerstaan en de afschrikking wordt vergroot. De VS moet het voortouw nemen, zodat de Baltische landen, Polen, Canada en mogelijk het Verenigd Koninkrijk kunnen volgen. 

In grote lijn tekent zich daarnaast een rolverdeling binnen het Westerse kamp af die uitgaat van de volgende uitgangspunten. 1) VS coördineren de militaire defensieve hulp aan Oekraïne van zo’n 3 miljard dollar over 3 jaar; 2) Duitsland houdt de politieke lijn open naar Rusland en speelt de good guy; 3) Het Verenigd Koninkrijk coördineert het neutraliseren van de Russische informatieoorlog; 4) De huidige sancties blijven in stand.

Een militair antwoord op militaire agressie is niet het antwoord dat enthousiast maakt. Maar aangetoond is dat onderhandelingen niet helpen. Zodat een politiek antwoord op militaire agressie geen gepast antwoord is. Zowel het Boedapester Memorandum uit 1994 of de Minsk-overeenkomst van 5 september 2014 worden niet uitgevoerd. De Oekraïense ex-president Leonid Kravchuk spreekt zich uit voor onderhandelingen die of de formule van het Boedapester Memorandum volgen (met Rusland, VS, Oekraïne en het Verenigd Koninkrijk) of die van de Normandische formule met Rusland, Oekraïne, Duitsland en Frankrijk. In onderhandelingen met de zogenaamde separatisten ziet hij niks. Omdat ze hun orders en materiaal uit Rusland krijgen. Het is enkel en alleen Moskou dat overtuigd moet worden. Met een combinatie van economische maatregelen, defensieve middelen en diplomatieke onderhandelingen in bijvoorbeeld de formule VS, Rusland, Oekraïne en Duitsland.

wat

Foto: Tweet van George Knight in reactie op tweet van Peter Waterdrinker, 2 februari 2015.

Opstelling Merkel benadrukt verdere internationale isolatie Putin

with 12 comments

In een nu al legendarisch nachtelijk gesprek van zes uur spraken president Vladimir Putin en kanselier Angela Merkel in de marge van de G20 in Brisbane met elkaar. Simon Shuster ziet in een opinieartikel voor Time de afloop als een verdere isolatie van het Rusland van Vladimir Putin: ‘But his efforts to win Merkel’s sympathy – or at least her understanding – appear to have done the opposite. He emerged from their encounter apparently so exhausted that he decided to leave the summit early, saying he needed to get some sleep.

Analisten beschouwen het afhaken van Duitsland als neutrale partner van Rusland als miscalculatie van Putin. Is de oorzaak voor de verwijdering ‘Ostrassismus’ van Europa of ‘Westrassimus‘ van Rusland? In elk geval is kanselier Merkel duidelijk. Putin moet zijn gestook in Oekraïne stoppen en hoe dan ook erkent Merkel namens Europa de soevereiniteit van een territoriaal intact Oekraïne -dus inclusief de Krim- dat voor en over zichzelf moet kunnen beslissen. Economische sancties tegen Rusland blijven van kracht zolang ze vereist zijn.

Zie hier voor bijzonderheden over de Lowy Lecture 2014 van Angela Merkel op 17 november 2014 in Sydney.

Verleden, verlangen en verlakkerij: geschiedenis

leave a comment »

Update 4 februari 2016: Commentator Dmitry Altufyev verhaalt over het ontstaan van de Russo-Balten die een eigen identiteit ontwikkelen die verschilt van de andere inwoners van de Russische Federatie die het idee van ‘de Russische wereld’ (Roesski Mir) volgen die hun wordt voorgehouden. Paul Goble zet het in een blogposting op een rijtje. De ontwikkeling van die nieuwe identiteit maakt het er des te prikkelender op omdat Königsberg of Kaliningrad officieel niet bij de Russische Federatie hoort. Dat biedt perspectief voor externe inmenging. 

Wat is dat toch het verlangen naar wat geweest is? Niet naar het eigen voorbije leven, maar naar een tijdperk voor de eigen geboorte. Het is een reconstructie naar oude luister, praal en macht. Een restauratie van landen die niet meer bestaan of in een andere vorm voortleven.

Waartoe dient dat verlangen? Welk tekort vult het? Tempoe doeloe voor de Nederlanders, Congo voor de Belgen, Algerije voor de Fransen, Oost-Pruisen voor de Duitsers, de dubbelmonarchie voor de Oostenrijkers, Cuba voor de Amerikanen. De geschiedenis is een prullenmand vol landsnippers, verschoven grenzen en nostalgie naar het land van ooit. Terugkijken is een voortgaande beweging die het verleden leefbaar maakt. En functioneel is.

Een bijzonder geval zijn regio’s die afscheid namen van hun oude status, maar officieel nog geen nieuwe status hebben verworven. Ze zijn juridisch statenloos. Op de vlucht, maar nog niet geland. Als Vliegende Hollanders van de geschiedenis. Ze vinden geen rust, maar zoeken die wel. Het uitstralen ervan komt soms in de plek van het bezit.

Zoals het vroegere Königsberg -nu: Kaliningrad- dat sinds 1945 volgens het verdrag van Potsdam tussen de geallieerden en de Sovjet-Unie geen deel meer uitmaakt van het Derde Rijk, maar officieel nog steeds geen deel is van de Sovjet-Unie, of haar juridische opvolger de Russische Federatie. Raymond Smith zette dat na de opdeling van de Sovjet-Unie in 1992 op een rijtje en concludeerde dat het voor de hand ligt om het vroegere Königsberg bij Litouwen te voegen. Wie weet.

Anderen met andere belangen denken daar weer heel anders over. Zo is de geschiedenis naast versnipperde en verscheurde kaarten in een prullenmand, ook een lappenmand en een kruitvat. Maar bovenal een phenakistiscoop, een optisch instrument uit de vroege filmgeschiedenis dat zoals elke film de toeschouwer bedriegt door beweging in stilstand te suggereren. Dat ons laat aanvullen wat ontbreekt. Dat is het wonder. We zien allen dezelfde film of maken dezelfde geschiedenis mee, maar hebben er andere gedachten bij.