George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Armenië

Kwestie Armina Hambartsjumian wordt gepolitiseerd door media en NGO’s

with 3 comments

Wat is er potsierlijker, de opstelling van Defence for Children of van staatssecretaris Klaas Dijkhoff inzake de uitzetting van Armina Hambartsjumian en haar twee kinderen Howick (12 jaar) en Lily (11 jaar)? De kinderen zijn in de Russische Federatie geboren. Moeder Armina werd gisteren uitgezet naar Armenië zonder haar kinderen die op een geheime plek in Nederland achterbleven. Er worden vermoedens de wereld in geholpen dat Armina leugens heeft verteld in haar asielprocedure. Die worden door rechtse media als Elsevier en De Telegraaf naar buiten gebracht en ontlasten Dijkhoff. Zo wordt de kwestie gepolitiseerd door links en rechts.

Opgenomen in de Christelijke gemeenschap van Amersfoort zou Armina zich in de procedure voorgedaan hebben als Azerbeidzjaans. Verre van logisch voor wie de religieuze verschillen tussen beide landen in ogenschouw neemt. De Armeense autoriteiten bevestigen haar Armeense identiteit. Maar ook dat hoeft niet de ultieme waarheid te zijn. Zo resteert een schimmenspel van beschuldigingen, verdraaiingen en rookgordijnen.

Beide partijen komen met een half verhaal waarmee ze hun gelijk claimen. Defence for Children speelt op het gevoel en gaat voorbij aan de feiten van procedure en wet. De staatssecretaris houdt zich aan procedure en wet en gaat voorbij aan het gevoel. Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer -die om een onmodieuze reden van genderidentiteit kinderombudsman wordt genoemd- heeft vooral kritiek op de gescheiden uitzetting van moeder en kinderen. Daarin heeft ze gelijk, dat is beschamend. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is schandalig en zou niet zo moeten zijn. Dat gaat over een grens van betamelijkheid.

Maar de gescheiden uitzetting is niet de essentie van de kwestie Armina Hambartsjumian. Haar verblijf in Nederland zou niet rechtsgeldig zijn. Al in 2009 viel dit besluit voor het eerst. Dit is keer op keer door rechtbanken beoordeeld en in orde bevonden, aldus RTV Utrecht in een bericht. Aan wie te wijten valt dat het vervolgens nog 8 jaar voortsleepte is de essentie. Het antwoord daarop beantwoordt de schuldvraag.

Critici kunnen met een beroep op emotie of rechtvaardigheidsgevoel beweren dat het toepassen van regels of het niet gebruik maken van de discretionaire bevoegdheid door de staatssecretaris pietluttigheid is, maar er is ook nog zoiets als de rechtsstaat die rechters geen ruimte geeft om af te wijken. Rechters moeten nauwgezet de wet toetsen en hebben weinig marges om daar vanaf te wijken. Altijd zijn er grensgevallen die schrijnend zijn. Type kleermaker Gümüs die in 1997 ondanks publieke verontwaardiging met zijn gezin werd uitgezet. Daarna volgt door de publieke verontwaardiging meestal een tijdelijke verzachting in het beleid. De marges van de wet worden dan anders benut. Maar de wet blijft leidraad. Van de verzoeken van asielkinderen die onder de zogenaamde definitieve regeling vallen omdat ze langdurig in Nederland verblijven wordt minder dan 10% ingewilligd. De situatie van de actuele formatieonderhandelingen is daar niet van invloed op.

De vraag die de journalistiek zich moet stellen is waarom de kwestie Armina Hambartsjumian geëscaleerd is en welke rol de moeder, advocaten en adviseurs, de verantwoordelijke staatssecretaris en de asielprocedure gespeeld hebben in het voortslepen ervan. Het is voor allen ondoelmatig en ongewenst. Erover bestaat veel onduidelijkheid. Er zijn verdachtmakingen over en weer, maar tot nu toe weinig harde feiten. Er is nu eenmaal de logica dat asielmigranten niet meewerken aan hun uitzetting, maar hun dat wel gevraagd wordt. Dat is een tegenstrijdigheid. Dat ouders en kinderen gescheiden worden en apart uitgezet worden is een ander aspect. Maar dat het betreffende gezin uitgezet moest worden ligt nu eenmaal besloten in de toepassing van de wet.

Foto: Timo Vogt, ‘Girls hand out tulips during a celebration to commemorate the capture of Shusha, called Shushi within Karabakh and Armenia.’

