George Knight

Debat tussen links en rechts

Posts Tagged ‘Anarchisme

Ron Paul spreekt over Oekraïne en Amerikaanse steun

with one comment

Ron Paul is consequent in z’n isolationisme. Daarom werd-ie genegeerd door de Amerikaanse media toen-ie nog namens de Republikeinse partij in de race was voor president. Ron Paul is gif voor de media. Hij is niet voor steun aan banken of de wapenindustrie. Daarom negeren de door het bedrijfsleven gecontroleerde media Ron Paul zoveel mogelijk. Nu iets minder dan voorheen, omdat z’n ambitie kleiner is. De VS dreigt door steun aan de Oekraïne zelfs de Russen te betalen. Hoe valt dat de Amerikaanse belastingbetaler uit te leggen? Een los eindje aan dit verhaal is de presentatie ervan. Waarom brengt het door het Kremlin gefinancierde RT kritiek op de Amerikaanse regering als het er niks bij te winnen heeft? Wat heeft Rusland te winnen bij isolationisme van de VS? Evenveel als de Amerikaanse belastingbetaler? Ron Paul zwijgt in elk geval niet. Dat siert hem.

Advertenties

Uitersten ontmoeten elkaar: Ron Paul en Julian Assange

with one comment

De progressieve Julian Assange en de libertarische Ron Paul vinden elkaar in hun afkeer van wat Assange het ‘extremistische centrum’ noemt. In dat centrum wordt de macht verdeeld en anderen buitengesloten. Vooral in de informatievoorziening. In de VS zijn dat Democraten en Republikeinen, in Nederland de VVD en PvdA. Personen uit die partijen die eerlijkheid, waarheid of burgerrechten boven de machtsvorming zetten worden niet tot dat machtscentrum van hun eigen partij toegelaten. Dit hoefijzermodel is niet nieuw, maar interessant is dat het steeds minder uitzonderlijk wordt. Feit dat Ron Paul voor zijn video-kanaal Julian Assange van WikiLeaks als gast uitnodigt onderstreept deze ontwikkeling. Zie hier voor de andere delen van het gesprek.

De verklaring ‘Waarom ik de VVD verlaat‘ van de fractievoorzitter voor de VVD in Menterwolde Marc Hesp snijdt precies dat probleem aan van een politieke partij als de VVD die in de machtsvorming de eigen principes verliest en de burgerrechten geweld aan doet: ‘Liberalisme gaat over vrijheid, een overheid die de persoonlijke vrijheid waarborgt. Dat staat haaks op de anti-privacy agenda van de VVD bewindslieden.’

2308g

Foto: Marcel van Eeden, 27 augustus 2007 [2308]

Joke Kaviaar gedagvaard om mening over vreemdelingenbeleid

with 6 comments

20041221_wordt-vervolgd.indd

Update 22 januari: Joke Kaviaar veroordeeld tot 4 maanden onvoorwaardelijk wegens opruiing. Ze gaat in hoger beroep. Zie voor toelichting onder reacties

Op 8 januari dient de zaak tegen Joke Kaviaar. Pseudoniem van dichteres en activiste Joke Kuyt. Ze verzet zich geweldloos tegen het asielbeleid. Volgens 13september.nl -‘voor vrijheid van beweging en tegen repressie‘- werd ze op 13 september 2011 opgepakt door de Nationale Recherche wegens ‘opruiing en verspreiding tot opruiing, met terroristisch oogmerk’ en drie dagen vastgehouden. Haar website werd op 7 december 2011 door toedoen van het Landelijk Parket van het OM ontoegankelijk gemaakt en pas een dag later teruggezet. Nu wordt ze gedagvaard wegens ‘opruiing tot enig strafbaar feit of tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag‘. Het terroristisch oogmerk is vervallen. Wat rechtvaardigt deze aanpak? Probeert de overheid wellicht een opponent buiten de orde te plaatsten en werpt het hiertoe drempels op die ongeoorloofd zijn?

Steungroep 13 september verklaart in een persbericht dat het gaat om een politiek proces. Of dat klopt valt af te meten aan de dagvaarding. Joke Kaviaar werd opgepakt en gedagvaard voor vier teksten. Daarop bepaalt het OM de vervolging. Daarnaast voert ze met de Werkgroep Stop Deportaties openlijk harde acties uit tegen het asielbeleid, zoals ook uit een VN-artikel blijkt. Close reading kan uitmaken of Joke Kaviaar of de overheid over de schreef gaat. Perkt de overheid de vrijheid van meningsuiting al dan niet onrechtmatig in? Waaruit bestaat de oproep tot enig strafbaar feit of gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag in de teksten?

