Europese sancties van Russische Federatie hebben alleen zin als ze krachtig zijn en de kringen van Putin direct en hard raken

Onbetwistbaar is de Russische oppositieleider Alexei Navalny vergiftigd met het zenuwgas Novichok. Hij overleefde ternauwernood en werd naar een Berlijns ziekenhuis vervoerd om te herstellen. Nu beschuldigen de grotere Europese landen Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk dat de Russische Federatie en wel bepaald de Russische president Putin achter de vergiftiging van Navalny zit en daar uitleg over dient te geven. Als het dat blijft weigeren, dan volgen sancties. Nederland steunt dat bij monde van minister Stef Blok.

Sancties helpen, maar in geringe mate als ze te terughoudend zijn. Dat kondigt zich in de uitgelekte voorstellen aan. Wat nu in de EU door enkele grotere landen wordt voorgesteld is onvoldoende. Het plan is om de vermeende uitvoerders van Navalny’s vergiftiging, te weten de militaire inlichtingendienst GROe, op een sanctielijst te zetten. Dat is niet alleen te simpel omdat de opdrachtgever buiten schot blijft, maar de Europese regeringsleiders beseffen dat het te simpel is. Het is een slap compromis. Namelijk het met bravoure aankondigen van sancties die echter onmachtig zijn en nauwelijks sancties genoemd kunnen worden.

Het moet serieuzer en zwaarder. Europese landen moeten harder optreden tegen het Kremlin als dat geen duidelijkheid geeft over de betrokkenheid bij Navalny’s vergiftiging. Krachtige sancties zijn cynisch genoeg ook een middel om tot een geloofwaardig en eensgezind buitenlands beleid van de EU te komen. Daarbij helpt het de democratische krachten in de Russische Federatie. Sancties helpen pas als ze krachtig zijn.

Een drieledige aanpak is gewenst: terughalen roofgeld, blokkeren propaganda en energie-onafhankelijkheid.

1) De machthebbers in het Kremlin en hun bondgenoten sluizen al decennia geld door naar het Westen omdat hun geroofde geld in eigen land niet veilig is en weer gestolen kan worden. Dief en diefjesmaat. Dat geld zetten ze in veel gevallen om in onroerend goed. Zoals dure huizen in Londen of appartementen (condos) in New York of Florida. Confisqueer met alle juridische middelen de tientallen miljarden dollars die deze witte boorden criminelen van de Russische bevolking gestolen hebben en op Westerse banken hebben gestald of in bezittingen hebben gestopt. Stop de opbrengst van de confiscatie, de verkoop van onroerend goed en het achterhalen van de bezettingen in een fonds dat door een onafhankelijk stichting wordt beheerd en als het moment daar is aan een toekomstige democratische Russische regering toekomt. Wellicht is niet al het illegale Russische bezit in westerse landen te achterhalen, maar nu wordt niet eens geprobeerd het ’terug te halen’.

2) Navalny noemt de Russisch-Ossetische dirigent Valery Gergiev als een voorbeeld van iemand uit de kringen van Putin die onder druk moet worden gezet. Er bestaat geen twijfel over dat Gergiev een fervent supporter is van het bewind van Putin en zich voor propagandadoeleinden laat inzetten. Putin en Gergiev zijn goede vrienden en zouden peetvader van elkaars kinderen zijn. Navalny pleit voor een westerse boycot van allen uit de kringen van het Kremlin en het bevriezen van hun tegoeden. In praktijk zou dat betekenen dat Kremlin-gezinde kunstenaars en musici (Anna Netrebko) die onderdeel zijn van het propaganda-apparaat niet meer in het Westen kunnen optreden. Overigens pleit ik al sinds 2016 voor een boycot van Gergiev die onder meer in Rotterdam door de economische en culturele elite wordt verafgood tijdens het jaarlijkse Gergiev Festival. Zie hier mijn commentaar. Er is in Nederland enige kritiek op dat onder meer leidde tot raadsvragen van Ruud van der Velden van de Rotterdamse PvdD. Maar het besef over de ongewenstheid van de Russische propaganda breekt bij zowel publiek als Nederlandse overheid niet echt door. Dat wegkijken duurt nu al vijf jaar.