Oproerpolitie en demonstranten botsen in Armenië. Onrust en patstelling

leave a comment »

Het is in de mode: de politiestaat. Kijk naar Venezuela, de Russische Federatie, Egypte, Bahrein of Turkije. Met de oproerpolitie in de hoofdrol als toegevoegde realiteit uit een game. Pokémon stapt in de werkelijkheid om die te veroveren. Soms krijgshaftig, soms onervaren. Een oppositiegroep bezet in de Armeense hoofdstad Yerevan al twee weken een politiebureau. Dit om de vrijlating van de in juni gevangen genomen politicus Jirair Sefilian af te dwingen. Al Jazeera geeft details. De achtergrond is dat de oppositie de verkiezingen van 2013 die Serzh Sargsyan een tweede termijn bezorgde niet erkent omdat ze vervalst zouden zijn. Die beschuldiging wordt alom betwijfeld. Maar geen enkele partij lijkt sterk genoeg om de ander definitief te verslaan.

Er is gelijkenis met de situatie in Oekraïne toen de zittende president Viktor Janoekovitsj in 2013 onder druk werd gezet door het Kremlin om de associatie-overeenkomst met de EU niet te tekenen. Een meerderheid van de bevolking was daar voor. Serzh Sargsyan overkwam in september 2013 iets overeenkomstig en moest onder Russische druk zijn land laten toetreden tot de door Moskou gecontroleerde tegenhanger van de EU, de Euroaziatische Economische Unie. Armenië houdt formeel de deur naar de EU open. Een andere overeenkomst is het verzet van nationalisten die zich verzetten tegen de politiek van Sargsyan inzake Nagorno-Karabakh die te defensief zou zijn. Op de achtergrond speelt de druk van Moskou op zowel Armenië als Azerbeidzjan om dat conflict binnen de perken te houden. Het Westen zoekt toenadering tot Azerbeidzjan vanwege gas en olie.

Google Translate: ‘Op 29 juli, om 22:00 uur begon de politie de aanval op de Sari buurt en een protest van de burgers‘.

Jamala met ‘1944’ namens Oekraïne naar Eurovisie Songfestival

leave a comment »

Update 15 mei 2016: Oekraïne heeft het Eurovisie Songfestival 2016 gewonnen met een politiek getinte song.

Oekraïne stuurt Jamala, artiestennaam van Susana Jamaladinova naar het Eurovisie Songfestival in Stockholm met het lied ‘1944’ over de deportatie van Krim-Tataren door de Sovjet-Unie. Ze won de nationale competitie door de publieksstem. De tekst is in het Engels en Krim-Tataars, een Turkse taal. De song bevestigt de trend van het politieke lied als subgenre met verwijzingen naar de eigen geschiedenis. Zo kwam voor Armenië de gelegenheidsgroep Genealogy in 2015 met het lied Face the Shadow’ over de Armeense genocide in 1915.

Turkije dat de Armeense genocide ontkent had weinig mogelijkheden om dat te verhinderen doordat het onder druk van de islamitische regering van president Erdogan zich afkeert van Europa en sinds 2012 niet meer meedoet aan het Eurovisie Songfestival. Maar met de Russische Federatie dat wel meedoet is het dit jaar anders. In de Duma gaan stemmen op om de organisatie te verzoeken Jamala te verhinderen deel te nemen omdat het erop gericht zou zijn de Russische Federatie ‘te steken’. In een bericht doet Ukraine Today verslag.

De regels van het Eurovisie Songfestival zeggen in 1.2.2 (h) ‘No lyrics, speeches, gestures of a political or similar nature shall be permitted during the ESC. (..). No messages promoting any organization, institution, political cause or other, company, brand, products or services shall be allowed in the Shows and within any official ESC premises (..). A breach of this rule may result in disqualification.’ De officiële presentatie van ‘1944’ door Jamala op het You-Tube kanaal van de Eurovisison Song Context zoals deze uitgevoerd zal worden in Stockholm mist de verwijzingen uit bovenstaande video naar de  deportaties  en het optreden van de Sovjet-autoriteiten. Het bevat eerder een humanistische, dan een politieke boodschap. Daarom valt niet in te zien dat een verbod op verzoek van de Duma kans maakt omdat er formeel geen regels overtreden worden.

