George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Anti-discriminatie

De Antwerpse politicus, de tandarts, Facebook en de hoofddoek

leave a comment »

kis

De Antwerpse politica Ikrame Kastit zoekt de nuance, maar kan deze niet altijd vinden. Ze is namens sp.a en Groen voorzitter van de districtsraad Borgerhout. Op haar Facebook-pagina bericht ze over een tandarts die weigert om vrouwen met hoofddoek te behandelen. De Gazet van Antwerpen doet verslag, en zegt abusievelijk dat het bericht inmiddels door Kastit verwijderd is. Het staat op 2 augustus nog steeds online. De Gazet vervolgt: ‘Het Facebook-bericht van Kastit werd als een lopend vuurtje verspreid op de sociale media. Meer dan honderd mensen reageerden op het bericht. Kastit deed er vervolgens nog een schepje bovenop om de volledige naam van de tandarts openbaar te maken.’ Kastit had het van horen zeggen, van een vriendin.

Genoemde tandarts is ontdaan. De helft van zijn klanten is moslim. Hij legt uit dat hij vrouwelijke klanten vraagt hun hoofddoek af te doen om ‘tandheelkundige redenen’: ‚(..) ik doe aan integrale tandzorg. Dit wil zeggen dat bij behandeling het gebit een integraal onderdeel is van het lichaam. Daarbij is het van belang dat ik mijn patiënten goed kan observeren. Ik moet hun volledige aangezicht, kaken en nek zien om een correct beeld te kunnen vormen. Spiertrekkingen, verkleuringen of zwellingen van de huid, de stand van de ogen: daar haal ik belangrijke informatie uit. Een hoofddoek bemoeilijkt dat, net als een pet of een bril. Er is ook een praktische reden: onder een hoofddoek zit vaak een dot haar verstopt. Als vrouwen daarmee gaan liggen, is dat onstabiel en lastig tijdens het werken.

Tandarts E.B. zegt geen klacht in te dienen tegen Ikrame Kastit maar is ‘wel van plan een gesprek met Groen-voorzitter Wouter Van Besien aan te gaan.’ Directeur Jozef De Witte van ‘Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding’ laat weten een klacht tegen E.B te hebben ontvangen. Hij zegt de zaak grondig te onderzoeken, een medische reden kan legitiem zijn om de hoofddoek af te doen: ‘Net zoals dat in het geval van veiligheid of hygiëne gepast is’. Maar ‘we moeten wel nagaan in welke mate de vraag van een tandarts passend is en bijdraagt tot zijn uiteindelijke doel’.

In deze episode komen allerlei ontwikkelingen samen. Een profilerende politicus beschuldigt op Facebook een tandarts zonder feiten te checken en moet dat achteraf terugnemen. FB slaat meedogenloos terug in haar gezicht. Bezoekers van haar FB-pagina buitelen over elkaar heen in verontwaardiging zonder evenmin alle feiten te kennen. Maar ook met humor: ‘De boor voor vullingen voor te bereiden kan in de hoofddoek geraken! En wat dan?’. De tandarts reageert in de lokale krant en de klacht eindigt bij het meldpunt racisme. Het hedendaags afkickcentrum voor oplopende emoties. De hoofddoek was weer hoofdzaak voor misverstand.

Tandarts E.B. meldt dat z’n vrouwelijke klanten met hoofddoek op een enkele uitzondering na geen probleem hebben met z’n praktijk die ze begrijpelijk vinden. De samenleving is weer eens redelijker dan in de media lijkt. De beroepsvereniging van tandartsen in Nederland de KNMT meldt niets op haar website over haar beleid aangaande klanten met hoofddoek. Zou dat niet gewenst zijn om heibel en vergissingen te voorkomen?

Foto: Schermafbeelding van FB-bericht van Ikrama Kastit.

Waarom zegt burger: ‘Politiek zegt me niks’? Uit teveel interesse?

with 3 comments

Franc-Laicisation-par-these-antithese-Et-leur-synthese-de-demons

Twee berichten die los van elkaar lijken te staan, maar toch op elkaar aansluiten. These, antithese, synthese.