3) De Russische Federatie is economisch een betrekkelijk onbelangrijk land, terwijl het in oppervlakte het grootste land ter wereld is. Met de verkoop van olie en gas aan het buitenland weet het nog enigszins buitenlandse valuta binnen te halen. Dat blijft hangen in de kringen van het Kremlin. Wie de macht onder druk wil zetten kan dat het beste doen door het te raken in de verkoop van energie. Na de vergiftiging van Navalny en de door president Loekasjenko met behulp van Putin gestolen verkiezingen in Wit-Rusland gingen in Duitsland vooral in regeringspartij CDU en bij de Groenen stemmen op om als straf de aanleg van gaspijplijn Nord Stream II te stoppen. Praktisch ligt die aanleg door een Amerikaanse boycot van de Senaat al sinds december 2019 stil. De steun van beide partijen is zeldzaam en resulteerde in het wetsvoorstel van Ted Cruz en Jeanne Shaheen Protecting Europe’s Energy Security Act of 2019. De meerderheid van de Duitse politiek heeft zich in de EU vervreemd van critici omdat het blijft ontkennen dat Nord Stream II een politiek project is.

Wat er gebeurde met Alexei Navalny zullen we van de Russische propagandazender RT niet te weten komen. Dat is de strikte regel

Mijn reactie bij bovenstaande video van 18 september 2020 van de Russische propagandazender RT:

What a curious argument. Navalny was monitored 24/7 by the Russian intelligence services in the Russian Federation. So if they did their job properly, they will know exactly who poisoned Navalny. Maybe it was them themselves.

The Kremlin then demands that it receive the data from the German tests. But what is that based on?

Moreover, the argument is far from logical. Because if Navalny were poisoned on behalf of the Kremlin, which is the most likely scenario at this point, it would be unwise to include the perpetrator in the investigation. The Kremlin wants to join in to make that even more complicated. As with the investigation into MH17, Sergei Skripal and Aleksandr Litvinenko.

It is time for the Kremlin to start acting like an adult and for the propaganda broadcasters to abandon those childish and nonsense arguments. It has no level and damages the dignity of the Russian people. If the Russian Federation is to be taken seriously by other countries, it better start behaving seriously.

Toenemende druk in Duitse politiek om als sanctie te stoppen met de aanleg van het Russisch gaspijplijn project Nord Stream II

Het prominente CDU-parlementslid Norbert Röttgen die minister van Milieu was in de regering Merkel II pleit voor een hard antwoord aan de Russische politiek voor de vergiftiging met zenuwgas van de belangrijkste Russische oppositieleider Alexei Navalny. Röttgen behoort tot de liberale vleugel van de CDU. De Russische bemoeienis met de situatie in Wit-Rusland ziet hij ook als reden voor een stevig antwoord aan het Kremlin.

De ultieme reactie die de Russische president Putin volgens Röttgen begrijpt is stoppen met de aanleg van Nord Stream II. Deze gaspijplijn maakt Europa nog sterker afhankelijk van Russisch gas dan nu al het geval is en is in strijd met het energiebeleid van de EU inzake onafhankelijkheid en diversiteit. De FDP stelt Nord Stream II ook ter discussie en de Groenen die vanwege het milieu en geopolitiek altijd al tegen Nord Stream II waren herhalen hun standpunt dat dit project gestopt moet worden. De SPD en het CDU van kanselier Merkel handhaven tot nu toe hun standpunt dat Nord Stream II afgerond moet worden. Merkel heeft altijd beweerd dat het om een economisch project gaat, hoewel ze later toegaf dat het een belangrijke politieke component heeft. Duitsland heeft afgelopen jaren het verwijt gekregen Nord Stream II er vanwege eigenbelang door te willen drukken. Hoe dan ook neemt in de Duitse politiek de oppositie tegen Nord Stream II toe. Het is de vraag waar dat eindigt en hoe de verwachte ‘overname’ van Wit-Rusland door het Kremlin hierin een rol zal spelen.

Ook in de journalistiek klinken stemmen dat de Duitse regering er niet aan kan ontkomen te stoppen met Nord Stream II. Als het samen met de EU wil reageren op Navalny’s vergiftiging. Stefan Kornelius beweert dat in het artikelWer von Sanktionen spricht, kommt an Nord Stream 2 nicht vorbei’ in de Süddeutsche Zeitung:

Foto: Schermafbeelding van deel artikelWer von Sanktionen spricht, kommt an Nord Stream 2 nicht vorbei’ van Stefan Cornelius in de Süddeutsche Zeitung, 3 september 2020.

Wie houdt Poetin verantwoordelijk voor de vergiftiging van oppositieleider Alexei Navalny?

Het is simpel. De Russische oppositieleider Alexei Navalny is vergiftigd in opdracht van president Poetin, zoals journalist Maxim Mironov in bovenstaande tweet schrijft. Of dat ooit objectief kan worden vastgesteld valt te bezien. Artsen van het ziekenhuis in Omsk waar Alexei Navalny wordt behandeld kunnen niet vrijuit spreken.

Het is dezelfde logica als het neerhalen van de MH17. Het Kremlin ontkent elke betrokkenheid om zich er vervolgens continu op alle manieren mee te bemoeien. Juist het zich bemoeien met een kwestie waarover het zegt niets mee te maken te hebben verraadt de betrokkenheid. Het is onverklaarbaar en merkwaardig dat tot op de dag van vandaag vertegenwoordigers van de Russische Federatie zich bemoeien met de MH17, terwijl het toestel niet Russisch was, er geen Russische passagiers aan boord waren, het niet is neergestort in de Russische Federatie en er volgens het Kremlin geen Russische betrokkenheid is. Waarom zich er in mengen?

Navalny’s woordvoerder Kira Yarmysh twittert onderstaande foto van de gang op de intensive care afdeling in het ziekenhuis waar Navalny is opgenomen. Ze merkt op dat hier slecht een klein deel van de politie is te zien. Maar waarom is er overal (geheime) politie als het Kremlin niets met deze kwestie te maken heeft? Een autoritaire macht verraadt zichzelf door niet terughoudend te kunnen zijn als de logica dat vereist. Het streven naar ultieme controle over de afwikkeling van de eigen criminele daden verraadt de betrokkenheid. 

Foto 1: Tweet van Maxim Mironov (met vertaling in eigen tweet), 20 augustus 2020.

Foto 2: Tweet van Kira Yarmysh (met vertaling), 20 augustus 2020.

Klap in de maag van de Russische Federatie

Een video van politiegeweld in de Russische Federatie laat zien hoe de 26-jarige vrouw Daria Sosnovskaya door een lid van de oproerpolitie in de maag wordt gestompt tijdens een door de autoriteiten officieel toegestane demonstratie in Moskou. Ze had het opgenomen voor een andere demonstrant. Volgens een bericht op Guardian News heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken een onderzoek gelast nadat deze video op internet verspreid werd. De protesten begonnen zo’n maand geleden toen de oppositie deelname aan het politieke proces door de zittende macht verboden werd. De laatste weken zijn de protesten omvangrijker geworden en krijgen ze een politiek karakter. De zittende macht in het Kremlin is doodsbenauwd voor onrust en probeert dat met overmacht de kop in te drukken. Oppositionele politici worden geïsoleerd en opgesloten.

De Russische Federatie is een immense multinationale staat met veel taalgroepen, etnische en religieuze minderheden. Misschien is dat geen zwakte, maar ook geen sterkte, vooral omdat het pluralisme van bovenaf wordt onderdrukt. De natuurlijke uitlaatklep zit vast. De Russische ruimte heeft grote niet-Russische minderheden die misschien geen neiging hebben om zich af te scheiden, maar evenmin voor binding zorgen die de staat versterkt. Dat plaatst deze Federatie in een niemandsland tussen integratie en desintegratie.

Het is logisch om aan te nemen dat dit onstabiele evenwicht fundamenteel wordt verstoord bij een politiek belangrijke gebeurtenis in het centrum van de macht. Zoals de opvolging van Poetin, activisme van een groot deel van de bevolking in de grotere steden of de druk van het bedrijfsleven dat de nadelen van de huidige politiek te groot ziet worden. Dit laatste is analoog aan de situatie in de VS en het VK waar bedrijven en miljardairs tot nu toe voorzichtig – en kortzichtig – hebben gehandeld in hun oppositie tegen de centrale macht. Omdat ondernemers hun land economisch, politiek en mentaal zien wegglippen, zullen ze daar uiteindelijk uit eigenbelang een politieke positie in moeten innemen. Als die drie krachten elkaar versterken dan wordt het precair voor het Kremlin. Als de voorhoede van de burgers in de steden en het bedrijfsleven samen inhaken op een toekomstig machtsvacuüm in het Kremlin dan is een omwenteling geboren.

Moskouse politie zet meer dan 1400 demonstranten vast. Navalny naar ziekenhuis vanwege onverklaarbare allergische reactie

De Russische Federatie is in naam een democratie. Maar de leiders van dit land maken het voor onafhankelijke waarnemers onmogelijk om dit nog langer te geloven. Het land zinkt weg in autoritarisme. Meer dan 1400 demonstranten werden in Moskou op zondag met geweld door de oproerpolitie gearresteerd. Ze gingen de straat op in reactie op het besluit van de stedelijke autoriteiten om onafhankelijke kandidaten niet toe te laten tot de lokale verkiezingen op 8 september. Overigens is dat niks nieuws. Oppositieleider Alexei Navalny die afgelopen woensdag tot 30 dagen gevangenisstraf werd veroordeeld omdat hij zou hebben opgeroepen tot protest is overgeplaatst naar een ziekenhuis. Hij kreeg een ‘acute allergische reactie’ en heeft last van ‘opzwellingen in het gezicht en rode huiduitslag’, aldus een bericht op Nu.nl. De leiders in het Kremlin lijken de schaamte voorbij en klampen zich vast aan de macht. De Russische Federatie is nu ook in schijn niet langer een democratie. De dalende populariteit van president Vladimir Putin voedt de paniek bij de autoriteiten.

Science fiction van zelfverklaard Rusland-deskundige en handelaar in desinformatie Marie-Thérèse ter Haar

De toelichting van Café Weltschmerz geeft aan waar men de waarheid van Marie-Thérèse ter Haar moet zoeken, namelijk in de science fiction. Café Weltschmerz: ‘Zij woont deels in Nederland, deels in Rusland.’ Dat is fysiek onmogelijk. De waarheid van Ter Haar is de waarheid van Star Trek: ‘Beam me up, Скотти.’ Alle logica verdwijnt als ze haar mening geeft. Dat is tragisch en kluchtig tegelijk. Mijn reactie bij de video.

Nog los van alle aan- en opmerkingen die op de mening en de weergave van de feiten door Marie-Thérèse ter Haar mogelijk is, is het hoofdbezwaar tegen haar reconstructie en stellingname dat zij Russofobie verwart met fobie voor de huidige machthebbers in het Kremlin.

De angst voor de veiligheidspolitiek van het Kremlin bestaat in Nederland bij een groot deel van de bevolking op een instinctieve manier na de schending van de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne door de bezetting in 2014 van de Krim door de Russische Federatie die in UNGA-resolutie 68/262 op 27 maart 2014 met 100 stemmen voor werd veroordeeld. Die angst en verontwaardiging werd verhevigd door het neerschieten van de MH17 op 17 juli 2014 waarbij 193 Nederlanders werden gedood. Volgens het tot nu toe meest geloofwaardige en plausibele scenario van het onderzoeksteam JIT werd de raket waarmee de MH17 werd neergehaald afgeschoten door een regulier onderdeel van het Russische leger, te weten de 53ste Luchtafweer Raket Brigade uit Koersk. Het Kremlin heeft voor deze daad waarvoor de politieke leiding verantwoordelijk is tot nu toe geen verontschuldigingen aangeboden.

De inmenging van het Kremlin in de Amerikaanse verkiezingen van 2016 zoals die onlangs in het rapport van speciale aanklager Robert Mueller uiteen werd gezet heeft wellicht niet de angst voor, maar wel de boosheid op het Kremlin vergroot. Met dezelfde soort inmenging in de publieke opinie in de aanloop naar verkiezingen van Europese landen als Duitsland en Frankrijk heeft het Kremlin zich ongevraagd opgedrongen en niet populair gemaakt. Nederland kende in 2018 met de bizarre episode van de vier Russische spionnen van de militaire inlichtingendienst GRU die op heterdaad werden betrapt bij de OPCW een inmenging van het Kremlin die evenmin de beeldvorming over het Kremlin bij het grote publiek positief beïnvloedde.

Bij de Nederlandse bevolking, de Nederlandse media of Nederlandse bedrijven bestaat desondanks geen angst voor de Russische Federatie of de inwoners ervan. De politieke en culturele afstand is daarvoor gewoonweg te groot. Russen in Nederland vormen geen factor van betekenis. Het is eerder omgekeerd, de Nederlandse regering en het Nederlands bedrijfsleven (Shell, Gasunie) steunen samen met Duitse regering en bedrijfsleven ondanks de retoriek en de beeldvorming die anders suggereren tegen bestaand EU-beleid de aanleg van de gaspijplijn Nord Stream II waarin het door de Russische staat gecontroleerde Gazprom een meerderheidsbelang heeft. Nederlandse media reageren daar weinig kritisch op. Maar tegen alle logica en beleidsafspraken van het Third Energy Package van de EU in wordt hiermee wel de energieonafhankelijkheid van de EU van het Kremlin vergroot.

Russofobie of een verhoogde gevoeligheid voor de dreiging met geweld door het Kremlin bestaat vooral in landen die in het recente verleden onder het geweld van de Sovjet-Unie (tot 1991) of de Russische Federatie hebben geleden. Vooral in Polen (Katyn), de Baltische staten of Tsjechië. Oekraïne heeft zich door de invasie van speciale troepen van de Russische Federatie in Oost-Oekraïne sinds 2014 in dat rijtje geschaard.

In Nederland bestaat geen fobie jegens de Russische Federatie, Rusland of de Russen, maar eerder een welwillende en barmhartige houding jegens de Russen die slachtoffer zijn van en in gijzeling zijn genomen door de machthebbers in het Kremlin. In de Russische Federatie bestaan geen vrije, eerlijke verkiezingen en kunnen zoals in democratieën de machtshebbers niet naar huis gestuurd worden. Opponenten als Alexei Navalny of Mikhail Kasyanov worden uitgesloten van het electorale proces. Als Nederlanders deze feiten al paraat hebben, dan hebben ze eerder medelijden dan vrees voor de Russen die dit lijdzaam moeten ondergaan. De macht in het Kremlin wordt steeds autoritairder, terwijl de inwoners minder welzijn, minder economische voorspoed, minder vrijheden en minder alternatieven hebben om zich uit te spreken. Als er al angst in Nederland bestaat, dan is dat geen angst voor het Russische volk, maar voor de macht in het Kremlin die een veiligheidspolitiek bedrijft die de Europese veiligheid onnodig en ongevraagd onder druk zet.