De subtext van de video is explicieter en heeft een politieke boodschap. Maar omdat de video formeel niets met de officiële presentatie van Jamala te maken heeft kan de zangeres noch de Oekraïense delegatie daarop afgerekend worden. De video is een montage van de audio track van ‘1944’ met fragmenten uit de film Haytarma (‘Хайтарма’) van Viktor Borisov uit 2013 over de deportatie van de Krim-Tataren door de Sovjets in het dorp Alupka op 18 mei 1944. Zie hier de volledige film op YouTube. Met na 51’’ de video-fragmenten. 

vb

When strangers are coming…
They come to your house,
They kill you all
and say,
We’re not guilty
not guilty.

Where is your mind?
Humanity cries.
You think you are gods.
But everyone dies.
Don’t swallow my soul.
Our souls

Yaşlığıma toyalmadım
Men bu yerde yaşalmadım
Yaşlığıma toyalmadım
Men bu yerde yaşalmadım

We could build a future
Where people are free
to live and love.
The happiest time.

Where is your heart?
Humanity rise.
You think you are gods
But everyone dies.
Don’t swallow my soul.
Our souls

Yaşlığıma toyalmadım
Men bu yerde yaşalmadım
Yaşlığıma toyalmadım
Men bu yerde yaşalmadım

Foto: Still uit film film Haytarma (2013) van Viktor Borisov.

Europa lijkt steeds meer op strategisch spelletje Risk. Wie wint?

leave a comment »

Valt Europa steeds meer samen met het machtsdenken van het strategisch bordspel Risk? Woedt er een strijd tussen de Russische Federatie en het Westen (meeste EU-lidstaten, VS en Canada) waarbij de strijd vooral op afstand met zetstukken wordt gevoerd? Het gaat aan ons voorbij omdat media er nauwelijks verslag van doen.

De Russen interveniëren sinds augustus 2014 met een hybride oorlog in Oost-Oekraïne, hebben de Krim onrechtmatig ingepikt, voeren hun gevechtskracht en paraatheid op, bedreigen de Baltische staten, proberen de EU door verdeeldheid te verzwakken in het opkopen van radicale, eurosceptische politieke partijen en het neutraliseren van Duitsland dat als spookbeeld heeft dat het aan de basis van de derde wereldoorlog staat.

Westerse initiatieven kunnen niet uitblijven. Maar zijn a-synchroon. Geen wapengekletter, maar inzet van economische middelen om Rusland af te remmen. Mogelijk inmenging in de zwakke regio’s van de Russische Federatie: de Kaukasus en het Verre Oosten waar nu China goedkoop de buit binnenhaalt. Of pionnen het Kremlin insturen voor een paleisrevolutie. Passen de ‘Electric Maidan’ protesten in Armenië in de strategie?

Protest in Armenië ook gericht tegen Russische afhankelijkheid

with 2 comments

In de Armeense hoofdstad Yerevan zijn de met 16% gestegen energieprijzen de aanleiding voor protesten. De regering die er eerst op los sloeg en daarmee olie op het vuur gooide, treedt nu terughoudender op. De politie wacht af. Naast de directe aanleiding kunnen ook de slechte economische situatie, de afhankelijkheid van de Russische Federatie en de autoritaire regering van president Serzh Sargsyan van belang zijn bij de protesten. De Raad van Europa betwijfelt de eerlijkheid van de verkiezingen sinds 1995. De onafhankelijke Oekraïense omroep Hromadske doet verslag en labelt de vreedzame protesten als ‘Electric Maidan’. Eindigt het net als in Kiev in een situatie die de regering tot aftreden kan dwingen? Het valt niet in te zien dat Rusland dat tolereert.

Europese Spelen in Azerbeidzjan dat Aziatisch is. Hoe kan dat?

with 3 comments

Vandaag zijn de Europese Spelen in Baku geopend. Tevens de eerste editie van deze spelen. Meer dan 3000 kilometer verwijderd van Berlijn. Ze werden door het Europees Olympisch Comité bedacht waarvan dit land lid is. Wat heeft Azerbeidzjan met Europa te maken? Soms worden Armenië, Azerbeidzjan en Georgië tot Europa gerekend, maar vaker tot Azië. De VN of het Duitse Ständiger Ausschuss für geographische Namen (StAGN) beschouwen Azerbeidzjan als Aziatisch. Het is lid van de Aziatische Ontwikkelingsbank.