1) Commissaris van de Koning in Zuid-Holland Jaap Smit (CDA) vindt in zijn nieuwjaarstoespraak dat het respect tussen burgers en overheid wederzijds moet zijn. Hij pleit voor ‘daadwerkelijke invloed van burgers en voor een integere en transparante overheid‘. Smit constateert een gemis. Opmerkelijk is dat-ie dit nu zegt, terwijl het openbaar bestuur met die invloed en transparantie al jarenlang een begin had kunnen maken. Maar niet deed. Smit is voor transparantie op zijn voorwaarden: ‘Transparantie is het sleutelwoord, maar het is de paradox van deze tijd dat transparantie eerder het wantrouwen voedt dan het vertrouwen versterkt.’ Indirect neemt Smit de burger z’n wantrouwen kwalijk. En: ‘Als wij het vertrouwen in de democratie willen bevorderen, dan zal de burger het gevoel moeten hebben dat zijn stem werkelijk wordt gehoord en dat hij invloed heeft.

2) In de discussie over het lesbische stel in Assen dat uit een buurt wordt wegtreiterd zonder dat de instanties afdoend optreden doet Koos van Woudenberg uit eigen ervaring met veel details een boekje open over het falen van betrokkenen. Hem is in Assen iets soortgelijks overkomen als wat nu Lambertha Penning en Jannie Donker treft. Iemand die door de instanties niet wordt gesteund staat alleen. In zijn ogen faalden in de jaren 2006-2010 niet alleen de gemeente Assen, woningbouwvereniging Actium en de Asser politie met wijkagent Piet van der Ploeg, maar ook de lokale politiek en de antidiscriminatiebureau Art.1. Dat het wegpesten van homo’s ‘hot’ vindt en onaanvaardbaar relativeert. Van Woudenberg voegt toe als sluitsteen op de ontwikkeling van een teleurgestelde burger: ‘Politiek zegt me niets, stemmen doe ik al meer dan tien jaar niet meer.

3) Wie past het meeste begrip, bestuurder Jaap Smit of burger Koos van Woudenberg? Wordt het ooit nog wat met de ‘daadwerkelijke invloed van de burger‘ en ‘de integriteit en transparantie van bestuur’? Ik ben een slechte beoordelaar want ik heb een grote weerzin opgebouwd tegen het functioneren van de Nederlandse partijpolitiek die mensen als Jaap Smit voortbrengt. Die in het gunstigste geval voorzichtig systeemkritiek ventileren zonder dat dit tot enige verandering leidt. Het politieke systeem zit op slot. De uitspraak van de burger ‘Politiek zegt me niets‘ wordt door politici gereduceerd tot het verwijt dat een calculerende burger niet geïnteresseerd is in politiek. Frits Bolkestein buigt dat zelfs om tot de conclusie dat de burger dus tevreden is.

Maar het omgekeerde is waar. Burgers als Koos van Woudenberg haken af omdat ze teveel geïnteresseerd zijn in politiek. En er eisen aan stellen die nooit ingewilligd worden. Je zou er in de wanorde kwaad over worden.

Foto: Franc Laicisation par these antithese. Et leur synthese de demons.

Koeweit gaat aan grens homoseksuelen ‘detecteren’. Hoe?

with 3 comments

global_exchanges_kuwait

Ik ben geen homoseksueel dus kan het mis hebben. Volgens een bericht in Gulf News weet Koeweit hoe het homo’s in een routinematige medische controle moet detecteren. Ik denk dat dat onmogelijk is. Niet eens wil ik me voorstellen welke lichaamsdelen er allemaal ‘gedetecteerd’ dienen te worden om de diepere waarheid over de ware aard te achterhalen. Daarmee gaat Koeweit van start om deze groep de toegang te ontzeggen.

Het VVD-kamerlid Han ten Broeke stelt er kamervragen over aan minister Frans Timmermans van Buitenlandse Zaken. Hij vraagt of de berichten kloppen en de minister bereid is om Koeweit om opheldering te vragen.