25 juni 2008: Waar blijft de Hollandse opstand? Joke Kaviaar vraagt zich af wanneer burgers in actie komen tegen de repressieve overheid. Zie de ‘Identiteitscontroles. Preventief fouilleren. Cameratoezicht. Razzia’s‘. Over het vreemdelingenbeleid: ‘Waar blijft de Hollandse opstand? Wie gaat er mee om de kantoren van de IND te bestormen en leeg te trekken, de archieven en computers te overgieten met benzine en door vuur te vernietigen? Wie helpt de moderne Gestapo te stoppen dossiers over ongewensten aan te leggen? Wie gaat er mee met sloophamers en shovels, om de muren van de deportatiekampen en gevangenissen te slechten? Wie gaat er mee om de kniptangen uit te delen waarmee mensen uit hekken en prikkeldraad kunnen worden bevrijd?’ De tekst gaat over bewustwording van burgers die slapende wakker zijn en afgekocht worden.

8 april 2011: Leers, het vuur en de doodJoke eindigt met de oproep om bij minister Leers op bezoek te gaan: ‘Het wordt tijd dat we die uitnodiging aannemen, maar dan niet om te praten. Er valt namelijk niet te praten over de manier waarop mensen moeten worden gechanteerd, gecontroleerd, geïntimideerd, opgesloten en gedeporteerd. Er valt niet te praten met mensen die wetten en regels maken om marteling en moord de schijn van legitimiteit te geven, om hen te helpen de maskers op te houden. Wie gaat er mee op visite bij Leers?’ De tekst geeft een analyse en opsomming, maar geen expliciete oproep tot geweld tegen minister Leers.

16 juli 2011: Neederland wordt schoongeveegd. Joke ziet minister Leers als een stofzuiger met christelijke waarden die niet zou mogen blijven. Tijd voor de aanval, en de stekker eruit. ‘Menig dictator werd in de loop van de geschiedenis een kopje kleiner gemaakt en er werd gedanst om zijn lijk, gejuicht om zijn einde, gevierd de vrijheid. Het feit dat Neederland zich een democratie noemt, vrijwaart de natiestaat niet van zulk broodnodig ingrijpen in de macht. Niet om de macht over te nemen, maar om deze af te breken. Het zal alles niet legaal zijn, maar ach. Er is wel meer niet legaal. Voor sommigen is de illegale actie een keuze. Voor anderen het illegaal verblijf een opgelegd feit. Laat ons allen daders zijn!‘ Ondanks het krachtige beeld van de stofzuiger en de oproep tot illegale actie wordt niet eenduidig wat Joke Kaviaar hieronder verstaat. Heeft iemand het recht om onderdelen van de rechtsstaat buiten de orde te verklaren om de democratie te redden?

20 november 2011: RARA, wiens rechtsorde is het? Tekst dateert van na de detentie van 13 september 2011 en heeft als aanleiding een uitzending van Andere Tijden van 18 november 2011 over de Rara-zaak: ‘Rara, wiens rechtsorde is het? Niet de mijne, al wordt ie mij opgedrongen. Die rechtsorde, die is er voor wie geld en macht heeft, die is er voor lobbyisten en politici, voor bazen en brave slaven (fooien zijn toegestaan en smeergeld ook). Die rechtsorde maakt mensen kansloos en als ze dan goed kansloos zijn geworden, noemt de rechtsorde ze nutteloos en crimineel en slaat genadeloos met straffen en maatregelen toe.’ Een politieke stellingname van Joke over wat de rechtsorde is, zonder expliciete oproep tot geweld of enig strafbaar feit.

M’n conclusie aan de hand van de teksten is dat Joke Kaviaar het hartstochtelijk opneemt voor asielzoekers en geen blad voor de mond neemt. Als ondersteuning gebruikt ze literaire spiegelingen en vergelijkingen die krachtige beelden vormen. Beredeneerd vanuit de agitator maakt het dichterlijke -en afgewogen- taalgebruik het haar mogelijk om te duiden en te verklaren zonder tot expliciete oproepen te komen. Ofwel, Joke Kaviaar blijft binnen de wet. Ze gebruikt de vrijheid om haar afkeurende mening over het vreemdelingenbeleid en hoofdrolspelers die het uitvoeren te geven. Ze filosofeert over de rechtsorde die nadelen geeft, maar da’s een politieke mening die ze binnen de rechtsstaat mag uiten. Haar vervolging past niet binnen onze rechtsstaat.

a74af4e8-b036-4350-aebf-aca8fe794d62_merksplas5---5--februari--2012_preview

Foto 1: Alexander Christiaan Jacob, Gedachtenpolitie Special.

Foto 2: ‘Joke Kaviaar, een van de woordvoerders van de Werkgroep Stop Deportaties: ‘Doodliggen, bloedgeld brengen: het is heel veel symboliek’. Credits: Roeben

Doug Wead: Romney dreigde Ron Paul met publicitaire A-bom

with 3 comments

De ‘Senior 2012 Campaign Adviser’ van Ron Paul Doug Wead ziet de huidige VS als een staat waar de staatsmacht te groot is geworden en individuen bedreigt. De VS vertoont fascistische trekken. En voordat het beter wordt zal het eerst erger worden. Wead heeft vertrouwen in de jeugd en de tegenbeweging. Hij verklaart (15’20”) voor weaerchange.org waarom Ron Paul Mitt Romney niet heeft aangevallen. Romney dreigde Ron Paul met een publicitaire A-Bom die zijn naam en de libertarische beweging voorgoed zou vernietigen.