330px-Azerbaijan_in_its_region.svg

Om historische en cultuurhistorische redenen kan Azerbeidzjan niet tot Europa gerekend worden omdat het nooit deel uitmaakte van de Europese ontwikkeling. In 1920 werd het land ingelijfd bij de Sovjet-Unie. Door etnische banden heeft het een speciale relatie met Turkije. Maar ook dat land dat als bijnaam notabene Klein-Azië heeft is niet Europees, maar Aziatisch. Waarom heeft een dictatuur met een bevolking van 96% moslims dat historisch en geologisch niets met Europa van doen heeft de Europese Spelen toegewezen gekregen?

Europa_geografisch_karte_de_1

Foto 1: Azerbeidzjan (in rood) ten Westen van de Kaspische Zee en ten Zuiden van de Koema-Manytslaagte.

Foto 2: Verschillende historische afbakeningen voor de grens tussen Europa en Azië.

Armenië verwijst naar genocide 1915 op Eurovisiesongfestival

with 2 comments

Vanavond is de eerste halve finale van het Eurovisiesongfestival. Deze keer in Wenen. Armenië doet mee met de gelegenheidsformatie Genealogy die bestaat uit vier zangeressen en twee zangers. Ze zingen het nummer ‘Face The Shadow’ met muziek van Armen Martirosyan and tekst van Inna Mkrtchyan dat ze zelf een ‘krachtig volkslied over vrede, eenheid en liefde’ noemen. Onmiskenbaar gaat het over de genocide van 1915. De lege stoelen symboliseren de dood. Van de 14 familieleden blijft niemand over. De suggestie is dat ze vermoord zijn. Turkije dat de Armeense genocide ontkent heeft weinig mogelijkheden om te interveniëren doordat het onder druk van de islamitische regering van president Erdogan zich afkeert van Europa en sinds 2012 niet meer meedoet aan het Eurovisiesongfestival. Nationale identiteit en geschiedenisglitter als voer voor stilisten.

arm

Foto: Licht bijgesneden schermafbeelding van still uit de Armeense bijdrage van het Eurovisiesongfestival 2015: Face The Shadow‘ van Genealogy.

Roel van Duijn, Oekraïne en de slappe knieën van het Westen

with 47 comments

6225819626_f95ab7cd65_b1

‘Is het dan niemand opgevallen dat Poetins strategie dezelfde is als die van Hitler dit in de jaren dertig? Overal waar hij buiten de bestaande grenzen van zijn rijk “volksgenoten“ toetert hij dat deze in gevaar verkeren en dat hij hen moet beschermen. Zo is het is Zuid-Ossetië en Abchazië gegaan, zo gaat het nu in Oekraïne. Zó zou hij het in de Baltische staten willen.‘ Aldus de voormalige Kabouter, Provo en politicus van GroenLinks, alsook pleiter voor geweldloze acties Roel van Duijn in een ingezonden brief in Het Parool en NRC.

Roel van Duijn meent dat er maar een manier is om president Putin te stoppen: ‘Dat is het geven van harde militaire garanties voor alle landen buiten de huidige Russische grenzen.‘ Want het Westen kan wel pleiten voor de-escalatie, maar een escalerende Putin maakt dat pleidooi zinloos. Zoals velen voor hem verwijst Van Duijn naar de overeenkomst tussen Hitler 1938 en Putin 2014. In 1938 gaf de Britse premier Neville Chamberlain ‘Herr Chancellor’ Hitler in 1938 volop de ruimte gaf om het Sudetenland in te lijven. Onder het voorwendsel om de Volksduitsers te beschermen, zoals nu president Putin in de grensgebieden van de Russische Federatie etnische Russen te hulp dreigt te schiet om ze te beschermen. Met militaire overmacht.

Willem de Schaker vindt de opstelling van z’n schaakgenoot Van Duijn verrassend: ‘De PROVO-Kabouter die zijn leven lang gepleit heeft voor geweldloos verzet tegen misstanden in de samenleving, de pleiter (terecht) voor steeds weer geweldloze acties (..) komt tot de conclusie dat er omstandigheden kunnen zijn waarbij kennelijk militaire weerstand, (..) moet worden geboden’. Waarop Van Duijn reageerde: ‘dus blijkbaar moeten we nu realistisch zijn en OOK militaire middelen aanvaarden, verdorie. Met MIJN nadruk op verdorie!