Discriminatie van homoseksuelen is even dom als discriminatie van vrouwen. Discriminatie van katholieken is even dom als discriminatie van moslims. Soms werkt discriminatie positief wegens groepsbinding. Maar vaak werkt het negatief wegens isolatie en uitsluiting. Koeweit zet zichzelf hiermee te kijk als een achterlijk land.

Foto: Beurs van Koeweit.

Nieuwe stemmen in de Europese islam. Waarom zijn er zo weinig?

with 23 comments

The Economist vergelijkt in een artikel met de veelzeggende titel ‘Nieuwe stemmen in de Europese islam’ Ajmal Masroor met Ahmed Aboutaleb. Na de moord op Theo van Gogh had in november 2004 Aboutaleb een duidelijke boodschap ‘Wie zich niet wil aanpassen, kan zijn koffers pakken’. Voor mensen die de waarden van godsdienstvrijheid, vrije meningsuiting en niet-discriminatie niet deelden was geen plek in de open, Nederlandse samenleving. Het kwam Aboutaleb toendertijd op het verwijt in islamitische kring te staan een overloper te zijn. Een bounty die van binnen wit was. Wegens bedreigingen moest-ie beveiligd worden.

De rechtsstatelijke opstelling van Aboutaleb is juist. Hij passeerde Job Cohen die bleef hangen in een idee van ‘compenserende neutraliteit’ en daarbij de scheiding van kerk en staat oneigenlijk oprekte. Ahmed Aboutaleb is rechtlijniger en wist valkuilen te vermijden. Trouwens ook de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan zit op die zuivere lijn. Zelfs Ahmed Marcouch nam tenslotte afstand van Cohens denkbeelden. Aboutaleb verwoordde het als geen ander. Het maakte hem geschikt als burgemeester van Rotterdam. De echte bruggenbouwer die Tariq Ramadan niet werd omdat aan hem het beeld van een moslimbroeder bleef hangen.

Onheilspellend is dat de islam in Europa niet meer ‘nieuwe stemmen’ van het kaliber Masroor en Aboutaleb weet voort te brengen. Ze zijn de ideale bemiddelaars doordat ze de juiste snaar weten te treffen. Ze blijven echter de uitzondering. Nog steeds kleeft aan de Nederlandse islam de onduidelijkheid in welke mate het zich ondergeschikt wil maken aan de nationale rechtsstaat. Trouwens een complexe kwestie omdat de islam dezelfde rechten heeft als andere religieuze organisaties en niet kritischer bevraagd kan worden. Vanuit een oogpunt van publiciteit, acceptatie en mate van integratie zou het echter gewenst zijn als de Nederlandse leiders van de islam zich meer, en vooral beter zouden uiten in het publieke debat. Hoe langer de stilte duurt, hoe meer de indruk ontstaat dat dat niet ligt aan een gebrek aan publicitaire vaardigheden, maar aan een bewuste politieke opstelling. Dat zaait twijfel. Veelzeggend is trouwens dat zowel Aboutaleb en Masroor hun loopbaan in de media begonnen. Dat geeft ze nu de instrumenten om zich vaardig en zelfverzekerd te uiten.

Ajmal Masroor is een vaardige spreker die begint met de angel uit het debat te halen. Hij noemt de moord op de Britse militair in Londen een criminele daad. Hoewel-ie de mogelijkheid open laat dat het terrorisme is. Hoe dan ook beschrijft-ie het als een daad van ontspoorde criminelen voor wie geen plek is in de liberale democratie. Tegelijk benadrukt de welsprekendheid van Masroor dat we dit soort woorden vanuit de Europese islam zo zelden horen. Enkele ‘nieuwe stemmen’ geven hoop, maar maken nog geen zomer. Eigenlijk moet Aboutalebs oproep uit 2004 opgefrist en herhaald worden. Hoewel er in negen jaar veel ten goede is gekeerd is het onverteerbaar dat er in Nederland nog steeds chagrijnige types rondlopen die zich in het openbaar niet willen verbinden aan de uitgangspunten van de rechtsstaat. Hoewel dat uiteraard niet tot de islam beperkt blijft. Maar de aanpak daarvan vraagt weer om andere leiders, andere tactieken en andere commentaren.

media_xl_1300246

Foto: De burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb. Credits: ANP.

Antidiscriminatiebureau Art.1 oogt tegenstrijdig

with 4 comments

Art.1 is naar eigen zeggen het ‘National Focal Point‘ mensenrechten. Het EU-agentschap voor fundamentele rechten (FRA) heeft dit ‘kenniscentrum discriminatie’ gekozen. Dit betekent dat Art.1 de komende vier jaar het agentschap informatie zal aanleveren over actuele ontwikkelingen op het gebied van mensenrechten in Nederland. Art.1 zegt ‘hét landelijk expertisecentrum op het gebied van het voorkomen en bestrijden van discriminatie op alle gronden’ te zijn. Het pretendeert niet alleen discriminatie te bestrijden, maar zelfs te voorkomen. Zelfs ‘op alle gronden’. Hoe werkt dat in de praktijk?

De proef op de som is de site van Art.1 Bureau Discriminatiezaken Noord-Holland Noord. Dat opent met een definitie van wat discriminatie is: Discriminatie is het ongelijk behandelen van mensen op grond van kenmerken die er niet toe doen, zoals ras of afkomst, godsdienst, geslacht, seksuele diversiteit, handicap, of leeftijd. Discriminatie kan overal voorkomen zoals de arbeidsmarkt, buurt, horeca, reclame, politie, onderwijs, sport en recreatie en privé sfeer.

Kenmerken die er niet toe doen? Wat betekent dat? Wat kan dan nog de bewijsgrond zijn van discriminatie? Moet er zelfs een National Focal Point voor opgetuigd worden met financiering door de EU? Waarom maakt ‘hét landelijk expertisecentrum op het gebied van het voorkomen en bestrijden van discriminatie op alle gronden’ zich druk over discriminatie als kenmerken er niet toe doen? Is de ontkenning door Art.1 NHN van de eigenheid van mensen met hun kenmerken niet de opperste vorm van discriminatie? Ik begrijp er niets van.

De volgende verrassing ligt al op de loer: Niet alleen homo’s worden weggepest. En: Verontwaardigd zijn over het wegpesten van homo’s is hot. We kunnen er veel over lezen in de krant, over hoe erg we het vinden dat mensen met een afwijkende seksuele geaardheid niet zichzelf kunnen zijn en weggepest worden uit hun eigen omgeving. Dat is ook verschrikkelijk. En hetzelfde overkomt ook andere minderheden: (..).

Alsof je zegt ‘Niet alleen AIDS kan dodelijk zijn, maar ziekte A ook‘. Het klinkt onfris. Homo’s krijgen volgens Art.1 veel aandacht. Verontwaardiging over het wegpesten van homo’s is zelfs hot. Art.1 suggereert hiermee dat het pesten van homo’s gerelativeerd kan worden. Maar onderzoek over de werksituatie van homosexuelen toont aan dat het met de discriminatie van homo’s helemaal niet meevalt. Art. 1 baseert zich niet op feiten.

Over godsdienst zegt Art.1: Het is verboden onderscheid te maken naar geloof of levensovertuiging. Mensen moeten vrij zijn te leven naar hun overtuiging. Helemaal mee eens. Bij religieuze instellingen is het meeste winst te halen want sommigen ervan weigeren massaal mensen uit te laten treden die dat wensen. Maar spant Art.1 vervolgens een zaak aan tegen deze religieuze instellingen die mensen opsluiten binnen een godsdienst? Mij schiet geen voorbeeld te binnen dat Art.1 een zaak tegen de Nederlandse islam is begonnen, of heeft voorbereid om te bereiken dat ex-moslims die uit willen treden vrij in hun overtuiging kunnen zijn.