Ron Paul is vergif voor de media

with 12 comments

William Collins geeft vanuit Oost-Texas een kijkje in de werking van de media. Hij suggereert dat de pers het verkiezingsproces stuurt. Kandidaten die in het straatje van de partners van de media passen worden gesteund, anderen worden genegeerd of de grond in geschreven. Collins neemt het ook op voor WikiLeaks dat door de pers wordt genegeerd. Omdat de klokkenluiders haaks staan op de gevestigde belangen van de zakelijke elite, de ‘elite corporate status quo’. Collins volgt Roger Simon van Politico.com in zijn kritiek.

Volgens Collins is de vooringenomenheid van de media goed af te lezen aan het negeren van de Republikeinse presidentskandidaat Ron Paul. Hoewel-ie uit de Tea Party beweging komt is Paul geen doorsnee conservatief, maar libertariër. Ik schreef eerder:  Zijn afstand tot gematigde Republikeinen als John Boehner is niet kleiner dan tot president Obama. Hij werd na Michele Bachmann nipt tweede in de Ames Straw Poll in Iowa maar werd vervolgens genegeerd. Uit de media resteert het beeld dat de Republikeinse nominatie gaat tussen Rick Perry en Mitt Romney. Paul won in Washington echter wel de christelijk-conservatieve Values Voters straw poll

Het libertarisme is voor een terugtredende overheid. Ook overzee propageert Ron Paul een compacte overheid. Wat nodig is voor de nationale veiligheid moet, maar niet meer dan dat. Dus geen dure oorlogen in Irak en Afghanistan of dure bases wereldwijd. Of geheime operaties in het kader van de War on Drugs. Maar evenmin overheidssteun aan banken en financiële instellingen. Ron Paul wil terug naar het heartland.

Dat kandidaten door de media genegeerd worden wil nog niet zeggen dat er een complot speelt. Ze kunnen te licht worden bevonden. Maar er is een verschil met Nederland. Angelsaksische media geven doorgaans hun goedkeuring aan een kandidaat door een endorsement. Een krant keurt dan een kandidaat goed en roept lezers op hetzelfde te doen. Mediamagnaat Rupert Murdoch had er een machtspositie mee opgebouwd.

Geld speelt een beslissende rol in de Amerikaanse politiek. Sommige functies liggen alleen binnen het bereik van miljonairs en zijn praktisch ontoegankelijk. Dat bedrijven welgevallige kandidaten steunen is geen nieuws, maar wel dat media daarin zo ver meegaan dat ze hun onafhankelijkheid verkopen. Nog vers in het geheugen ligt elk ontbreken van kritiek op de inval in Irak door de media tijdens Bush jr. I. Ron Paul wordt genegeerd door de media en men kan speculeren waarom. Nederlandse media volgen trouwens deze trend.

Foto: Ron Paul werd nipt tweede in de Ames Straw Poll, Iowa; augustus 2011

Ron Paul en het libertarisme

with 5 comments

De 75-jarige Ron Paul is presidentskandidaat voor de Republikeinen en geldt als conservatief. Hij is tegen de verhoging van het schuldenplafond door de overheid en speelt een rol in de impasse waarin de VS zich bevindt. Zijn afstand tot gematigde Republikeinen als John Boehner is niet kleiner dan tot president Obama.

Libertarisme is een politieke filosofie die ernaar streeft om de mate van individuele vrijheid te maximaliseren en de overheid in omvang te minimaliseren of zelfs af te schaffen. In de VS is Republikeins afgevaardigde en voormalig presidentskandidaat Ron Paul de vertegenwoordiger van deze stroming. Hij pleit onder meer voor het strikt navolgen van de grondwet.

Paul is een van de grondleggers van de Tea Party beweging. Even kritisch over voormalig president George ‘W’ Bush als over president Obama. In het libertarisme komen Jullian Assange en Ralph Nader samen met Ron Paul en Andrew Napolitano in hun kritiek of de regering voor de burgers werkt of andersom. Anarchisme ontmoet conservatisme. De Nederlandse particratie laat nauwelijks ruimte voor dit afwijkende geluid.

Een commentaar van Andrew Napolitano op Fox tegen de gevestigde politiek is een goeie introductie in het libertaire gedachtengoed. In het achterhoofd moet gehouden worden dat Napolitano uitgaat van gelijkheid, maar niet van gelijke uitgangsposities. Hoewel-ie gewiekst genoeg is om een rebuttal van compassie in te voegen. Maar in zijn betoog lopen theorie en praktijk door elkaar:

President Obama is kwetsbaar in zijn optreden. Van zijn hoge standaard van mensenrechten en ethisch handelen komt weinig terecht. Guantanamo Bay is nog open. Zijn rede in Caïro heeft niemand tevreden gesteld. Napolitano’s aanval is partijpolitiek. Toch geeft de libertaire beweging die uitersten verenigt stof tot nadenken. De politieke steun die het oogst lijkt kleiner dan de publicitaire storm die het zaait. Het wachten is op gematigde Democraten en Republikeinen om hier passend op te reageren. Dat ontbreekt tot nu toe.

Foto: John Wayne in The Longest Day, 1962