Waar ligt de grens van ingrijpen? Er komt een moment dat vrede geen vrede meer is, maar oorlog. Het is als het verhaal van de hoed van Gerard Reve. Elke dag wordt met een schaar een stukje van de rand geknipt. De drager merkt het niet, maar na enige tijd mist de hoed een rand. Waarschijnlijk beantwoorden de Westerse landen het militaire geweld van Rusland niet met militair geweld. Mogelijk kiezen ze ervoor om Rusland en z’n directe bondgenoten als Wit-Rusland, Kazachstan en Armenië economisch en diplomatiek te isoleren.

Vooral de Russische propaganda draait op volle toeren. Als onderdeel van de strijd. Opnieuw een gelijkenis met Hitler. Het verdeelt de westerse publieke opinie die in het Russische frame stapt. Uit onnadenkendheid of gebrek aan historisch besef. Alle Oekraïners zouden fascisten of neo-nazi’s zijn die optrekken in knokploegen om etnische Russen af te slachten. De uitslag van de parlementsverkiezingen 2012 maakt deze claim niet waarschijnlijk. De rechts-nationalistische partij Svoboda moet evenmin iets van het liberale Europa hebben en volgens Wikipedia berucht om ‘haar xenofobe, homofobe, racistische en vooral antisemitische standpunten’ haalde slechts 10,45% van de stemmen. Opmerkelijk dat een antimilitarist oproept tot militair ingrijpen.

Bundesarchiv_Bild_183-H13160,_Beim_Einmarsch_deutscher_Truppen_in_Eger

Foto 1: ‘Horen, zien en zwijgen‘, Twee maiko en een geisha, omstreeks 1890-1900. Eerder geplaatst in George Knight Kort.

Foto 2: Opmars van Duitse troepen in Eger (Tsjechië: Cheb) , Sudetenland, 1938. Een interpretatie is dat de huilende vrouw rechts haar ellende verbergt, maar zich gedwongen voelt om de triomferende Hitler te begroeten.

Nagorno-Karabakh en de ondraaglijke toestand van eenzijdigheid

with 6 comments

Drie berichten, vier waarheden. Een reisprogramma over Nagorno-Karabakh, een land dat betwist wordt door Armenië en Azerbeidzjan. Azerbaijan News Network (ANN) begrijpt de Nederlandse kant van de zaak niet, en de Gooi- en Eemlander mist de Azerbeidzjaanse finesses. Dit bevestigt het idee dat berichtgeving nationaal is. Buiten grenzen gaan betekent in een ander gedachtengoed terechtkomen. Dat lukt niet altijd.

ANN doet verslag van een protest van Azerbeidzjaanse jongeren en studenten in Hilversum. Gistermiddag voor de uitzending. ANN geeft als reden dat Nagorno-Karabakh in een televisieprogramma ‘gepresenteerd werd als een onafhankelijke staat op Holland-3‘. Een tv-kanaal ‘dat wordt geassocieerd met BNN-TV’. Het protest van de jongeren ging erover om aan te tonen ‘dat Nagorno-Karabakh als vanouds Azerbeidjaans gebied is en Armenië het bezet’. Volgens de organisator Musa Hasanov trok het protest veel aandacht.

De Gooi- en Eemlander meent dat het protest erover gaat dat presentator Patrick Lodiers van het programma ‘3 op reis‘ van BNN laat zien ‘dat Lodiers doet alsof het gebied een leuke bestemming is’. Maar ‘In werkelijkheid is het er volgens de Azerbeidzjanen levensgevaarlijk door sluipschutters en mijnenvelden’. Een oorlogszone. Het protest verliep rustig en als de uitzending niet in goede aard valt, ‘dan volgen meer acties’.

Het valt zeer te verwachten dat er meer acties volgen van Azerbeidzjaanse jongeren, want het programma toont uitsluitend het Armeense standpunt. In een reactie in De Gooi- en Eemlander zegt Frank Bakili dat de uitzending van 11 november ‘volledig eenzijdig’ was. En: ‘De eenzijdigheid van de aflevering raakt ons diep. Als reactie hierop hebben wij (AZJN) Patrick Lodiers een schriftelijk uitgenodigd [!] gestuurd voor een vriendelijk gesprek. Wij willen graag de [!] Azerbeidzjaanse perspectief van het conflict toe te lichten [!].’

Foto: Mist omhult een begraafplaats in de buurt van het Gandzasar klooster.

%d bloggers liken dit: