George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Asielprocedure

Kwestie Armina Hambartsjumian wordt gepolitiseerd door media en NGO’s

with 2 comments

Wat is er potsierlijker, de opstelling van Defence for Children of van staatssecretaris Klaas Dijkhoff inzake de uitzetting van Armina Hambartsjumian en haar twee kinderen Howick (12 jaar) en Lily (11 jaar)? De kinderen zijn in de Russische Federatie geboren. Moeder Armina werd gisteren uitgezet naar Armenië zonder haar kinderen die op een geheime plek in Nederland achterbleven. Er worden vermoedens de wereld in geholpen dat Armina leugens heeft verteld in haar asielprocedure. Die worden door rechtse media als Elsevier en De Telegraaf naar buiten gebracht en ontlasten Dijkhoff. Zo wordt de kwestie gepolitiseerd door links en rechts.

Opgenomen in de Christelijke gemeenschap van Amersfoort zou Armina zich in de procedure voorgedaan hebben als Azerbeidzjaans. Verre van logisch voor wie de religieuze verschillen tussen beide landen in ogenschouw neemt. De Armeense autoriteiten bevestigen haar Armeense identiteit. Maar ook dat hoeft niet de ultieme waarheid te zijn. Zo resteert een schimmenspel van beschuldigingen, verdraaiingen en rookgordijnen.

Beide partijen komen met een half verhaal waarmee ze hun gelijk claimen. Defence for Children speelt op het gevoel en gaat voorbij aan de feiten van procedure en wet. De staatssecretaris houdt zich aan proceduren en wet en gaat voorbij aan het gevoel. Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer -die om een onmodieuze reden van genderidentiteit kinderombudsman wordt genoemd- heeft vooral kritiek op de gescheiden uitzetting van moeder en kinderen. Daarin heeft ze gelijk, dat is beschamend. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is schandalig en zou niet zo moeten zijn. Dat gaat over een grens van betamelijkheid.

Maar de gescheiden uitzetting is niet de essentie van de kwestie Armina Hambartsjumian. Haar verblijf in Nederland zou niet rechtsgeldig zijn. Al in 2009 viel dit besluit voor het eerst. Dit is keer op keer door rechtbanken beoordeeld en in orde bevonden, aldus RTV Utrecht in een bericht. Aan wie te wijten valt dat het vervolgens nog 8 jaar voortsleepte is de essentie. Het antwoord daarop beantwoordt de schuldvraag.

Critici kunnen met een beroep op emotie of rechtvaardigheidsgevoel beweren dat het toepassen van regels of het niet gebruik maken van de discretionaire bevoegdheid door de staatssecretaris pietluttigheid is, maar er is ook nog zoiets als de rechtsstaat die rechters geen ruimte geeft om af te wijken. Rechters moeten nauwgezet de wet toetsen en hebben weinig marges om daar vanaf te wijken. Altijd zijn er grensgevallen die schrijnend zijn. Type kleermaker Gümüs die in 1997 ondanks publieke verontwaardiging met zijn gezin werd uitgezet. Daarna volgt door de publieke verontwaardiging meestal een tijdelijke verzachting in het beleid. De marges van de wet worden dan anders benut. Maar de wet blijft leidraad. Van de verzoeken van asielkinderen die onder de zogenaamde definitieve regeling vallen omdat ze langdurig in Nederland verblijven wordt minder dan 10% ingewilligd. De situatie van de actuele formatieonderhandelingen is daar niet van invloed op.

De vraag die de journalistiek zich moet stellen is waarom de kwestie Armina Hambartsjumian geëscaleerd is en welke rol de moeder, advocaten en adviseurs, de verantwoordelijke staatssecretaris en de asielprocedure gespeeld hebben in het voortslepen ervan. Het is voor allen ondoelmatig en ongewenst. Erover bestaat veel onduidelijkheid. Er zijn verdachtmakingen over en weer, maar tot nu toe weinig harde feiten. Er is nu eenmaal de logica dat asielmigranten niet meewerken aan hun uitzetting, maar hun dat wel gevraagd wordt. Dat is een tegenstrijdigheid. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is een ander aspect. Maar dat het betreffende gezin uitgezet moest worden ligt nu eenmaal besloten in de toepassing van de wet.

Foto: Timo Vogt, ‘Girls hand out tulips during a celebration to commemorate the capture of Shusha, called Shushi within Karabakh and Armenia.’

Advertenties

Amsterdam gedoogt bedreigingen van homoseksuele asielzoekers

with 6 comments

De politiek en de samenleving worstelen met de vluchtelingencrisis. De instroom vraagt extra geld en moet daarom zo goedkoop mogelijk worden gehouden. Begrijpelijk, maar als daarbij grenzen worden overschreden wordt het onbegrijpelijk. Amsterdam zet homoseksuele asielzoekers apart omdat ze bedreigd worden en pakt de daders niet aan. De politie wordt er niet eens bijgehaald voor een onderzoek. In de beeldvorming geeft dit het signaal dat de overheid nog steeds achter de feiten aanloopt en de situatie niet meester is. Hiermee heeft het openbaar bestuur een uitstekend middel ontwikkeld om het draagvlak voor opvang van vluchtelingen nog verder te verkleinen. Is provocatie de opzet? Terugsturen van asielzoekers die andere asielzoekers lastigvallen is moeilijk, maar het wegkijken voor intimidatie en geweld tussen asielzoekers onderling is onaanvaardbaar.

Spanningen tussen islamitische en christelijke asielzoekers in AZC’s

leave a comment »

Er zijn in asielzoekerscentra (AZC) spanningen tussen islamitische en christelijke asielzoekers. Het vermoeden bestaat dat de leiding van de AZC’s de moslims te veel privileges geeft en politiek correct handelt zonder eigen regels te handhaven. Zodat andersdenkenden in het gedrang komen. In een achtergrondverhaal dat begint met de onheilspellende zin: ‘Christenen in asielzoekerscentra klagen over intimidaties door medebewoners met een islamitische achtergrond’ licht NRC de spanningen toe. Bovenstaand door een christelijke Pakistaanse asielzoeker gemaakt filmpje was op 14 juli al de aanleiding voor kamervragen.

Het is onaangenaam, maar begrijpelijk dat bepaalde migranten anderen hun religie willen opleggen. Maar het is ontoelaatbaar dat de AZC’s waarin de asielzoekers gehuisvest zijn daar geen stokje voor steken. Dat is een kwestie van gebrekkige handhaving en onvoldoende politieke aansturing. Migranten hebben recht op hun eigenheid zoals culturele gebruiken en het praktiseren van een religie of levensovertuiging naar keuze, maar voorkomen moet worden dat ze anderen lastigvallen die daar niet van gediend zijn. Precies dat gebeurde.

Staatssecretaris Klaas Dijkhoff (Veiligheid en Justitie, VVD) moet optreden. Hij dient op korte termijn interne gedragsregels en sancties op te stellen die voor alle AZC’s gelden. Die samengaan met goede voorlichting aan de migranten over de grenzen aan hun handelen en het seculiere karakter van de Nederlandse maatschappij. Met als consequentie dat de asielprocedure van migranten die anderen intimideren of bedreigen wordt stopgezet en ze worden uitgezet. Dit type migranten past niet bij de pluriforme Nederlandse samenleving.