Alexei Navalny zet anti-corruptie campagne voort en blijft Kremlin in verlegenheid brengen. Hij mag niet afreizen naar Straatsburg

Waarom de Russische oppositieleider Alexei Navalny niet populair is in het Kremlin maakt deze video duidelijk. Hij is de luis in de pels en vermengt humor met onderzoeksjournalistiek. Hij valt de top rechtstreeks en onverhuld aan. Navalny legt corruptie op het hoogste niveau bloot en profileert zich als anti-corruptie bestrijder. Dankbaar werk, want volgens de jaarlijkse ‘Corruption Preceptions Index 2017’ van Transparency International is de Russische Federatie het meest corrupte land van Europa. In dit geval gaat het om geld dat uit het Russische defensiebudget wordt gestolen en geïnvesteerd in een chalet in een skiresort in de Franse Alpen. Dat is lachen. Voor de Engelse vertaling: klik op icoon tandwiel en dan op ‘Engels’ via ‘Ondertiteling’.

Dat leidt tot drie conclusies. 1) De machthebbers in het Kremlin hebben de corruptie niet onder controle, maar zijn er zelf deelgenoot aan of moeten het oogluikend toestaan. Het systeem is immers corrupt en is corruptie; 2) De futuristische 3D-animaties van de ontwikkeling van nieuwe Russische wapens die het Westen moet imponeren zijn nep. Een Potemkin-façade. Sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 is de Russische defensie-industrie in verval geraakt. Zo heeft het land niet de technische kennis om een vliegdekschip te bouwen. De nu al vier jaar durende oorlog met Oekraïne dat een grote defensie-industrie heeft versnelde die neergang. De opzet is om de Russische Federatie machtiger te doen lijken dan het in werkelijkheid is; 3) De houding van zakenmensen en politici in de kringen van het Kremlin dat hen niks gelegen is aan de westere economie is schijn. Ze sluizen vanwege de rechteloosheid in eigen land overheidsgeld dat uit het staatsbudget wordt gestolen door naar het Westen. Westerse landen treden er nog steeds volstrekt onvoldoende tegen op.

Hoe serieus Navalny wordt genomen door de macht in het Kremlin blijkt uit het feit dat hij verboden wordt om het land te verlaten om een hoorzitting van het Europese Hof van de Mensenrechten in Straatsburg bij te wonen. Dat blijkt uit een bericht in The Guardian. Op de agenda staat komende donderdag de vraag of zijn detentie eerder dit jaar politiek gemotiveerd was.De vraag stellen is de vraag beantwoorden. Het Kremlin vreest door een negatieve uitspraak in verlegenheid te worden gebracht. Omdat het de belangrijkste media controleert kan het Navalny uit de binnenlandse berichtgeving filteren of hem als Russofoob afschilderen. Het Kremlin wil blijkbaar niet het risico nemen dat ondanks de censuur een deel van de Russische bevolking via sociale media toch Navalny ziet triomferen in Straatsburg. Het systeem doet alles om zichzelf te beschermen.

Foto: Still uit de videoКак путинские ракеты превращаются в альпийские шале’ (‘Hoe Putins raketten alpine chalets worden’) op het You Tube-kanaal van Alexei Navalny (‘Алексей Навальный’), 6 november 2018.

Alexei Navalny ziet wegjagen van Armeense president als instructie voor Russen

Uit deze video valt goed op te maken waarom de Russische oppositionele politicus Alexei Navalny van het Kremlin geen deel uit mag uitmaken van het politieke systeem. Hij wordt ervan uitgesloten. Ook als men het niet (in alles) met Navalny eens is, zal men toch kunnen erkennen dat hij een solide en wervend verhaal heeft over de machtsbasis van president Putin. Die komt door propaganda, vervalste verkiezingen, het oneigenlijk oprekken van de grondwet (vijfde presidentstermijn!) en het machtsmonopolie van inlichtingen- en veiligheidsdiensten tot stand. Navalny wijst in zijn video-boodschappen vaak op de corruptie in het Kremlin.