Moeten we Art.1 serieus nemen? Ik zou het graag doen want discriminatie is een serieuze zaak die bestreden dient te worden. Maar is de bestrijding bij Art.1 wel in goede handen? Ik betwijfel het sterk na lezing van de tegenstrijdigheden en de hemelhoge pretentie om discriminatie op alle gronden te bestrijden en zelfs te voorkomen. Ik mis het nodige realisme. Het lijkt raadzaam dat de lokale afdelingen van Art.1 hun eigen creatieve interpretaties van wat discriminatie is en hoe het zich voordoet voortaan inslikken en dat het landelijke hoofdkantoor dat doet met de doelstelling dat het een eind maakt aan alle discriminatie.

Foto: 29 maart 1968, Memphis, Tennessee, VS; ‘US National Guard troops block off Beale Street as Civil Rights marchers pass by on March 29, 1968’; Credits: Bettmann/CORBIS

Anti-discriminatie industrie

with 9 comments

Overdreven om te stellen dat discriminatie van moslims in Nederland breed wordt gesteund. Het komt voor, zoals vrouwen, joden en homo’s weer door moslims worden gediscrimineerd. Vraag is hoe we discriminatie kunnen verminderen. In elk geval moeten we beide ogen open houden en goed kijken wat er gebeurt.

Men dient altijd te beseffen wat het belang is van diegenen die menen te moeten waarschuwen voor discriminatie. Niet zelden profileren ze zich in hun verontwaardiging en zetten zo een stapje omhoog. Cynisch om te zeggen, maar anti-discriminatie is een serieuze industrie waarin mensen carrière kunnen maken. Vaak is het een herstart van reeds uitgespeelden zoals Mohammed Rabbae of Ed van Thijn, en in zekere zin ook Pim Fortuyn en Geert Wilders.

Het belang van de anti-discriminatie industrie als sector die het publieke debat aanjakkert moet verminderen. Als uitvergrotingen en emoties niet langer het publieke debat domineren, dan kunnen de rust, de bezinning en de consensus weer centraal komen te staan. Zo kunnen mensen tot elkaar komen. Op de schouders van alle aanjagers die etniciteit of religie omvormen tot vehikel voor hun ambitie, carrière of economisch gewin ligt een verantwoordelijkheid om hun eigen belang ondergeschikt te maken aan het algemene belang. De oplossing is tweeledig.

In de buitenlandse politiek dient het conflict tussen Israël en Palestina te eindigen. Het heeft niets te maken met wat er in Europa gebeurt tussen etniciteiten of religies, maar het zorgt voor ruis. Het voedt de anti-discriminatie industrie. Het conflict kent vele problemen door koppigheid aan beide kanten. Externe gematigde krachten dienen Israël en Palestina een vrede op te dringen. De regio zelf is door het eigen morele failliet niet meer bij machte dit zelf te realiseren.

Veranderingen gaan langzaam. Misschien helpt het voor ons voorstellingsvermogen als we verschil maken tussen richtinggeving en realisering. Oftewel, laten we eerst kleine stapjes zetten om te leren lopen. Het ontmoedigt om te beginnen met de bestudering van het wereldrecord marathon. Dat smoort elke lust, zin en initiatief. We moeten onze angst voor het leven verliezen door de levenslust te hervinden. Het is absurd om zoveel chagrijn te tonen in een van de beste en welvarendste landen ter wereld.

Onzekerheid voedt sentimenten die door partijen aan linker- en rechterzijde geëxploiteerd worden. De opbouw van Nederland wordt erdoor verstoord. Nederland komt door deze afleiding niet toe aan fundamentele keuzes over kenniseconomie, duurzaamheid en infrastructuur. Overigens een manier voor de politiek om het eigen gebrek aan lef en ideeën te maskeren.

Een open samenleving met een levendig publiek debat zonder onnodige beperkingen is weliswaar een voorwaarde voor een krachtige democratie, maar waar mensen anderen hun eigenbelang voorspiegelen als algemeen belang vermindert de transparantie van het debat. Het wordt zelfs problematisch als instituties die gelieerd zijn aan de overheden zich erin mengen. Da’s een brug te ver. De correctie door een tegenmacht is nodig. De vorming van een vrijzinnige burgerrechtenweging die het vizier op de rechtsstaat houdt zou uitkomst kunnen bieden.

Foto: Cartoon ‘Discriminatie’ van Opland