Een verhaal dat door slim aan te haken bij internet en de hightechindustrie ‘modern’ oogt tegenover het bureaucratische nepotisme of gangsterdom van Putin dat met de rug naar de toekomst staat en op olie en gas draait. Volgens Navalny is Putin een reus op lemen voeten. Zonder de steun van het volk is een leider niks, zoals het Armeense voorbeeld leert van een leider die schijnbaar ook 76% steun onder de bevolking genoot, maar door straatprotesten moet aftreden. Dat laatste is ook Navalny’s wapen. Hij staat immers buiten politiek en media waar hij niet tot wordt toegelaten. Hem resten het protest op sociale media en op de straat.

Een artikel van Viv Groskop in The Guardian over Ksenia Sobchak die het in de recente presidentsverkiezingen vergeefs opnam tegen Putin laat de modderige kant van de Russische politiek zien. En de moeite van de oppositie om de gelederen gesloten te houden. Sobchak over wie trouwens de meningen verschillen of ze een pro- of anti-Kremlin kandidaat was. Sobchak die Navalny overigens verdragsrechtelijk inhaalt door de Krim zonder voorwaarden vooraf terug te willen geven aan Oekraïne, terwijl hij niet verder gaat dan er een nieuw referendum over te beloven. In een televisiedebat met Sobchak verklaarde Navalny dat ze hem aan zijn keukentafel bekende dat het Kremlin haar geld had aangeboden om zich kandidaat te stellen. Zij ontkent dat gezegd te hebben en wijst erop dat het niet logisch is dat Navalny dit in de aanloop naar de verkiezingen een half jaar lang geheim zou hebben gehouden. Russische politiek is omklemmend en zuigt alles en iedereen op.

Nastya Vasjukevitsj, Alexei Navalny, Donald Trump, Paul Manafort, Oleg Deripaska, Sergei Prikhodko, Vladimir Putin en een Thaise cel

Het is weer eens iets compleet anders. Een Russische staatsburger die in Thailand hulp vraagt aan de FBI. Het gaat om Nastya Vasjukevitsj die in een arrestantenwagen op weg naar een Thaise gevangenis haar oproep doet. Ze zegt informatie te hebben over de samenwerking van president Donald Trump met het Kremlin bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016. Tamelijk dramatisch roept ze naast de genoemde FBI vrienden en journalisten op haar in een Thaise cel te zoeken ‘als ik dan nog in leven ben’. Ze presenteert de informatie als de vrijgeleide uit de hel om haar hachje te redden. Een artikel met de ronkende titel ‘A self-described sex expert says she will spill information on Trump and Russia to get out of a Thai jail’ in The Washington Post geeft de achtergronden. Het vermoeden bestaat dat Vasjukevitsj op aanwijzing van het Kremlin is opgepakt.

Vasjukevitsj speelt een rol in een video die politicus Alexei Navalny op 8 februari op zijn YouTube-kanaal  publiceerde. Inmiddels meer dan 6 miljoen keer bekeken. Het gaat over de corruptie aan de top van de Russische politiek. Met graaiers en dieven. Navalny verwijst erin ook naar een door Vasjukevitsj geschreven sleutelroman waar volgens hem veel uit af te leiden valt. Zoals corruptie, de samenwerking van de met Putin bevriende oligarch Oleg Deripaska en vice-premier Sergei Prikhodko, en het vuile werk dat de oligarch zou hebben verricht in het contact met Team Trump via Trumps voormalige campagneleider Paul Manafort.

NB: Voor het instellen van een Engelstalige ondertiteling van de Russischtalige video’s: Ga naar Instellingen (onderin beeld links naast naam YOU TUBE) en kies bij Ondertiteling ‘Engels’.